Tag Archives: பார்ப்பனர்

பத்திரிக்கையாளர்களே… நீங்கள் நேர்மையானவர்களா?

பத்திரிக்கையாளர்களே நீங்கள் நேர்மையாக செயல்படுவதாக உளப்பூர்வமாக உணர்கிறீர்களா? உங்களுக்கு நேர்மை குணம் உள்ளதா?

நாட்டில் உள்ளவர்களை எல்லாம் மனம் போனபோக்கில் விமர்சித்து எழுதும் நீங்கள் பத்திரிக்கைகள் செய்யும் தவறுகளை கண்டித்து என்றாவது எழுதியது உண்டா?

நாட்டில் உள்ள பல்வேறு துறைகளில் தொழில்களில் பத்திரிக்கையும் ஒன்றுதானே… அது மட்டும் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டதா?

ஒரு மூத்த அரசியல்வாதியை, ஒரு மூத்த பத்திரிக்கையாளரை, பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு என்றும் மதிப்பளிக்கும் ஒரு முதியவரை, தனது கணவரோடும் இரண்டு பெண் குழந்தைகளோடும் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு பெண்ணோடு இணைத்து கட்டுக்கதை எழுதியிருக்கும் குமுதம் ரிப்போர்டரின் செயலை கண்டிக்கும் நேர்மை குணம் உங்களுக்கு இல்லாமல் போனது ஏன்?

அரசியல்வாதிகளையும், அரசு அலுவலர்களையும், நடிகர் நடிகைகளையும், சாமியார்களையும் சகட்டு மேனிக்கு சாடித்தள்ளி பத்திரிக்கை முதலாளிகளின் வியாபாரத்திற்கு துணை நிற்கும் நீங்கள், உங்களைப்போன்ற ஒரு பத்திரிக்கையாளரான கலைஞரை பற்றி ஒரு பத்திரிக்கை அவதூறான செய்தியை பரப்ப முயன்றிருக்கும் செயலை நீங்கள் ஏன் கண்டிக்கவில்லை? உங்கள் பத்திரிக்கா தர்மம் சக பத்திரிக்கையாளரை கண்டிக்கும் நேர்மையான முறையை தடுக்கிறது என்றால், கலைஞரும் ஒரு பத்திரிக்கையாளர் என்பதை ஏன் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வதில்லை? அவர் பத்திரிக்கையாளராக இருந்தாலும் அரசியல்வாதி என்று நீங்கள் கருதினால், அரசியல் என்பது வேறு துறை என்று ஒருவேளை நீங்கள் கருதினால், பத்திரிக்கை முதலாளிகள் வேறு தொழிலில் ஈடுபடுவதில்லையா? வெறும் பத்திர்க்கை தொழிலை மட்டும் செய்து வயிற்றை கழுவுகின்றனரா? நேர்மையாக சிந்தித்துப்பாருங்கள்.

நாட்டில் உள்ள அனைவரையும் விமர்சிக்கும் நீங்கள், நாட்டிலேயே பத்திரிக்கையாளர்களும் பத்திரிக்கை முதலாளிகளும்தான் நேர்மையானவர்கள், நல்லவர்கள் அல்லது கடவுளைப்போன்று விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என்று கருதுகிறீர்களா?

பத்திரிக்கைகள் மற்றும் பத்திரிக்கையாளர்கள் செய்யும் தவறுகளை கண்டிக்க வக்கில்லாத நீங்கள், மற்றவர்களை கண்டித்து எழுதும் தகுதி பெற்றவர்களாக உங்களை எப்படி கருதுகிறீர்கள்?

பொதுவாழ்க்கைக்கு பெண்கள் வருவதே அதிசயம் இந்நாட்டில். வரும் பெண்களுக்கு இப்படி ஒரு நிலை வந்தால் எப்படி வருவார்கள்? நேர்மையான சிந்தனை உள்ளவர்கள், குஷ்பு மீது நடத்தப்பட்டுள்ள பாலியல் ரீதியிலான தாக்குதலாகவே இதையும் காண்பார்கள்.

பத்திரிக்கையாளர்களே…. உங்கள் சகோதரியை அல்லது உங்கள் மனைவியை உங்கள் தெருவில் உள்ள ஒருவரோடு இதுபோன்று இணைத்து படம்போட்டு கட்டுக்கதை எழுதினால் இரசிப்பீர்களா?

உங்களுக்கு நேர்மை குணம் இருந்தால், குமுதம் ரிபோர்ட்டர் இதழை அதன் நேர்மையற்ற விமர்சனத்தை கூட்டம் போட்டு கண்டியுங்கள். உங்கள் நேர்மையை உலகிற்கு நிருபியுங்கள். கண்டிக்காமல் உங்கள் பத்திரிக்கா தர்மத்தை கடைபிடிக்க வேண்டுமானால் கடைபிடியுங்கள்.

எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லாமல் கருத்து சுதந்திரம், பத்திரிக்கை சுதந்திரம் என்ற பெயரில் கட்டுக்கதை எழுதுவதை நீங்கள் தொடர்ந்தால்….

பத்திரிக்கையாளர்களில் நேர்மையானவர்கள் யார்? நடுநிலையானவர்கள் யாரென்று தேடமுடியாது என்ற முடிவுக்கு மக்கள் வந்துவிடுவார்கள்.

– திராவிடப் புரட்சி

நக்கீரனை எதிர்த்த தினமணிகள், குமுதம் ரிப்போர்ட்டரை ஆதரிப்பதேன்?

ஜெயலலிதா மாட்டுக்கறி சாப்பிடுபவர் என்று நக்கீரன் வெளியிட்ட அட்டைப்படக்கட்டுரையை எதிர்த்து, ஜெயலலிதாவின் தனிமனித சுதந்திரம், அந்தரங்கம் ஆகியவற்றை நக்கீரன் மீறிவிட்டதாகவும், தரம்தாழ்ந்து ஜெயலலிதாவை நக்கீரன் தனிப்பட்ட முறையில் தாக்கிவிட்டதாகவும் பொங்கோ பொங்கென்று பொங்கிய நடுநிலை நாயகங்கள், பெண்ணுரிமைப் போராளிகள், இந்துமதக் காவலர்கள், சைவ சித்தாந்திகள், குஷ்பு என்கிற இரண்டு பெண் குழந்தைகளின் தாய், இன்னமும் கணவனுடனும், மாமியாருடனும் ஒரேவீட்டில் குடும்பம் நடத்திவரும் ஒரு பெண், திமுக தலைவர் மு.கருணாநிதியின் வைப்பாட்டியாக வாழ்வதாக பகிரங்கமாக குறிப்புணர்த்தி குமுதம் ரிப்போட்டர் அட்டைப்படக்கட்டுரை எழுதியதை இதுவரை கண்டிக்காமல் கள்ள மவுனம் காப்பதேன்?

இதற்கு முன், இரண்டாம் தலைமுறை அலைக்கற்றை ஊழல் தொடர்பான வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்ட கருணாநிதியின் மகள் கனிமொழியையும், ஆண்டிமுத்து ராசாவையும் இதேபோல் சம்பந்தப்படுத்தி ஜூனியர் விகடன் இதே ரீதியில் ஒரு அட்டைப்படக்கட்டுரை எழுதியிருந்தது? அதையும் மேற்சொன்ன கருத்து கண்ணாயிரங்கள் யாரும் கண்டிக்கவில்லை. கள்ள மவுனமே காத்தார்கள்.

அதற்கும் முன்னர் தினமலர் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடும் நடிகைகள் என்றொரு பட்டியலை வெளியிட்டு அவர்களின் ரேட் என்ன என்றும் வெளியிட்டிருந்தது. அதன்போதும் மேற்சொன்ன பார்ட்டிகள் யாரும் கண்டிக்கவில்லை.

ஆனால் இந்த கருத்து கண்ணாயிரங்கள், நக்கீரனை திட்டுவதற்கும், ஜெயலலிதாவுக்கு முட்டுக் கொடுப்பதற்கும் மட்டும் புதிதுபுதிதாக கோணங்களையும் வாதங்களையும் கண்டுபிடித்து வாதாடுவார்கள்.

இவர்களுக்கெல்லாம் தலைமை தாங்கும் தினமணி ஆசிரியர் வைத்தியநாத ஐயர், நக்கீரனைத் திட்டி ஒரு தலையங்கமே எழுதியிருந்தார். அதில் நக்கீரனை பெயர் சொல்லாமல் நவீன தீண்டாமை கடைப்பிடித்த ஐயர்வாள், நக்கீரன் செய்தது ஊடக உலகுக்கே இழுக்கு என்றும், ஊடகத்துறை ஒட்டுமொத்தமாக நக்கீரனைப் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்றும் “யோசனை”(!) தெரிவித்திருந்தார்.

ஜெயலலிதா மாட்டுக்கறி சாப்பிடுவதாக செய்தி வெளியிட்ட நக்கீரனின் செயலே, ஊடகத்துறைக்கு இழுக்கு என்றால், குஷ்பு கருணாநிதியின் ஆசைநாயகி என்றும், கனிமொழிக்கும் ராசாவுக்கும் ரகசியத்தொடர்பு இருப்பதாகவும், குறிப்பிட்ட திரைப்பட நடிகைகளின் இரவு நேர ரேட் இது தான் என்றும் குமுதம் ரிப்போர்ட்டரும், ஜூனியர் விகடனும், தினமலரும் செய்தி வெளியிட்ட செயலை தினமணியும், வைத்தியும் எப்படியெல்லாம் கண்டிக்க வேண்டும்?

ஆனால் அது குறித்தெல்லாம் தினமணி தலையங்கம் எழுதி கண்டிக்கவில்லை. அந்த பத்திரிகைகளை புறக்கணுக்குமாறு வைத்தியநாத ஐயர்வாளும் யோசனை கூறவில்லை. தினமணி தரப்பில் (கள்ள) மவுனமே காக்கப்படுகிறது.

அதென்ன ஜெயலலிதாவுக்கு ஒரு அளவுகோல்; குஷ்பு, கனிமொழிக்கு வேறொரு அளவுகோல்?

அல்லது நக்கீரனுக்கு ஒரு அளவுகோல்; ஜூனியர் விகடன், குமுதம் ரிப்போர்டர், தினமணிக்கு வேறொரு அளவுகோல்?

சரியாக நூல் பிடித்து பிரித்ததைப்போல நிலவும் இந்த பிளவுக்கு என்ன காரணம்?

தினமணிகளுக்கும், வைத்தியநாத ஐயர்களுக்கும், அவரையொத்த அறிவுஜீவிகளுக்கும், பெண்ணுரிமைப் போராளிகளுக்கும், கருத்துச் சுதந்திர கண்ணாயிரங்களுக்கும், எல்லாப் பெண்களும் ஒன்றல்ல; அவர்களுக்கான பெண்ணுரிமைகளும் சமமல்ல!

குலப் பெருமையும், குடிப் பெருமையும் கொண்ட ஜெயலலிதாவின் உணவுப் பழக்கத்தை தவறாக எழுதினால் உருவாகும் அபகீர்த்தியும், அதனால் தினமணிகளுக்கு உருவாகும் கோபத்தின் அளவும் மிக அதிகம்.

இந்தப் பெருமைகள் இல்லாத கனிமொழியும், குஷ்புவும் குடும்பத்துக்கு வெளியே கள்ளத் தொடர்பு வைத்திருப்பதாக அவதூறு எழுதினாலும் வைத்தியநாதன்களுக்கு கோபம் கொப்பளிக்காது; அவர்களிடமிருந்து குறைந்தபட்ச கண்டனம் கூட வெளிப்படாது.

வர்ணாஸ்ரம படிநிலையில் ஆகக்கடைசியில் இருக்கும் குலப் பெண்கள் மற்றவர்களுக்கு வைப்பாட்டிகளாக இருக்கவேண்டும் என்று மனுவே வகுத்துவிட்ட பிறகு, குஷ்பு, கனிமொழியின் கவுரவத்துக்காக மனுவின் பேரன் வைத்தியநாதன்களுக்கு எப்படி கோபம் வரும்? ஏன் வரவேண்டும்?

-நாடோடி

பொங்கட்டும் இனஉணர்வுப் பொங்கல்!

பொங்கல் விழா என்றும் உழவர் திருநாள் என்றும் தைத்திருநாள் என்றும் அழைக்கப்படும் தமிழ்ப்புத்தாண்டு தமிழினத்தின் கலாச்சாரப் பெருவிழா!

தைம்மதி பிறக்கும் நாள்; தமிழர்தங்கள்
செம்மை வாழ்வின் சிறப்புநாள்; வீடெலாம்
பாலும் வெல்லப் பாகும் பருப்பு நெய்
ஏலமும் புதுநெருப் பேறி, அரிசியைப்
பண்ணிலே பொங்கப்பண்ணித்  தமிழர்
எண்ணிலே மகிழ்ச்சி ஏற்றும் இன்பநாள்!
தலைமுறை தலைமுறை தவழ்ந்து வரும் நாள்!

என்றார் புரட்சிக்கவிஞர்!

தமிழரின் கலாச்சார பழக்க வழக்கங்களை அடியோடு அழித்து மறைத்து விட்டார்கள். தமிழன் கலாச்சாரம், பண்பு, வரலாறு அற்ற ஒரு அடிமை ஜீவனாக விளங்குகிறான். இப்படி விளங்குவது மாத்திரமல்லாமல் இன்று தமிழன் கொண்டாடும்-நடத்தும் கலாச்சார பண்பு, வரலாறு என்பவைகள் எல்லாம் தமிழனுக்கு இழிவும் அடிமைத்தன்மையும் தந்து அவற்றை நிலைநிறுத்துபவைகளாகவே இருந்து வருகின்றன.

கிருத்துவர்களுக்கு காலத்தைக் காட்ட கிறித்துவ ஆண்டு (கி.பி) இருக்கிறது.முஸ்லிம்கள் காலத்தைக் காட்ட இஸ்லாம் ஆண்டு (ஹஜ்ரி) இருக்கிறது. தமிழனுக்கு என்ன இருக்கிறது? தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று தமிழே இல்லாத சமஸ்கிருத ஆண்டுகளைக் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார்கள்.

“தமிழர் விழா (பண்டிகை) என்பதாக நான் எதைச் சொல்ல முடியும்? ஏதாவது ஒன்று வேண்டுமே! அதை நாம் கற்பிப்பது என்பது எளிதில் ஆகக் கூடியது அல்லவே என்று கருதிப் பொங்கல் பண்டிகை என்பதைத் தமிழன் விழாவாகக் கொண்டாடலாம் என்று முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் கூறினேன். மற்றும் யாராவது கூறியும் இருக்கலாம். இந்தப் பண்டிகையும் அறுவடைத் திருவிழா (Harvest Festival) என்ற கருத்தில்தானேயொழிய சங்கராந்திப் பண்டிகை, போகிப் பண்டிகை, இந்திரவிழா என்ற சொல்லப்படும் கருத்தில் அல்ல. இந்தப் பொங்கல் பண்டிகையைத் தமிழர் எல்லோரும் கொண்டாட வேண்டும்” (1959) என்றார் அறிவுலகஆசான் தந்தை பெரியார்.

பொங்கல்விழாவை “மே தின” த்திற்கே முன்னோடி என்றார் பேரறிஞர் அண்ணா! மற்ற விழாப்போல இந்த விழா, மாயவாழ்வை நம்பாதே! ஈசன் பாதம் சேர்ந்திடுவாய்! என்ற வாழ்க்கை நிலையாமை பற்றிய எண்ணத்தின் மீது எழுந்ததன்று. வாழ்க்கைப் பெறும்பொறுப்பு, தூய கடமை என்று கொண்டு அதில் சுவையைத் துய்ப்பதுடன், பயன்பெறும் முறையும், கண்டுபெற்ற பயன் பிறருக்கும் பகிர்ந்தளிக்கும் வகை கண்டு அதற்கேற்ப நாம் நடந்து செல்ல வேண்டிய நன்னெறியாகும். எனவேதான் இந்த விழாவினிலே ஏற்புடைய கருத்துகட்கு நெஞ்சம் இடமளித்திடும் பாங்கு காண்கிறோம். வாழ்த்துகிறோம்! வாழ்த்துப்பெற்று மகிழ்கிறோம்! என்றார்.

தைஇத் திங்கள் தண்கயம் படியும் – (நற்றிணை)
தைஇத் திங்கள் தண்ணிய தரினும் – (குறுந்தொகை)
தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல் – (புறநானூறு)
தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல் – (ஐங்குறுநூறு)
தையில் நீராடி தவம் தலைப்படுவாயோ – (கலித்தொகை)

என பற்பலஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட இலக்கியங்களிலேயே தைத் திங்களின் சிறப்புகள் இடம்பெற்றிருப்பதாக தமிழ் ஆசிரியர்கள் குறிக்கின்றனர்.

“மதுக்குலாம் அலங்கல் மாலை
மங்கையர் வளர்த்த செந்தீப்
புதுக்கலத்து எழுந்த தீம்பால் பொங்கல்”

எனும் சீவகசிந்தாமணி பாடலிலிருந்து கி.பி 9ம் நூற்றாண்டிலேயே பொங்கல்விழா வெகுசிறப்பாக நடைபெற்றதற்கான ஆதாரங்கள் காட்டப்படுகிறது.

இளவேனில், முதுவேனில், கார், கூதிர், முன்பனி மற்றும் பின்பனி என ஒரு ஆண்டை ஆறு பருவமாக கனித்த தமிழன் இளவேனில் பருவத் துவக்கத்தை புத்தாண்டின் தொடக்கமாய் கண்டான்.
சீனர், ஜப்பானியர் எனப் பலகோடி மக்களும் இளவேனில் துவக்கத்தையே தங்கள் புத்தாண்டின் தொடக்கமாக கொண்டுள்ளனர்.

தமிழன் வாழ்வில் “தை” முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மாதமாக கொள்ளப்படுகிறது. இன்றளவும் கிராமப்புறங்களில் எந்த ஒரு நிகழ்வையும் “தை”யை ஒட்டியே பேசப்படுகிறது. “தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்” எனும் முதுமொழியும் இதைப் பறைசாற்றும்.

கி.பி.16ம் நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவிற்கு வந்த ஆபே டுபே எனும் போர்ச்சுக்கீசியர் “இந்துக்களின் பழக்க வழக்கங்களும் வாழ்க்கை முறையும்” எனும் நூலினை எழுதியுள்ளார்
அதில் தென்னகத்தில் கொண்டாடப்படும் `பொங்கல் விழா’ உழவர்களுடைய அறுவடைத் திருநாளாக ஊர்கள் தோறும் சிறப்பாக கொண்டாடப்பட்டதை விவரித்துள்ளார்.

சோவியத் தமிழறிஞர் விதாலி புர்னீகா என்பவர் 1980 களில் தமிழ்நாட்டிற்கு வருகைதந்து பல்வேறு நிகழ்வுகளில் கலந்து தன் அனுபவங்களை “பிறப்பு முதல் இறப்புவரை தமிழகக் காட்சிகள்” என்ற நூலை 1986 ம் ஆண்டில் எழுதியுள்ளார். “வாழ்வைப் புதுப்பிக்கும் பொங்கல்” என தமிழகத்தில் கொண்டாடப்படும் பொங்கல் விழாவினை சிறப்புற மேன்மைப்படுத்தியுள்ளார். இவ்விழா தமிழகம் மட்டுமின்றி இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர் போன்ற தமிழர்கள் வாழும் நாடுகளிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

குப்தர் வம்சத்தில் வந்த இரண்டாம் சந்திர குப்தன் தான் தனது பெயரை விக்கிரமாதித்தன் என்று மாற்றிக் கொண்டு – தனது பெயரால் ‘விக்கிரம சகம் என்ற ஆண்டு முறையை உருவாக்கிக் கொண்டான். வானவியலில் – ஜாதகம், சோதிடத்தைப் புகுத்தும் முயற்சிகள் அவனது காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அப்படி விக்கிரமாதித்தன் உருவாக்கிய ‘விக்கிரம சகம் எனும் ஆண்டு முறையில் சித்திரை முதல் நாளே ஆண்டின் முதல் நாளாக்கப்பட்டது. ‘விக்கிரம சகம் 60 ஆண்டுகளை வரையறுத்தது. “பிரபவ” ஆண்டில் தொடங்கி “அட்சய” ஆண்டில் முடியும். இவைகளில் ஒரு பெயர்கூட தமிழில் இல்லை. 60 ஆண்டுகளுக்கும் வடமொழிப் பெயர்கள்தான்!

“கிருஷ்ணனுக்கும் நாரதருக்கும் பிறந்த பிள்ளைகளின் பெயர்கள் தான் 60 ஆண்டுகளின் பெயர்கள்” என்று அவர்கள் கூறும் கூற்றை எந்த மானமுள்ள தமிழனும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.

1921ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பச்சையப்பன் கல்லூரியில் மறைமலை அடிகள் தலைமையில் ஐந்நூறுக்கு மேற்பட்ட தமிழ் அறிஞர்கள் கூடி திருவள்ளுவர் பெயரில் தொடர் தமிழ் ஆண்டு பின்பற்றுவது என்றும், தை மாதம் முதல் நாள் தமிழ்ப் புத்தாண்டுத் தொடக்கம் என்றும் முடிவு செய்தார்கள். திரு.வி.க, கா.சு.பிள்ளை, சோமசுந்தர பாரதியார், கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம் மற்றும் பல பேரறிஞர்கள் கலந்துகொண்டனர்.

1939 ஆம் ஆண்டு திருச்சியில் ‘அகில இந்திய தமிழர் மாநாடு சோமசுந்தர பாரதியார் தலைமையில் கூடியது. அதில் தந்தை பெரியார், புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன், திரு.வி.க., மறைமலையடிகளார், உமாமகேசுவரனார், கா.சுப்பிரமணியம், தெ.பொ.மீனாட்சி சுந்தரனார் எனப் பலரும் பங்கேற்றனர். தை முதல் நாளே தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்றும், பொங்கல் திருநாளே தமிழர் திருநாள் என்றும் அந்த மாநாட்டிலும் தீர்மானங்கள் முன்மொழியப்பட்டன.

தையே முதற்றிங்கள்; தைம் முதலே ஆண்டு முதல்
பத்தன்று; நூறன்று; பன்னூ றன்று
பல்லாயி ரத்தாண்டாய்த் தமிழர் வாழ்வில்
புத்தாண்டு தைம்முதல்நாள், பொங்கள் நன்னாள்
நித்திரையில் இருக்கும் தமிழா !
சித்திரை அல்ல உனக்குத் தமிழ்ப்புத்தாண்டு
அண்டிப் பிழைக்க வந்த ஆரியக் கூட்டம் காட்டியதே
அறிவுக்கு ஒவ்வாத அறுபது ஆண்டுகள்
தரணி ஆண்ட தமிழர்க்கு
தை முதல்நாளே தமிழ்ப் புத்தாண்டு!

என்றார் புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன்!

திராவிடர் கழகமும் பல்வேறு அமைப்புகளும் தை முதல் நாளை தமிழ்ப்புத்தாண்டின் முதல் நாளாய் அறிவிக்க வேண்டி தொடர்ந்து தமிழக அரசை வலியுறுத்தி வந்ததன் பேரில் அய்ந்தாம் முறையாக தமிழக ஆட்சிக்கட்டிலில் அமர்ந்த அன்றைய தமிழக முதல்வர் கலைஞர் அவர்கள் தமிழர்களின் கோரிக்கையை ஏற்று “தை” முதல் நாளை தமிழ்ப்புத்தாண்டின் தொடக்கமாக அறிவித்தார்.

தேனில் விழுந்த பலாச்சுலை போல் “தமிழர் திருநாள் பொங்கல்” எத்திக்கும் தித்தித்திட தமிழர் வாழ்வில் தன்னிகரில்லா இடம்பெற்றது. மக்களிடையே மகிழ்ச்சி பெருவெள்ளம் கரைபுறன்டது.
தமிழன் வாழ்வில் மீட்சியா? கலாச்சாரப் புரட்சியா? அடுக்குமா அக்கிரஹார கும்பலுக்கு? பார்ப்பன ஏடுகள் ஒன்று கூடி ஒப்பாரிவைத்து ஓலமிட்டன!
ஆரியம் ஆட்சியைப் பிடித்தது ! மீண்டும் அரியனையில் சித்திரை !

ஆடலில் பாடலில் வீடுகள் சிறந்தன!
ஊடலில் கூடலில் உவந்தனர் மடவார்!
தெருவெலாம் இளைஞர் திறங் காட்டுகின்றனர்
சிரித்து விளையாடிச் செம்பட் டுடைகள்
அமைத்தபடி நிறைவேற்றி வைத்தல் வேண்டும்!
ஆள்வோர்க்குத் தமிழர்விடும் அறிக்கை இஃது!
தமிழ்முரசு கொட்டினோம் இணங்கா விட்டால்
சடசடெனச் சரிந்துபடும் ஆட்சிக் கோட்டை!

எனும் புரட்சிக்கவிஞரின் வரிகளை நினைவு கொள்வோம்!

ஆரியம் அழியும்! தமிழர் வாழ்வும் மானமும் வீறுகொண்டெழும்!
என ஓங்காரக்குரல் எழுப்பி வீடுதோறும் பொங்கிடுவோம் இனஉணர்வுப் பொங்கல்!

கி.தளபதிராஜ்

பார்ப்பான் தமிழனா?

சென்ற வருடம் புதிய தலைமுறை தொலைகாட்சியில் சிறந்த தமிழன் விருதுகள் கொடுத்தார்கள்.அதில் நான்கு பேர் பார்ப்பனர்கள்.அவர்களுக்கு விருது கொடுத்ததை பற்றி எந்தவித ஆட்சபனையும் இல்லை.ஆனால் நான்கு பேருக்கும் தமிழர் என்ற அடையாளத்துடன் கொடுத்ததை கவனிக்க வேண்டும்.இது நடந்து நீண்ட நாட்கள் ஆனாலும் தமிழ் புத்தாண்டு வருவதால் நவீன தமிழ்தேசியவாதிகள் எல்லாம் இதை மறந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக இந்த பதிவு.

பார்ப்பான் தமிழனா?


தமிழன் என்று சொன்னால் அதற்குள் பார்ப்பான் இருப்பான் அதனால்தான் திராவிடர் என்ற பொது பெயரை பயன்படுத்துகிறேன் என்று தெரியாமலையா அந்த கிழவன் 95 வயது வரைக்கும் சொல்லிக்கொண்டு போராடிருப்பார்.”திராவிடர் என்பது நம் சமுதாய விடுதலைக்கு,தமிழன் என்பது நம் அரசியல் விடுதலைக்கு”.

(நன்றி: தமிழ் கரிகாலன், முகநூலில்)

மகா க(கா)வி பாரதி யார்?

அகண்ட பாரதம் ஆரியநாடு!
நால்வர்ணம் நாட்டுநலன்!
பசுவதை தெய்வக்குற்றம்!
இந்தி பொதுமொழி!
சமஸ்கிருதம் தெய்வபாஷை!
மதமாற்றம் தடைசெய்!
RSS எனும் பச்சைப்பார்ப்பன இயக்கம் தோன்றும் முன்னரே இம் முழக்கங்களுக்கு சொந்தக்காரன்!.
RSS இயக்கத்தின் முன்னோடி!.தன் கவிதைகளில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் சிலதை கிறுக்கி தன்னை முற்போக்காளனாய் காட்டிகொள்ளும் வித்தையில், கை தேர்ந்தவன் ஆரிய சனாதன வெறிபிடித்த பாரதி !.
அதனால்தான்
“வேதம் அறிந்தவன் பார்ப்பான்-பல
 வித்தை தெரிந்தவன் பார்ப்பான்”
என்றான் போலும்!
அகண்ட பாரதம் ஆரியநாடு!

“உன்னத ஆரிய நாடெங்கள் நாடே”-என்றும்
“வானாறு பேரிமய வெற்பு முதல்
 பெண்குமரி யீராகும் ஆரியநா டென்றே யறி!”-என்றும்
இந்திய நாட்டை முன்று சதவீத பார்ப்பனர்களின் நாடாகப் பாடிமகிழ்ந்தான்!.
“ஆரியர் வாழ்ந்து வரும் அற்புத நாடென்பது போய்ப்
  பூரியர்கள் வாழும் புலைத்தேச மாயினதே”

“வீரியம் அழிந்து மேன்மையும் ஒழிந்து நம்
 ஆரியர் புலையர்க் கடிமைகள் ஆயினர்”. -என்று புலம்பினான்!.
நால்வர்ணம் நாட்டுநலன்!
பிராமணன், சத்திரியன், வைசியன், சூத்திரன் முதலிய நால்வருணங்கள் இருக்க வேண்டும்.நால்வருணம் அழிந்தால் மனித இனமே அழிந்து விடும் என்ற வர்ணாஸ்ரம வெறிபிடித்த பாரதி
“நாலு குலங்கள் அமைத்தான் – அதை
 நாசம் உறப்புரிந்தனர் மூடமனிதன்”-என்றான்.
“நான்கினில் ஒன்று குறைந்தால்
 வேலை தவறிச் சிதைந்தே – செத்து
 வீழ்ந்திடும் மானிடச் சாதி”-என்று ஒப்பாரி வைத்தான்.
   சர்.பிடி.தியாகராயர்,டி.எம்.நாயர்,சி.நடேசனார் ஆகியோர் தென்னிந்திய நலஉரிமை சங்கம் என்ற பெயரில் பார்ப்பனரல்லாதார் இயக்கத்தை தோற்றுவித்தபோது, அதற்கு எதிர்வினையாற்றியவன் பாரதி!
“பொய்யும் புனைவுமாகத் திராவிடர்களென்றும் ஆரியர்கள் என்றும் பழைய சொற்களுக்குப் புதிய அபாண்டமான அர்த்தங்கள் கற்பித்துக் கொண்டு வீண் சண்டைகள் வளர்ப்பதில் ஹிந்து சமூகத்துக்கே கெடுதி விளையக்கூடும்.இந்தப் பிராமணரல்லாதார் கிளர்ச்சி கால கதியில் தானே மங்கி அழிந்து விடுமென்று நிச்சயிப்பதற்கும் போதிய காரணங்களிருக்கின்றன”என்றான்.
பசுவதை தெய்வக்குற்றம்!
   “பசுவை இந்துக்களாகிய நாங்கள் தெய்வமாக வணங்குவதால், நாங்கள் பெரும்பகுதியாக வாழ்வதும், எங்களுடைய பூர்வீக சொத்தாகிய இந்தத் தேசத்தில் பஹிரங்கமாகப் பசுவின் கொலையை யாரும் செய்யாமல் இருப்பதே மரியாதையாகும்” என்று 1917 லேயே சுதேசமித்திரன் ஏட்டில் பசுவதை தடை கோரியவன் பாரதி!
இந்தி பொதுமொழி!
    இந்தியாவின் தேசியமொழியாக இந்தி இருக்கவேண்டும் என்று 1906ல் “இந்தியா” வார ஏட்டில் “இந்திபாஷை பக்கம்” என்ற தலைப்பில் கட்டுரை எழுதினான்.“தமிழர்களாகிய நாம் ஹிந்தி பாஷையிலே பயிற்சி பெறுதல் மிகவும் அவசியமாகும். ஹிந்திப் பாஷையை எதிர்க்க என்ன அவசியம் இருக்கிறது என்று கேட்கிறோம். இந்தியா பலவித பிரிவுகளுடையதாய் இருந்த போதிலும் உண்மையிலே ஒன்றாய் இருப்பதற்கினங்க, அதிலுள்ள வெவ்வேறு நாடுகளிலே வெவ்வேறு பாஷைகளிருந்த போதிலும் முழுமைக்கும் ஒரு பொது பாஷை வேண்டும். தமிழர்கள் தமிழும் ஹிந்தியும், தெலுங்கர் தெலுங்கும் ஹிந்தியும், பெங்காளத்தார் பெங்காளியும் இந்தியும் என இவ்வாறே எல்லா வகுப்பினரும் அறிந்திருப்பார்களானால் நமக்குப் பொதுப்பாஷை ஒன்றிருக்கும்”. (பாரதி தரிசனம்)
 சமஸ்கிருதம் தெய்வபாஷை!
     செத்தமொழி சமஸ்கிருதத்தை தெய்வபாஷை என்று உயர்த்திப்பிடித்தவன் பாரதி!
“நம் முன்னோர்களைப் பின்பற்றி புண்ணிய பாஷையாகக் கொண்டாடி வரும் சமஸ்கிருத பாஷை மிகவும் அற்புதமானது. அதைத் தெய்வ பாஷையென்று சொல்வது விளையாட்டன்று. மற்ற சாதாரண பாஷைகளையெல்லாம் மனித பாஷையென்று சொல்லுவோமானால், இவை அனைத்திலும் சிறப்புடைய பாஷைக்குத் தனிப்பெயர் ஒன்று வேண்டுமல்லவா. அதன் பொருட்டே அதைத் தெய்வ பாஷை என்கிறோம்”.(பாரதியார் கட்டுரைகள்)
“யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழிபோல்
 இனிதாவ தெங்கும் காணோம்”
என்கிறப்பாடலைக்கூட பாரதி 1915 ஆம் ஆண்டு மதுரையில் நடைபெற்ற தமிழ்ச்சங்கத்தின் பரிசுப் போட்டிக்காக நண்பர்களின் வற்புறுத்தலினால் எழுதியதாக கூறப்படுகிறது.எனவே இப்பாடலும் பாரதிக்கு தமிழ்மேல் இருந்த காதலால் எழுதப்பட்டது அல்ல என்பது புலனாகிறது.
மதமாற்றம் கூடாது!
   பஞ்சத்தில் பசியால் வாடிய மக்களுக்கு பல்வேறு உதவிகளைச் செய்துவந்த கிருத்துவப்பாதிரியார்கள் மீது சீறிப்பாய்ந்தான் பாரதி.”எங்கிருந்தோ வந்த ஆங்கிலேயப் பாதிரிகள் பஞ்சம் பற்றிய ஜனங்களுக்குப் பலவித உதவிகள் செய்து நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்களையும், முக்கியமாக திக்கற்ற குழந்தைகளையும், கிறிஸ்தவ மதத்திலே சேர்த்துக் கொள்கிறார்கள்.
  ஹிந்து ஜனங்களின் தொகை வருஷந்தோறும் அதிபயங்கரமாகக் குறைந்து கொண்டு வருகிறது. ஹிந்து ஜனங்கள்! நமது ரத்தம், நமது சதை, நமது எலும்பு, நமது உயிர். கோமாமிசம் உண்ணாதபடி அவர்களைச் சுத்தப்படுத்தி, அவர்களை மீண்டும் நமது இந்து சமூகத்திலே சேர்க்க வேண்டும். (பாரதியார் கட்டுரைகள்)
   1921 இல் “லோக குரு பாரதமாதா” என்ற தலைப்பில் “இந்தியாவிற்குச் சுதந்திரம் கேட்பதே இந்து தர்மத்தைக் காப்பாற்றத்தான்” என்று எழுதியுள்ளான்.(பாரதியார் கட்டுரைகள்)
பாரதியும் மீசையும்!
    பார்ப்பன தர்மத்திற்கு எதிராக மீசை வளர்த்தான் பாரதி என்று சிலாகிப்பர் சிலர்.பாரதியின் மீசை பார்ப்பன தர்மத்திற்கு எதிரானதா? தான் மீசை வளர்த்த கதையை அவரே சொல்கிறார்!.
    “வேத பூமியாகிய ஆரிய வர்த்தத்தில் பிராமணர்களில் மீசை இல்லாமலிருப்பது சாஸ்திர விரோதமென்று பாவிக்கிறார்கள். அங்கு ஒருவன் மீசையைச் சிரைத்தால் அவனுடைய நெருங்கிய சுற்றத்தாரில் யாரேனும் இறந்து போனதற்கடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. பல வருஷங்களுக்கு முன்பு நான் ஸ்ரீகாசியில் ஜயநாராயண கலாசாலை என்ற இங்கிலீஷ் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்ந்து வாசிக்கப் போனேன். நான் தமிழ்நாட்டிலிருந்து சென்றவனாதலால் தமிழ்நாட்டுப் பிராமணரின் வழக்கப்படி அடிக்கடி முகச்சவரம் செய்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது என்னுடன் படித்துக் கொண்டிருந்த பிள்ளைகள் என்னை நோக்கி மிகவும் ஆச்சர்யப்பட்டனர்.
     எப்போது பார்த்தாலும் இவன் மீசையை சிரைத்து விட்டு வருவதன் காரணம் யாதென்று அவர்களுக்குள்ளேயே பலநாள் ஆலோசனை செய்து பார்த்தார்கள். அவர்களுக்கொன்றும் புலப்படவில்லை. கடைசியாக என்னையே ஒருவன் கேட்டுத்தீர்த்தான். ‘உங்கள் குடும்பத்தில் யாரேனும் வாரம் தவறாமல் செத்துப் போய்க் கொண்டிருக்கிறீர்களா? என்று என்னிடம் வினவினான். அவன் இங்ஙனம் கேட்டதன் காரணத்தை அறிந்து கொண்டு, “அப்படியில்லையப்பா! தமிழ்நாட்டில் பிராமணர் மீசை வைத்துக் கொள்ளும் வழக்கமில்லை என்று தெரிவித்தேன்.”என்கிறார். (பாரதியார் கட்டுரைகள்). எனவே வடநாட்டு ஆரியர்களின் கலாச்சார முறையைப் பின்பற்றியே பாரதி மீசையை வைத்துக் கொண்டார் என்பது தெரிகிறது.
    ஆங்கிலேயரிடம் மன்னிப்பு கோருவதும்,வெள்ளையன் கையில் அகப்படாமல் ஓடிஒளிந்து, தலைமறைவு வாழ்கை வாழ்வதுமாக இருந்த பாரதியின் மீசையை வீரத்தின் அடையாளமாக பலர் புகழ்வதைக்கண்டு எப்படி சிரிப்பது எனத் தெரியவில்லை!.
    “அச்சமில்லை அச்சமில்லை” என்று அவன் பாடியதை நினைக்கையில், கோழைகள் இருள் சூழ்ந்த பகுதிகளைக் கடக்கும்போது பயம் தொற்றிகொள்ளாமல் இருக்க உரத்த குரலில் பாடிகொண்டோ,பேசிகொண்டோ நடக்கும் பழக்கம் இன்றும் கிராமப்பகுதிகளில் உண்டு.அதுதான் நினைவிற்கு வருகிறது.பாரதியின் “அச்சமில்லை அச்சமில்லை” பாடலும் அந்தவகையில் எழுந்தது தானோ?
பாரதி ஆராய்ச்சி!
    திராவிட இயக்கத் தோழர்களே கூட பாரதியின் ஒருசில பாடல் வரிகளை பார்த்துவிட்டு தவறான மதிப்பீட்டுக்கு வந்துவிடுகிறார்கள். 1937 லேயே “பாரதி ஆராய்ச்சி” என்ற தலைப்பில் குடியரசு ஏட்டில் வெளிவந்த கட்டுரை இதற்கு தக்க பதிலாக அமையும்!.
   “பாரதியை ஒரு தெய்வமாக பாவித்து, அவருடைய படத்துக்கு மாலைபோட்டு, தீப நெய்வேத்தியங்கூட சிலர் செய்கிறார்கள்.இப்படியெல்லாம் செய்வதற்கு காரணம் பார்ப்பனர்களின் சூழ்ச்சிப் பிரச்சாரமும், பொதுமக்களின் குருட்டுத்தனமான முட்டாள் நம்பிகையுமே ஆகும்.
  இந்தக் கொண்டாட்டங்களுக்கு முக்கிய காரணம் அவர் ஒரு பார்ப்பனர் என்பதேயாகும்.ஒரு பார்ப்பான் எவ்வளவு அயோக்கியனாயிருந்தாலும் , ஒழுக்கங்கெட்டவனாயிருந்தாலும், துர்பழக்கமுடையவனாயிருந்தாலும், பேடியாயிருந்தாலும், பித்துக்குளியாய் இருந்தாலும் அவனைப்பற்றி  அவனுடைய குற்றங்களையெல்லாம் மறைத்து “இந்திரன்” என்றும் “சந்திரன்” என்றும் உயர்த்திப் பேசி, எழுதி அதன் மூலம் தங்கள் இனப்பிழைப்புக்கு வழிதேடிக் கொள்கிறார்கள்.இந்த அடாத காரியத்துக்கு தகுந்த வசதிகள் அவர்களுக்குத் தாராளமாய் இருக்கின்றன.
  மனு ஆட்சி எப்படியாவது  ஏற்படவேண்டும் என்று பார்ப்பனர்கள் இரவும் பகலும் கனவு கொண்டிருக்கும் பொழுது, அதற்கு உதவியாக எழுதப்பட்டிருக்கும் பாடல்களை பார்ப்பனர்கள் கை நழுவ விடுவார்களா? பாரதி அநேக பாடல்களை குடிவெறியில் பாடியிருக்கிறார்.அவர் நிதான புத்தியோடு பாடவில்லை என்று சுலபத்தில் அறிந்து கொள்ளலாம்.
  பார்ப்பனரைப் பற்றி பாரதியின் உண்மையான அபிப்பிராயம் என்னவென்றால் பார்ப்பனரே உயர்ந்த வகுப்பினரென்றும்,இந்தியா அவர்களுக்கு சொந்த சொத்து என்றும், அவர்களுடைய ஆரிய பாஷையே உயர்ந்ததென்றும் கருதியே வந்திருக்கிறார் என்பதுதான்!. பார்ப்பனரின் நிலைமை உயர வேண்டுமென்பதே அவருடைய நோக்கமென்றும் தெரிகிறது. இதற்கு மாறாக அவரைப்பற்றி நினைத்துகொள்ள  “பார்ப்பானை ஐயரென்ற காலமும் போச்சே”, “தமிழ்மொழி போல் எங்கும் காணோம்”  என்ற வரிகள் எடுத்துக்காட்டப் படுமானால் அப்படி இரன்டொன்று பாடியிருப்பதும் கூடக் குடிவெறி என்று தான் சொல்லவேண்டும்”
(குடிஅரசு 17.10.1937)

திராவிடர் என்பது பார்ப்பனர்களைக் குறிக்கும் சொல்லா?

“பார்ப்பன கிரிக்கெட் வீரர் ராகுல், “திராவிட்” என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்.எனவே திராவிடர் என்ற சொல் பார்ப்பனரையே குறிக்கும்”என்று தோழர் மணியரசன் கூறியுள்ளார்!

தாழ்த்தப்பட்ட குடும்பங்களில் இன்றளவும் பெண்குழந்தைகளுக்கு “பாப்பாத்தி” என்றும் ஆண் குழந்தைகளுக்கு “அய்யர்” என்றும் பெயர் சூட்டியுள்ளதை
பார்த்திருக்கிறோம். அவர்ககைளை எல்லாம் மணியரசன் ஆரியர் என்று கூறுவாரா?

“திராவிட்” என்பதும் “திராவிடர்” என்பதும் ஒன்றா? “சைதாப்பேட்டை”யை ஆங்கிலத்தில் “சைதாபேட்” என்று கூறுவது போல் “திராவிடம்””திராவிட்” என்பது
இடத்தை குறிக்கும்.

இந்திய தேசிய கீதப் பாடலில் வரும் பஞ்சாப,சிந்து ,மராட்ட,திராவிட போன்ற வரிகள் எதைக் குறிக்கிறது? இடத்தையா? இனத்தையா?

“திராவிட” என்ற சொல் இடம் பெற்றிருக்கும் திமுக,அதிமுக,மதிமுக,தேமுதிக ஆகிய அணைத்து அரசியல் கட்சிகளிலும் பார்ப்பனர்கள் உறுப்பினர்கள் ஆகலாம்.
திராவிட என்பது இடத்தை குறிக்கும் சொல்.திராவிடர் கழகத்தில் ஒருநாளும் பார்ப்பனர்கள் உறுப்பினர்கள் ஆக முடியாது. காரணம் “திராவிடர்” என்பது
இனத்தை குறிக்கும்.

தென்னிந்தியாவில் பிறந்ததால் ராகுல் “திராவிட்” என்று பெயர் வைத்திருக்கலாம். எந்த பார்ப்பானாவது “திராவிடர்” என்று தன்னைசொல்லிக்கொண்டதுண்டா?

மனோன்மனீயம் சுந்தரனாரை பார்த்து விவேகானந்தர் “நீங்கள் என்ன கோத்திரம்?” என்று கேட்டாராம்.அதற்கு மனோன்மனீயம் சுந்தரனார் அளித்த பதில்
“தன்மானம் மிக்க தென்னாட்டு திராவிடன்”.என்பதே!

(“மனோன்மனீயம்சுந்தரனார் வாழ்க்கைவரலாறு” நூலிலிருந்து)

 

இந்துக்கள்,திராவிடர்கள்,இஸ்லாமியர்கள் மற்றும் முகமதியர்கள் இந்தியாவில் வாழ்கின்றனர்.திராவிடர் நாகரீகம் கலந்த பின்னர்தான்,இந்து நாகரீகத்தில்
வளர்ச்சி ஏற்பட்டது என்கிறார் தாகூர்.

(நோபல் பரிசு ஏற்புரையில் தாகூர் கூறியது).

 

மறைமலை அடிகள்தான் தனித்தமிழ் இயக்கத்தை கட்டினார் என்று கூறும் மணியரசன், திராவிடர் இயக்கங்கள் தமிழர் அடையாளத்தை அழிக்கவே
பயன்பட்டதாக கூறுகிறார். 1956 க்கு முன்னர் தமிழகத்தில் வாழ்ந்தவர்கள், ஆரியர்கள் உட்பட அனைவரும் தமிழர்களே என்று குறிப்பிடுகிறார்.

தனித்தமிழ் இயக்கத் தந்தை என்று அவரால் கூறப்படும் மறைமலைஅடிகள் தந்தை பெரியார் அவர்களைப்பற்றி குறிப்பிட்டிருப்பதைப் பாருங்கள். “சாதி, சமயப்
பூச்சுகளை ஒழித்து எவ்வுயிரும் என்னுயிர் போல் எண்ணியிரங்கித் திருவருள் நெறி நின்று ஒழுகுதலாகிய பழந்தமிழ்க் கொள்கையே சைவ நன்மக்கட்குரிய
உண்மைக் கொள்கையாய் இருந்தும் முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சொற்பொழிவாலும், நூல்களாலும் யான் அதனை விளக்கும் காலையில் அதனைஎதிர்த்தும் எனைப் பகைத்தும் எனக்குத் தீது செய்தவர்கள் சைவறிர் கற்றவர்களே. அன்று எனக்கு உதவியாய் நிற்றதற்கு எவருமில்லை.பின்னர் பெரியார்
திரு.ஈ.வெ.ராமசாமி அவர்கள் யான் விளக்கிய கொள்கையையே மேலுந்தட்பமாக எடுத்து விளக்கிப் பேசவும் எழுதவும், துவங்கிய காலந்தொட்டு, ஆரிய சேர்க்கையால் தமிழ்மொழிக்கும், தமிழர் கோட்பாட்டிற்கும், தமிழரது வாழ்க்கைக்கும் நேர்ந்த குறைபாட்டை தமிழர் உணர்வராயினர். அவரிற் கற்றவரும் என் மேற்கொண்ட சீற்றந்தவிர்வராயினர்”.என்றார்.

இப்படி தாகூரும்,மனோன்மனீயம் சுந்தரனாரும்,மறைமலை அடிகளும் சுட்டிக்கட்டிய திராவிடர் என்ற இனத்தையே முழு புசனிக்காயை சோற்றில் மறைப்பது போல் திராவிடர் என்ற சொல்லே பார்ப்பனர்களைக் குறிப்பது என்று கூறி, வரலாற்றையே திரிக்க பார்க்கிறார் மணியரசன்!.

தமிழ்தேசியத்தின் அசல் அக்மார்க் முத்திரை உரிமம் பெற்றிருக்கும் அவர் தற்போது “நெடுமாறனின் “தமிழர் தேசிய இயக்கமும்”,சீமானின் “நாம் தமிழர்
கட்சியும்” தமிழ்த்தேசிய இயக்கங்கள் இல்லை!” என்கிறார்

தமிழ்த் தேசப் பொதுவுடைமை கட்சி முகநூல் “திராவிட” என்றால் இடத்தின் பெயர் எனச் சொல்லுகின்ற நீங்கள், இதே இடத்தில் வசிக்கும் பார்ப்பானை என்னவென்று அழைப்பீர்கள்? என்று கேட்கிறது.

அமெரிக்காவில் வசித்தாலும் அய்யம்பேட்டையில் வசித்தாலும் பார்ப்பனரை பார்ப்பனர் என்றே அழைக்க முடியும்.பெரியார் வலியுறுத்தியதுதான்
தனித்தமிழ்நாடு!. திருக்குறள் மாநாடு கூட்டியவர் அவர்!. பார்ப்பனர்களிடம் இருந்து விடுதலை பெறவே திராவிடர் என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்து.ஆனால்
சுயவிளம்பரம் தேடிக்கொள்ள ஏதோ தங்களை பெரிய புரட்சிவாதிகளாக காட்டிக்கொள்ள பார்ப்பனக் கைக்கூலிகளாக மாறி திராவிடர் என்ற சொல்லையே சிலர் விமர்சிக்கின்றனர். பெரியார் தனித்தமிழ்நாடு கேட்டார். பெரியாரையே விமர்சிக்கும் தோழர்கள் என்ன செய்து கிழித்தார்கள்?எந்த தமிழ் தேசிய
இயக்கங்கள் தனித்தமிழ்நாடு கோரிக்கையை முன்வைத்து போராடுகின்றன?

திராவிடர்கள் என்பது பார்ப்பனர்களைக் குறிக்கும் சொல் என்று நிகழ்ச்சியின் எந்த இடத்திலேயும் மண்யரசன் அவர்கள் சொல்லவில்லை.உங்கள் செய்தி
உள்நோக்கம் கொண்டதாக இருக்கிறது என்று ஒருவர் கூறுகிறார்.

திராவிடர்கள் என்ற சொல் பார்ப்பனர்களை குறிக்கக்கூடியது என்கிற “மிகப்பெரீய்…ய ஆராய்ச்சி” கட்டுரை மணியரசனின் தமிழர் கண்ணோட்டம் இதழிலேயே இடம்பெற்றுள்ளது.

பல ஆண்டு காலமாக நம்மை அடிமைப்படுத்தி சுரண்டி வாழ்ந்த பார்ப்பனர்களும் தங்களை தமிழர்கள் என்றே கூறுகின்றனர்.அதை மணியரசனும் ஏற்றுக்கொள்கிறார். பார்ப்பனர்கள் யாரும் தங்களை திராவிடர்கள் என்று சொல்வதில்லை.நமக்கு தேவை பார்ப்பன ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுதலை! .அவர்களை தனிமைப்படுத்தி நம் இனத்தை காப்பாற்றவே திராவிடர் என்ற அடையாள சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது.

தமிழர்கள் மட்டும் திராவிடர்களா? அல்லது கன்னடனும், மலையாளியும் தெலுங்கனும் திராவிடர்களா என்று கேட்பதின் நோக்கம் புரியவில்லை!
எந்த கன்னடனும், மலையாளியும் தெலுங்கனும் திராவிடர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்வதில்லை. தமிழினத்தில் பார்ப்பனர் ஊடுருவலை தடுக்கவே திராவிடர் என்ற அடையாளச்சொல்.

“தமிழர்” என்ற ழகர ஒலிச் சொல்லை, சரியாக ஒலிக்கத் தெரியாமல் “த்ரமிள” என்றும் பின்னர் “திராவிடன்” என்றும் ஆரியன் எழுதியதையும், பேசியதையும்
ஆதாரமாகக் கொண்டு, தம்மையே “திராவிடன்” என அழைத்துக் கொள்வது தான் அறிவு நாணயமான செயலா? எனக்கேட்கும் தோழர்களே  “தேயம் என்பது
தான் தேசம் ஆனது “என்று எந்தப்பாவாணர் கூறியதாக நீங்கள் குறிப்பிடுகிறீர்களோ அதே பாவாணர் தான் மேற்படி தமிழர்-திரமிளர் -திராவிடர் செய்தியும்
குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

நாங்கள்தான் உண்மையான தமிழ்த்தேசிய வாதிகள் என்று கிளம்பியிருக்கும் தோழர்களே உங்கள் பிரச்சனை என்ன? உங்கள் இடைவிடாத கடுமையான தொடர்
போராட்டத்தின் விளைவால் அமையப்போகும் “தமிழ்தேசியத்தை” எந்த திராவிடர் இயக்கமாவது அல்லது தோழர்களாவது தடுக்கும் வேளையில்
ஈடுபடுகிறார்களா? “தமிழ்த்தேசியம் கூடாது” திராவிடநாடுதான் வேண்டும் என்று எந்த தோழராவது மல்லுக்கு நிற்கின்றனரா?

அல்லது திராவிட இயக்கங்களை எதிர்த்து தமிழ்நாட்டில் அரசியல் பண்ண  முடியவில்லையே என்கிற ஆதங்கம் தான் உங்களை இப்படி பேசவைக்கிறதா?

மதுவிலக்கு: ராஜாஜி கிண்டலும், கலைஞரின் பதிலும்

தேர்தலில் தோல்வியடைந்த ராஜகோபாலாச்சாரியார் கலைஞரை நிந்தித்து கல்கியில் எழுதிய கவிதையும், அதற்கு கலைஞர் கவிதையாலேயே கிழித்தெறிந்த பதிலும்.

ராஜாஜியின் கவிதை

“சாராய சகாப்தம்’

ஆகஸ்ட் பதினைந்தொரு விழாவல்ல
ஆகஸ்ட் முப்பதே தமிழ்நாட்டு விழா
தாழ்ந்தவர் உயர்ந்தார் மதுவிலக்கு வந்ததும்;
வீழ்ந்தவர்கள் முன்போல் வாட
ஆழ்ந்த அறிஞர் அண்ணாவை மறந்து விட்டு
வள்ளுவர் வாக்கைக் காற்றிலே பறக்கவிட்டு
வரம் பெற்றுப் பதவி யடைந்த கருணையார்
கள்ளும் சாரயமும் தந்தார்
அரங்கேற்றினார் கடைகளை ஆயிரக் கணக்கில்
போற்றுக முதல்வர் பணியை!
சோற்றுத் திண்டாட்டம் – ஏழை மனைகளில்
சாராயக் கடைகளில் பெரும் கொண்டாட்டம்!
போற்றுக தமிழ் நாட்டு முதல்வரை!
சாராயக் கடைகளை அரங்கேற்றினார்
வரம்பெற்ற கருணைச் செல்வர்!

-ஆச்சாரியார்

************************************
ஆச்சாரியாருக்கு கலைஞரின் பதில் கவிதை:

கிழ பிராமணா! உன் வாக்குப் பலித்தது

`சாராய சகாப்த மென்று ஓர் கவிதை
சக்ரவர்த்தி ராஜாஜி மாமுனிவர்
தாராளமாய்க் `கல்கி ஏட்டில் தீட்டியதால்
யார் யாரோ சுதந்தராக்கள் மகிழ்கின்றார்.
`பார் பாராய்க் குடித்தவர்கள் பர்மிட் வாங்கி
நேர்மாறாய்ப் பேசுகின்றார் புத்தர்போல!
இதயத்தில் நோய் என்றும்
இரு யூனிட் வேண்டுமென்றும்
இதோ `டாக்டர் சர்டிபிகேட் பாருமென்றும்
இங்கிருக்கும் சுதந்தராக்கள் குடித்த கதைஊர் அறியும்
பணக்காரர் பகல் வேடக்காரரெல்லாம்
மணக்கும்மது வாங்குவதற்கு பர்மிட் வேண்டும்
பகட்டுக்கு ஒருநீதி – பாவம் ஏழைக்கு ஒருநீதி
பஞ்சாங்க சாத்திரத்தின் புதுநீதி
வாடுகின்ற ஏழைக்குடிகாரன்
வார்னீஷைக் குடித்து செத்த போதும்தனம்
மேவுகின்ற சீமான்கள் – போதை
மோதுகின்ற `விஸ்கி, ரம் அடித்தபோதும்
நவ்ரோஜி வீதியில்தான்
நாற்றம் துளைக்கலையோ?
நாடுதான் பார்க்கலையோ?
`ஆழ்ந்த அறிஞர் அண்ணா என்று
அன்பர் ராஜாஜி இன்றெழுதப் பார்த்து நான்
அயர்ந்தேதான் போனேன் அய்யா!
இன்னொருநாள்,
அண்ணாபற்றி அரசாங்கப் பாடநூல் வந்தபோது அற்பவயதில் செத்தவரெல்லாம்
அவதாரப் புருடர் தாமோ என எழுதி
அவர் மகிழ்ந்ததெல்லாம் மறந்தாபோகும்?
ஒரிசாவில் இவர்கட்சி ஆட்சியிலே
ஓடிற்றே மதுவின் வெள்ளம்! அப்போது
தரிசாகப் போனவது ஏன் இவரின் உள்ளம்?
வரம் பெற்ற கருணைச்செல்வா என – எனை
வாழ்த்துகின்றார்! வணங்குகின்றேன்
வரம் தந்தார் இவரல்ல; நேசக்
கரம் தந்த நாட்டு மக்கள்!
வரம் பெற்றேன் – பெரியார் அண்ணா தந்த நெஞ்ச
உரம் பெற்றேன்.
இப்போதும் சொல்கின்றேன்,
கேட்டிடுக!
இந்தியா முழுமைக்கும் அறவே
மதுவிலக்கு கொண்டுவர
சட்டம் செய்தால்:
சிரம் தாழ்த்தி கரம் குவித்து
சிறப்பான செயல் என்று போற்றி நின்று
செயலாக்க முந்திடுவேன்
அதன் பிறகும்;
இதய நோய் என்று – சிலர்
இருட்டினிலே குடிப்பதையும்
இனி அனுமதிப்பதில்லை யென்று விதி செய்வேன்
முழுவிவரம் தேவை யெனில்
பட்டியல் பிறகு சொல்வேன்!

– டாக்டர் கலைஞர்

(17.9.1971 ஈரோடு தந்தை பெரியார் சிலை திறப்பு விழாவின் போது பாடிய கவிதை)

(தகவல்: ’முகநூல்’ அன்சாரி முஹம்மது)