Tag Archives: ஊடகம்

ரைம்ஸ்

அமெரிக்காவில் குழந்தைகளுக்கான rhymes தயாரித்து வெளியிடும் நிறுவனங்களின் நோக்கம் வியாபாரம் என்பது ஒரு புறம் இருக்க, அந்த rhymes அனிமேஷனில் இருக்கும் குழந்தைகளில் பெரும்பாலும் நாலுக்கு இரண்டு குழந்தை கறுப்பின குழந்தைகளாக இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்கிறார்கள்.

“அவர்கள் தானே அந்த மண்ணின் பூர்வகுடிகள், அவர்கள் இருப்பது இயல்பு தானே?” எனச்சொல்வது வாதத்திற்கு சரியானதாக இருந்தாலும், “கறுப்பர்களுக்கு வீடு இல்லை” என்று பலகை வைக்குமளவு அவர்கள் அந்த மண்ணில் ஒடுக்கப்பட்ட, புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்கள் என்பதால் வலுக்கட்டாயமாக அந்த மக்களின் இருப்பை நிலைபெறச்செய்வது கடமையாகிறது. இதை பல கட்டமாக முன்னெடுத்து ஒப்பீட்டளவில் இந்த ஒடுக்குமுறையில் கடந்த காலத்தை விட முன்னேறியும் விட்டார்கள்.

ஆனால் இன்றளவும் குழந்தைகளுக்கு சொல்லப்படும் நீதிக்கதைகளில் இருந்து, ரத்னா fan விளம்பரம் வரை எல்லோருக்குமான கலாச்சாரமாக இங்கே நிறுவப்படுவது பார்ப்பனிய கலாச்சாரமாக தான் இருக்கிறது. இந்த மண்ணின் பூர்வகுடி அடையாளங்களை கொண்டவர்களை காட்டவே காட்டாமல் போனாலும் பரவாயில்லை, மாறாக நெகட்டிவ் கதாபாத்திரங்களாக முன் நிறுத்துவதும், ஒன்றிரண்டு காட்சிகள் மூலம் குறியீடாக காட்டினாலும் அதையும் ஏலியன் பார்வை கொண்டு பார்க்கும் அளவு இங்கே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்வியல் புறக்கணிப்புக்கு உள்ளாகியிருக்கிறது, இது தொடர்வது இன்னும் கொடுமை.

கிடைக்கும் தளங்களில் எல்லாம் இந்த அரசியலை பேசி பதிய வைத்து விடுகிறவர்கள் குறைச்சலான ஆட்களாக இருந்தாலும், “இதிலென்ன இருக்கு? இதுல இதைப்பத்தியெல்லாம் பேசியே ஆக வேண்டுமா?” என்று நமட்டு சிரிப்போடு கடப்பவர்கள் மேலும் எரிச்சலூட்டுபவர்கள்.

குழந்தைகளுக்கான rhymes , சின்ன விஷயம் தான், ஆனால் அதை பார்க்கும் எல்லா குழந்தைக்கும் அந்த குழந்தைக்கு தெரியாமலேயே சமூகநீதி போதனையாக மெனக்கிடாமல் புத்தியில் ஊறச்செய்யும் முயற்சியாக தான் இதை பார்க்கிறேன்.

ஆனால் இதேபோல, சிறு வயதில் இருந்தே நம் வீட்டு குழந்தைகளுக்கு பிற்போக்குத்தனங்கள் ஊறச்செய்யும் நிறைய விஷியங்கள் இருக்க, அதை களைவதற்கான முயற்சியை செய்ய தேவையில்லை, செய்கிறவர்களையாவது நாம் ஆதரிக்கிறோமா என்பது கேள்விக்குறி தான்.

– வாசுகி பாஸ்கர்

பெரியாரின் வாரிசா ஜெயலலிதா? -கி.தளபதிராஜ்

மானமும் அறிவும் பெற்ற மனிதர்களாக இந்த மக்களை மாற்றும் முயற்சியில் ஆயிரம் முறை சிறை சென்றாலும் தான் செய்த செயலுக்காக தங்களுக்கு திருப்தியளிக்கக் கூடிய உயர்ந்த பட்ச தண்டனையை தாருங்கள் என நீதிபதிகளிடம் தண்டணையை கேட்டுப்பெற்றவர் பெரியார்.

எந்த ஒரு மனிதனும் மற்றொருவன் காலில் விழுந்து வணங்கக் கூடாது என வாழ்நாள் முழுவதும் தொண்டாற்றிய மான மீட்பர் பெரியார்.

புகழ்ச்சிக்கு அடிபணியாத அந்த புத்தன் மேடைகளில் யாரேனும் தன்னைப்ற்றி புகழ்ந்து பேசுகையில் தன் கைத்தடியால் மேசைசையைத்தட்டி எச்சரிக்கத் தவறியதில்லை.

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தபோது, “வெள்ளைக்காரனிடமிருந்து ஆட்சி அதிகாரம் பார்ப்பனர்களிடம் கை மாறியிருக்கிறது. இது நமக்கு துக்கநாள்” என அறிவித்த பெரியார் அதில் மாற்றுக்கருத்து கொண்டிருந்த அண்ணாதுரை அவர்களின் கட்டுரையையும் தனது விடுதலை நாளிதழில் வெளியிட்டதை அறிந்தவர்களுக்கு பெரியாரின் கருத்துச்சுதந்திம் பற்றி சந்தேகம் எழாது.

தான் கொண்ட லட்சியத்தை நிறைவேற்ற தன் இயக்கத்திற்கு கட்டுப்பாடான ஆயிரம் முட்டாள்கள் போதும் என்ற பெரியார் தான் “தன் கருத்துகளை அப்படியே ஏற்றுகொள்ளும்படி நான் கூறவில்லை. ஒரு முறைக்கு ஆயிரம் முறை சிந்தித்துப் பார்த்து சரி எனப்பட்டதை ஏற்றுகொள்ளுங்கள்” என மேடை தோறும் மறக்காமல் சொன்னார்

பெரியாரின் இந்த குணநலன்களில் எவற்றோடு ஒத்துப்போகிறார் ஜெயலலிதா?

தமிழகம் அறிந்த திராவிட இயக்க எழத்தாளர் க.திருநாவுக்கரசு அவர்கள் பெயருக்கு களங்கம் கற்பிக்கும் வகையில் அதே பெயரைகொண்ட வேறொரு ஆசாமியைக் கொண்டு இப்படி ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டு புலகாங்கிதம் அடைந்திருக்கிறது இன்றைய தமிழ் இந்து நாளிதழ்!.

ஆட்டைக் கடித்து, மாட்டைக் கடித்து?

இன்றைக்கு ஒரு பத்திரிக்கையில், புது தில்லியிலிருந்து க.திருநாவுக்கரசு எனும் பெயரில் எழுதிய கட்டுரை ஒன்று வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இங்கே அதே பெயரில் திராவிடர் இயக்கத்தைப் பற்றி எழுதும் ஒரு எழுத்தாளர் இருக்கும்போது, அதே பெயரில் எழுதுகிறோமே என்ற தார்மீக பொறுப்பு அந்த எழுத்தாளரிடமும் இல்லை, வெளியிடும் பத்திரிக்கையிடமும் இல்லை;

சரி, விஷயத்துக்கு வருவோம். இப்போது, தமிழ் நாட்டில் ஜெயலலிதா மீதான தனி நபர் வழிப்பாட்டுக்கு ஆரம்பப் புள்ளியே பெரியார் தானாம். அவர் இயக்கத்தை சர்வாதிகாரியாக இருந்து நடத்தினாராம், பொதுக் கூட்டங்களில், தனது கருத்தைக் கூறிவிட்டு, இதை ஏற்பவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; முடியாதவர்கள் தள்ளி விடுங்கள் என்று கூறினாலும், இயக்கத்திற்குள், அதுபோல் ஒரு ஜனநாயக கோட்பாட்டை, பெரியார் என்றைக்கும் கடைப்பிடித்தது கிடையாதாம். இது தனி நபர் வழிபாடாம், இதைத் தான், கலைஞர், எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா எல்லோரும் அப்படியே கடைப்பிடித்தார்களாம், அண்ணா மட்டும் விதி விலக்காம்.

இதோடு நிற்கவில்லை; சீனாவில் மாவோ எப்படி வழிபடப்பட்டார் என்பது உலகறிந்த செயலாம். (காம்ரேடுகள் கவனத்திற்கு),

இந்த கருத்தெல்லாம், திராவிட இயக்கத்தின் வரலாறு தெரியாதவர்களுக்கு அதிர்ச்சியைத் தருமாம். ஆனால் இது உண்மையாம்?

இவ்வாறு, இந்த உண்மை விளம்பி, புது தில்லியிலிருந்து அபத்தத்தை ஒரு கட்டுரையாக வடித்துள்ளார்.
முதலில், பெரியாரை, யாரும் வழிபட வில்லை; அவர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே, மேடையிலே அவரை யாராவது பாராட்டினால், உடனே, அவரை, நிறுத்தச் சொல்லுமாறு செய்கை செய்து, நிறுத்துபவர் பெரியார் என்பது அவரது பொதுக் கூட்ட சொற்பொழிவைக் கேட்டவர்களுக்கு நன்றாக தெரியும். புது தில்லிகாரருக்கு தெரியவில்லை என்றால், அதற்கு நாம் பொறுப்பல்ல.
பெரியவர்களைக் கண்டால், காலில் விழும் ஒரு முறையைக் கூட கடுமையாக கண்டித்தவர் பெரியார். மனிதனுக்கு மனிதன் மரியாதை செலுத்துவதற்கு இது முறையல்ல என சுட்டிக்காட்டியவர் பெரியார்.
பொதுக்கூட்டத்தில் தனது கருத்தை கூறுவதற்கு எல்லா உரிமையும் தனக்கு உண்டு என்பதில் எந்த அளவு உறுதியாக இருந்தாரோ, அந்த அளவு பேச்சைக் கேட்கும் மக்களுக்கு, தனது கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும், தள்ளிவிடவும், உரிமையுண்டு என வெளிப்படையாக கூறியவர் பெரியார்.
ஆனால், தனது இயக்கம், ஒரு சுயமரியாதை இயக்கம் மட்டுமல்ல; சமூக புரட்சி இயக்கம் என்ற நிலையில் இயக்கத்தில் சேரும்வரை ஒருவரது கருத்து எந்த நிலையில் இருந்தாலும், இயக்கத்தில் தன்னை ஒப்படைத்து விட்டபின்னர், அந்த இயக்கத்திற்கு கட்டுப்பாடுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும்; தலைமை என்ன சொல்கிறதோ, அதற்கு கீழ்படிந்து நடக்க வேண்டும் என்று சொன்னவர் பெரியார். இது தனது இயக்கத்திற்கு மட்டுமல்ல, எந்த இயக்கத்திலும், இந்த கட்டுப்பாடு மிக முக்கியம் என்பதை, அண்ணா அவர்கள், திமுகவில் கோட்பாடாக, கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு என்று சொன்ன நிலையில், பெரியார் அவர்கள், இந்த கோட்பாட்டில், கட்டுப்பாடுதான் மிக முக்கியம் என சொன்னவர். இதில் என்ன தவறு இருக்கிறது.
ஆனால், இன்றைக்கு, ஜெயலலிதாவின் கட்சியில், தனி நபர் வழிபாடு, என்பது, இயக்க கட்டுப்பாடு என்ற நிலையை தாண்டி, அங்கே, செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை எந்த பெரியார் சிந்தனையாளரும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை;
இயக்கத்தில் கட்டுப்பாடுடன் இருப்பதற்கும், தனக்கு பதவி வேண்டும் என்ற நிலையில், ஒருவரை வழிபடும் கூட்டத்திற்கும் முடிச்சு போடுவது, சுயமரியாதை இயக்கத்தைப் பற்றியும், பெரியாரைப் பற்றியும் எந்த புரிதலும் இல்லாமல் இருக்கும் ஒருவரின் பிதற்றல் என்று தான் நாம் கருத வேண்டியுள்ளது.
பெரியார் என்ற மகத்தான புரட்சியாளரை, புத்துலகின் தீர்க்கதரிசி என யுனெஸ்கோ பாராட்டிய ஒரு மனித நேயரை, கொச்சைப்படுத்தலாம் என புது தில்லி திருநாவுக்கரசுக்கு ஆசை இருக்கலாம்; எழுத உரிமையும் இருக்கலாம், ஆனால், இந்த மனிதரின் பிதற்றலை, சுயமரியாதையையும், பகுத்தறிவையும் பெரியாரால் புரிந்து கொண்ட எவரும் ஏற்க மாட்டார்கள் என்பதை தில்லி திருநாவுக்கரசும், வெளியிட்ட பத்திரிக்கையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பெரியாரின் வாரிசா ஜெயலலிதா? “இந்து” வுக்கு ஏன் இந்த வேலை?

மானமும் அறிவும் பெற்ற மனிதர்களாக இந்த மக்களை மாற்றும் முயற்சியில் ஆயிரம் முறை சிறை சென்றாலும் தான் செய்த செயலுக்காக தங்களுக்கு திருப்தியளிக்கக் கூடிய உயர்ந்த பட்ச தண்டனையை தாருங்கள் என நீதிபதிகளிடம் தண்டணையை கேட்டுப்பெற்றவர் பெரியார்.

எந்த ஒரு மனிதனும் மற்றொருவன் காலில் விழுந்து வணங்கக் கூடாது என வாழ்நாள் முழுவதும் தொண்டாற்றிய மான மீட்பர் பெரியார்.

புகழ்ச்சிக்கு அடிபணியாத அந்த புத்தன் மேடைகளில் யாரேனும் தன்னைப்ற்றி புகழ்ந்து பேசுகையில் தன் கைத்தடியால் மேசைசையைத்தட்டி எச்சரிக்கத் தவறியதில்லை.

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தபோது, “வெள்ளைக்காரனிடமிருந்து ஆட்சி அதிகாரம் பார்ப்பனர்களிடம் கை மாறியிருக்கிறது. இது நமக்கு துக்கநாள்” என அறிவித்த பெரியார் அதில் மாற்றுக்கருத்து கொண்டிருந்த அண்ணாதுரை அவர்களின் கட்டுரையையும் தனது விடுதலை நாளிதழில் வெளியிட்டதை அறிந்தவர்களுக்கு பெரியாரின் கருத்துச்சுதந்திம் பற்றி சந்தேகம் எழாது.

தான் கொண்ட லட்சியத்தை நிறைவேற்ற தன் இயக்கத்திற்கு கட்டுப்பாடான ஆயிரம் முட்டாள்கள் போதும் என்ற பெரியார் தான் “தன் கருத்துகளை அப்படியே ஏற்றுகொள்ளும்படி நான் கூறவில்லை. ஒரு முறைக்கு ஆயிரம் முறை சிந்தித்துப் பார்த்து சரி எனப்பட்டதை ஏற்றுகொள்ளுங்கள்” என மேடை தோறும் மறக்காமல் சொன்னார்.

பெரியாரின் இந்த குணநலன்களில் எவற்றோடு ஒத்துப்போகிறார் ஜெயலலிதா?

தமிழகம் அறிந்த திராவிட இயக்க எழத்தாளர் க.திருநாவுக்கரசு அவர்கள் பெயருக்கு களங்கம் கற்பிக்கும் வகையில் அதே பெயரைகொண்ட வேறொரு ஆசாமியைக் கொண்டு இப்படி ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டு புளகாங்கிதம் அடைந்திருக்கிறது இன்றைய தமிழ் இந்து நாளிதழ்!

சைவம்

இயக்குனர் விஜய்யின் சைவம் திரைப்படம் பார்த்தேன். படத்தின் மூலக்கதை அசைவத்திலிருந்து சைவத்திற்கு மாறியிருப்பதைத் தவிர்த்து அனைத்தையும் ரசிக்கலாம். சாமிக்கு நேர்ந்துவிட்ட சேவலைத் திருவிழாவில் பலி கொடுக்க முடிவு செய்கிறார்கள். அது குழந்தை தமிழ், ஆசையாக வளர்த்துவரும் சேவல். தன் சேவல் பலி கொடுக்கப்பட்டுவிடுமோ என்கிற பயத்தில் தமிழ் தன் அம்மாவிடம் வைக்கும் கேள்விகள் பகுத்தறிவுச் சாட்டை.

சாமிக்கு ஏம்மா நம்ம சேவலைப் பலி கொடுக்கணும்?
சாமி நம்மையெல்லாம் காப்பாத்துறாருல்ல?
சாமி அப்படிக் கேட்டுச்சாம்மா?
சாமி கேட்காது. சாமி நம்மையெல்லாம் காப்பாத்துறதால நாமதான் சாமிக்கு சேவலைப் படைக்கணும்.

சாமி தானம்மா நம்ம சேவலையும் படைச்சுது. அதையும் அவர்தானே காப்பாத்தணும்?
……….????

வெற்றிலையில் மை தடவி சேவலைக் கண்டுபிடிப்பதாக சொல்லும் சாமியாரின் பித்தலாட்டக் காட்சி வயிறு குலுங்க சிரிக்க வைக்கிறது.

செட்டிநாட்டின் அழகு மிக அருமையாக காட்டப்பட்டுள்ளது. நேர்த்தியான இசை. கிராமப்புற மாணவர்கள் எந்தவிதத்திலும் மற்றவர்களுக்குச் சளைத்தவர்கள் அல்ல என்பதுபோல் தமிழ் ஆங்கிலம் பேசும் காட்சி நெத்தியடி.

நாசரின் துணைவியாக நடித்திருப்பவர் நல்ல தேர்வு. அமெரிக்கச் சிறுவன் வரும் காட்சிகளும், அவன் நடிப்பும் அருமை. படத்தில் வரும் அனைத்துப் பாத்திரங்களையுமே துல்லியமாக வேலை வாங்கியிருக்கிறார் இயக்குனர் விஜய்.

நாசரைப்பற்றி சொல்ல வேண்டியதில்லை. வழக்கம்போல் விளையாடியிருக்கிறார்.

அசைவம் என்பது அன்புக்கு எதிரானது; மரக்கறி உணவே (சைவம்) மனிதத்தன்மை என்றெல்லாம் பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சூழலில் இப்படத்தையும் நாம் கணக்கில் கொள்ளத்தான் வேண்டியிருக்கிறது. யாகங்கள் எனும் பெயரால் எண்ணற்ற உயிர்களைப் பலிகொடுத்த பார்ப்பனியம் இன்று சைவப் போர்வை போர்த்தி நிற்கிறது.

உலகின் கோடிக்கணக்கான எளிய மக்களின் புலால் உணவுப் பழக்கத்தைக் கிண்டல் செய்யும், பொய் விளக்கம் தரும் பிரச்சாரங்களின் மத்தியில் கடவுளின் பெயரால் உயிர்களைக் கொல்லாமை என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறது இந்த சைவம். ஹிட்லரும், மோடியும் சைவ உணவுப் பிரியர்களே என்பதையும் கருத்தில் கொண்டு பார்த்தால் அசைவம் அன்புக்கு எதிரானது என்பது புரட்டு என்றும், மனிதத் தன்மைக்கும் உணவுப் பழக்கத்துக்குமான தொடர்பின்மையும் புலப்படும்.

சைவம் பார்க்க! அசைவம் சாப்பிட!!

டிஜிட்டல் பார்ப்பனீயம்

’பார்ப்பனீயம்’ பற்றி பேசினால் பார்ப்பனத் தோழர்கள் கோபித்துக் கொள்கிறார்கள். ‘பூணூல் எதிர்ப்பு’ தவிர்த்து உங்களிடம் வேறு ஆயுதமே இல்லையா என்று கொதித்தெழுகிறார்கள்.

1998ல் தொடங்கி ’டயல்அப் மோடம்’ காலத்திலிருந்து இணையத்தில் புழங்குகிறேன். சமூகத்தில் இப்போது வெளிப்படையாக காட்டிக்கொள்ள முடியாத பார்ப்பனர்களின் சாதிப்பற்றை இணையத்தில் வெளிப்படுத்துவதை, இந்த பதினாறு ஆண்டுகளாக உணர்ந்திருக்கிறேன். இந்த டிஜிட்டல் பார்ப்பனீயத்தை யாரேனும் சுட்டிக் காட்டும்போது அவர்களுக்கு ‘சுர்’ரென்று கோபம் எழுவது இயல்புதான்.

1) குழு சேர்ந்து பார்ப்பனரல்லாதவர்களை கிண்டல் செய்வது. முதல் தலைமுறையாக கல்விகற்று இணையத்துக்கு வருபவர்களை நக்கல் அடித்து துரத்தி அடிப்பது. பிறப்பு, வளர்ப்பு குறித்த inferiority complex ஏற்படுத்துவது.

2) இடஒதுக்கீடு போன்ற விவாதங்கள் வரும்போது ‘தகுதி’ பேசுவது. தகுதி என்பது பூணூலா என்று பதில் கேள்வி கேட்டால், ‘அய்யய்யோ… சாதிவெறி புடிச்சவன்’ என்று கூப்பாடு இடுவது.

3) ‘லைக்’ இடுவது, ‘கமெண்டு போடுவது’, ‘விவாதிப்பது’ போன்ற விஷயங்களில் இருக்கும் partiality. நீண்டகால இணைய விவாதங்களில் நீடிப்பவர்கள் இதை தெளிவாக உணரமுடியும்.

4) மோடி, ஜெயலலிதா என்று அவர்களது தேர்வுகள், எந்த தேசத்தில் வசிப்பவர்களாக இருந்தாலும் unique ஆக இருக்கும். எப்படி எல்லோரும் ஒரே மாதிரி சிந்திக்கிறார்கள், இவர்களை இணைக்கும் ‘சக்தி’ எதுவென்று நமக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும்.

5) ‘ஈழம்’ மாதிரி பிரத்யேகப் பிரச்சினைகளில் எப்போதும் மெஜாரிட்டியான தமிழர்களுக்கு எதிரான வாதங்களையே முன்வைப்பார்கள். அதுவே பார்ப்பனரல்லாத தலைமைக்கு எதிராக திரும்பும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கிறதென்றால், அதையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு தாங்கள் முன்பு பேசிவந்தவற்றிலிருந்து அப்படியே ‘யூ டர்ன்’ அடிப்பார்கள்.

6) தமிழர்களை ‘பொறுக்கி’ என்றே இணையத்தில் எப்போதும் விளிக்கும் சுப்பிரமணிய சாமி போன்றவர்களை இவர்கள் கண்டித்ததில்லை. பதிலுக்கு ரீட்விட்டு, லைக்கும் தூள்பறக்கும். ஏனெனில் அந்த விளிப்பு தங்களுக்கு பொருந்தாது என்று அவர்களுக்கு தெரியும். ஆனால் அதே மொழியை எதிர்விவாதம் செய்பவர்கள் பயன்படுத்திவிட்டால், ‘அய்யய்யோ… நாகரிகம் அற்ற காட்டுமிராண்டிகள்’ என்று கூப்பாடு போடுவார்கள். அயல்நாட்டில் எல்லாம் படித்த பேராசிரியர், லஜ்ஜையே இல்லாமல் தன்னை சாதியடையாளத்தோடு சமூகத்தில் முன்வைத்துக் கொள்கிறாரே என்றெல்லாம் யோசிப்பதேயில்லை.

7) ஊழல்தான் நாட்டின் முதன்மைப் பிரச்சினை என்று வாதாடுவார்கள். சாதி, மதவாதப் பிரச்சினைகளை பேசும் விவாதங்களில் பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினைச் சேர்ந்த அரசியல்வாதிகளின் (லாலு, ராசா பெயர்கள் மாதிரி) பெயர்களை அடுக்குவார்கள். அதாவது இவர்கள் அதிகாரத்துக்கு வரும் பட்சத்தில், இதுதான் நடக்கும் என்பார்கள். இஸ்ரோவிலும் இரண்டு லட்சம் கோடிக்கு மேல் இழப்பு என்று சி.ஏ.ஜி. சொல்லியிருக்கிறதே என்று சுட்டிக் காட்டினால் அப்படியே லீஸில் விட்டுவிடுவார்கள். ஊழல் எதிர்ப்பிலும் கூட இவர்களுக்கு ‘தேர்வு’ இருக்கிறது.

8) ‘பெரியார்’ என்கிற பெயரை தினமும் தேடுபொறி இயந்திரங்களில் தட்டச்சி தேடுவார்கள் போல. மறைந்து நாற்பத்தி இரண்டு ஆண்டுகள் ஆன தலைவரை கற்பனை செய்யவியலா வார்த்தைகளில் அர்ச்சிப்பார்கள். ’பெரியாரை செருப்பால் அடித்திருக்க வேண்டும்’ என்கிற ஹெச்.ராஜாவின் பேச்சு அதனால்தான் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தவில்லை. ஏனெனில் அதைவிட மோசமான வார்த்தைகளை அவர் குறித்து இணையத்தில் வாசித்திருக்கிறேன்.

9) சாதிய அடிப்படைவாதம், மத அடிப்படைவாதம் கொண்டவர்களோடு, அவர்கள் எந்த சாதி, என்ன மதம் என்ற பாகுபாடெல்லாம் காட்டாமல் தற்காலிக கூட்டணி அமைத்துக் கொள்வார்கள். அப்போதைக்கு முற்போக்காளர்கள் மூடிக்கொண்டு போகவேண்டும், அவ்வளவுதான் அவர்களது நோக்கம். ‘விஸ்வரூபம்’ பிரச்சினையின் போது இந்த போக்கை நீங்கள் கண்டிருக்கலாம்.

10) இவர்களோடு ஒத்துப் போகிறவர்களை அடிவருடிகளாக மாற்றிக் கொண்டு, எதிர்நிலை விவாதம் பேசுபவர்களை தேடி அடிக்கும் அடியாட்களாக மாற்றுவது. உதாரணங்கள் தேவையில்லை. அடிபட்டவர்களுக்கு புரியும்.

பட்டியலிட்டுக் கொண்டே போகலாம்.

தீண்டாமை சில இந்திய நகரங்களில் முற்றிலும் ஒழிந்திருக்கலாம். அதன் தாக்கம் குறைந்திருக்கலாம். ஆனால் களம் மாறியிருக்கிறது. ’டிஜிட்டல் தீண்டாமை’ சத்தியமாக இங்கே நிலவுகிறது. உணராதவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இதற்கு அவர்களே பலியாகப்போவது உறுதி!

யுவகிருஷ்ணா

‘தி இந்து’ பத்திரிக்கை செய்தி வெளியிடுவதில் காட்டும் நேர்மையின் லட்சணம்!

பேரறிவாளனின் தாயார் அற்புதம் அம்மாளின் நேர்க்காணலை சமஸ் அவர்கள் தி இந்துவில் வெளியிட்டுள்ளார்.

அதில் ஒரு முக்கியமான அரசியல் கேள்வி கேட்கிறார். ஏன் அரசியல் கட்சிகள் பகிர்ந்துகொள்ளவில்லையா? என்பதே அந்த கேள்வி.

அதற்கான அற்புதம் அம்மாளின் பதில் ‘தி இந்துவில்’ வெளிவந்துள்ளது. அந்த பதிலுக்கான இறுதிப்பகுதி, “நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, வைகோ, சீமான் இவங்கெல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே…” என்று முடிகிறது.

அந்த பேட்டியில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை.

ஆனால், பேட்டியை எடுத்த சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கில் அந்த பேட்டி அப்படியே வெளிவந்துள்ளது. அதில், கீழ்கண்டவாறு அந்த பேட்டி முடிவடைகிறது.

“நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, கொளத்தூர் மணி, வைகோ, சீமான் இவங்கல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே… ”

நன்றாக கவனிக்கவும், பேட்டி எடுத்தவர் அவரது பிளாக்கில் அந்த பேட்டியை முழுமையாக வெளியிட்டுள்ளார். அது அப்படியே தி இந்துவில் பிரசுரமாகியிருக்கிறது. ஆனால், அதில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை. அந்த காலம் போல ஆச்சு கோர்ப்பவர் செய்த பிழை என்று இன்றைய கணினி காலத்தில் சொல்லி தப்பிக்க முடியாது.

அன்று சி.பி.ஐ அதிகாரி தியாகராஜன் அறிவு சொல்லாத ஒன்றை பதிவு செய்தார், இன்று இந்து சொல்லியதை மறைக்கிறது. இரண்டும் ஒன்றே! குற்றமே!

கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் வேண்டுமென்றே தவிர்க்கப்பட்டுள்ளதாக தோன்றுகிறது. இதன் மூலம் தூக்குதண்டனைக்கு எதிராக போராடுபவர்களுக்கு இடையே, ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பவர்களுக்கு இடையே ஒரு பிளவை உண்டாக்கும் முயற்சியாகவே இது தெரிகிறது.

ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்! இந்த பேட்டியே தி.மு.க, தி.க, கொளத்தூர் மணி, கோவை.இராமகிருட்டிணன், சு.ப.வீ உள்ளிட்ட மற்ற பெரியாரிய இயக்கங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட களத்தில் இருந்து பிரித்து மேய்வதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ள ஒன்றாகவே சந்தேகிக்கத் தோன்றுகிறது.

இந்த பேட்டி நம்பகத் தன்மை அற்றதாக இருக்கிறது! அற்புதம் அம்மாள் உண்மையிலேயே இப்படியெல்லாம் பேசியிருக்கிறாரா? என்று சந்தேகிக்கும் வண்ணம் இருக்கிறது.

இதை பார்ப்பனியம் என்று சொன்னால் கோபித்துக்கொள்வார்கள் எனவே இப்படிச் சொல்லுகிறேன்…

ராஜபக்சேவின் நண்பரது பத்திரிக்கை அல்லவா? இப்படித்தான் செயல்படும்!

இத்துடன் சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கை ஸ்க்ரீன் ஷாட் எடுத்து போட்டுள்ளேன் ஆதாரமாக!

– திராவிடப் புரட்சி