Tag Archives: புரட்டு

ஆட்டைக் கடித்து, மாட்டைக் கடித்து?

இன்றைக்கு ஒரு பத்திரிக்கையில், புது தில்லியிலிருந்து க.திருநாவுக்கரசு எனும் பெயரில் எழுதிய கட்டுரை ஒன்று வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இங்கே அதே பெயரில் திராவிடர் இயக்கத்தைப் பற்றி எழுதும் ஒரு எழுத்தாளர் இருக்கும்போது, அதே பெயரில் எழுதுகிறோமே என்ற தார்மீக பொறுப்பு அந்த எழுத்தாளரிடமும் இல்லை, வெளியிடும் பத்திரிக்கையிடமும் இல்லை;

சரி, விஷயத்துக்கு வருவோம். இப்போது, தமிழ் நாட்டில் ஜெயலலிதா மீதான தனி நபர் வழிப்பாட்டுக்கு ஆரம்பப் புள்ளியே பெரியார் தானாம். அவர் இயக்கத்தை சர்வாதிகாரியாக இருந்து நடத்தினாராம், பொதுக் கூட்டங்களில், தனது கருத்தைக் கூறிவிட்டு, இதை ஏற்பவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; முடியாதவர்கள் தள்ளி விடுங்கள் என்று கூறினாலும், இயக்கத்திற்குள், அதுபோல் ஒரு ஜனநாயக கோட்பாட்டை, பெரியார் என்றைக்கும் கடைப்பிடித்தது கிடையாதாம். இது தனி நபர் வழிபாடாம், இதைத் தான், கலைஞர், எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா எல்லோரும் அப்படியே கடைப்பிடித்தார்களாம், அண்ணா மட்டும் விதி விலக்காம்.

இதோடு நிற்கவில்லை; சீனாவில் மாவோ எப்படி வழிபடப்பட்டார் என்பது உலகறிந்த செயலாம். (காம்ரேடுகள் கவனத்திற்கு),

இந்த கருத்தெல்லாம், திராவிட இயக்கத்தின் வரலாறு தெரியாதவர்களுக்கு அதிர்ச்சியைத் தருமாம். ஆனால் இது உண்மையாம்?

இவ்வாறு, இந்த உண்மை விளம்பி, புது தில்லியிலிருந்து அபத்தத்தை ஒரு கட்டுரையாக வடித்துள்ளார்.
முதலில், பெரியாரை, யாரும் வழிபட வில்லை; அவர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே, மேடையிலே அவரை யாராவது பாராட்டினால், உடனே, அவரை, நிறுத்தச் சொல்லுமாறு செய்கை செய்து, நிறுத்துபவர் பெரியார் என்பது அவரது பொதுக் கூட்ட சொற்பொழிவைக் கேட்டவர்களுக்கு நன்றாக தெரியும். புது தில்லிகாரருக்கு தெரியவில்லை என்றால், அதற்கு நாம் பொறுப்பல்ல.
பெரியவர்களைக் கண்டால், காலில் விழும் ஒரு முறையைக் கூட கடுமையாக கண்டித்தவர் பெரியார். மனிதனுக்கு மனிதன் மரியாதை செலுத்துவதற்கு இது முறையல்ல என சுட்டிக்காட்டியவர் பெரியார்.
பொதுக்கூட்டத்தில் தனது கருத்தை கூறுவதற்கு எல்லா உரிமையும் தனக்கு உண்டு என்பதில் எந்த அளவு உறுதியாக இருந்தாரோ, அந்த அளவு பேச்சைக் கேட்கும் மக்களுக்கு, தனது கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும், தள்ளிவிடவும், உரிமையுண்டு என வெளிப்படையாக கூறியவர் பெரியார்.
ஆனால், தனது இயக்கம், ஒரு சுயமரியாதை இயக்கம் மட்டுமல்ல; சமூக புரட்சி இயக்கம் என்ற நிலையில் இயக்கத்தில் சேரும்வரை ஒருவரது கருத்து எந்த நிலையில் இருந்தாலும், இயக்கத்தில் தன்னை ஒப்படைத்து விட்டபின்னர், அந்த இயக்கத்திற்கு கட்டுப்பாடுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும்; தலைமை என்ன சொல்கிறதோ, அதற்கு கீழ்படிந்து நடக்க வேண்டும் என்று சொன்னவர் பெரியார். இது தனது இயக்கத்திற்கு மட்டுமல்ல, எந்த இயக்கத்திலும், இந்த கட்டுப்பாடு மிக முக்கியம் என்பதை, அண்ணா அவர்கள், திமுகவில் கோட்பாடாக, கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு என்று சொன்ன நிலையில், பெரியார் அவர்கள், இந்த கோட்பாட்டில், கட்டுப்பாடுதான் மிக முக்கியம் என சொன்னவர். இதில் என்ன தவறு இருக்கிறது.
ஆனால், இன்றைக்கு, ஜெயலலிதாவின் கட்சியில், தனி நபர் வழிபாடு, என்பது, இயக்க கட்டுப்பாடு என்ற நிலையை தாண்டி, அங்கே, செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை எந்த பெரியார் சிந்தனையாளரும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை;
இயக்கத்தில் கட்டுப்பாடுடன் இருப்பதற்கும், தனக்கு பதவி வேண்டும் என்ற நிலையில், ஒருவரை வழிபடும் கூட்டத்திற்கும் முடிச்சு போடுவது, சுயமரியாதை இயக்கத்தைப் பற்றியும், பெரியாரைப் பற்றியும் எந்த புரிதலும் இல்லாமல் இருக்கும் ஒருவரின் பிதற்றல் என்று தான் நாம் கருத வேண்டியுள்ளது.
பெரியார் என்ற மகத்தான புரட்சியாளரை, புத்துலகின் தீர்க்கதரிசி என யுனெஸ்கோ பாராட்டிய ஒரு மனித நேயரை, கொச்சைப்படுத்தலாம் என புது தில்லி திருநாவுக்கரசுக்கு ஆசை இருக்கலாம்; எழுத உரிமையும் இருக்கலாம், ஆனால், இந்த மனிதரின் பிதற்றலை, சுயமரியாதையையும், பகுத்தறிவையும் பெரியாரால் புரிந்து கொண்ட எவரும் ஏற்க மாட்டார்கள் என்பதை தில்லி திருநாவுக்கரசும், வெளியிட்ட பத்திரிக்கையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

கொட்டை எடுத்த புளிகளுக்கு…

ஆர்.எஸ்.எஸ் – போலி தமிழ்த்தேசிய கூட்டு அம்பலம்!
———————————————————————–
இந்த Krishna Tamil Tiger என்கிற தமிழ் புளி தான் ஒரு அரைகுறை என்பதை அவரே அவ்வப்போது நிருபித்துக்கொண்டே இருப்பார்.

காஞ்சி சங்கராச்சாரி காலடியில் இந்தியாவின் மத்திய அமைச்சராக இருக்கிற பொன்.இராதாகிருஷ்ணன் உட்கார்ந்திருக்கும் படத்தையும். சங்கராச்சாரிக்கு இணையாக சுப்பிரமணிய சாமி நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் படத்தையும் ஒப்பிட்டு தோழர்கள் சிலர் பதிவுகளை எழுதியிருந்தார்கள். அறியாமையில் இருக்கும் இந்து மத பக்தர்களுக்கு, ஆர்.எஸ்.எஸ் / பா.ஜ.க ஆதரவாளர்களாக இருக்கும் பார்ப்பனரல்லாத மக்களுக்கு, இந்து மதத்தில் அனைத்து மட்டங்களிலும் நிலவிவரும் ஏற்றத்தாழ்வுகளை எளிமையாக விளக்கியது இந்த ஒப்பீடு. உண்மையிலேயே அந்த ஒப்பீடைப் பார்த்து கோபம் கொள்ளவேண்டியது ஆர்.எஸ்.எஸ் இந்து மத வெறியர்கள்தான். ஆனால் வழக்கம் போல (போலி) தமிழ்த் தேசியவாதிகளுக்குதான் கோபம் வருகிறது. ஆர்.எஸ்.எஸ் காரர்களிடம் நாம் எதிர்பார்த்த பதிலை இந்த (போலி) தமிழ்த் தேசியவாதிகள் தருகிறார்கள்.

சங்கராச்சாரிக்குச் சரிசமமாக மாமா சு.சாமியும், தரையில் மத்திய அமைச்சர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணனும்

பெங்களூர் குணா என்னும் அயோக்கியரின் ரசிகரான இந்த தமிழ் புளி எழுதியிருக்கும் பதிவில், அந்த குணாவை போலவே பொய் தகவல்களையும் முட்டாள்தனமான கருத்துக்களையும் நிரப்பியிருக்கிறார்.

இந்தியாவின் ஜனாதிபதியாக இருந்த தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த கே.ஆர்.நாராயணனின் சிறப்புகளில் ஒன்று, அவர் சங்கராச்சாரிகள் உட்பட எந்த ஒரு இந்து மத தலைமை பீடத்தையும் போய் சந்திக்காதவர். பலராலும் பல முறை இந்த சிறப்பு சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த நபரோ, கே.ஆர்.நாராயணன் சங்கராச்சாரி காலடி அமர்ந்தார் என்று எழுதுகிறார் , கற்பனையாக குணா பாணியில்.

திருமாவளவன் போய் சங்கராச்சாரியை பார்த்தாரே, அவர் சங்கராச்சாரி தலையிலா போய் அமர்ந்தார் என்று கேட்கிறார். இது என்ன வகையான கேள்வி என்று தெரியவில்லை. திருமாவளவன் சங்கராச்சாரியை சந்தித்துபற்றி உறுதிபடுத்தப்படாத தகவல்கள்தான் உலவுகிறது. அதனால் அதைப்பற்றி நாம் பேசமுடியாது. ஆனால் கக்கன் என்ற தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த தலைவர் சங்கராச்சாரியை சந்திக்க சென்ற போது, நேரில் பார்த்தாலே தீட்டு என்று குறுக்கே பசுமாட்டை நிறுத்தி , அவருடன் பேசியவன் இதற்கு முன்னால் இருந்த பெரிய சங்கராச்சாரி சந்திரசேகரன். இந்த வர்ணாசிரம கொடுமையை ஒழிக்கவேண்டும் என்று சொன்னால் உங்களுக்கு ஏன் பொத்துக்கொள்கிறது தமிழ்த் தேசியர்களே.

சங்கராச்சாரியை சுப்பிரமணிய சாமியையும் வைத்து வெறும் “பூச்சாண்டி” காட்டுகிறார்கள் திராவிடர் இயக்கத்தினர் என்கிறார் இந்த தமிழ்த்தேசியவாதி. சில நாட்களுக்கு முன்புதான், தலித் மக்களை கோவிலுக்கு உள்ளேயே விடக்கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறான் பூரி சங்கராச்சாரி. இதெல்லாம் வெறும் பூச்சாண்டிதான் இந்த தமிழ்த்தேசியவாதிகளுக்கு. வேற என்னதான்டா பிரச்சனை என்று கேட்டால், அவன் தமிழ்ஜாதி இவன் தெலுங்கஜாதி என்று மொக்கத்தனமாக எதையாவது வைத்துக்கொண்டு ஜல்லி அடித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். இந்த விவாதத்தில் கூட, ஒரு தமிழ் பார்ப்பனர் சங்கராச்சாரி ஆக முடியாது என்று பிரச்சனைக்கு சம்பந்தமே இல்லாமல் எதையோ உளறுகிறார் இந்த தமிழ் புளி. தமிழ் பார்ப்பனர் சங்கராச்சாரி ஆனால் பொன்.இராதாகிருஷ்ணனை மடியில் தூக்கி வைத்துக்கொள்வாரா என்று அவர் பாணியிலேயே நாமும் கேட்டு வைப்போம்.

சங்கரமட எதிர்ப்பு என்பது “பூச்சாண்டியை” காட்டி தமிழர்களை ஏமாற்றும் செயல் என்கிறார். அடுத்த வரியே பெரியார் சங்கரமடத்தை ஏற்றுக்கொண்டார் என்கிறார். என்னதான்டா உங்களுக்கு பிரச்சனை. கொஞ்சாமவது புத்தியும் நேர்மையும் உள்ளவன் எவனாவது தமிழ்த்தேசியவாதிகளில் இருந்தால் , பெரியார் எப்படா சங்கரமடத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்னு கேட்டிருக்கனும். ஆனால் நமக்குதான் இந்த தமிழ்த்தேசியவாதிகளைப்பற்றி தெரியுமே. பெரியாரை கொச்சைப்படுத்தி எதாவது எவனாவது எழுதிவிட்டாலே போதும் குஷியாகி அதை விரும்பவும் பகிரவும் செய்வார்கள்.

சங்கரமட எதிர்ப்பு, சுப்பிரமணியசாமி எதிர்ப்பு, பார்ப்பன ஆதிக்க எதிர்ப்பு என்பதெல்லாம் வெறும் திசைத்திருப்பும் செயல் என்கிறார்கள் போலி தமிழ்த்தேசியர்கள். உண்மையிலேயே , ஈழத்தமிழர் பிரச்சனையை வைத்துதான் இங்கு பல முக்கிய பிரச்சனைகளின் மீதும் மக்களின் கவனம் செல்லாமல் திசைத்திருப்படுகிறது என்பது கொஞ்சம் சுயபுத்தி உள்ளவர்களுக்குகூட தெரியும்.

இத்துணை ஆண்டு காலம் இங்கே பார்ப்பனியத்தை எதிர்த்து கோலோச்சிய திராவிடம் சங்கர மடத்தின் ஒரு செங்கலையாவது அசைத்து இருக்குமா என்று கேட்கிறார். புத்தரை தின்று செறித்த பார்ப்பனீயம், பல தமிழ் சித்தர்களை தின்று செறித்த பார்ப்பனியம், இன்று பெரியாரை மெல்லவும் முடியாமல் முழுங்கவும் முடியாமல் தினறுகிறது. தங்களுக்கு துணையாக தமிழ்த் தேசியம் என்கிற பெயரில் சிலரை தயார் செய்து பெரியாருக்கு எதிராக அவதூறுகளை செய்ய பணித்திருக்கிறது. அவர்கள் சொல்வது என்னவென்றால், இத்தனை ஆண்டுகாலம் போராடியும் உங்களால் சங்கரமடத்தை ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை, எனவே அவர்களை எதிர்க்காதீர்கள் என்பதுதான்.

அந்த போலி தமிழ்த்தேசியவாதிகளுக்கு புரியும்படி பதில் சொல்வதென்றால், ஒரு அறுபது ஆண்டுகாலம் அறவழியிலும் ஆயுதவழியிலும் சிங்கள பேரினவாதத்திற்கு எதிராக போராடிய பிறகு, இன்று ஈழத்தமிழர்கள் எல்லாமும் இழந்து சொந்த மண்ணிலும் புலம் பெயர்ந்தும் அகதிகளாக எதிர்காலம் குறித்த எந்த தெளிவும் இல்லாமல் நிற்கிறார்களே, இதெல்லாம் விடுதலைப் போராட்டம் என்கிற பெயரில் சிங்கள அரசுடன் சேர்ந்து புலிகள் செய்த சதித்திட்டம் என்று சொன்னால் அது எவ்வளவு அபத்தமோ அயோக்கியத்தனமோ, அப்படிதான் தமிழ்த் தேசியம் என்கிற பெயரில் இந்த போலிகள் செய்கிற அவதூறுகளும்.

பெரியார் மீது அவதூறு செய்வதே முழுநேர பணியாகக் கொண்டிருக்கும் இந்த போலி தமிழ்த்தேசியவாதிகளை அடையாளம் கண்டு புறக்கணிப்பீர்!

– பிரபா அழகர்

‘தி இந்து’ பத்திரிக்கை செய்தி வெளியிடுவதில் காட்டும் நேர்மையின் லட்சணம்!

பேரறிவாளனின் தாயார் அற்புதம் அம்மாளின் நேர்க்காணலை சமஸ் அவர்கள் தி இந்துவில் வெளியிட்டுள்ளார்.

அதில் ஒரு முக்கியமான அரசியல் கேள்வி கேட்கிறார். ஏன் அரசியல் கட்சிகள் பகிர்ந்துகொள்ளவில்லையா? என்பதே அந்த கேள்வி.

அதற்கான அற்புதம் அம்மாளின் பதில் ‘தி இந்துவில்’ வெளிவந்துள்ளது. அந்த பதிலுக்கான இறுதிப்பகுதி, “நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, வைகோ, சீமான் இவங்கெல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே…” என்று முடிகிறது.

அந்த பேட்டியில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை.

ஆனால், பேட்டியை எடுத்த சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கில் அந்த பேட்டி அப்படியே வெளிவந்துள்ளது. அதில், கீழ்கண்டவாறு அந்த பேட்டி முடிவடைகிறது.

“நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, கொளத்தூர் மணி, வைகோ, சீமான் இவங்கல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே… ”

நன்றாக கவனிக்கவும், பேட்டி எடுத்தவர் அவரது பிளாக்கில் அந்த பேட்டியை முழுமையாக வெளியிட்டுள்ளார். அது அப்படியே தி இந்துவில் பிரசுரமாகியிருக்கிறது. ஆனால், அதில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை. அந்த காலம் போல ஆச்சு கோர்ப்பவர் செய்த பிழை என்று இன்றைய கணினி காலத்தில் சொல்லி தப்பிக்க முடியாது.

அன்று சி.பி.ஐ அதிகாரி தியாகராஜன் அறிவு சொல்லாத ஒன்றை பதிவு செய்தார், இன்று இந்து சொல்லியதை மறைக்கிறது. இரண்டும் ஒன்றே! குற்றமே!

கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் வேண்டுமென்றே தவிர்க்கப்பட்டுள்ளதாக தோன்றுகிறது. இதன் மூலம் தூக்குதண்டனைக்கு எதிராக போராடுபவர்களுக்கு இடையே, ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பவர்களுக்கு இடையே ஒரு பிளவை உண்டாக்கும் முயற்சியாகவே இது தெரிகிறது.

ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்! இந்த பேட்டியே தி.மு.க, தி.க, கொளத்தூர் மணி, கோவை.இராமகிருட்டிணன், சு.ப.வீ உள்ளிட்ட மற்ற பெரியாரிய இயக்கங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட களத்தில் இருந்து பிரித்து மேய்வதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ள ஒன்றாகவே சந்தேகிக்கத் தோன்றுகிறது.

இந்த பேட்டி நம்பகத் தன்மை அற்றதாக இருக்கிறது! அற்புதம் அம்மாள் உண்மையிலேயே இப்படியெல்லாம் பேசியிருக்கிறாரா? என்று சந்தேகிக்கும் வண்ணம் இருக்கிறது.

இதை பார்ப்பனியம் என்று சொன்னால் கோபித்துக்கொள்வார்கள் எனவே இப்படிச் சொல்லுகிறேன்…

ராஜபக்சேவின் நண்பரது பத்திரிக்கை அல்லவா? இப்படித்தான் செயல்படும்!

இத்துடன் சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கை ஸ்க்ரீன் ஷாட் எடுத்து போட்டுள்ளேன் ஆதாரமாக!

– திராவிடப் புரட்சி

வரலாற்றைப் படியுங்கள் சீமானே! -கி.தளபதிராஜ்

திராவிட முன்னேற்ற கழகம்!
“முன்னேற்றம்” என்பதற்கு பொருள் என்ன?
திருடர் முன்னேற்றம்! அதுதான் அதற்கு பொருள்.

திராவிடக் கொள்கை திராவிடக் கொள்கைங்கிறாங்களே. அது என்ன? திராவிடக் கொள்கை?
நாங்க வந்துதான் சுயமரியாதைத் திருமணம் நடத்திவச்சோம்!
நாங்க வந்துதான் விதவைத் திருமணம் நடத்திவச்சோம்! ன்றாங்க.

போங்கடா வெட்டிப்பயல்களா!

எங்க ஊர்ல பார்த்தா அண்ணன் செத்துப்போயிட்டான். அண்ணன் பொண்டாட்டி கைக்குழந்தையோட நிக்குது. தம்பி கட்டிக்கிட்டான். நீயா செஞ்சு வச்சே? காலம் காலமா இப்படித்தான் நடந்துகிட்டிருக்கு.

சீர்திருத்த திருமணம் நடத்தி வச்சுட்டோம் ன்றாங்க… 
எங்க ஊர்ல அய்யர் கிய்யரெல்லாம் கிடையாது. சும்மா வருவாய்ங்க மோளத்தைத் தட்டுவாய்ங்க. கல்யாணத்தை நடத்தி வச்சுட்டு போயிருவான்க.

இதுக்கு ஒரு இயக்கமா? இதுக்கு ஒரு தத்துவமா?

நாங்கதான் ஜில்லாவ மாவட்டம் ஆக்கினோம்.

திராவிட இயக்கம் இல்லேன்னா நாங்க எல்லாம் படிச்சே இருக்க முடியாதுங்குறான். அப்படியா?

-இணையதளத்தில் வெளியான சீமானின் பேச்சு.

சுமார் அய்ம்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் வீட்டிற்குவீடு பெண்கள் பூ விழந்து பொட்டிழந்து வெள்ளை உடையில் நடைப்பினமாக வாழ்ந்துவந்த காட்சிகளை இப்போது பார்க்க முடிகிறதா? மொட்டையடித்து காவித்துணியில் முக்காடிட்டு “மொட்டைப்பாப்பாத்தி” என்று அழைக்கப்பட்ட பார்ப்பன வீட்டுப் பெண்களை இப்போது பார்க்க அரிதாகிப்போனது எப்படி?

சீமான் சொல்வது போன்று ஒன்றிரண்டு ஜாதிகளில் அண்ணன் இறந்துவிட்டால் அவருடைய மனைவியை தம்பி திருமணம் செய்து கொள்ளும் வழக்கம் இருந்தது உண்மைதான். அது அறுத்துக்கட்டுதல் எனச்சொல்லப்பட்டது. 1870 களில் வெள்ளைக்கார ஆட்சி நடந்தபொழுது அரசுப்பணிகளில் ஜாதிவாரியாக பணி நியமனம் நடத்தப் போவதாக பரவலாக பேச்சு எழுந்தது. அந்தந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களும் ஒன்றுகூடி ஜாதிச்சங்கங்களை கட்டமைத்தனர். பின்னாளில் அவர்கள் கடவுள் மற்றும் மன்னர்களின் பெயரைச்சொல்லி அவர்களின் வாரிசாக தம்மை அடையாளப்படுத்தி பெருமையடித்தனர். சில ஜாதிகள் தாங்கள் பார்ப்பனர்களுக்கு இணையான சத்திரியர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டன. பார்ப்பனர்களின் பழக்கவழக்கங்களை உள்வாங்க ஆரம்பித்தனர். விதவைத் திருமணங்கள் அந்த ஜாதிகளிலும் பெரும்பாலும் நின்று போனது. உயர்ஜாதி வகுப்பினர் மட்டும் விதவைகளுக்கு வெள்ளைச்சீலை அணியும் பழக்கத்தை தொடர்ந்து கடைபிடித்தனர். ஆனால் திராவிட இயக்கத்தின் இடைவிடாத பிரச்சாரத்தால் அந்த நிலை நீடிக்க வில்லை.  1921 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புப்படி இந்தியாவில் 30 வயதுக்குட்பட்ட விதவைப் பெண்கள் 26 லட்சத்து 32 ஆயிரம் பேர் இருந்துள்ளதாக கூறப்படுகிறது? இன்றைக்கு அப்படிப்பட்ட நிலை இருக்கிறதா என்பதை எண்ணிப்பார்க்கவேண்டும்.

25 வருடங்களுக்கு முன் எழுத்தாளர் சிவசங்கரி திரு.வீரமணி அவர்களை பேட்டியெடுக்க பெரியார் திடலுக்கு வந்தார். அவர் கணவரை இழந்தவர் என்ற போதிலும் நெற்றியில் பொட்டுடன் வந்திருந்தார். அப்போது வீரமணி அவர்களைப்பார்த்து, “அய்யா!, பெரியார் என்ற ஒருவர் பிறந்திருக்கா விட்டால் இன்றைக்கு ஒரு சக மனுஷியாக என்னால் நடமாட முடியாமல் போயிருக்கும்” என்று நன்றி உணர்ச்சி பொங்க குறிப்பிட்டார். அந்தப் பார்ப்பன அம்மையாருக்கு இருந்த நன்றியுணர்ச்சி கூட சீமான்களுக்கு இல்லாமல் போனது ஏன்?

 “தமிழ்நாடு” பெயர்மாற்றம்!

திராவிடர் இயக்கம்தான், ஜில்லாவை மாவட்டம் ஆக்கியது என்றால் அதற்கொரு கிண்டலா?

வந்தனோபச்சாரம், நமஸ்காரம், அக்கிராசனார், காரியதரிசி போன்ற சமஸ்கிருத உரையாடல்கள் தானாக ஒழிந்து விட்டதா? சென்னை ராஜதானியம் தமிழ்நாடு என்று அதிகாரப்பூர்வமாக மாற்றப்பட்டது திராவிட இயக்கத்தின் தலைமகன் பேரறிஞர் அண்ணாவின் சாதனையல்லவா? காளிமுத்து உயிரோடிருந்திருந்தால் காயடித்திருப்பார் சீமானை!

“சீர்திருத்த திருமணம் நடத்தி வச்சுட்டோம் ன்றாங்க. எங்க ஊர்ல அய்யர் கிய்யரெல்லாம் கிடையாது. சும்மா வருவாய்ங்க மோளத்தைத் தட்டுவாய்ங்க. கல்யாணத்தை நடத்தி வச்சுட்டு போயிருவான்க” என்கிறார் சீமான்!

தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் நாடார் சமூகம் போன்ற மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூக நிகழ்ச்சிகளில் தீண்டாமை கருதி பார்ப்பனர்கள் கலந்துகொள்ள மாட்டார்கள் என்பதே உண்மை. பிற்காலத்தில் வாய்ப்பு வசதிகள் பெருகியதும் அந்த சமூகத்தினர் பார்ப்பனர்களை கலந்து கொள்ளுமாறு வேண்டினர். பார்ப்பனர்களும் பொருளீட்டும் ஆசையில் அவர்கள் வீட்டு திருமணங்களில் கலந்துகொள்ள ஆரம்பித்தனர். அப்படி நடைபெறும் புரோகிதத் திருமணங்களில் திருமணம் முடியும்வரை மணமகனின் தீட்டு தங்களை தீண்டாமல் இருக்க எச்சரிகையாக மணமகனுக்கு ஒரு தற்காலிக பூனூலை மாட்டிவிட்டு புரோகிதர் திருமணத்தை முடிப்பார். இந்த சூட்சமங்கள் சீமானுக்குத் தெரியுமா?

சுயமரியாதை திருமணச் சட்டம்!

1934 ல் தந்தை பெரியார் அவர்களால் திருச்சியிலே நடத்திவைக்கப்பட்ட சிதம்பரம் – ரங்கம்மாள் திருமணம் 20 ஆண்டுகள் கழித்து அவர்கள் இரண்டு ஆண், இரண்டு பெண்மக்களை பெற்ற நிலையில்

“இத் திருமணம் சுயமரியாதைத் திருமணம் என்று சொல்லப்படுகிறது. இது சாஸ்திரங்களின்படி நடைபெறவில்லை. சப்தபதி என்கிற ஏழு அடி எடுத்து வைத்தல், ஓமம் வளர்த்தல் போன்ற எந்தச்சடங்கும் நடத்தப்பெறாமல் நடைபெற்றுள்ளது.  எனவே இது இந்து சட்டப்படி செல்லத்தக்க திருமணமே அல்ல. இவர்கள் இருவருக்கும் பிறந்த பிள்ளைகள் அனைவரும் சட்டப்படியான பிள்ளையாகவே கருத முடியாது. இவர்கள் சட்ட விரோத வைப்பாட்டியாள் பிள்ளையாகவே கருதப்படுவார்கள் !” என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் 26.8.1953 அன்று ஜஸ்டீஸ் ராஜகோபாலன், ஜஸ்டீஸ் சத்திய நாராயணராவ் ஆகிய இரண்டு பார்ப்பன நீதிபதிகள் அடங்கிய பெஞ்ச் தீர்ப்பளித்தது. (ஆதாரம்: திராவிடர்கழக தலைவர் வீரமணி எழுதிய “சுயமரியாதைத் திருமணம்” தத்துவமும்-வரலாறும்) என்கிற வரலாறெல்லாம் இந்த கத்துக்குட்டிகளுக்கு தெரியுமா?

பின்னர் தந்தை பெரியார் அவர்களும், திராவிட இயக்கமும் தொடர்ந்து போராடியதன் விளைவு 1967 ல் அண்ணா ஆட்சிக்கட்டிலில் ஏறியதும் 1967 ல் சுயமரியாதை திருமண செல்லுபடி சட்டத்தை நிறைவேற்றியது திராவிட இயக்கத்தின் சாதனையல்லவா?

மலம் எடுப்பதிலே கூட தீண்டாமை!

”திராவிட இயக்கம் இல்லேன்னா நாங்க எல்லாம் படிச்சே இருக்க முடியாது -அப்படியா?” என்கிறார்.

கடந்த நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் எடுக்கப்பட்ட இந்திய சென்சஸ் சென்னை தொகுப்பில் சமூக அந்தஸ்து வரிசையில், பார்ப்பனர், சத்திரியர், வைசியர், வரிசைகளுக்கு கீழே சர் சூத்திரர்கள், நல்ல சூத்திரர்கள் 31 சதவீதம் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்ததும், 1935 ல் தமிழ்நாட்டில் பேருந்துகளில் பஞ்சமருக்கு இடமில்லை என்று எழுதியதோடு பயணச்சீட்டுகளிலும் அப்படியே அச்சிட்டிருந்தார்கள் என்பதும், இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தின் ஆட்சிக்குழு தலைவராக அப்போது இருந்த சவுந்தர பாண்டியனார்தான் அதை ஒழித்தார் என்ற வரலாறு தெரியுமா?

1935ல் கும்பகோணம் நகராட்சியில் அக்கிரஹாரத்துக்கு கக்கூஸ் சுத்தம் செய்ய தாழ்த்தப்பட்டவர்களை நியமிக்கக்கூடாது.அதற்குப்பதிலாக சூத்திரர்களை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று மலம் எடுப்பதிலே கூட தீண்டத்தகாதவர்கள் அக்கிரஹாரத்துக்குள் நுழையக்கூடாது என தீர்மானம் போட்ட கொடுமையை சீமான் அறிவாரா?

1927ல் மன்னார்குடி தேசிய உயர்நிலைப்பள்ளிக்கு வந்த காந்தியாரிடம் அப்பள்ளி தலைமையாசிரியர். “ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட மாணவவனைக்கூட இந்தப்பள்ளியில் சேர்க்கவில்லை” என்று இறுமாப்போடு கூறியதையும், 1930 வரை கோவை சிங்காநல்லூரில் தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்து பிள்ளைகளை ஆரம்பப் பள்ளிகளிலே சேர்க்க மறுத்தார்கள் என்பதையும் பார்ப்பனர்களைத் தவிர வேறு யாரும் மருத்துவப்படிப்பு படிக்கக் கூடாது என்பதற்காக மருத்துவம் பயில சமஸ்கிருதம் தெரிந்திருக்கவேண்டும் என்று வைத்திருந்ததையும் வரலாறு நமக்குப் பாடமாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது.

திருத்தங்கல் பகுதி நாடார் சமூகத்தினர் கோவிலுக்குள் நுழையக்கூடாது என்று 1878ஆம் ஆண்டு திருவில்லிபுத்தூர் மாவட்ட முன்சீப்பே தீர்ப்பு வழங்கியதும், 1895 ம் ஆண்டுகளில் நெல்லை மாவட்டம் கழுகுமலை கிராமப்பகுதிகளில் நாடார் சமூகத்தினர் தேரடித் தெருக்கள் வழியே மத ஊர்வலம் போக தடைபோடப்பட்டது என்பதும், அதை எதிர்த்து அந்தப்பகுதி நாடார்கள் அனைவரும் ரோமன் கத்தோலிக்க கிறிஸ்துவ மதத்தில் சேர்ந்து விட்டார்கள் என்கிற செய்திகளை உங்கள் முன்னோர்கள் உங்களுக்கு சொல்லித்தரவில்லையா?

1952 ல் திருவான்மியூரில் நடைபெற்ற சலவைத்தொழிலாளர் மாநாட்டில் பேசிய அன்றைய முதலமைச்சர் ராஜகோபாலாச்சாரியார் அவரவர், அவரவர் குலத்தொழிலைத்தான் செய்யவேண்டும், படிக்கக்கூடாது என்று பகிரங்கமாகவே பேசிய காலகட்டங்களையாவது சீமான் அறிவாரா? இவற்றையெல்லாம் முறியடித்து தமிழகத்தில் சமூக நீதிக்கு வழிவகுத்தது திராவிடர் இயக்கத்தின் சாதனையல்லவா?

திராவிட இயக்கத்தின் சாதனைகளை பட்டியலிட்டு மாளாது. வரலாறு தெரியாமல் சீமான்கள் வாய் புளித்ததோ? மாங்காய் புளித்ததோ என்று உளறிகொட்டுவதை இத்தோடு நிறுத்த வேண்டும்!

நீதி சொல்லும் சேதியா? -கி.தளபதிராஜ்


நீதிபதி சந்துரு அவர்கள் 30.10.2013ல் வெளியான இந்து தமிழ் நாளிதழில் “கடைத்தேங்காயும் வழிப்பிள்ளையாரும்” எனும் தலைப்பில் ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளார்.

அதில் கல்விக்கடனாக 70,000 கோடி ரூபாய் இதுவரை மத்திய அரசு கடன் அளித்துள்ளதாகவும், அதன் விளைவுகள் பத்து ஆண்டுகள் கழித்தே தெரியவரும் என்றும் மத்திய நிதியமைச்சர் ப.சிதம்பரம் தமிழகத்தில் கடந்தவாரம் பேசியதைச் சுட்டிக்காட்டி, “கடன் வாங்கியோரெல்லாம் சிறப்பான பட்டம் பெற்று தகுந்த வேலையில் அமர்ந்து பத்து ஆண்டுகள் கழித்து கடனைத் திருப்பித்தருவார்களா? என்று பொறுத்துத்தான் பார்க்கவேண்டும்”. என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

கட்டணம் செலுத்தி கல்லூரி செல்ல இயலாத மாணவர்களுக்கு கல்விக்கடன் வழங்குவது குற்றமா? கல்விக்கடன் வழங்குவதை கடைத்தேங்காயும் வழிப்பிள்ளையாரும்” என விமர்சிக்கிறார். கல்விக்கடன் வழங்குவதும், முதல் தலைமுறையாக பயிலும் பட்டதாரி மாணவர்களுக்கு அரசே கல்விக் கட்டணத்தை செலுத்தியதும் சமூக நீதியல்லவா? கடைத்தேங்காய் ஆனாலும், காசுகொடுத்து வாங்கியதானாலும் வழிப்பிள்ளையாருக்கு உடைப்பதால் விரயம் ஆகலாம். கல்விக்கடன் அப்படியா?

இப்படிப்பட்ட கல்விக்கடன்களால்தான் படிப்பறிவே இல்லாத பல்லாயிரக்கணக்கான ஏழைக் குடும்பங்களில் பிறந்த பிள்ளைகள் இன்று கல்லூரி வாயிலை மிதிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.

கடன் வாங்கியோரெல்லாம் சிறப்பான பட்டம் பெற்று தகுந்த வேலையில் அமர்ந்து பத்து ஆண்டுகள் கழித்து கடனைத் திருப்பித்தருவார்களா? என்று பொறுத்துத்தான் பார்க்கவேண்டும் என்று எழுதுகிறார். அப்படியென்ன அவர்கள் மீது வெறுப்பு? சமூக பொருளாதாரத்தில் பின் தங்கிய மாணவர்கள் அப்படிப் படித்து ஏதேனும் பட்டம் பெற்று விடுவார்களோ என்று அஞ்சுவதுபோலல்லவா தெரிகிறது?

சுயநிதிக்கல்லூரிகளில் சேரும் இலட்சக்கணக்காண மாணவர்களுக்கு கல்விக்கடன் அளிக்கப்படுகிறது. அதற்கான விதிமுறைகளை இந்தியன் வங்கிகள் சங்கமும், ரிசர்வ் வங்கியும் ஏற்படுத்தியுள்ளன. தேர்வில் குறிப்பிட்ட மதிப்பெண்கள் பெற்றுவந்தால்தான் வங்கிக்கடன் தொடரும் என்பதும், வங்கியில் வாராக்கடன் வைத்துள்ள நபர்களின் வாரிசுகளுக்கு கல்விக்கடன் வழங்கப்பட மாட்டாது என்பதும் பல வழக்குகளில் சோதனைக்கு உள்ளானது.

தந்தை வைத்த கடனுக்கு மகனை பலிகடா ஆக்கக்கூடாது என்றும், மதிப்பெண் அடிப்படையில் கடன் கொடுத்தால் அம்பேத்கர் போன்ற மேதைகள் உருவாகியிருக்க முடியாது என்றும், ரிசர்வ் வங்கியின் வழிமுறைகளுக்கு சட்ட அடிப்படை இல்லை என்றும் தீர்ப்புகள் வழங்கப்பட்டதாக வேதனையோடு குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

பொறியியல் கல்லூரிகளில் மாணவர் சேர்கைக்கு குறைந்தபட்ச தகுதியும் குறைக்கப்பட்டு விருப்பப்படுவோர் எல்லாம் சேர்ந்து கொள்ளும் வகையில் அரசானைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டதாக எழுதுகிறார்

கணிதமேதை இராமானுஜம் இன்டர்மீடியட் படிப்பில் தோல்வி அடைந்தவர். மதிப்பெண்னே ஒருவரது அறிவாற்றலையோ தகுதியையோ நிர்ணயிப்பதில்லை என்பதற்கு இவரும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இன்டர்மீடியட்டில் தோல்வியுற்றதால் வீட்டிற்கு பயந்து வீட்டைவிட்டே வெளியேறினார். அவரது தந்தை 1905ம் ஆண்டு இந்து நாளிதழில் விளம்பரம் கொடுத்து இராமானுஜத்தை கண்டுபிடித்தார். அப்படிப்பட்டவரின் அறிவுத்திறனை கண்டுகொண்ட ஜி.எச்.ஹார்டி என்ற வெள்ளைக்காரர்தான் அவரை கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்க ஏற்பாடுசெய்தார். அதனால்தான் நமக்கு ஒரு கனிதமேதை கிடைத்தார்.பல்வேறு அறிவியற் கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்திய தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் கூட பள்ளிப்படிப்பில் தோல்வியுற்றவர்தானே?

பொறியியல் படிப்புகளில் நடத்தப்படும் தேர்வுகளில், குறைந்த மதிப்பெண் பெற்று கல்லூரியில் சேர்ந்தவர்களுக்கென தனியாக தேர்வு நடத்தப்படுகிறதா? அல்லது வேறு ஏதேனும் சலுகை காட்டப்படுகிறதா?கல்லூரியில் சேர்ந்தபின் அனைவரும் ஒரே மாதிரியான தேர்வை எழுதித்தானே வெற்றி பெற்று வருகிறார்கள்? இதில் எந்த தகுதி திறமை குறைந்து போயிற்று.

விருப்பப்படுவோர் எல்லாம் சேர்ந்து கொள்ளும் வகையில் அரசானைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டதாக அவர் குறிப்பிடும்போது “எதைகொடுத்தாலும் சூத்திரனுக்கு கல்வியைக் கொடுக்காதே” என்கிற வாசகம் தானே நினைவில் வந்து தொலைக்கிறது.

மாணவர்கள் வங்கிகளில் கடன்பெற்று கல்வி பயின்று தொழில்புரிந்து சம்பாதிக்கும் நிலையில் கல்விக்காக வங்கிகளிலிருந்து பெற்ற கடனை திருப்பிச்செலுத்தி, வரும் தலைமுறைக்கும் தொய்வின்றி இத்திட்டம் செயல்பட ஒத்துழைக்க வேண்டியது அவர்களது சமூக பொறுப்பு என்பதில் இருவேறு கருத்துக்கு இடமில்லை.

கல்விக்கடன்கள் மனித ஆற்றலைப்பெருக்குமா?அல்லது வாராக் கடன்களுக்கு வழிவகுக்குமா சரித்திரம்தான் கூறவேண்டும் என்று எழுதும் நீதிபதி அவர்களே கல்விக்கடன் என்பது என்ன வியாபாரமா? மாணவர்களுக்கு கல்வி வழங்குவது நாட்டின் வளர்ச்சியல்லவா? சொத்தல்லவா?

பெரும் தொழிலதிபர்களுக்கு வழங்கப்பட்டு வாராக்கடனில் இருக்கும் நிதியோடு ஒப்பிடுகையில் இந்தக் கல்விக்கடன் எம்மாத்திரம்? குஜராத்தில் நானோ கார் உற்பத்தி செலவில் 60 சதவீதத்தை இடம் மற்றும் மற்ற மற்றதன் வாயிலாக அந்த அரசே ஏற்றுகொள்வதாக ஒரு புள்ளிவிபரம் கூறுகிறது. இப்படி அரசின் நிதி எத்தனையோ வழிகளில் செலவிடப்படுகிறது.அதையெல்லாம் விடுத்து ஏழை மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும் கல்விக்கடன்கள் அவர் கண்களை உறுத்துமானால் அது ஒரு போதும் நீதி சொல்லும் சேதியாக இருக்க முடியாது.

நீதிமன்ற நீதிக்கும் நீதி சொல்வார்

மரியாதைக்குரிய அய்யா நீதிபதி சந்துரு அவர்களுக்கு!

ஆசிரியர் பயிற்சியில் பட்டயம் பெற்றதை மட்டுமே வைத்து வேலை அளிப்பது முறையற்றது. கல்வித்தகுதி பெற்ற அணைவருக்கும் போதிக்கும் திறன் இருக்கும் என்று நம்ப முடியாது.
உள்கட்டமைப்பு வசதியின்றி மாட்டுகொட்டகைகளில் நடத்தப்படும் பயிற்சிப்பள்ளிகளில் தேர்ச்சி பெற்றோரின் உண்மை அறிவை சோதிக்கவே தகுதித்தேர்வு.
மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு உதவ விழையும் சட்டத்தின் நோக்கம் சமவாய்ப்பு அளிப்பதற்கே. சலுகைகளுக்கு அல்ல. எனவேதான் மதிப்பெண்ணை குறைக்க அவர்கள் போட்ட ரிட் மனுக்களும் உயர் நீதிமன்றத்தில் தள்ளுபடியாயின.

என்று இந்து தமிழ் நாளிதழில் கட்டுரை தீட்டியிருக்கிறீர்கள்!

ஆசிரியர் தொழிலுக்கென்றே அரசால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்கள், மற்றும் கல்விஇயல் கல்லூரிகளில் பயின்று அதற்கான தேர்வில் வெற்றிபெற்று அவர்கள் வாங்கும் பட்டயத்தை “அதை” மட்டுமே வைத்து வேலை அளிப்பது முறையற்றது என்று எப்படி உங்களால் சொல்ல முடிந்தது?.

கல்வித்தகுதி பெற்ற அனைவருக்கும் போதிக்கும் திறன் இருக்கும் என்று நம்ப முடியாது என்று சொல்கிறீர்கள். வழக்கறிஞர் பட்டம் பெற்றவர்களெல்லாம் வழக்குறைக்கும் திறன் பெற்றவர்கள் என நம்ப முடியாது என்று கருதி அன்றைக்கு அரசு அப்படி ஒரு தேர்வை நடத்தியிருக்குமானால் உங்களைப்போன்ற திறமையான பல நீதியரசர்களை நாடு இழந்திருக்குமே?

உள்கட்டமைப்பு வசதியின்றி மாட்டுக்கொட்டகைகளில் நடத்தப்படும் பயிற்சிப்பள்ளிகளில், தேர்ச்சி பெற்றோரின் உண்மை அறிவை சோதிக்கவே தகுதித்தேர்வு என்றால் அப்படிப்பட்ட குறைபாடுகளோடு பயிற்சிப்பள்ளிகள் இயங்குவது யார் குற்றம்? அரசின் பொறுப்பற்ற தன்மைக்கு ஆசிரியர்கள் பலிகடா ஆகவேண்டும் என்பது எந்தவிதத்தில் நியாயம்?

மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கும், பட்டியல் இனத்தவர்களுக்கும் தகுதி மதிப்பெண்ணை தளர்த்துவது “சலுகை” என்று எழுதுகிறீர்கள்.இடஒதுக்கீட்டு அடிப்படையில் பல்வேறு துறைகளிலும் பணி நியமணம் செய்யப்படும்போது உயர்சாதியினர் வாங்கிய மதிப்பெண்ணுக்கும் பட்டியல் இனத்தவர் பெற்ற மதிப்பெண்ணுக்கும் வேறுபாடு இருக்கத்தான் செய்யும். இதனால் “தகுதித்திறமை போச்சே” என்று ஆண்டாண்டு காலமாய் அனுபவித்த கூட்டம் அலறியபோது, “எந்தத் தாழ்த்தப்பட்டவன் ஊசிபோட்டு மருந்து வேலைசெய்யாமல் போனது? எந்த பிற்படுத்தப்பட்ட எஞ்சினீயர் பாலம் கட்டி உடைந்து போனது” என்று நறுக்குத்தெறித்தாற்போல் கேட்டவர்தான் கல்விவள்ளல் காமராசர்!.

நீங்கள் சொல்லும் தகுதித்தேர்வில் வெற்றிபெற்றுவிட்டால் மட்டும் போதிக்கும் திறன் ஆசிரியர்களுக்கு வந்துவிடும் என்று எந்த அடிப்படையில் நம்புகிறீர்கள்? இரண்டாண்டுகாலம் ஆசிரியர் தொழிலுக்கென பல்வேறு பயிற்சிகளைக்கொடுத்து அதற்கென அரசால் நடத்தப்படும் தேர்வையும் தாண்டி இந்தத் தகுதித்தேர்வால் என்ன சாதித்துவிட முடியும்? படிப்பறிவு மட்டுமின்றி அர்ப்பனிப்பு உணர்வோடு பணியாற்றும் ஆசிரியர்களே இன்றைய தேவை என்பதை காலம் நமக்கு சொல்லிகொண்டிருக்கிறது. .இவற்றையெல்லாம் இந்த தகுதித்தேர்வு கனித்து விடுமா?

நடைபெற்ற தகுதித்தேர்வுகளில் தேர்ச்சி சதவீதம் குறைந்ததற்கு ஆசிரியர்கள் மட்டுமே காரணமல்ல. கேள்வித்தாள்களே முக்கிய காரணம். அவர்கள் படித்த அவர்கள் வகுப்பெடுக்கக்கூடிய பாடத்திட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டு கேள்விகள் இருந்ததாக பெரும்பாலோர் குற்றம்சாட்டியுள்ளனர். முதுநிலைப்பட்டதாரி ஆசிரியர்களுக்கான கேள்வித்தாளின் தரம் சந்திசிரித்து நீதிமன்றம்வரை சென்றது தாங்கள் அறியாததா?

உயர்நீதிமன்றத்தில் ஆசிரியர் தகுதித்தேர்வு தொடர்பான வழக்கில் சமூகநீதிக்கு எதிராக நீங்கள் அளித்த தீர்ப்பே இன்று வரை தாழ்த்தப்பட்ட,பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு சரியான நீதி கிடைக்க தடையாக இருக்கிறது என்று நினைக்கும்போது வேதனையாக இருக்கிறது.

பெரியார்.எங்கள் அய்யா இன்று இல்லை.தேவைப்படும்போது பெரியார் தொண்டர்கள் நாங்கள் கருத்து சொல்வதிலும் தவறில்லை என்றே கருதுகிறோம்.

-கி.தளபதிராஜ், மயிலாடுதுறை.

”தமிழக அரசியல்” எனும் தரங்கெட்ட….!

பெண்களையும் தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களையும் பாவயோனியில் பிறந்தவர்கள் என்று சொன்ன கிருஷ்ணனுக்கு விழா கொண்டாடலாமா? என்று அன்மையில் அறிவார்ந்த வினாவை எழுப்பினார் திராவிடர்கழக தலைவர் வீரமணி!. தமிழக அரசியல் எனும் தரங்கெட்ட ஒரு இதழில் அதற்கு நேரிடையாக பதிலளிக்க இயலாத ஒரு அனாமதேயம் வீரமணியாரை கொச்சைப்படுத்தியுள்ளது. அதோடு “பறச்சிகளும், பள்ளச்சிகளும் ரவிக்கைப்போட ஆரம்பித்ததால்தான் துணிவிலை ஏறிவிட்டது” என்று பெரியார் கூறியதாக துணிச்சலாக ஒரு பொய்யை கட்டவிழ்த்துவிட்டுள்ளது.

1962ல் சட்டசபை தேர்தலில் காமராஜரை முழுமையாக ஆதரித்தார் பெரியார். பட்டுகோட்டையில் நடைபெற்ற தேர்தல்பிரச்சாரக்கூட்டத்தில் காமராஜர் ஆட்சியின் சாதனைகளை விளக்கி நீண்ட உரையாற்றினார்.அப்போது “காலாகாலமாய் கல்வி மறுக்கப்பட்ட தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு கல்வியை தந்தவர் காமராசர். இன்று அவர்களின் வாழ்க்கைத்தரம் உயர்ந்திருக்கிறது. தாழ்த்தப்பட்ட பெண்கள் ரவிக்கை அணிகிறார்கள்! உள்ளாடை அணிகிறார்கள்!” என்று பேசினார். இந்தப்பேச்சு அப்போதே சில விஷமிகளால் திரிக்கப்பட்டு “பறச்சிகளும், பள்ளச்சிகளும் ரவிக்கைபோட ஆரம்பித்ததால்தான் துணிவிலை ஏறிவிட்டது” என்று பெரியார் கூறியதாக பொய்ப்பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது. நாத்திகம் மற்றும் விடுதலை இதழ்களில் கடும் மறுப்பு தெரிவித்து கட்டுரைகள் வெளிவந்தன. அய்ம்பது வருடங்களுக்கு பின் இப்போது அதே வேலையை செய்திருப்பது கடைந்தெடுத்த கயவாளித்தனம் அல்லவா?

“நான் பறையன் என்று கேவலமாகச் சொன்னதாகத் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிடம் சொல்லியிருக்கின்றார்கள். நான் பல தடவை இந்தச் சொல்லைச் சொன்னாலும் அதை ஒழிப்பதற்காக சொன்னதுதான். எலக்சன் போது ராமசாமி நாயக்கர் பறைச்சி எல்லாம் ரவிக்கைப் போட்டுக் கொண்டார்கள் என்று தாழ்த்தப்பட்ட பெண்களைக் கேவலமாக சொன்னார் என்று விளம்பர நோட்டீஸ்களெல்லாம் போட்டு தாழ்த்தப்பட்ட மக்களே அவர் ஆதரிக்கிற கட்சிக்கு ஓட்டுப் போடாதீர் என்று வால் போஸ்டர்கள் ஒட்டி இருக்கின்றார்கள். அதைக் கண்டு சிலர் என்னிடம் வந்து நீ எப்படிச் சொல்லலாம் எனறு கேட்டார்கள். நான் சொன்னது உண்மைத்தான். நான் தாழ்த்தப்பட்ட பெண்கள் இதற்குமுன் ரவிக்கைப் போடக்கூடாது போட்டால் துணியே போடக்கூடாது அப்படி இருந்த சமுதாயம் கால மாறுபாட்டால் எப்படி ஆகி இருக்கின்றது. இன்றைக்கு ரவிக்கையில்லாமல் பார்க்க முடியவில்லை என்று சொன்னேன். இதைக் கொண்டு அந்த இனமக்களை எனக்கு ஓட்டுப் போடாமல் செய்வதற்காகக் கிளப்பி விடப்பட்டதே ஆகும் என்பதை விளக்கியதும் அவர்கள் புரிந்து கொண்டனர்.

(11-12-1968 அன்று சென்னை – அயன்புரத்தில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய சொற்பொழிவு.)
-“விடுதலை” 15-12-1968

மேல் துண்டுகூட போட உரிமைமறுக்கப்பட்ட நாதஸ்வரக்கலைஞர்களுக்கு மேல் துண்டு அணியும் உரிமையை பெற்றுத்தந்தவர் பெரியார்!. சூத்திரச்சிகள் என்று சொல்லி நாடார் சமூகப்பெண்கள் ரவிக்கை அணியக்கூடாது என்று 1829 ம் ஆண்டில் திருவாங்கூர் அரசாங்கமே உத்தரவிட்டதும், 19ம் நூற்றாண்டின் துவக்கம்வரை நாகர்கோவில் பகுதியிலேயே அவர்கள் ரவிக்கை அணியமுடியாத நிலையிருந்ததையும், இவர்கள் அறிவார்களா? இவர்களுக்கே இந்த நிலை என்றால் தாழ்த்தப்பட்டவர்களின் நிலை எப்படி இருந்திருக்கும்? இந்த நிலைமையையெல்லாம் மாற்றியது நீதிக்கட்சியும், அதன் நீட்சியான திராவிட இயக்கமும்தான் என்பதை இந்த கழிசடை பேர்வழிகள் அறிவார்களா?

-கி.தளபதிராஜ்