Tag Archives: மறுப்பு

சமஸ்கிருதம் ஆரிய மொழி! உருது திராவிட மொழியா ?

கேள்வி எண்1
பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்த மண்ணில் உள்ள சமஸ்கிருதம் ஆரிய மொழி
200 ஆண்டுகளுக்குள் வந்த உருது திராவிட மொழியா ?


விடை:
எத்தனைத் திரிப்புகள் ஒரு கேள்வியில்!
சமஸ்கிருதம் எந்த ஆண்டில் தோன்றியது.அதற்கு பல்லாயிரம் ஆண்டு வரலாறு உண்டா. கற்காலத்தில் இருந்து கல்லில் செதுக்கப்பட்ட எழுத்து வடிவம் வட்டு எழுத்து சதுர எழுத்து புள்ளி இல்லாத ஓலை எழுத்து என தமிழின் வரி வடிவ மாற்றங்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் கல்வெட்டு ஆதாரஙங்கள் உள்ளன. சமஸ்கிருதத்திற்கு இன்றுவரை எழுத்தே இல்லை. எந்தக் கல்வெட்டு ஆதாரமும் இல்லை.
சமஸ்கிருதம் முதலில் கிரந்த எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டது.பிறகு தேவநகரி வடிவில் எழுதப்பட்டு வருகிறது.
இரவல் எழுத்தில் வாழும் ஒரு மொழியை அதனினும் சிறந்த வரலாற்று மொழியை தாய்மொழியாகக்கொண்ட தமிழர்கள் ஏன் வழிபாட்டு மொழியாக ஏற்க வேண்டும் என்பதுதான் எங்கள் கேள்வி.

தமிழின் இலக்கண நூலான தொல்காப்பியமே 5000ஆண்டுப்பழமையுடையது என்றால் அதற்கு முன்பு எத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகளாக இந்த மொழி உருவாகி பேசப்பட்டு எழுதப் பெற்று இலக்கிய வடிவங்களை அடைந்து பின் இலக்கணம் பெற்றிருக்கும் என்பதை நினைக்கவே மலைப்பாக இருக்கிறதே.

உங்கள் வேதங்களில் மைத்ரியில் தொடங்கி மூன்று அல்லது நான்கு படித்த பெண்களைக்காட்டமுடியும்.
சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்களிலோ இதுவரை கிடைத்திருக்கும் பெண் கவிஞர்கள் மட்டும் 44 பேர்.
ஆங்கிலத்தைப்போல எல்லா நாட்டிலும் பிற மொழிகளில் கிடைக்கும் அறிவு வளத்தை தனது மொழியில் எழுதி வைத்துக்கொண்டு என் மொழி அநாதி காலத்தில பிறந்தது. கடவுள்களால் பேசப்பட்டது என்று கதை விடுவதாலேயே உங்கள் மொழி எம்மொழியை விட உயர்ந்தது பழமையானது என்று நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா என்று கேட்டால் அதற்கு பதில் சொல்லமுடியாமல் உருது மொழியைக் கொண்டு வந்து பிணைப்பது என்ன நியாயம்?

உருது மொழியின் வளத்தை அறிந்தவர்கள் அதன் வயது இருநூறு தானா என்று விளக்கட்டும்.நாம் அந்த ஆராய்ச்சிக்குப் போகவேண்டாம்.
உருது திராவிடமொழி என்று யார் சொன்னது? எனக்குத் தெரியவில்லை.இந்தக்கேள்வியை பதிவிட்ட நண்பர்கள் அதற்கான ஆதாரங்களைக் கொடுத்தால் நாம் அதுபற்றி பதில் சொல்லமுடியும்.

ஆனால் ஒன்று : சமஸ்கிருதம் , அரபி, ஹீப்ரு மூன்றுமே மத்திய ஆசிய மக்களால் உருவாக்கப்பட்டவையே. ஹிந்து கிறிஸ்தவ இஸ்லாமிய மதங்களும் அந்த மண்ணில் இருந்து தொடங்கியவையே.
கிருஷ்ணன் பிறப்பும் கிருஸ்துவின் பிறப்பும் பற்றிய ஒரேமாதிரியான கதைகளே அதற்கு சான்றாக இருக்கின்றன.
வேதங்கள் எழுதப்படவில்லை.அவை காற்றிலே இருந்தன அவற்றை ரிஷிகள் ஞானக்கண்ணால் படித்தார்கள் என்பதைப்போல்தான் மகமது நபிகளுக்கு குரான் வசனங்கள் அருளப்பட்டதாக சொல்லப்பட்டுள்ளன. இப்படிப்பட்ட எந்தக்கதையும் பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் இல்லை.

மேலும் சம்ஸ்கிருதத்தின் அருமை பெருமைகளை ஆராய்ந்து பதிவு செய்த ஓரியண்ட்டல் ஜோன்ஸ் ( கீழைநாட்டு மொழிகளுக்குத்தான் ஓரியண்டல் என்று பெயர் ) முதல் அனைத்து மொழி ஆய்வாளர்களும் சமஸ்கிருதத்தை ஆரியமொழிக் குடும்பத்தில் இந்தோ ஆரிய மொழியாகத்தான் வகைப்படுத்தினார்கள். ஆரிய ஜெர்மானிய மொழிக்கும் சமஸ்கிருதத்திற்கும் உள்ள உறவை போற்றி வளர்த்தவர் மேக்ஸ்முல்லர். அவர் பெயரால் இந்திய அரசின் உதவியோடு நிறுவப்பட்டமேக்ஸ்முல்லர் பவன் இன்றும் இயங்கிவருகிறது. சமஸ்கிருதத்திற்கு ஆரியத்தொடர்பு இல்லை. அது இந்தியாவின் பழங்குடி மக்களின் மொழி என்று அவர்கள் உறுதியாக மறுத்திருந்தால் இந்தியாவில் மேக்ஸ்முல்லர் பவன்கள் இருந்திருக்காது.
சென்ற நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் எழுந்த சமஸ்கிருத எதிர்ப்பலையை எதிர்கொள்ளவும் நாங்கள் இந்த நாட்டின் உரிமையாளர்கள் இஸ்லாமியர்களதான் அன்னியர்கள் என்று திசைதிருப்பவும் மேலோட்டமாக வைக்கப்படும் ஒரு கருத்துதான் சமஸ்கிருதம் இந்தியமொழி என்ற வாதம். அதை பார்ப்பனர்களைவிட நம்மவர்கள்தான் நம்புகிறார்கள்.

எனவே நமது தாய் மொழியை நீசபாஷை என்றும் சமஸ்கிருதத்தை தேவபாஷை என்றும் சொல்பவர்கள் நமக்கு அந்நியர்கள்தான்.
அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

– அ.அருள்மொழி, வழக்குரைஞர்

கொட்டை எடுத்த புளிகளுக்கு…

ஆர்.எஸ்.எஸ் – போலி தமிழ்த்தேசிய கூட்டு அம்பலம்!
———————————————————————–
இந்த Krishna Tamil Tiger என்கிற தமிழ் புளி தான் ஒரு அரைகுறை என்பதை அவரே அவ்வப்போது நிருபித்துக்கொண்டே இருப்பார்.

காஞ்சி சங்கராச்சாரி காலடியில் இந்தியாவின் மத்திய அமைச்சராக இருக்கிற பொன்.இராதாகிருஷ்ணன் உட்கார்ந்திருக்கும் படத்தையும். சங்கராச்சாரிக்கு இணையாக சுப்பிரமணிய சாமி நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் படத்தையும் ஒப்பிட்டு தோழர்கள் சிலர் பதிவுகளை எழுதியிருந்தார்கள். அறியாமையில் இருக்கும் இந்து மத பக்தர்களுக்கு, ஆர்.எஸ்.எஸ் / பா.ஜ.க ஆதரவாளர்களாக இருக்கும் பார்ப்பனரல்லாத மக்களுக்கு, இந்து மதத்தில் அனைத்து மட்டங்களிலும் நிலவிவரும் ஏற்றத்தாழ்வுகளை எளிமையாக விளக்கியது இந்த ஒப்பீடு. உண்மையிலேயே அந்த ஒப்பீடைப் பார்த்து கோபம் கொள்ளவேண்டியது ஆர்.எஸ்.எஸ் இந்து மத வெறியர்கள்தான். ஆனால் வழக்கம் போல (போலி) தமிழ்த் தேசியவாதிகளுக்குதான் கோபம் வருகிறது. ஆர்.எஸ்.எஸ் காரர்களிடம் நாம் எதிர்பார்த்த பதிலை இந்த (போலி) தமிழ்த் தேசியவாதிகள் தருகிறார்கள்.

சங்கராச்சாரிக்குச் சரிசமமாக மாமா சு.சாமியும், தரையில் மத்திய அமைச்சர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணனும்

பெங்களூர் குணா என்னும் அயோக்கியரின் ரசிகரான இந்த தமிழ் புளி எழுதியிருக்கும் பதிவில், அந்த குணாவை போலவே பொய் தகவல்களையும் முட்டாள்தனமான கருத்துக்களையும் நிரப்பியிருக்கிறார்.

இந்தியாவின் ஜனாதிபதியாக இருந்த தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த கே.ஆர்.நாராயணனின் சிறப்புகளில் ஒன்று, அவர் சங்கராச்சாரிகள் உட்பட எந்த ஒரு இந்து மத தலைமை பீடத்தையும் போய் சந்திக்காதவர். பலராலும் பல முறை இந்த சிறப்பு சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த நபரோ, கே.ஆர்.நாராயணன் சங்கராச்சாரி காலடி அமர்ந்தார் என்று எழுதுகிறார் , கற்பனையாக குணா பாணியில்.

திருமாவளவன் போய் சங்கராச்சாரியை பார்த்தாரே, அவர் சங்கராச்சாரி தலையிலா போய் அமர்ந்தார் என்று கேட்கிறார். இது என்ன வகையான கேள்வி என்று தெரியவில்லை. திருமாவளவன் சங்கராச்சாரியை சந்தித்துபற்றி உறுதிபடுத்தப்படாத தகவல்கள்தான் உலவுகிறது. அதனால் அதைப்பற்றி நாம் பேசமுடியாது. ஆனால் கக்கன் என்ற தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த தலைவர் சங்கராச்சாரியை சந்திக்க சென்ற போது, நேரில் பார்த்தாலே தீட்டு என்று குறுக்கே பசுமாட்டை நிறுத்தி , அவருடன் பேசியவன் இதற்கு முன்னால் இருந்த பெரிய சங்கராச்சாரி சந்திரசேகரன். இந்த வர்ணாசிரம கொடுமையை ஒழிக்கவேண்டும் என்று சொன்னால் உங்களுக்கு ஏன் பொத்துக்கொள்கிறது தமிழ்த் தேசியர்களே.

சங்கராச்சாரியை சுப்பிரமணிய சாமியையும் வைத்து வெறும் “பூச்சாண்டி” காட்டுகிறார்கள் திராவிடர் இயக்கத்தினர் என்கிறார் இந்த தமிழ்த்தேசியவாதி. சில நாட்களுக்கு முன்புதான், தலித் மக்களை கோவிலுக்கு உள்ளேயே விடக்கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறான் பூரி சங்கராச்சாரி. இதெல்லாம் வெறும் பூச்சாண்டிதான் இந்த தமிழ்த்தேசியவாதிகளுக்கு. வேற என்னதான்டா பிரச்சனை என்று கேட்டால், அவன் தமிழ்ஜாதி இவன் தெலுங்கஜாதி என்று மொக்கத்தனமாக எதையாவது வைத்துக்கொண்டு ஜல்லி அடித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். இந்த விவாதத்தில் கூட, ஒரு தமிழ் பார்ப்பனர் சங்கராச்சாரி ஆக முடியாது என்று பிரச்சனைக்கு சம்பந்தமே இல்லாமல் எதையோ உளறுகிறார் இந்த தமிழ் புளி. தமிழ் பார்ப்பனர் சங்கராச்சாரி ஆனால் பொன்.இராதாகிருஷ்ணனை மடியில் தூக்கி வைத்துக்கொள்வாரா என்று அவர் பாணியிலேயே நாமும் கேட்டு வைப்போம்.

சங்கரமட எதிர்ப்பு என்பது “பூச்சாண்டியை” காட்டி தமிழர்களை ஏமாற்றும் செயல் என்கிறார். அடுத்த வரியே பெரியார் சங்கரமடத்தை ஏற்றுக்கொண்டார் என்கிறார். என்னதான்டா உங்களுக்கு பிரச்சனை. கொஞ்சாமவது புத்தியும் நேர்மையும் உள்ளவன் எவனாவது தமிழ்த்தேசியவாதிகளில் இருந்தால் , பெரியார் எப்படா சங்கரமடத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்னு கேட்டிருக்கனும். ஆனால் நமக்குதான் இந்த தமிழ்த்தேசியவாதிகளைப்பற்றி தெரியுமே. பெரியாரை கொச்சைப்படுத்தி எதாவது எவனாவது எழுதிவிட்டாலே போதும் குஷியாகி அதை விரும்பவும் பகிரவும் செய்வார்கள்.

சங்கரமட எதிர்ப்பு, சுப்பிரமணியசாமி எதிர்ப்பு, பார்ப்பன ஆதிக்க எதிர்ப்பு என்பதெல்லாம் வெறும் திசைத்திருப்பும் செயல் என்கிறார்கள் போலி தமிழ்த்தேசியர்கள். உண்மையிலேயே , ஈழத்தமிழர் பிரச்சனையை வைத்துதான் இங்கு பல முக்கிய பிரச்சனைகளின் மீதும் மக்களின் கவனம் செல்லாமல் திசைத்திருப்படுகிறது என்பது கொஞ்சம் சுயபுத்தி உள்ளவர்களுக்குகூட தெரியும்.

இத்துணை ஆண்டு காலம் இங்கே பார்ப்பனியத்தை எதிர்த்து கோலோச்சிய திராவிடம் சங்கர மடத்தின் ஒரு செங்கலையாவது அசைத்து இருக்குமா என்று கேட்கிறார். புத்தரை தின்று செறித்த பார்ப்பனீயம், பல தமிழ் சித்தர்களை தின்று செறித்த பார்ப்பனியம், இன்று பெரியாரை மெல்லவும் முடியாமல் முழுங்கவும் முடியாமல் தினறுகிறது. தங்களுக்கு துணையாக தமிழ்த் தேசியம் என்கிற பெயரில் சிலரை தயார் செய்து பெரியாருக்கு எதிராக அவதூறுகளை செய்ய பணித்திருக்கிறது. அவர்கள் சொல்வது என்னவென்றால், இத்தனை ஆண்டுகாலம் போராடியும் உங்களால் சங்கரமடத்தை ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை, எனவே அவர்களை எதிர்க்காதீர்கள் என்பதுதான்.

அந்த போலி தமிழ்த்தேசியவாதிகளுக்கு புரியும்படி பதில் சொல்வதென்றால், ஒரு அறுபது ஆண்டுகாலம் அறவழியிலும் ஆயுதவழியிலும் சிங்கள பேரினவாதத்திற்கு எதிராக போராடிய பிறகு, இன்று ஈழத்தமிழர்கள் எல்லாமும் இழந்து சொந்த மண்ணிலும் புலம் பெயர்ந்தும் அகதிகளாக எதிர்காலம் குறித்த எந்த தெளிவும் இல்லாமல் நிற்கிறார்களே, இதெல்லாம் விடுதலைப் போராட்டம் என்கிற பெயரில் சிங்கள அரசுடன் சேர்ந்து புலிகள் செய்த சதித்திட்டம் என்று சொன்னால் அது எவ்வளவு அபத்தமோ அயோக்கியத்தனமோ, அப்படிதான் தமிழ்த் தேசியம் என்கிற பெயரில் இந்த போலிகள் செய்கிற அவதூறுகளும்.

பெரியார் மீது அவதூறு செய்வதே முழுநேர பணியாகக் கொண்டிருக்கும் இந்த போலி தமிழ்த்தேசியவாதிகளை அடையாளம் கண்டு புறக்கணிப்பீர்!

– பிரபா அழகர்

வரலாற்றைப் படியுங்கள் சீமானே! -கி.தளபதிராஜ்

திராவிட முன்னேற்ற கழகம்!
“முன்னேற்றம்” என்பதற்கு பொருள் என்ன?
திருடர் முன்னேற்றம்! அதுதான் அதற்கு பொருள்.

திராவிடக் கொள்கை திராவிடக் கொள்கைங்கிறாங்களே. அது என்ன? திராவிடக் கொள்கை?
நாங்க வந்துதான் சுயமரியாதைத் திருமணம் நடத்திவச்சோம்!
நாங்க வந்துதான் விதவைத் திருமணம் நடத்திவச்சோம்! ன்றாங்க.

போங்கடா வெட்டிப்பயல்களா!

எங்க ஊர்ல பார்த்தா அண்ணன் செத்துப்போயிட்டான். அண்ணன் பொண்டாட்டி கைக்குழந்தையோட நிக்குது. தம்பி கட்டிக்கிட்டான். நீயா செஞ்சு வச்சே? காலம் காலமா இப்படித்தான் நடந்துகிட்டிருக்கு.

சீர்திருத்த திருமணம் நடத்தி வச்சுட்டோம் ன்றாங்க… 
எங்க ஊர்ல அய்யர் கிய்யரெல்லாம் கிடையாது. சும்மா வருவாய்ங்க மோளத்தைத் தட்டுவாய்ங்க. கல்யாணத்தை நடத்தி வச்சுட்டு போயிருவான்க.

இதுக்கு ஒரு இயக்கமா? இதுக்கு ஒரு தத்துவமா?

நாங்கதான் ஜில்லாவ மாவட்டம் ஆக்கினோம்.

திராவிட இயக்கம் இல்லேன்னா நாங்க எல்லாம் படிச்சே இருக்க முடியாதுங்குறான். அப்படியா?

-இணையதளத்தில் வெளியான சீமானின் பேச்சு.

சுமார் அய்ம்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் வீட்டிற்குவீடு பெண்கள் பூ விழந்து பொட்டிழந்து வெள்ளை உடையில் நடைப்பினமாக வாழ்ந்துவந்த காட்சிகளை இப்போது பார்க்க முடிகிறதா? மொட்டையடித்து காவித்துணியில் முக்காடிட்டு “மொட்டைப்பாப்பாத்தி” என்று அழைக்கப்பட்ட பார்ப்பன வீட்டுப் பெண்களை இப்போது பார்க்க அரிதாகிப்போனது எப்படி?

சீமான் சொல்வது போன்று ஒன்றிரண்டு ஜாதிகளில் அண்ணன் இறந்துவிட்டால் அவருடைய மனைவியை தம்பி திருமணம் செய்து கொள்ளும் வழக்கம் இருந்தது உண்மைதான். அது அறுத்துக்கட்டுதல் எனச்சொல்லப்பட்டது. 1870 களில் வெள்ளைக்கார ஆட்சி நடந்தபொழுது அரசுப்பணிகளில் ஜாதிவாரியாக பணி நியமனம் நடத்தப் போவதாக பரவலாக பேச்சு எழுந்தது. அந்தந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களும் ஒன்றுகூடி ஜாதிச்சங்கங்களை கட்டமைத்தனர். பின்னாளில் அவர்கள் கடவுள் மற்றும் மன்னர்களின் பெயரைச்சொல்லி அவர்களின் வாரிசாக தம்மை அடையாளப்படுத்தி பெருமையடித்தனர். சில ஜாதிகள் தாங்கள் பார்ப்பனர்களுக்கு இணையான சத்திரியர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டன. பார்ப்பனர்களின் பழக்கவழக்கங்களை உள்வாங்க ஆரம்பித்தனர். விதவைத் திருமணங்கள் அந்த ஜாதிகளிலும் பெரும்பாலும் நின்று போனது. உயர்ஜாதி வகுப்பினர் மட்டும் விதவைகளுக்கு வெள்ளைச்சீலை அணியும் பழக்கத்தை தொடர்ந்து கடைபிடித்தனர். ஆனால் திராவிட இயக்கத்தின் இடைவிடாத பிரச்சாரத்தால் அந்த நிலை நீடிக்க வில்லை.  1921 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புப்படி இந்தியாவில் 30 வயதுக்குட்பட்ட விதவைப் பெண்கள் 26 லட்சத்து 32 ஆயிரம் பேர் இருந்துள்ளதாக கூறப்படுகிறது? இன்றைக்கு அப்படிப்பட்ட நிலை இருக்கிறதா என்பதை எண்ணிப்பார்க்கவேண்டும்.

25 வருடங்களுக்கு முன் எழுத்தாளர் சிவசங்கரி திரு.வீரமணி அவர்களை பேட்டியெடுக்க பெரியார் திடலுக்கு வந்தார். அவர் கணவரை இழந்தவர் என்ற போதிலும் நெற்றியில் பொட்டுடன் வந்திருந்தார். அப்போது வீரமணி அவர்களைப்பார்த்து, “அய்யா!, பெரியார் என்ற ஒருவர் பிறந்திருக்கா விட்டால் இன்றைக்கு ஒரு சக மனுஷியாக என்னால் நடமாட முடியாமல் போயிருக்கும்” என்று நன்றி உணர்ச்சி பொங்க குறிப்பிட்டார். அந்தப் பார்ப்பன அம்மையாருக்கு இருந்த நன்றியுணர்ச்சி கூட சீமான்களுக்கு இல்லாமல் போனது ஏன்?

 “தமிழ்நாடு” பெயர்மாற்றம்!

திராவிடர் இயக்கம்தான், ஜில்லாவை மாவட்டம் ஆக்கியது என்றால் அதற்கொரு கிண்டலா?

வந்தனோபச்சாரம், நமஸ்காரம், அக்கிராசனார், காரியதரிசி போன்ற சமஸ்கிருத உரையாடல்கள் தானாக ஒழிந்து விட்டதா? சென்னை ராஜதானியம் தமிழ்நாடு என்று அதிகாரப்பூர்வமாக மாற்றப்பட்டது திராவிட இயக்கத்தின் தலைமகன் பேரறிஞர் அண்ணாவின் சாதனையல்லவா? காளிமுத்து உயிரோடிருந்திருந்தால் காயடித்திருப்பார் சீமானை!

“சீர்திருத்த திருமணம் நடத்தி வச்சுட்டோம் ன்றாங்க. எங்க ஊர்ல அய்யர் கிய்யரெல்லாம் கிடையாது. சும்மா வருவாய்ங்க மோளத்தைத் தட்டுவாய்ங்க. கல்யாணத்தை நடத்தி வச்சுட்டு போயிருவான்க” என்கிறார் சீமான்!

தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் நாடார் சமூகம் போன்ற மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூக நிகழ்ச்சிகளில் தீண்டாமை கருதி பார்ப்பனர்கள் கலந்துகொள்ள மாட்டார்கள் என்பதே உண்மை. பிற்காலத்தில் வாய்ப்பு வசதிகள் பெருகியதும் அந்த சமூகத்தினர் பார்ப்பனர்களை கலந்து கொள்ளுமாறு வேண்டினர். பார்ப்பனர்களும் பொருளீட்டும் ஆசையில் அவர்கள் வீட்டு திருமணங்களில் கலந்துகொள்ள ஆரம்பித்தனர். அப்படி நடைபெறும் புரோகிதத் திருமணங்களில் திருமணம் முடியும்வரை மணமகனின் தீட்டு தங்களை தீண்டாமல் இருக்க எச்சரிகையாக மணமகனுக்கு ஒரு தற்காலிக பூனூலை மாட்டிவிட்டு புரோகிதர் திருமணத்தை முடிப்பார். இந்த சூட்சமங்கள் சீமானுக்குத் தெரியுமா?

சுயமரியாதை திருமணச் சட்டம்!

1934 ல் தந்தை பெரியார் அவர்களால் திருச்சியிலே நடத்திவைக்கப்பட்ட சிதம்பரம் – ரங்கம்மாள் திருமணம் 20 ஆண்டுகள் கழித்து அவர்கள் இரண்டு ஆண், இரண்டு பெண்மக்களை பெற்ற நிலையில்

“இத் திருமணம் சுயமரியாதைத் திருமணம் என்று சொல்லப்படுகிறது. இது சாஸ்திரங்களின்படி நடைபெறவில்லை. சப்தபதி என்கிற ஏழு அடி எடுத்து வைத்தல், ஓமம் வளர்த்தல் போன்ற எந்தச்சடங்கும் நடத்தப்பெறாமல் நடைபெற்றுள்ளது.  எனவே இது இந்து சட்டப்படி செல்லத்தக்க திருமணமே அல்ல. இவர்கள் இருவருக்கும் பிறந்த பிள்ளைகள் அனைவரும் சட்டப்படியான பிள்ளையாகவே கருத முடியாது. இவர்கள் சட்ட விரோத வைப்பாட்டியாள் பிள்ளையாகவே கருதப்படுவார்கள் !” என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் 26.8.1953 அன்று ஜஸ்டீஸ் ராஜகோபாலன், ஜஸ்டீஸ் சத்திய நாராயணராவ் ஆகிய இரண்டு பார்ப்பன நீதிபதிகள் அடங்கிய பெஞ்ச் தீர்ப்பளித்தது. (ஆதாரம்: திராவிடர்கழக தலைவர் வீரமணி எழுதிய “சுயமரியாதைத் திருமணம்” தத்துவமும்-வரலாறும்) என்கிற வரலாறெல்லாம் இந்த கத்துக்குட்டிகளுக்கு தெரியுமா?

பின்னர் தந்தை பெரியார் அவர்களும், திராவிட இயக்கமும் தொடர்ந்து போராடியதன் விளைவு 1967 ல் அண்ணா ஆட்சிக்கட்டிலில் ஏறியதும் 1967 ல் சுயமரியாதை திருமண செல்லுபடி சட்டத்தை நிறைவேற்றியது திராவிட இயக்கத்தின் சாதனையல்லவா?

மலம் எடுப்பதிலே கூட தீண்டாமை!

”திராவிட இயக்கம் இல்லேன்னா நாங்க எல்லாம் படிச்சே இருக்க முடியாது -அப்படியா?” என்கிறார்.

கடந்த நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் எடுக்கப்பட்ட இந்திய சென்சஸ் சென்னை தொகுப்பில் சமூக அந்தஸ்து வரிசையில், பார்ப்பனர், சத்திரியர், வைசியர், வரிசைகளுக்கு கீழே சர் சூத்திரர்கள், நல்ல சூத்திரர்கள் 31 சதவீதம் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்ததும், 1935 ல் தமிழ்நாட்டில் பேருந்துகளில் பஞ்சமருக்கு இடமில்லை என்று எழுதியதோடு பயணச்சீட்டுகளிலும் அப்படியே அச்சிட்டிருந்தார்கள் என்பதும், இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தின் ஆட்சிக்குழு தலைவராக அப்போது இருந்த சவுந்தர பாண்டியனார்தான் அதை ஒழித்தார் என்ற வரலாறு தெரியுமா?

1935ல் கும்பகோணம் நகராட்சியில் அக்கிரஹாரத்துக்கு கக்கூஸ் சுத்தம் செய்ய தாழ்த்தப்பட்டவர்களை நியமிக்கக்கூடாது.அதற்குப்பதிலாக சூத்திரர்களை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று மலம் எடுப்பதிலே கூட தீண்டத்தகாதவர்கள் அக்கிரஹாரத்துக்குள் நுழையக்கூடாது என தீர்மானம் போட்ட கொடுமையை சீமான் அறிவாரா?

1927ல் மன்னார்குடி தேசிய உயர்நிலைப்பள்ளிக்கு வந்த காந்தியாரிடம் அப்பள்ளி தலைமையாசிரியர். “ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட மாணவவனைக்கூட இந்தப்பள்ளியில் சேர்க்கவில்லை” என்று இறுமாப்போடு கூறியதையும், 1930 வரை கோவை சிங்காநல்லூரில் தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்து பிள்ளைகளை ஆரம்பப் பள்ளிகளிலே சேர்க்க மறுத்தார்கள் என்பதையும் பார்ப்பனர்களைத் தவிர வேறு யாரும் மருத்துவப்படிப்பு படிக்கக் கூடாது என்பதற்காக மருத்துவம் பயில சமஸ்கிருதம் தெரிந்திருக்கவேண்டும் என்று வைத்திருந்ததையும் வரலாறு நமக்குப் பாடமாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது.

திருத்தங்கல் பகுதி நாடார் சமூகத்தினர் கோவிலுக்குள் நுழையக்கூடாது என்று 1878ஆம் ஆண்டு திருவில்லிபுத்தூர் மாவட்ட முன்சீப்பே தீர்ப்பு வழங்கியதும், 1895 ம் ஆண்டுகளில் நெல்லை மாவட்டம் கழுகுமலை கிராமப்பகுதிகளில் நாடார் சமூகத்தினர் தேரடித் தெருக்கள் வழியே மத ஊர்வலம் போக தடைபோடப்பட்டது என்பதும், அதை எதிர்த்து அந்தப்பகுதி நாடார்கள் அனைவரும் ரோமன் கத்தோலிக்க கிறிஸ்துவ மதத்தில் சேர்ந்து விட்டார்கள் என்கிற செய்திகளை உங்கள் முன்னோர்கள் உங்களுக்கு சொல்லித்தரவில்லையா?

1952 ல் திருவான்மியூரில் நடைபெற்ற சலவைத்தொழிலாளர் மாநாட்டில் பேசிய அன்றைய முதலமைச்சர் ராஜகோபாலாச்சாரியார் அவரவர், அவரவர் குலத்தொழிலைத்தான் செய்யவேண்டும், படிக்கக்கூடாது என்று பகிரங்கமாகவே பேசிய காலகட்டங்களையாவது சீமான் அறிவாரா? இவற்றையெல்லாம் முறியடித்து தமிழகத்தில் சமூக நீதிக்கு வழிவகுத்தது திராவிடர் இயக்கத்தின் சாதனையல்லவா?

திராவிட இயக்கத்தின் சாதனைகளை பட்டியலிட்டு மாளாது. வரலாறு தெரியாமல் சீமான்கள் வாய் புளித்ததோ? மாங்காய் புளித்ததோ என்று உளறிகொட்டுவதை இத்தோடு நிறுத்த வேண்டும்!

நீதி சொல்லும் சேதியா? -கி.தளபதிராஜ்


நீதிபதி சந்துரு அவர்கள் 30.10.2013ல் வெளியான இந்து தமிழ் நாளிதழில் “கடைத்தேங்காயும் வழிப்பிள்ளையாரும்” எனும் தலைப்பில் ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளார்.

அதில் கல்விக்கடனாக 70,000 கோடி ரூபாய் இதுவரை மத்திய அரசு கடன் அளித்துள்ளதாகவும், அதன் விளைவுகள் பத்து ஆண்டுகள் கழித்தே தெரியவரும் என்றும் மத்திய நிதியமைச்சர் ப.சிதம்பரம் தமிழகத்தில் கடந்தவாரம் பேசியதைச் சுட்டிக்காட்டி, “கடன் வாங்கியோரெல்லாம் சிறப்பான பட்டம் பெற்று தகுந்த வேலையில் அமர்ந்து பத்து ஆண்டுகள் கழித்து கடனைத் திருப்பித்தருவார்களா? என்று பொறுத்துத்தான் பார்க்கவேண்டும்”. என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

கட்டணம் செலுத்தி கல்லூரி செல்ல இயலாத மாணவர்களுக்கு கல்விக்கடன் வழங்குவது குற்றமா? கல்விக்கடன் வழங்குவதை கடைத்தேங்காயும் வழிப்பிள்ளையாரும்” என விமர்சிக்கிறார். கல்விக்கடன் வழங்குவதும், முதல் தலைமுறையாக பயிலும் பட்டதாரி மாணவர்களுக்கு அரசே கல்விக் கட்டணத்தை செலுத்தியதும் சமூக நீதியல்லவா? கடைத்தேங்காய் ஆனாலும், காசுகொடுத்து வாங்கியதானாலும் வழிப்பிள்ளையாருக்கு உடைப்பதால் விரயம் ஆகலாம். கல்விக்கடன் அப்படியா?

இப்படிப்பட்ட கல்விக்கடன்களால்தான் படிப்பறிவே இல்லாத பல்லாயிரக்கணக்கான ஏழைக் குடும்பங்களில் பிறந்த பிள்ளைகள் இன்று கல்லூரி வாயிலை மிதிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.

கடன் வாங்கியோரெல்லாம் சிறப்பான பட்டம் பெற்று தகுந்த வேலையில் அமர்ந்து பத்து ஆண்டுகள் கழித்து கடனைத் திருப்பித்தருவார்களா? என்று பொறுத்துத்தான் பார்க்கவேண்டும் என்று எழுதுகிறார். அப்படியென்ன அவர்கள் மீது வெறுப்பு? சமூக பொருளாதாரத்தில் பின் தங்கிய மாணவர்கள் அப்படிப் படித்து ஏதேனும் பட்டம் பெற்று விடுவார்களோ என்று அஞ்சுவதுபோலல்லவா தெரிகிறது?

சுயநிதிக்கல்லூரிகளில் சேரும் இலட்சக்கணக்காண மாணவர்களுக்கு கல்விக்கடன் அளிக்கப்படுகிறது. அதற்கான விதிமுறைகளை இந்தியன் வங்கிகள் சங்கமும், ரிசர்வ் வங்கியும் ஏற்படுத்தியுள்ளன. தேர்வில் குறிப்பிட்ட மதிப்பெண்கள் பெற்றுவந்தால்தான் வங்கிக்கடன் தொடரும் என்பதும், வங்கியில் வாராக்கடன் வைத்துள்ள நபர்களின் வாரிசுகளுக்கு கல்விக்கடன் வழங்கப்பட மாட்டாது என்பதும் பல வழக்குகளில் சோதனைக்கு உள்ளானது.

தந்தை வைத்த கடனுக்கு மகனை பலிகடா ஆக்கக்கூடாது என்றும், மதிப்பெண் அடிப்படையில் கடன் கொடுத்தால் அம்பேத்கர் போன்ற மேதைகள் உருவாகியிருக்க முடியாது என்றும், ரிசர்வ் வங்கியின் வழிமுறைகளுக்கு சட்ட அடிப்படை இல்லை என்றும் தீர்ப்புகள் வழங்கப்பட்டதாக வேதனையோடு குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

பொறியியல் கல்லூரிகளில் மாணவர் சேர்கைக்கு குறைந்தபட்ச தகுதியும் குறைக்கப்பட்டு விருப்பப்படுவோர் எல்லாம் சேர்ந்து கொள்ளும் வகையில் அரசானைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டதாக எழுதுகிறார்

கணிதமேதை இராமானுஜம் இன்டர்மீடியட் படிப்பில் தோல்வி அடைந்தவர். மதிப்பெண்னே ஒருவரது அறிவாற்றலையோ தகுதியையோ நிர்ணயிப்பதில்லை என்பதற்கு இவரும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இன்டர்மீடியட்டில் தோல்வியுற்றதால் வீட்டிற்கு பயந்து வீட்டைவிட்டே வெளியேறினார். அவரது தந்தை 1905ம் ஆண்டு இந்து நாளிதழில் விளம்பரம் கொடுத்து இராமானுஜத்தை கண்டுபிடித்தார். அப்படிப்பட்டவரின் அறிவுத்திறனை கண்டுகொண்ட ஜி.எச்.ஹார்டி என்ற வெள்ளைக்காரர்தான் அவரை கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்க ஏற்பாடுசெய்தார். அதனால்தான் நமக்கு ஒரு கனிதமேதை கிடைத்தார்.பல்வேறு அறிவியற் கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்திய தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் கூட பள்ளிப்படிப்பில் தோல்வியுற்றவர்தானே?

பொறியியல் படிப்புகளில் நடத்தப்படும் தேர்வுகளில், குறைந்த மதிப்பெண் பெற்று கல்லூரியில் சேர்ந்தவர்களுக்கென தனியாக தேர்வு நடத்தப்படுகிறதா? அல்லது வேறு ஏதேனும் சலுகை காட்டப்படுகிறதா?கல்லூரியில் சேர்ந்தபின் அனைவரும் ஒரே மாதிரியான தேர்வை எழுதித்தானே வெற்றி பெற்று வருகிறார்கள்? இதில் எந்த தகுதி திறமை குறைந்து போயிற்று.

விருப்பப்படுவோர் எல்லாம் சேர்ந்து கொள்ளும் வகையில் அரசானைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டதாக அவர் குறிப்பிடும்போது “எதைகொடுத்தாலும் சூத்திரனுக்கு கல்வியைக் கொடுக்காதே” என்கிற வாசகம் தானே நினைவில் வந்து தொலைக்கிறது.

மாணவர்கள் வங்கிகளில் கடன்பெற்று கல்வி பயின்று தொழில்புரிந்து சம்பாதிக்கும் நிலையில் கல்விக்காக வங்கிகளிலிருந்து பெற்ற கடனை திருப்பிச்செலுத்தி, வரும் தலைமுறைக்கும் தொய்வின்றி இத்திட்டம் செயல்பட ஒத்துழைக்க வேண்டியது அவர்களது சமூக பொறுப்பு என்பதில் இருவேறு கருத்துக்கு இடமில்லை.

கல்விக்கடன்கள் மனித ஆற்றலைப்பெருக்குமா?அல்லது வாராக் கடன்களுக்கு வழிவகுக்குமா சரித்திரம்தான் கூறவேண்டும் என்று எழுதும் நீதிபதி அவர்களே கல்விக்கடன் என்பது என்ன வியாபாரமா? மாணவர்களுக்கு கல்வி வழங்குவது நாட்டின் வளர்ச்சியல்லவா? சொத்தல்லவா?

பெரும் தொழிலதிபர்களுக்கு வழங்கப்பட்டு வாராக்கடனில் இருக்கும் நிதியோடு ஒப்பிடுகையில் இந்தக் கல்விக்கடன் எம்மாத்திரம்? குஜராத்தில் நானோ கார் உற்பத்தி செலவில் 60 சதவீதத்தை இடம் மற்றும் மற்ற மற்றதன் வாயிலாக அந்த அரசே ஏற்றுகொள்வதாக ஒரு புள்ளிவிபரம் கூறுகிறது. இப்படி அரசின் நிதி எத்தனையோ வழிகளில் செலவிடப்படுகிறது.அதையெல்லாம் விடுத்து ஏழை மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும் கல்விக்கடன்கள் அவர் கண்களை உறுத்துமானால் அது ஒரு போதும் நீதி சொல்லும் சேதியாக இருக்க முடியாது.

நீதிமன்ற நீதிக்கும் நீதி சொல்வார்

மரியாதைக்குரிய அய்யா நீதிபதி சந்துரு அவர்களுக்கு!

ஆசிரியர் பயிற்சியில் பட்டயம் பெற்றதை மட்டுமே வைத்து வேலை அளிப்பது முறையற்றது. கல்வித்தகுதி பெற்ற அணைவருக்கும் போதிக்கும் திறன் இருக்கும் என்று நம்ப முடியாது.
உள்கட்டமைப்பு வசதியின்றி மாட்டுகொட்டகைகளில் நடத்தப்படும் பயிற்சிப்பள்ளிகளில் தேர்ச்சி பெற்றோரின் உண்மை அறிவை சோதிக்கவே தகுதித்தேர்வு.
மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு உதவ விழையும் சட்டத்தின் நோக்கம் சமவாய்ப்பு அளிப்பதற்கே. சலுகைகளுக்கு அல்ல. எனவேதான் மதிப்பெண்ணை குறைக்க அவர்கள் போட்ட ரிட் மனுக்களும் உயர் நீதிமன்றத்தில் தள்ளுபடியாயின.

என்று இந்து தமிழ் நாளிதழில் கட்டுரை தீட்டியிருக்கிறீர்கள்!

ஆசிரியர் தொழிலுக்கென்றே அரசால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்கள், மற்றும் கல்விஇயல் கல்லூரிகளில் பயின்று அதற்கான தேர்வில் வெற்றிபெற்று அவர்கள் வாங்கும் பட்டயத்தை “அதை” மட்டுமே வைத்து வேலை அளிப்பது முறையற்றது என்று எப்படி உங்களால் சொல்ல முடிந்தது?.

கல்வித்தகுதி பெற்ற அனைவருக்கும் போதிக்கும் திறன் இருக்கும் என்று நம்ப முடியாது என்று சொல்கிறீர்கள். வழக்கறிஞர் பட்டம் பெற்றவர்களெல்லாம் வழக்குறைக்கும் திறன் பெற்றவர்கள் என நம்ப முடியாது என்று கருதி அன்றைக்கு அரசு அப்படி ஒரு தேர்வை நடத்தியிருக்குமானால் உங்களைப்போன்ற திறமையான பல நீதியரசர்களை நாடு இழந்திருக்குமே?

உள்கட்டமைப்பு வசதியின்றி மாட்டுக்கொட்டகைகளில் நடத்தப்படும் பயிற்சிப்பள்ளிகளில், தேர்ச்சி பெற்றோரின் உண்மை அறிவை சோதிக்கவே தகுதித்தேர்வு என்றால் அப்படிப்பட்ட குறைபாடுகளோடு பயிற்சிப்பள்ளிகள் இயங்குவது யார் குற்றம்? அரசின் பொறுப்பற்ற தன்மைக்கு ஆசிரியர்கள் பலிகடா ஆகவேண்டும் என்பது எந்தவிதத்தில் நியாயம்?

மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கும், பட்டியல் இனத்தவர்களுக்கும் தகுதி மதிப்பெண்ணை தளர்த்துவது “சலுகை” என்று எழுதுகிறீர்கள்.இடஒதுக்கீட்டு அடிப்படையில் பல்வேறு துறைகளிலும் பணி நியமணம் செய்யப்படும்போது உயர்சாதியினர் வாங்கிய மதிப்பெண்ணுக்கும் பட்டியல் இனத்தவர் பெற்ற மதிப்பெண்ணுக்கும் வேறுபாடு இருக்கத்தான் செய்யும். இதனால் “தகுதித்திறமை போச்சே” என்று ஆண்டாண்டு காலமாய் அனுபவித்த கூட்டம் அலறியபோது, “எந்தத் தாழ்த்தப்பட்டவன் ஊசிபோட்டு மருந்து வேலைசெய்யாமல் போனது? எந்த பிற்படுத்தப்பட்ட எஞ்சினீயர் பாலம் கட்டி உடைந்து போனது” என்று நறுக்குத்தெறித்தாற்போல் கேட்டவர்தான் கல்விவள்ளல் காமராசர்!.

நீங்கள் சொல்லும் தகுதித்தேர்வில் வெற்றிபெற்றுவிட்டால் மட்டும் போதிக்கும் திறன் ஆசிரியர்களுக்கு வந்துவிடும் என்று எந்த அடிப்படையில் நம்புகிறீர்கள்? இரண்டாண்டுகாலம் ஆசிரியர் தொழிலுக்கென பல்வேறு பயிற்சிகளைக்கொடுத்து அதற்கென அரசால் நடத்தப்படும் தேர்வையும் தாண்டி இந்தத் தகுதித்தேர்வால் என்ன சாதித்துவிட முடியும்? படிப்பறிவு மட்டுமின்றி அர்ப்பனிப்பு உணர்வோடு பணியாற்றும் ஆசிரியர்களே இன்றைய தேவை என்பதை காலம் நமக்கு சொல்லிகொண்டிருக்கிறது. .இவற்றையெல்லாம் இந்த தகுதித்தேர்வு கனித்து விடுமா?

நடைபெற்ற தகுதித்தேர்வுகளில் தேர்ச்சி சதவீதம் குறைந்ததற்கு ஆசிரியர்கள் மட்டுமே காரணமல்ல. கேள்வித்தாள்களே முக்கிய காரணம். அவர்கள் படித்த அவர்கள் வகுப்பெடுக்கக்கூடிய பாடத்திட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டு கேள்விகள் இருந்ததாக பெரும்பாலோர் குற்றம்சாட்டியுள்ளனர். முதுநிலைப்பட்டதாரி ஆசிரியர்களுக்கான கேள்வித்தாளின் தரம் சந்திசிரித்து நீதிமன்றம்வரை சென்றது தாங்கள் அறியாததா?

உயர்நீதிமன்றத்தில் ஆசிரியர் தகுதித்தேர்வு தொடர்பான வழக்கில் சமூகநீதிக்கு எதிராக நீங்கள் அளித்த தீர்ப்பே இன்று வரை தாழ்த்தப்பட்ட,பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு சரியான நீதி கிடைக்க தடையாக இருக்கிறது என்று நினைக்கும்போது வேதனையாக இருக்கிறது.

பெரியார்.எங்கள் அய்யா இன்று இல்லை.தேவைப்படும்போது பெரியார் தொண்டர்கள் நாங்கள் கருத்து சொல்வதிலும் தவறில்லை என்றே கருதுகிறோம்.

-கி.தளபதிராஜ், மயிலாடுதுறை.

கெட்டிக்காரன் புளுகு எட்டு நாளைக்கு!

காதர்பாட்சா

கி.தளபதிராஜ்

அன்மையில்  ஒருவர் தனது இணையதள முகநூலில்  ஒரு மகமதிய சாமியாரை பெரியாரோடு தொடர்பு படுத்தி “பெரியாரே ஏற்றுக் கொண்ட ஆண்டவர்தான் சாலை ஆண்டவர் போல! அல்லது திருப்பி அடிக்காதவர்களை தாக்குவது தான் பெரியாரின் வீரம் போல! என்று குறிப்பிட்டு வழக்கம் போல பெரியாரை கொச்சைப்படுத்த முனைந்திருந்தார். 1930 ல் இராமநாதபுரத்திற்கடுத்த திருப்பாலைக்குடியில் பிரபலமாகியிருந்த இந்த சாமியாரை பற்றி பெரியாரின் குடியரசு ஏட்டில் வெளிவந்த கட்டுரையை

அடிகளார் காலில் பெரியார் விழுந்தாரா?

குன்றக்குடி அடிகளார் மடத்தை சார்ந்த ஒருவர் தந்தை பெரியாரின் நெற்றியில் அவர்களது வழக்கப்படி திருநீறு பூசினார். அந்த சாம்பலை தந்தை பெரியார் துடைத்துகொண்டார் என்பது மட்டுமே இதுவரை செய்தி.

தற்போது திருச்சி செல்வேந்திரன் அவர்கள் எழுதியுள்ள நூலில் இருந்து பெறப்பட்டதாக வினவு தளத்தில் ஓரு புதிய கதையை கட்டுரையாக பதிந்துள்ளார். அதை ஆதாரம் என்று சொல்லி சிம்ம வாகனி என்ற ஒருவர் முகநூலில் வாதாடிக்கொண்டிருக்கிறார்.

சரி செல்வேந்திரன் அவர்கள் எழுதியுள்ளதாக வந்துள்ள செய்தி என்ன? திருச்சியில் தந்தை பெரியாருக்கு நடந்த பாராட்டு விழாவில், தந்தை பெரியார் குன்றக்குடி அடிகளாரின் காலை தொட்டு ஆசி வாங்கினார் என்பதே அந்த செய்தி.

சிம்ம வாகனி மற்றும் அவரது எழுத்தை படித்து மகிழ்ந்து இரசிக்கும் கூட்டத்திற்கு வேண்டுமானால் எதையும் அப்படியே நம்பும் வழக்கம் இருக்கலாம். பெரியாரியவாதிகள் அப்படியல்ல. எதையும் ஆராய்ந்து பார்க்கும் பகுத்தறிவுவாதிகள்.

திருச்சி.செல்வேந்திரன் எழுதியிருந்தாலும் எழுதாவிட்டாலும் அந்த நிகழ்வு நடந்ததா? என்பதை தற்போது நாம் ஆராய்வோம். மரியாதைக்குரிய திருச்சி.செல்வேந்திரன் அவர்கள் சொல்லுவதை குருட்டுத்தனமாக ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டிய கட்டாயம் பெரியாரியவாதிகளுக்கு இல்லை என்பதை அவரே எற்றுக்கொள்வார்.
தந்தை பெரியாரும் இனமான அடிகளாரும்
பாராட்டு விழா நிகழ்ச்சி நடந்த மேடையின் மீதும் மேடைக்கு முன்பும் பலர் நிச்சயமாக இருந்திருப்பார்கள். இந்த நிலையில், தந்தை பெரியார் காலில் விழுந்திருந்தால், அந்த அதிசயமான செய்கையை பலரும் கண்டு அதிர்ந்திருப்பார்கள். அதிர்ந்தவர்கள் பெரியாரின் தொண்டர்களாக மட்டும் இருக்க வாய்ப்பில்லை. அங்கு குழுமியிருந்த ஆன்மீகவாதிகளும் பொதுமக்களும் அதிர்ந்திருப்பார்கள். அப்படி அதிர்ந்ததாக திருச்சி.செல்வேந்திரன அவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இதுவரை சொன்னதில்லை.

தந்தை பெரியாரை இப்போது குறை சொல்லுபவர்களை விட அப்போது சொல்லிக்கொண்டிருந்தவர்கள் பலர். அவரது கொள்கைக்கு அப்போது எதிரிகளும் பலர். இப்படிபட்ட அவரது கொள்கைக்கு முரணான நிகழ்வை அறிந்து அவர்கள் சும்மா இருந்திருப்பார்களா? பத்திரிக்கைக்கு பத்திரிக்கை தலையங்கம் தீட்டி சந்தோஷபட்டிருக்க மாட்டார்களா? “ஆன்மிகத்தின் காலில் நாத்திகம்” காலில் விழுந்த சுயமரியாதை” என்றெல்லாம் தலையங்கம் தீட்டி மகிழ்ச்சியை வெளிபடுத்தி இருக்கமாட்டார்களா?

ஆகவே, இந்த தகவல் முற்றிலும் தவறான தகவல். திருச்சி செல்வேந்திரன் அவர்கள் எழுதியிருந்தாலும், அதுவும் தவறான ஒன்று என்பதே மேலே உள்ள வாதங்கள் நிருபிக்கின்றன.

மேலும் தந்தை பெரியாரோடு இருந்த மேலும் சிலரை இன்று தொடர்புகொண்டு பேசினேன். இந்த செய்தி முற்றிலும் தவறு என்று அடித்து சொல்லுகின்றனர்.

பலர் முன்னிலையில் நடந்த ஒன்று என்று ஒரே ஒருவர் சொல்லுவதால் அது ஆதாரமாகாது. அங்கிருந்த பலரும் ஆம் என்று ஏற்றுக்கொண்டால், அல்லது அதே காலத்தில் அது பத்திரிக்கைகளில் செய்தியாக வந்திருந்தால் மட்டுமே அது ஆதாரமாகும்.

இறந்து 39 ஆண்டுகளுக்கு பிறகும் அவரை எதிரியாக கருதி அவதூறு பிரச்சாரம் செய்பவர்களை கண்டு வியப்பதை விட நான் தந்தை பெரியாரை நினைத்து வியக்கிறேன். மறைந்தும் சிம்ம சொப்பனமாக வாழும் அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் சிலர் உறங்கி இருக்கவே மாட்டார்கள் போல.

தந்தை பெரியாரின் கொள்கைகள் தவறு என்று வாதிட வக்கில்லாதவர்கள் அவருக்கு எதிராக அவதூறு பிரசாரத்தை மட்டும் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை, எள்ளு தாத்தா காலத்தில் இருந்து எள்ளு பேரன் காலம் வரை தொடர்கிறார்கள்.

சூரியனை பார்த்து நாய் குரைக்கிறது என்று எங்கள் ஊர் பக்கம் சொல்லுவார்கள், அதுதான் என் நினைவுக்கு வருகிறது.

குறிப்பு:
எதையும் ஆராயும் பெரியாரியவாதிகள் இந்த செய்தி குறித்த பின்புலங்களை கண்டறிய தேடுதலை தொடங்கியுள்ளனர் என்பதையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

– திராவிடப் புரட்சி