Tag Archives: ஈழம்

“கருணாநிதி ஒரு துரோகி’ என்பது திட்டமிட்ட சதி – ஓர் ஈழத் தமிழரின் கருத்து

மிழர்கள் உலகில் பத்துக் கோடி என்று சொல்வார்கள். சீமானின் மரபணு சோதனைக் கூடத்தில் பரிசோதனை செய்து, மற்றவர்களை கழித்து விட்டால் கூட, ஒரு ஆறு கோடி வரும்.

எப்படிப் பார்த்தாலும் உலகில் தமிழர்கள் ஒரு பெரிய இனம். பழமை வாய்ந்த மொழிகளில் ஒன்றை பேசுகின்ற இனம். அறிவு வளம் மிக்க பலரைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு இனம்.

இந்த இனம் போரில் எப்படித் தோற்றது என்ற கேள்வி ஒரு புறம் இருக்கட்டும். போர் முடிந்த 7 ஆண்டுகள் ஆன பிறகும் ஒரு வீரியம் மிக்க போராட்டத்தை நடத்துகின்ற வலிமை இந்த இனத்திற்கு எப்படி இல்லாமல் போனது?
ஆபிரிக்காவில் சில இலட்சங்களைக் கொண்டிருக்கும் இனங்கள் அழிக்கப்பட்டு, அவைகள் மீளவும் எழ முடியாமல் போன ஒரு யதார்த்த நிலையை புரிந்து கொள்ள முடியும். உலகம் முழுவதும் கோடிக் கணக்கில் வாழ்கின்ற தமிழர்களால் ஏன் எழ முடியவில்லை?

இரண்டாம் உலக யுத்தத்தில் பேரழிவை சந்தித்த யூதர்கள், யுத்தம் முடிந்த அடுத்த ஆண்டே தமக்கு என்று ஒரு நாட்டை உருவாக்கிய வரலாறு எல்லாம் எம் கண் முன்னே இருக்கிறது.
யூதர்களோடு தம்மை ஒப்பிடுகின்ற தமிழர்களால் ஒரு பலமான இனமாக இன்றுவரை தம்மை மீளக் கட்டமைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.

உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்களுக்குள் திட்டமிட்ட ஏற்படுத்தப்பட்ட பிளவு இதற்கு விடையாக இருக்கிறது.
ஈழத்தில் தமிழர்கள் தம்மை சிறுபான்மை இனமாக கருதாத ஒரு காலம் இருந்தது. அயலில் உள்ள தமிழ்நாட்டின் மக்களையும் சேர்த்து, தம்மை பெரும்பான்மை என்று கருதுகின்ற ஒரு காலம் இருந்தது.

ஆனால் இறுதிப் போரில் ஈழத் தமிழர்களுக்கு உதவியாக தமிழ்நாடு இருக்கவில்லை. அதற்கு காரணம் தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக இருந்த ஒரு தனிப்பட்ட நபர் அல்ல. தமிழ்நாட்டிற்கு அதிகாரங்கள் எதுவும் இல்லை என்பதுதான் காரணம்.

மாநில அரசுக்கு மத்திய அரசால் கலைக்கப்பட முடியாத அதிகாரம் இருந்திருந்தால் கூட, தமிழ்நாடு இறுதிப் போரில் முக்கிய பங்கை ஆற்றியிருக்க முடியும்.

ஈழத் தமிழர்கள் தமது தோல்வியின் காரணத்தை அரசு, அரசாங்கம், அரசியல், உலக ஒழுங்கு என்பவற்றில் தேடத் தொடங்கியிருக்க வேண்டும். ஆனால் திட்டமிட்ட முறையில் அவர்கள் தனிநபர்களை நோக்கி திருப்பி விடப்பட்டார்கள்.

போர் முடிந்த பிற்பாடு, எந்த எந்த அதிகாரங்கள் இல்லாததால் தமிழ்நாட்டு அரசினால் ஈழப் படுகொலையை தடுக்க முடியாது போனது என்பதை ஆராய்ந்து, அந்த அதிகாரங்களை பெறுவதற்கான போராட்டங்கள் அல்லவா தமிழ்நாட்டில் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்? அப்படி எங்காவது ஒரு போராட்டம் நடத்தப்பட்டதா? ஆகக் குறைந்தது அது பற்றிய கோரிக்கைகளாவது விடப்பட்டதா? எதுவும் இல்லை.

“தமிழ்நாட்டினால் உதவ முடியாது போனதன் காரணம் கருணாநிதி ஒரு துரோகி” என்று குறுகிய பதில் அளிக்கப்பட்டது. தமிழர்கள் மடையர்கள் ஆக்கப்பட்டார்கள். உள்மோதல்கள் தூண்டி விடப்பட்டன. இதனால்தான் “கருணாநிதி ஒரு துரோகி’ என்கின்ற அரசியலை நான் திட்டமிட்ட சதி என்கிறேன்.இந்த அரசியலால் தமிழர்கள் திசைதிருப்பப்பட்டது மட்டும் நடக்கவில்லை, பெரியளவில் பிளவுபடுத்தப்பட்டார்கள்.

எம்ஜிஆர் விடுதலைப் புலிகளுக்கு மிகவும் ஆதரவாக இருந்தார். ஆனால் அவருடைய தொண்டர்கள் மத்தியில் ஈழப் போராட்டம் பற்றி தெளிவு உருவாக்கப்படவில்லை. ஆனால் திமுகவில் அப்படி அல்ல.

கலைஞர் கருணாநிதியிடம் விடுதலைப் புலிகள் பற்றி பல கசப்புகள் உள்ளன. ஆனால் அவருடைய தொண்டர்களிடம் ஈழப் போராட்டம் பற்றிய தெளிவு உருவாக்கப்பட்டது. ஈழம் பற்றி பல பயிற்சிப்பட்டறைகள் நடத்தப்பட்டன.

“பிரபாகரன் ஒரு கொலைகாரன்’ என்று ஜெயலலிதாவால் சொல்ல முடியும். அவருடைய தொண்டர்கள் அதை எதிர்க்க மாட்டர்ர்கள். ஆனால் கலைஞரால் அப்படி சொல்ல முடியாது. அவருடைய பெரும்பான்மையான தொண்டர்களிடம் இருந்து பலத்த எதிர்ப்புக் கிளம்பும்.

ஈழத்திற்கு ஆதரவான போராட்டத்தை யார் நடத்தினாலும், அங்கே போய் நிற்கின்ற தொண்டர்கள் இவர்கள்.
„கருணாநிதி ஒரு துரோகி’ என்று மிகவும் கீழ்த்தரமானதும், மோசமானதுமான பரப்புரைகளின் ஊடாக இத்தகைய திமுக தொண்டர்களுக்கும் ஈழத் தமிழர்களுக்கும் இடையில் ஒரு இடைவெளி உருவாக்கப்பட்டது.

இரண்டாவதாக தமிழ்நாட்டின் அரசியல் காரணமாகவும், சமூகநீதிப் போராட்டங்கள் காரணமாகவும் கலைஞரோடு இணைந்து செயற்படுகின்ற வீரமணி, பேராசிரியர் சுபவீர பாண்டியன் போன்றவர்கள் மீதான தாக்குதல்களும் திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளப்பட்டு, அவர்களும் ஈழத் தமிழர்களிடம் இருந்த தள்ளி வைக்கின்ற வேலை நடந்தது.

இன்று நடப்பதாக சொல்லப்படுகின்ற ராஜதந்திரப் போரில் தமிழ்நாட்டின் அறிஞர்கள் முக்கியமான பங்கை அளித்திருக்க வேண்டும். சுபவீரபாண்டியன் போன்றவர்கள் ஐநா சபைக் கூட்டங்களில் “லொபி” வேலைகளை செய்திருக்க வேண்டும்.
ஆனால் அதற்கெல்லாம் வாய்ப்பு இல்லாதபடியான சூழ்நிலை திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டது.

இப்படி தமிழ்நாட்டின் பெரிய கட்சிகளில் ஒன்றான திமுகவும், அதன் ஆதரவு அமைப்புக்களும் ஈழப் போராட்டத்தில் தள்ளி வைக்கின்ற அரசியல் நடந்தது.

இந்த சதி என்பது திமுக மற்றும் ஆதரவு அமைப்புக்களை மையப்படுத்தி மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. அது இன்னும் நீண்டு சென்றது. திமுக எதிர்ப்பைக் கொண்டிருக்கும் கட்சிகள், இயக்கங்களையும் குறி வைத்தது.

திராவிட எதிர்ப்பு, வந்தேறி எதிர்ப்பு என்னும் பெயர்களில் கொளத்தூர் மணி, வைகோ போன்றவர்கள் குறி வைக்கப்பட்டார்கள். இந்த அரசியலும் ஈழத்தின் பெயரிலேயே நடத்தப்படுகின்றது.

இந்த வேலைக்கு சீமான் போன்றவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள். இன்றைக்கு ஜெனிவாவில் கொடி பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்ற ஒரு ஈழத் தமிழனைக் கேட்டால் “கருணாநிதி, வைகோ, வீரமணி, சுபவீரபாண்டியன், கொளத்தூர் மணி என்று எல்லோருமே துரோகிகள்”என்பான். “சீமான் மட்டுமே ஒரே தலைவர்” என்பான்.

யுத்தம் முடிந்தவுடன் ஈழத்தமிழர் ஆதரவு சார்ந்து உலகத் தமிழர்களிடம் ஒரு பெருந் திரள்வு நடந்திருக்க வேண்டும். திட்டமிட்ட முறையில் அது இல்லாமல் செய்யப்பட்டது. இன்றைக்கு தமிழ்நாட்டில் ஈழ ஆதரவு போராட்டத்தை ஒரு சிறய குழுவிடம் ஒப்படைத்து, அதை சிதைத்து விடுகின்ற சதி நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

கலைஞர் மீது எனக்கு ஆயிரம் விமர்சனங்கள் உண்டு. தமிழ்நாட்டில் எனக்கு பிடித்த அரசியல்வாதிகள் முதலில் வைகோதான் இருக்கிறார்.

ஆனால் பல மாயைகளை உண்மை என்று ஈழத் தமிழர்கள் நம்ப வைக்கப்படுகிறார்கள். „திராவிட எதிர்ப்பு, சீமான் தமிழ்நாட்டின் பெரிய சக்தி’ என்கின்ற மாயைகள் உடைந்து போக வேண்டும் என்பதற்காகவாவது கலைஞர் இந்தத் தேர்தலில் வெல்ல வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

கலைஞரின் வெற்றி ஈழத் தமிழர்களை தமிழ்நாட்டின் அரசியல் பற்றி சரியாக கற்பதற்கு தூண்டும் என்று நம்புகிறேன்.
முட்டாள்களாக இருந்து கொண்டு எம்மால் எந்த விடுதலையையும் அடைய முடியாது.

வி. சபேசன், புலம் பெயர் ஈழத்தமிழன்

டிஜிட்டல் பார்ப்பனீயம்

’பார்ப்பனீயம்’ பற்றி பேசினால் பார்ப்பனத் தோழர்கள் கோபித்துக் கொள்கிறார்கள். ‘பூணூல் எதிர்ப்பு’ தவிர்த்து உங்களிடம் வேறு ஆயுதமே இல்லையா என்று கொதித்தெழுகிறார்கள்.

1998ல் தொடங்கி ’டயல்அப் மோடம்’ காலத்திலிருந்து இணையத்தில் புழங்குகிறேன். சமூகத்தில் இப்போது வெளிப்படையாக காட்டிக்கொள்ள முடியாத பார்ப்பனர்களின் சாதிப்பற்றை இணையத்தில் வெளிப்படுத்துவதை, இந்த பதினாறு ஆண்டுகளாக உணர்ந்திருக்கிறேன். இந்த டிஜிட்டல் பார்ப்பனீயத்தை யாரேனும் சுட்டிக் காட்டும்போது அவர்களுக்கு ‘சுர்’ரென்று கோபம் எழுவது இயல்புதான்.

1) குழு சேர்ந்து பார்ப்பனரல்லாதவர்களை கிண்டல் செய்வது. முதல் தலைமுறையாக கல்விகற்று இணையத்துக்கு வருபவர்களை நக்கல் அடித்து துரத்தி அடிப்பது. பிறப்பு, வளர்ப்பு குறித்த inferiority complex ஏற்படுத்துவது.

2) இடஒதுக்கீடு போன்ற விவாதங்கள் வரும்போது ‘தகுதி’ பேசுவது. தகுதி என்பது பூணூலா என்று பதில் கேள்வி கேட்டால், ‘அய்யய்யோ… சாதிவெறி புடிச்சவன்’ என்று கூப்பாடு இடுவது.

3) ‘லைக்’ இடுவது, ‘கமெண்டு போடுவது’, ‘விவாதிப்பது’ போன்ற விஷயங்களில் இருக்கும் partiality. நீண்டகால இணைய விவாதங்களில் நீடிப்பவர்கள் இதை தெளிவாக உணரமுடியும்.

4) மோடி, ஜெயலலிதா என்று அவர்களது தேர்வுகள், எந்த தேசத்தில் வசிப்பவர்களாக இருந்தாலும் unique ஆக இருக்கும். எப்படி எல்லோரும் ஒரே மாதிரி சிந்திக்கிறார்கள், இவர்களை இணைக்கும் ‘சக்தி’ எதுவென்று நமக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும்.

5) ‘ஈழம்’ மாதிரி பிரத்யேகப் பிரச்சினைகளில் எப்போதும் மெஜாரிட்டியான தமிழர்களுக்கு எதிரான வாதங்களையே முன்வைப்பார்கள். அதுவே பார்ப்பனரல்லாத தலைமைக்கு எதிராக திரும்பும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கிறதென்றால், அதையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு தாங்கள் முன்பு பேசிவந்தவற்றிலிருந்து அப்படியே ‘யூ டர்ன்’ அடிப்பார்கள்.

6) தமிழர்களை ‘பொறுக்கி’ என்றே இணையத்தில் எப்போதும் விளிக்கும் சுப்பிரமணிய சாமி போன்றவர்களை இவர்கள் கண்டித்ததில்லை. பதிலுக்கு ரீட்விட்டு, லைக்கும் தூள்பறக்கும். ஏனெனில் அந்த விளிப்பு தங்களுக்கு பொருந்தாது என்று அவர்களுக்கு தெரியும். ஆனால் அதே மொழியை எதிர்விவாதம் செய்பவர்கள் பயன்படுத்திவிட்டால், ‘அய்யய்யோ… நாகரிகம் அற்ற காட்டுமிராண்டிகள்’ என்று கூப்பாடு போடுவார்கள். அயல்நாட்டில் எல்லாம் படித்த பேராசிரியர், லஜ்ஜையே இல்லாமல் தன்னை சாதியடையாளத்தோடு சமூகத்தில் முன்வைத்துக் கொள்கிறாரே என்றெல்லாம் யோசிப்பதேயில்லை.

7) ஊழல்தான் நாட்டின் முதன்மைப் பிரச்சினை என்று வாதாடுவார்கள். சாதி, மதவாதப் பிரச்சினைகளை பேசும் விவாதங்களில் பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினைச் சேர்ந்த அரசியல்வாதிகளின் (லாலு, ராசா பெயர்கள் மாதிரி) பெயர்களை அடுக்குவார்கள். அதாவது இவர்கள் அதிகாரத்துக்கு வரும் பட்சத்தில், இதுதான் நடக்கும் என்பார்கள். இஸ்ரோவிலும் இரண்டு லட்சம் கோடிக்கு மேல் இழப்பு என்று சி.ஏ.ஜி. சொல்லியிருக்கிறதே என்று சுட்டிக் காட்டினால் அப்படியே லீஸில் விட்டுவிடுவார்கள். ஊழல் எதிர்ப்பிலும் கூட இவர்களுக்கு ‘தேர்வு’ இருக்கிறது.

8) ‘பெரியார்’ என்கிற பெயரை தினமும் தேடுபொறி இயந்திரங்களில் தட்டச்சி தேடுவார்கள் போல. மறைந்து நாற்பத்தி இரண்டு ஆண்டுகள் ஆன தலைவரை கற்பனை செய்யவியலா வார்த்தைகளில் அர்ச்சிப்பார்கள். ’பெரியாரை செருப்பால் அடித்திருக்க வேண்டும்’ என்கிற ஹெச்.ராஜாவின் பேச்சு அதனால்தான் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தவில்லை. ஏனெனில் அதைவிட மோசமான வார்த்தைகளை அவர் குறித்து இணையத்தில் வாசித்திருக்கிறேன்.

9) சாதிய அடிப்படைவாதம், மத அடிப்படைவாதம் கொண்டவர்களோடு, அவர்கள் எந்த சாதி, என்ன மதம் என்ற பாகுபாடெல்லாம் காட்டாமல் தற்காலிக கூட்டணி அமைத்துக் கொள்வார்கள். அப்போதைக்கு முற்போக்காளர்கள் மூடிக்கொண்டு போகவேண்டும், அவ்வளவுதான் அவர்களது நோக்கம். ‘விஸ்வரூபம்’ பிரச்சினையின் போது இந்த போக்கை நீங்கள் கண்டிருக்கலாம்.

10) இவர்களோடு ஒத்துப் போகிறவர்களை அடிவருடிகளாக மாற்றிக் கொண்டு, எதிர்நிலை விவாதம் பேசுபவர்களை தேடி அடிக்கும் அடியாட்களாக மாற்றுவது. உதாரணங்கள் தேவையில்லை. அடிபட்டவர்களுக்கு புரியும்.

பட்டியலிட்டுக் கொண்டே போகலாம்.

தீண்டாமை சில இந்திய நகரங்களில் முற்றிலும் ஒழிந்திருக்கலாம். அதன் தாக்கம் குறைந்திருக்கலாம். ஆனால் களம் மாறியிருக்கிறது. ’டிஜிட்டல் தீண்டாமை’ சத்தியமாக இங்கே நிலவுகிறது. உணராதவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இதற்கு அவர்களே பலியாகப்போவது உறுதி!

யுவகிருஷ்ணா

பேசநா இரண்டுடையாய் போற்றி!

ராஜீவ் கொலை வழக்கில் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள் விடுதலை குறித்து கருணாநிதி இரட்டை வேடம் போடுகிறார், கபட நாடகம் ஆடுகிறார் என்று சட்டப்பேரவையில் முதல்வர் ஜெயலலிதா தெரிவித்துள்ளார்.

கீழ்கண்டவற்றையும் பலர் படித்து தெரிந்துகொள்ளவேண்டும், தெரிந்து அதை மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்துகொள்ளவேண்டும்.

“ ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை. மாறாக, நளினிக்கு விதிக்கப்பட்ட மரணதண்டனை ஆயுள் தண்டனையாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டது. இவ்வாறு நளினியை காப்பாற்றியது படுகொலை செய்யப்பட்ட ராஜீவ் காந்தியின் மனைவியும், காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவியுமான சோனியா காந்தி. மேற்படி நளினியை, கொலை செய்யப்பட்ட முன்னாள் பாரத பிரதமரின் மகள் ப்ரியங்கா சிறையில் சென்று பார்கிறார். இப்படி போய் பார்க்கலாமா? அது அடுக்குமா? இப்போது நளினி ஏதோ உரிமைக்காக போராடுவதுபோல் தன்னை விடுதலை செய்யவேண்டும் என்று உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு போடுகிறார். உலகத்தில் வேறு எந்த நாட்டிலும் நடக்காதது எல்லாம் இந்தியாவில் நடக்கிறது! இது சோனியா மற்றும் பிரியங்கா ஆகியோருடைய சொந்த பிரச்சனை அல்ல. அவர்களுடைய குடும்ப பிரச்சனை அல்ல. இது ஒரு நாட்டு பிரச்சனை. ஒரு முன்னாள் பாரத பிரதமர் படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் இந்த நாட்டின் இறையாண்மைக்கு விடப்பட்ட சவால். யாருடைய தனிப்பட்ட உரிமையும் இதில் இல்லை. இப்போது தமிழகத்தில் எனது தலைமையிலான ஆட்சி நடைபெற்றுகொண்டிருந்தால், தடை செய்யப்பட்ட இயக்கங்களுக்கு ஆதரவாக பேசியிருப்பவர்களை நிச்சயமாக கைது செய்திருப்பேன்.

தற்போது பொடா சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டது என்ற அசட்டு தைரியத்தில் சிலர் பகிரங்கமாக தேச விரோத கருத்துக்களை பேச ஆரம்பித்துவிட்டனர். POTA இல்லாவிட்டாலும், தற்போதுள்ள சட்டவிரோதமான நடவடிக்கைகள் தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ், இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிராக பேசுபவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம். ஆனால் நடவடிக்கை எடுக்க மைனாரிட்டி தி.மு.க அரசின் முதலமைச்சருக்கு மனமில்லை. எப்போதெல்லாம் கருணாநிதி ஆட்சிக்கு வருகிறாரோ, அப்போதெல்லாம் விடுதலைபுலிகள் அமைப்புக்கு ஆதரவான பேச்சுக்கள் தமிழ்நாட்டில் பகிரங்கமாகவே நடைபெறுகின்றன.”

23.10.2008 அன்று நமது எம்ஜியாரில் வெளிடப்பட்ட ஜெயலலிதாவின் அறிக்கையின் ஒரு பகுதியான மேலுள்ளவற்றை படிக்கும்போது….

பேராசைப் பெருந்தகையே போற்றி!
பேசநா இரண்டுடையாய் போற்றி!
தந்திர மூர்த்தி போற்றி!
தாசர்தம் தலைவா போற்றி!
வஞ்சக வேந்தே போற்றி!
கொடுமைக் குணாளா போற்றி!
கோழையே போற்றி போற்றி!
பயங்கொள்ளிப் பரமா போற்றி!
படுமோசம் புரிவாய், போற்றி!

சிரித்திடு நரியே போற்றி!
ஒட்டு வித்தை கற்றோய், போற்றி!
உயர் அநீதி உணர்வோய், போற்றி!
எமதுஇனம் கெடுத்தோய், போற்றி!
ஈடில்லாக் கேடே போற்றி!
இரைஇதோ போற்றி! போற்றி!
ஏத்தினேன் போற்றி! போற்றி!

என்ற அறிஞர் அண்ணாவின் ஆரியமாயை பாடல்தான் நினைவுக்கு வருகிறது!

– திராவிடப் புரட்சி

‘தி இந்து’ பத்திரிக்கை செய்தி வெளியிடுவதில் காட்டும் நேர்மையின் லட்சணம்!

பேரறிவாளனின் தாயார் அற்புதம் அம்மாளின் நேர்க்காணலை சமஸ் அவர்கள் தி இந்துவில் வெளியிட்டுள்ளார்.

அதில் ஒரு முக்கியமான அரசியல் கேள்வி கேட்கிறார். ஏன் அரசியல் கட்சிகள் பகிர்ந்துகொள்ளவில்லையா? என்பதே அந்த கேள்வி.

அதற்கான அற்புதம் அம்மாளின் பதில் ‘தி இந்துவில்’ வெளிவந்துள்ளது. அந்த பதிலுக்கான இறுதிப்பகுதி, “நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, வைகோ, சீமான் இவங்கெல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே…” என்று முடிகிறது.

அந்த பேட்டியில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை.

ஆனால், பேட்டியை எடுத்த சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கில் அந்த பேட்டி அப்படியே வெளிவந்துள்ளது. அதில், கீழ்கண்டவாறு அந்த பேட்டி முடிவடைகிறது.

“நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, கொளத்தூர் மணி, வைகோ, சீமான் இவங்கல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே… ”

நன்றாக கவனிக்கவும், பேட்டி எடுத்தவர் அவரது பிளாக்கில் அந்த பேட்டியை முழுமையாக வெளியிட்டுள்ளார். அது அப்படியே தி இந்துவில் பிரசுரமாகியிருக்கிறது. ஆனால், அதில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை. அந்த காலம் போல ஆச்சு கோர்ப்பவர் செய்த பிழை என்று இன்றைய கணினி காலத்தில் சொல்லி தப்பிக்க முடியாது.

அன்று சி.பி.ஐ அதிகாரி தியாகராஜன் அறிவு சொல்லாத ஒன்றை பதிவு செய்தார், இன்று இந்து சொல்லியதை மறைக்கிறது. இரண்டும் ஒன்றே! குற்றமே!

கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் வேண்டுமென்றே தவிர்க்கப்பட்டுள்ளதாக தோன்றுகிறது. இதன் மூலம் தூக்குதண்டனைக்கு எதிராக போராடுபவர்களுக்கு இடையே, ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பவர்களுக்கு இடையே ஒரு பிளவை உண்டாக்கும் முயற்சியாகவே இது தெரிகிறது.

ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்! இந்த பேட்டியே தி.மு.க, தி.க, கொளத்தூர் மணி, கோவை.இராமகிருட்டிணன், சு.ப.வீ உள்ளிட்ட மற்ற பெரியாரிய இயக்கங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட களத்தில் இருந்து பிரித்து மேய்வதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ள ஒன்றாகவே சந்தேகிக்கத் தோன்றுகிறது.

இந்த பேட்டி நம்பகத் தன்மை அற்றதாக இருக்கிறது! அற்புதம் அம்மாள் உண்மையிலேயே இப்படியெல்லாம் பேசியிருக்கிறாரா? என்று சந்தேகிக்கும் வண்ணம் இருக்கிறது.

இதை பார்ப்பனியம் என்று சொன்னால் கோபித்துக்கொள்வார்கள் எனவே இப்படிச் சொல்லுகிறேன்…

ராஜபக்சேவின் நண்பரது பத்திரிக்கை அல்லவா? இப்படித்தான் செயல்படும்!

இத்துடன் சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கை ஸ்க்ரீன் ஷாட் எடுத்து போட்டுள்ளேன் ஆதாரமாக!

– திராவிடப் புரட்சி

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

அற்புதம் அம்மாளின் நேர்காணல் தி இந்துவில் வந்திருக்கிறது. திராவிடர் கழகம் மற்றும் தி.மு.க ஆகிய இயக்கங்கள் குறித்த அவரது கருத்துகளை வேதனையோடு பகிர்ந்துள்ளார்.

“ராஜீவ் கொலை வழக்கில் விடுதலை பெறுபவர்களை வைத்து கலைஞருக்கு எதிராக பேட்டி கொடுக்கவும், பிரச்சாரம் செய்யவும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்படலாம், அவர்களை அரசியலுக்கு பயன்படுத்த முயற்சிக்கலாம்” என்று இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நான் பதிந்த கருத்துகளை படித்து சிலர் வருத்தப்பட்டனர். அவர்கள் தற்போது அற்புதம் அம்மாளின் பேட்டியை படித்து ஓரளவிற்கு புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அற்புதம் அம்மாள் உள்ளிட்ட பலர் அறிந்துகொள்ளவேண்டிய செய்தி என்னவென்றால்…

விடுதலை குறித்த செய்தி சுடச் சுட வந்து சேர்ந்தபோது, நான் நின்றுகொண்டிருந்த இடம் பெரியார் திடல். உடனடியாக தொலைக்காட்சியும் கணினியும் இருக்கும் அறையை நோக்கி நடக்கவில்லை ஓடினோம். அடுத்த சில நிமிடங்களில், அங்கிருந்தே விடுதலையை மகிழ்வோடு வரவேற்றும், தமிழக அரசை பாராட்டியும் முகநூலில் நிலைத்தகவலை பதிந்தோம். அங்கிருந்தவர்கள் அனைவரும் செய்தி அறிந்து மகிழ்ந்தனர். இந்த மகிழ்ச்சிக்கான காரணத்தை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்வார் என்று நம்புகிறேன்.

பேரறிவாளனுக்கு தூக்கு தண்டனை ரத்து மற்றும் விடுதலை ஆகிய இரண்டு செய்திகளுக்கும் தி.க மற்றும் தி.மு.க தோழர்கள் மகிழ்ந்தனர், மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர், கொண்டாடினர். இவ்விரு இயக்கத்தின் தலைமையின் எண்ணத்தை இயல்பாக வெளிக்காட்டினர் அதன் தொண்டர்கள். தலைமைக்கு எதிராக நடப்பவர்கள் அல்ல இவ்விரு இயக்கத்தின் தொண்டர்களும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் நன்றாக அறிந்தவரே.

இன்று மட்டுமல்ல, பேரறிவாளன் விடுதலை பெறவேண்டும் என்ற உணர்வை இவ்விரு இயக்கங்களின் தொண்டர்களும் ஆரம்பத்தில் இருந்து தொடர்ந்து கொண்டிருப்பது என்பது தற்செயலான ஒன்றல்ல என்பதை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்ள முயலவேண்டும். அவ்வுணர்வு பட்டுப்போகாமல், இன்றளவும் தொடர்வது இவ்விரு இயக்கங்களின் தலைவர்களின் ஆதரவு இல்லாமல் என்று அற்புதம் அம்மாள் கருதினால் அது தவறு.

இன்றும், குற்றமற்றவர்கள் என்று சொல்லி விடுதலை செய்யவில்லை என்பதை நன்றாக உணர்ந்திருக்கும் அற்புதம் அம்மாள், ‘அறிவுக்கும் இயக்கத்திற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று தி.க அறிவித்தது’ என்று தனது மனக்குமுறலை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். ராஜீவ் கொலை நடந்த போது, அறிவு பெரியார் திடலில் இருந்தார் என்பதை அவரே சொல்லுகிறார். விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத் தலைவர் பிரபாகரனுக்கான சம்மனும் அதே திடலுக்கே அனுப்பப்பட்டது. தந்தை பெரியாரால் உருவாக்கபட்ட திராவிடர் கழகம், ஆர்.எஸ்.எஸ் போன்று தடை செய்யப்படாமல் இருக்க, அதன் தலைமை எந்த அளவிற்கு போராடியிருக்கும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் ஏனோ சிந்திக்க மறுக்கிறார். “விடுதலைப்புலிகளுக்கும் எங்களுக்கு எந்த தொடர்பும் இல்லை” என்று வைகோ அவர்கள் சொல்லியதாவது அவருக்கு நினைவிருக்கிறதா? என்பது தெரியவில்லை. அவருக்கு எப்படி மகன் முக்கியமோ, அப்படி தலைவர்களுக்கு இயக்கம் முக்கியம். கொலைப் பழியை ஓர் இயக்கம் சுமக்காமல் இருக்க செய்யவேண்டியவைகளை செய்வதே ஒரு இயக்கத்தின் தலைமையின் மிக முக்கியமான பணி என்பதை அற்புதம் அம்மாள் அறியாதவர் அல்ல.

ராஜீவ் கொலை நடந்த பிறகு, காவல்துறை யாரை நோக்கி திரும்பியது, யார் யார் விசாரணைக்கு அழைக்கபட்டார்கள், கைதானார்கள், சிறை சென்றார்கள், ஓடி ஒளிந்தார்கள், தலைமறைவாக வாழ்ந்தார்கள் என்பதையெல்லாம் அற்புதம் அம்மாள் மறந்திருக்கமாட்டார் என்று நம்புகிறேன். அதில் எத்தனை பேர் அற்புதம் அம்மாளின் போற்றுதலுக்குரிய ஜெயலலிதா அம்மையாரின் கட்சியை சேர்ந்தவர்கள்? என்பதை அற்புதம் அம்மையாரின் மனசாட்சியே அவருக்கு எடுத்துச் சொல்லும்.

ஜெயலலிதா இதுநாள் வரை இவரது போராட்டத்தை அறியாதவரா? இவரது போராட்டத்தில் இருக்கும் நியாயத்தை உணர்ந்து ஒரு நாளாவது தூக்கு தண்டனையை ரத்து செய்யவேண்டும் என்று அறிக்கை விட்டதுண்டா? மாறாக, “ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை” என்றுதானே அறிக்கை விட்டார்.

இன்று சந்திக்க வாய்ப்பளித்த ஜெயலலிதாவை இதுநாள்வரை அற்புதம் அம்மாள் ஏன் சந்திக்க முயலவில்லை? அல்லது முயன்றும் சந்திக்க முடியவில்லையா? இந்த கேள்வியை அற்புதம் அம்மாளின் மனசாட்சிக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

இன்றும் நிரபராதிகளை விடுதலை செய்யுங்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர்கள் கலைஞரும் ஆசிரியர் வீரமணியும் தானே…. ஜெயலலிதா அம்மையார் அல்லவே! ஜெயலலிதா அவர்களை நிரபராதிகள் என்று அவர் வாயால் சொல்லுவாரா? ஜெயலலிதாவை பொறுத்தவரை தண்டனை பெற்ற குற்றவாளிகளை விடுதலை செய்கிறார் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் மறந்துவிடக்கூடாது.

ராஜீவ் கொலையை பயன்படுத்தி அரசியல் லாபம் அடைந்தவர்கள் நல்லவர்களாகவும், நட்டம் அடைந்தவர்கள் கெட்டவர்களாகவும் அற்புதம் அம்மையாரின் கண்களுக்கு தெரிந்தால் அதில் வியப்பில்லை.

“கனக்கும் பையை ஒரு தோளிலிருந்து இன்னொரு தோளுக்கு மாற்றுகிறார் அற்புதம் அம்மாள்” என்று முடிகிறது தி இந்துவின் கட்டுரை. ஆம். வலியோடு சுமந்த தோளை விட, இதுநாள் வரை சுகமாக இருந்த தோள் அவருக்கு வசதியாக இருக்கிறது.

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

நன்றி: திராவிடப் புரட்சி

ஞாயிறுக்கிழமை ஈழப்போராளிகள்

தலைப்பை பார்த்து குழம்பாதீர்கள். விளக்கம் பதிவின் இறுதியில் இருக்கிறது. அந்த விளக்கத்தை தெரிந்துகொள்வதற்கு முன் ஈழத்தமிழ் அரசியலின் வியாபார பின்புலத்தை கொஞ்சம் தெரிந்து கொள்வது நல்லது.

ஈழத்தமிழர்கள் பிரச்சனையில் பிரதான தமிழக அரசியல் கட்சிகள் ஒருபக்கம் தாங்களும் குழம்பி, தமிழ்நாட்டு மக்களையும் ஏகத்துக்கு குழப்பிக் கொண்டிருக்க, இதை வைத்து கல்லா கட்டும் வியாபாரிகளும் தமிழக அரசியலில் உண்டு. அப்படியானவர்களில் சில சில்லறை வியாபாரிகள், ஈழப்பிரச்சனையை தெருவோரத்தில் கூறுகட்டி கூவி விற்கும் நிலைக்கு கொண்டுவந்திருக்கிறார்கள் என்பதை சுட்டிக்காட்டும் பதிவே இது.

ஈழத்தமிழர்களுக்காக தமிழ்நாட்டில் அவ்வப்போது குரல் கொடுக்கும் அமைப்புக்களில் ஒன்று மே17 இயக்கம். நன்கு படித்த, நுனிநாக்கில் ஆங்கிலமும், தூயதமிழும் (அங்காங்கே பலவந்தமாக திணிக்கப்பட்ட ஈழத்தமிழ் வார்த்தைகளுடன்) சரளமாக பேசக்கூடிய பட்டதாரி இளைஞர்கள் நடத்தும் இந்த மே17 இயக்கத்தின் பெயர்க் காரணமே கொஞ்சம் விசித்திரமானது.

2009 ஆம் ஆண்டு மே 17 ஆம் தேதி அநியாயமாய் முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்த விடுதலைப்புலிகளின் ஆயுத போராட்டத்தை நினைவுபடுத்தும் விதமாக இந்த மே17ஐ அமைப்பின் பெயராக வைத்திருப்பதாக கூறிக்கொள்ளும் இவர்கள், இதுவரை உருப்படியாக, சொந்தமாக ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதுவும் செய்ததில்லை. அப்படி செய்யக்கூடிய அளவுக்கு மக்கள் ஆதரவு பெற்ற இயக்கமாகவும் இது உருவாகவில்லை. இதை இவர்கள் உருவாக்கவும் இல்லை.

திருமுருகன் காந்தி என்கிற இளைஞர் ஒரு அரசியல் தலைவராக (!) உருவாகவும், அவர் ஈழத்தமிழர்கள் வெளிநாடுகளில் நடத்தும் ஆர்பாட்டங்கள், நினைவுநாட்கள், கருதரங்குகள், பேரணிகளில் “தமிழ்நாட்டின் இளைஞர்கள் சார்பில்” (?) கலந்துகொள்ளும் ஒரு பேச்சாளராகவும் வளர்ந்திருப்பது தான் இந்த மே 17 என்கிற அமைப்பு இதுவரை செய்திருக்குக்கும் ஈழத்தமிழர் ஆதரவு பங்களப்பு.

இவர்கள் தமிழ்நாட்டில் ஆர்பாட்டம் நடத்தும் அழகே அலாதியானது. பெரும்பாலான பிரச்சாரங்களை இணையத்திலேயே நடத்தும் இவர்கள், தப்பித்தவறி இணையத்திற்கு வெளியில் இவர்கள் செயற்பட நினைத்தால் பெரும்பாலும் இவர்களின் ஈழத்தமிழ் ஆதரவு ஆர்பாட்டங்கள் எல்லாம் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மட்டுமே நடக்கும். அதுவும் சென்னை மெரினா கடற்கரையில், கண்ணகி சிலைக்கு பின்னால், ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை 4 மணிக்குமேல் தான் இவர்களின் ஆர்பாட்டங்கள் எல்லாமே நடக்கும்.

இதில் ஒரு முக்கிய தொழில் ரகசியம் அடங்கியிருக்கிறது. சென்னையின் மெரினா கடற்கறை பற்றி தெரிந்தவர்களுக்கு ஒரு உண்மை தெரியும். அதாவது சென்னையின் மெரினா கடற்கரையில் ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலைகளில் கூட்டம் அலைமோதும். ஒட்டுமொத்த சென்னைக்குமான ஒரே இலவச திறந்தெவெளி பொழுது போக்குக்கான இடமாக சென்னை கடற்கரைப்பகுதிகள் இருப்பதால் விடுமுறைநாட்களில் கூட்டம் கூடுவது இயல்பு. அதிலும் சென்னை மெரினா கடற்கரையில் ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை கூட்டம் கண்டிப்பாக கூடும்.

அந்த கூட்டத்தோடு கூட்டமாக மே17 இயக்க ஆட்கள் ஆளுக்கொரு மெழுகுவர்த்தியோ, பேனரோ பிடித்துக்கொண்டு நின்றால், பீச்ச்சுக்கு வந்திருக்கும் கூட்டம் காற்றுவாங்கியபடி, இவர்களை சுற்றி ஆவலாக கூடி நின்று வேடிக்கை பார்ப்பார்கள். உடனே நம் அண்ணன் திருமுருகன் காந்தியோ அல்லது வேறு “சிறப்பு அழைப்பாளரோ” கொஞ்ச நேரம் ஈழ ஆதரவு பேச்சுக்கச்சேரி நடத்துவார்.

ஒருவேளை, மவுன அஞ்சலி நிகழ்ச்சியாக இருக்கும் பட்சத்தில் பேசவேண்டிய தேவையும் இல்லை. முகத்தை கொஞ்சம் துக்கம் கலந்த சீரியஸாக வைத்துக்கொண்டாம் போதும். இதையெல்லாம், ஏற்கெனவே ஏற்பாடு செய்திருக்கும் புகைப்படக்கலைஞரும், வீடியோ கிராபரும் படம்பிடித்து உடனுக்குடன் “நேரலையாக” இணையத்தில் ஒலி/ஒளிபரப்பிவிடுவார்கள். இதற்காகவே காத்திருக்கும் வெளிநாட்டு இலங்கைத் தமிழ் வானொலிகள் இதை “நேரலையாக” தொலைபேசி மூலம் கருத்துக்களை வாங்கி உணர்ச்சி பொங்க உலகம் முழுமைக்கும் ஒலிபரப்பும். மாபெரும் மக்கள் போராட்டம் சக்ஸஸ் என்று ஈழத்தமிழ் வானொலிகள் முழங்கும். மே17 அமைப்பின் முகநூல் பக்கமெல்லாம் புகைப்படங்களால் ரொம்பி வழியும்.

இதன் தொடர்ச்சியாக ஏதோ ஒரு வெளிநாட்டில் நடக்கும் அடுத்த ஈழத்தமிழர் ஆதரவு ஆர்பாட்டம், பேரணி, கருத்தரங்கு என்று திருமுருகன் காந்திக்கு அழைப்பு வரும். அவரும் அங்கே போய், தமிழ்நாட்டின் இளைஞர்கள் ஈழத்துக்கு ஆதரவாக “களம் காண”த் துடித்துக்கொண்டு காத்திருப்பதாக பேச்சுக்கச்சேரியை நடத்துவார். சாட்சிக்கு ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக மெரினாவில் திரண்ட மக்கள் வெள்ளத்தின் (!) புகைப்படம், காணொளிகள் காட்டப்படும். இவரை அங்கே காசுகொடுத்து அழைத்தவர்கள் இவரின் காணொளியுடன் கூடிய கச்சேரிக்கு மயங்கி மறு கச்சேரிக்கும் அழைப்பார்கள். முடிந்தால் தங்கள் நண்பர்கள் வேறு ஊர்களில் நடத்தும் இதே போன்ற கச்சேரிகளுக்கும் பரிந்துரை செய்வார்கள். இது தான் ஈழ ஆதரவு அரசியல் கச்சேரி பார்முலா.

இதோ அண்ணன் திருமுருகன் காந்தி அவர்கள், தனது அடுத்த மெரினா மக்கள் வெள்ளத்துக்கு அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார். இதில் சுவார்ஸ்யமான செய்தி என்னவென்றால், மே 17 என்று அமைப்பின் பெயர் வைக்கும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அந்த குறிப்பிட்ட நாளில் நடத்தவேண்டிய தனது அமைப்பின் அதிமுக்கியம் வாய்ந்த ஆண்டு நிகழ்வை, மே 19 ஆம் தேதியில் நடத்துகிறார். இடம் அதே மெரினா கண்ணகி சிலைக்கு பின்புறம். நேரம் மாலை நான்குமணி. நாள்— இவ்வளவுதூரம் சொன்ன பிறகுமா உங்களுக்கு புரியவில்லை? ஞாயிற்றுக்கிழமை தான்.

இப்போது தெரிந்ததா, ஞாயிற்றுக்கிழமை ஈழப்போராளிகள் யாரென்று?

– எதிரொலி தமிழ்

ஈழம் தமிழகம் நான் சில பதிவுகள்

உலகத்தில் கயிறுகளுக்கு அடுத்து அதிகமாக திரிக்கப்படுவது வரலாறுகள் தான். பொதுவாக ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் அதன் முந்தைய தலைமுறையின் வரலாறு ‘புனைவு’ கலந்தே புகட்டப்படுகிறது. காலம் காலமாக இது நடப்பதினாலேயே உலகெங்கும் வலம்வரும் பெரும்பாலான எல்லா முக்கியமான விசயங்களை, செய்திகளை, வரலாறுகளைச் சுற்றியும் மாற்றுக் கோட்பாடுகளும் (alternate theory) வலம் வருகின்றன.  உண்மைகளை மறைக்க, பொய்களை உண்மையாக்க நூற்றாண்டுகள் எல்லாம் தேவையில்லை, இருபது முப்பது ஆண்டுகள் கிடைத்தாலே போதும். எந்த தகவலையும் சரி பார்ப்பது சுலபமாக இருக்கும் நம் சமகாலத்தில் கூட நம்மிடையே வரலாற்றை மாற்றியமைக்கும் ‘திறமை’ வாய்ந்த கோயபல்ஸ்கள் வாழத்தான் செய்கிறார்கள். சும்மாவே பொய்களை அள்ளித் தெளிக்கும் இக்-கோயபல்ஸ்கள் சிறுகூட்டங்களுக்கு தலைவர்களாகவும் ஆகிவிட்டால் கேட்கவும் வேண்டுமா?  இப்படியான சூழ்நிலையில், முக்கியமான கடந்த கால வரலாறுகளை வெறும் வாய்வழியாகச் சொல்லாமல் ஆதாரங்களுடன் ஆவணமாகப் பதிய வேண்டிய கடமை நமக்கிருக்கிறது. அப்படியொரு பெரும்பணியைச் செய்திருக்கிறது அய்யா சு.ப.வீயின் ‘ஈழம் தமிழகம் நான் சில பதிவுகள்’ நூல்.

2009ல் ஈழப்போர் உக்கிரமடைந்த காலகட்டத்தில் தான் தமிழகத்தில் துவண்டு கிடந்த ஈழ உணர்வு மீண்டும் நிமிரத் துவங்கியது. அதற்கடுத்து நடந்த சமகால நிகழ்வுகளை நாம் அறிவோம். ஆனால் அந்த காலத்தில் நம் தமிழக ‘ஈழ’ அரசியல்வாதிகளால் நமக்குப் புகட்டப்பட்ட வரலாற்றுச் செய்திகள் சரியானவைதானா? எந்த அளவிற்கு நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தவை எனவும் இந்நூல் அலசுகிறது.

உலகெங்கும் திமுகவின் ஆதரவாளராக, விடுதலைப் புலிகளின் ஆதரவாளராக அறியப்பட்டிருக்கும் சுபவீ அய்யாவின் இந்நூல் குறித்து சிலருக்கு ஒருபக்கச் சார்பு இருக்குமோ என்ற ஐயம் இருக்கலாம். அதற்கு அவரே முன்னுரையில் பதில் அளித்திருக்கிறார். “நான் ஒரு வழக்கறிஞன். என் பக்கத்தில் இருக்கும் நியாயங்களை நான் ஆதாரத்துடன் எடுத்து வைத்திருக்கிறேன். படித்து ஆராய்ந்து தீர்ப்பை நீங்கள் எழுதுங்கள்” என்று!!

இப்பதிவுகள் சுபவீ அய்யாவின் வலைதளத்தில் தொடராக வந்தபோது பலர் நம்பகத்தன்மை இன்றியே படிக்க ஆரம்பித்தார்கள். ஆனால் அக்கட்டுரைகள் வெறும் சொற்ச்சுவையும், பொருட்சுவையும், உணர்வுச் சுவையும் மட்டுமே தாங்கிய வெறும் உரைகளாக இருக்கவில்லை. மாறாக முப்பது வருடங்களுக்கு முன்பு வந்த செய்தித்தாள் கத்தரிப்புகள், அறிக்கை கத்தரிப்புகள், ஆவணங்களின் நகல்கள் என ஒரு நீதிமன்ற விசாரணையில் தாக்கல் செய்யப்படும் ஆவணங்களைப் போல மிகக்கூர்மையான ஆதாரங்களோடு தெளிவாக இருந்ததால் மாற்றுக் கருத்து கொண்டோர் மத்தியிலும் மிகுந்த நம்பகத்தன்மையையும், ஆதரவையும் பெற்றது. நம்மிடையே இப்போது ஈழ அரசியல் பேசும், நாம் பெரிதும் மதிக்கும் அரசியல்வாதிகள் சிலரின் தற்போதையே பேச்சுக்களை, வரலாற்றுத் திரிபுகளை அவர்களின் முந்தைய அறிக்கைகளாலேயே முறியடிக்கிறார் சுபவீ! படிக்கப் படிக்க, “அரசியலுக்காக இப்படியுமா பொய் பேசுவார்கள்? வரலாற்றை மாற்றுவார்கள்?” என நமக்கு ஆச்சரியமே மேலோங்குகிறது!

சமீபத்தில் ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் சீமான் பேசும்போது, எம்.ஜி.ஆர் முதல்வர் பதவியேற்பில் பெரியார் பங்கேற்றதாகவும் அவ்விழாவில் பெரியாரை எம்.ஜி.ஆர் புகழ்ந்து பேசியதாகவும் கூறினார். ஆனால் எம்.ஜி.ஆர் பதவியேற்க ஏழு வருடங்களுக்கு முன்பே பெரியார் இறந்துவிட்டார்!! உண்மை இப்படியிருக்க வெறும் கைதட்டலுக்காக மேடையிலேயே ஒரு வரலாற்றுப்புனைவை உருவாக்குவதென்பது எவ்வளவு பெரிய பிழை? அக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட ஏராளமான இளைஞர்கள் அதை உண்மை என்றல்லவா நம்பியிருப்பார்கள்? இப்படி நம்மிடையே எத்துணை ஆயிரம் வரலாறுகள் திரிக்கப்படுகின்றன அல்லது உருவாக்கப்படுகின்றன என்பதை எண்ணினால் வியப்பும், பயமுமே ஏற்படுகிறது!

இதுபோல தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும் அப்படிப்பட்ட சில வரலாற்றுப் பொய்களுக்கான பதில் தான் ‘ஈழம் தமிழகம் நான் சில பதிவுகள்’ என்னும் இந்நூல். இதன் சிறப்பம்சமே இது தாங்கி நிற்கும் ஆவணங்கள் தான். நூல் என வழங்குவதைவிடவும் ஆவணம் என வழங்குவதே சரியானதாக இருக்கும். எந்த இடத்திலுமே சுபவீ தன் ‘கருத்தை’ பதியவில்லை. மாறாக ‘ஆதாரங்களைப்’ பதிகிறார். கிடைப்பதற்கரிய இத்தனை ஆதாரங்களையும், செய்திகளையும் எப்படி திரட்டினார் என நினைத்தால் மனம் மலைக்கிறது.

ஈழம் குறித்த முக்கியமான நிகழ்வுகள், அதற்கு தமிழக அரசியல்வாதிகள் ஆற்றிய கடந்தகால-நிகழ்கால எதிர்வினைகள் என எல்லாவற்றையும் ஆதாரங்களோடு இந்நூல் எடுத்துரைக்கிறது. ஈழம் குறித்தும், ஈழம் சார்ந்த தமிழக அரசியல் குறித்தும் ‘ஆதாரங்களோடு’ அறிய விரும்பும் இளைஞர்கள் கண்டிப்பாக படிக்க வேண்டிய ஆவணக் களஞ்சியம் இந்நூல். பொது விவாதங்களிலும், தனிநபர் விவாதங்களிலும் நாம் பங்கேற்கும் போது இந்நூலில் இருக்கும் செய்திகள் நமக்கு பெரிதும் கைகொடுக்கும். ஈழம் குறித்த அக்கரை இருப்போரின் ஒவ்வொரு கைகளிலும் அவசியம் இருக்க வேண்டியது நூல், அய்யா சுபவீயின் ‘ஈழம் தமிழகம் நான் சில பதிவுகள்’!

கிடைக்குமிடம்:
வானவில் புத்தகாலயம்
10/2 (8/2) போலீஸ் குவார்ட்டர்ஸ் சாலை
(தி.நகர் பேருந்து நிலையத்திற்கும் 
காவல் நிலையத்திற்கும் இடைப்பட்ட சாலை)
தியாகராய நகர், சென்னை -600017
தொலைபேசி : 044-24342771, 044-65279654
கைபேசி : 7200050082

விலை- 90ரூபாய்

– டான் அசோக்