Tag Archives: ஆரியம்

தத்துப்பித்து தீபா! பாவம் பாண்டே!

Deepa  Thanthi TV Interview

தீபாவைப் பேட்டிகண்ட நிகழ்ச்சியை நேற்று மதியம்தான் பார்த்தேன்.

பேட்டியாளர் ரங்கராசு(பாண்டே)வின் ‘கேள்விக்கென்ன பதில்’ நிகழ்ச்சிகளிலேயே ஓரளவாவது சரியான நெறியாள்கைத் தன்மை பளிச்சிட்டது இந்த ஒரு நிகழ்வுதான். அதற்குச் சில காரணங்கள் உள்ளன என்பதும் தெள்ளெனத் தெரிகிறது; அதைக் கடைசி வரிகளில் கூறுகிறேன்.

தீபாவின் ஒட்டுமொத்தப் பதில்களின் சாரம் ஒன்றே ஒன்றுதான்! “என் அத்தையின் சொத்துக்கு நான்தான் முழு உரிமையாளினி; சொத்து என்பதன் பொருள் வீடு-மனை, நிலம்-நீச்சு, பணம்-காசு….. மட்டுமில்லை; ‘அத்தை வகித்த பதவியும், கட்டிக்காத்த கட்சியும் எனக்கே சொந்தம்’ என்னும் சிறுபிள்ளைத்தனமான…. (விருப்பப்படுவோர் ‘பைத்தியக்காரத்தனமான…’ என்றும் போட்டுக்கொள்ளலாம்) ஆசைகள்…. ஆசைகள்…..ஆசைகள்!

அ.இ.அ.தி.மு.க-வில் உறுப்பினராக்கப்பட்டு, நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும், கொள்கை பரப்புச் செயலாளர் போன்ற கட்சியின் சில முக்கியப் பதவிகளிலும் கோலோச்சிய இவரின் அத்தையான ஜெயலலிதா, ‘எம்ஜியாருக்குப் பின் தாம்தாம்’ என்று உரிமை கோரியதையே ஏற்க முடியாத முணுமுணுப்புகளும், முழக்கங்களும் கிளம்பிய நிகழ்வுகளைக்கூட அறியாத, திராவிட இயக்கமான ‘அ.இ.அ.தி.மு.கவில் உறுப்பினர்’ ஆகக் கூட தமது ஆரியத்தன்மை இடம் கொடுக்காத இந்தப் பச்சை மண்ணை, பக்குவப்படுத்தாமலே அனுப்பியிருக்கிறது ஆர்.எஸ்.எஸ். அந்தப் பெண் கூறும் எதுவுமே உண்மையோடும் நியாயத்தோடும் ஒட்டவில்லை.

பெரும்பாலான கேள்விகளுக்கும், பம்மிய அவரின் பாவங்கள்,
“அடப் பரிதாபமே!” என்பதா?
“இந்தா புள்ளே! எடத்தக் காலி பண்ணு…!’
என்று சொல்வதா? என்றுதான் யோசிக்க வைத்தது.

தீபாவின் ஒட்டுமொத்த பம்மல்களும் சேர்த்து நமக்கு ஒன்றை உணர்த்தியது – ‘தீபா குடும்பத்துக்கும், ஜெயலலிதாவுக்கும் ஆகவே ஆகாது! தமது உடன்பிறப்பான அண்ணன், அண்ணி, அண்ணனின் பிள்ளைகள்… ஆகிய எவரையும் ஜெயலலிதா ஏற்கவில்லை!’ என்பதை தீபாவின் அந்தப் பம்மல்களே பட்டவர்த்தனப்படுத்திவிட்டது.

‘நக்கீரன்’ குறிப்பிட்டது போல, தீபாவைத் தயார்ப்படுத்தி அனுப்பி இருக்கிறது ஆர்.எஸ்.எஸ்! ஆனால், தயாரிப்புத்தான் சொதப்பலோ சொதப்பல். அதற்காகவெல்லாம் ஆர்.எஸ்.எஸ்-சின் திறமையைக் குறைத்து மதிப்பிட்டுவிட முடியாது. விஷமத்தனமானதுதான் என்றாலும்கூட, இதுபோலத்தான் சிலவேளைகளில் மணலில் கயிறு திரிக்கும் ‘விசுத்தனமான’ முயற்சிகளில் மெனக்கெட்டு இறங்கி, ‘மானங்கெட்டுப்போச்சே….!’ என்று தலையில் முக்காட்டைப் போட்டுக்கொண்டு போகும் நிலைக்கு ஆளாகும் ஆர்.எஸ்.எஸ். தீபா விஷயத்தில் அதுதான் நடந்திருக்கிறது.

மைத்ரேயன், சிரிப்பு நடிகர் சேகர் ஆகியோரை ‘உள்ளே’ அனுப்பி வைத்ததில் தொடங்கி, பலவற்றிலும் தோல்வியைத் தழுவிய காவித்தலைமை, கடைசியாய் எடுத்த ஆயுதம்தான் இந்த தீபா என்னும் மணல்….!
அதுவும்கூட ஆற்று மணலில்லை; எதற்குமே உதவாத கடற்கரை மணல்!
இதை மெய்ப்பித்தது ரங்கராசு ஒளிபரப்பிய, தீபாவின் பேட்டி!
தேங்க்ஸ் ட்டூ ரங்கராசு! மெனிமோர் தேங்க்ஸ் ட்டூ ‘மண்ணு’ தீபா!

‘ஆகாத அத்தை’யை, உயிரோடு உள்ளவரை அணுக முடியாத தீபா, இறந்தபிறகு அவரின் அத்தனைக்கும் ஆசைப்பட்டு… மன்னிக்கவும், ஆசைப்பட வைக்கப்பட்டு, ஆட்டுவிக்கப்படுகிறார். பாவம்! ஏதுமற்று ஏமாந்து நிற்கப்போகிறார்; அவரின் சகோதரன் தீபக்குக்கு உள்ள புத்திசாலித்தனம்கூட இல்லை, ஆட்டுவிக்கப்படும் இந்தப் ‘பார்பி பொம்மை’யிடம்!

கடைசியாக ரங்கராசு கேட்ட கேள்விக்கு, தீபா சொன்ன பதிலில் அவரின் ‘பச்சப்புள்ளத்தனமான’ ஆசை அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டது…
“அ.இ.அ.தி.மு.க-வின் பொதுச்செயலாளர் ஆகி, முதலமைச்சர் ஆக விரும்புகிறீர்களா?
உங்க அத்தையாலேயே சமாளிக்க முடியாத மிகக் கடினமான பணிகளாச்சே…?”

“நிச்சயமாக! ஏன் முடியாது? நிச்சயம் முடியும்…!” என்றபோது அந்த முகத்தில்தான் எத்தனை ‘பளிச்’!
ஆனாலென்ன….. அதுவும்கூட செயற்கைப் ‘பளிச்’தான்!
“கட்….கட்….”
“லைட்ஸ் ஆன்…”
“டேக்… ஓகே…!” ‘பளிச்’ அது!

பலாபலன்:

சானலின் நிலைப்பாடு சசிகலாவை முன்னிலைப்படுத்த வேண்டும்; ஊடக முதலாளிகளின் போயஸ் தோட்ட விஜயங்களே அதை உறுதிப்படுத்திவிட்டது. ஆனால், ஆர்.எஸ்.எஸ்-சின் ஊடக ஆயுதமான ரங்கராசு போன்றவர்களுக்குத்தான் இது இக்கட்டான காலக்கட்டமாகிவிட்டது.

தமது முதலாளித் தலைமையின் ‘தொழிற்கொள்கை’க்கு மாறாகச் செயல்பட முடியாது; அதே சமயம் ‘கொள்கைத் தலைமையின்’ அற்ப ஆசைகளை நிறைவேற்றியாக வேண்டும். அதன் விளைவே இந்தச் சொதப்பலான பேட்டி.

விளைவு:

இதுவரை எடுத்த எந்தப் பேட்டிகளிலும் இல்லாத அளவுக்கு, தீபாவை நோக்கிய நேர்கொண்ட கேள்விகள்…. ரங்கராசுவின் மனதுக்குள் சசிகலாவும், முதலாளி பாலசுப்பிரமணியனும் வந்து வந்து போனது அவருக்கு நேர்ந்த சோகம்!
திமுகவை ஆதரிக்க வேண்டிய சோகமான நிர்ப்பந்தம் நேர்ந்தபோது, “ஒரு கையால் பூணூலைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டு, மறு கையால் உதயசூரியனுக்கு வாக்களியுங்கள்!” என்று அக்கிரகாரவாசிகளை நோக்கிக் கோரிக்கை வைத்த ராஜாஜி என்ற ராஜகோபாலுக்கு அன்று ஏற்பட்ட சோகம்தான் இன்று ‘தந்தி டிவி’ ரங்கராசுக்கு ஏற்பட்டுவிட்டது.

சில எடிட்டிங்குகள்,
தீபாவை சைடு போசில்…. லாங் ஷாட்டில் ஜெயலலிதா போலவே தோற்றம் வரும்படி கொண்டுவந்தது…
போன்ற சில சில்லறை வேளைகளை மட்டுமே செய்து, தமது காவித்துவ ஆசைகளுக்குத் தீனி போட்டுக்கொள்ள முடிந்தது ரங்கராசு பாண்டேவால்!

மதுரை அன்புமதி

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

அற்புதம் அம்மாளின் நேர்காணல் தி இந்துவில் வந்திருக்கிறது. திராவிடர் கழகம் மற்றும் தி.மு.க ஆகிய இயக்கங்கள் குறித்த அவரது கருத்துகளை வேதனையோடு பகிர்ந்துள்ளார்.

“ராஜீவ் கொலை வழக்கில் விடுதலை பெறுபவர்களை வைத்து கலைஞருக்கு எதிராக பேட்டி கொடுக்கவும், பிரச்சாரம் செய்யவும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்படலாம், அவர்களை அரசியலுக்கு பயன்படுத்த முயற்சிக்கலாம்” என்று இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நான் பதிந்த கருத்துகளை படித்து சிலர் வருத்தப்பட்டனர். அவர்கள் தற்போது அற்புதம் அம்மாளின் பேட்டியை படித்து ஓரளவிற்கு புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அற்புதம் அம்மாள் உள்ளிட்ட பலர் அறிந்துகொள்ளவேண்டிய செய்தி என்னவென்றால்…

விடுதலை குறித்த செய்தி சுடச் சுட வந்து சேர்ந்தபோது, நான் நின்றுகொண்டிருந்த இடம் பெரியார் திடல். உடனடியாக தொலைக்காட்சியும் கணினியும் இருக்கும் அறையை நோக்கி நடக்கவில்லை ஓடினோம். அடுத்த சில நிமிடங்களில், அங்கிருந்தே விடுதலையை மகிழ்வோடு வரவேற்றும், தமிழக அரசை பாராட்டியும் முகநூலில் நிலைத்தகவலை பதிந்தோம். அங்கிருந்தவர்கள் அனைவரும் செய்தி அறிந்து மகிழ்ந்தனர். இந்த மகிழ்ச்சிக்கான காரணத்தை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்வார் என்று நம்புகிறேன்.

பேரறிவாளனுக்கு தூக்கு தண்டனை ரத்து மற்றும் விடுதலை ஆகிய இரண்டு செய்திகளுக்கும் தி.க மற்றும் தி.மு.க தோழர்கள் மகிழ்ந்தனர், மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர், கொண்டாடினர். இவ்விரு இயக்கத்தின் தலைமையின் எண்ணத்தை இயல்பாக வெளிக்காட்டினர் அதன் தொண்டர்கள். தலைமைக்கு எதிராக நடப்பவர்கள் அல்ல இவ்விரு இயக்கத்தின் தொண்டர்களும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் நன்றாக அறிந்தவரே.

இன்று மட்டுமல்ல, பேரறிவாளன் விடுதலை பெறவேண்டும் என்ற உணர்வை இவ்விரு இயக்கங்களின் தொண்டர்களும் ஆரம்பத்தில் இருந்து தொடர்ந்து கொண்டிருப்பது என்பது தற்செயலான ஒன்றல்ல என்பதை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்ள முயலவேண்டும். அவ்வுணர்வு பட்டுப்போகாமல், இன்றளவும் தொடர்வது இவ்விரு இயக்கங்களின் தலைவர்களின் ஆதரவு இல்லாமல் என்று அற்புதம் அம்மாள் கருதினால் அது தவறு.

இன்றும், குற்றமற்றவர்கள் என்று சொல்லி விடுதலை செய்யவில்லை என்பதை நன்றாக உணர்ந்திருக்கும் அற்புதம் அம்மாள், ‘அறிவுக்கும் இயக்கத்திற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று தி.க அறிவித்தது’ என்று தனது மனக்குமுறலை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். ராஜீவ் கொலை நடந்த போது, அறிவு பெரியார் திடலில் இருந்தார் என்பதை அவரே சொல்லுகிறார். விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத் தலைவர் பிரபாகரனுக்கான சம்மனும் அதே திடலுக்கே அனுப்பப்பட்டது. தந்தை பெரியாரால் உருவாக்கபட்ட திராவிடர் கழகம், ஆர்.எஸ்.எஸ் போன்று தடை செய்யப்படாமல் இருக்க, அதன் தலைமை எந்த அளவிற்கு போராடியிருக்கும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் ஏனோ சிந்திக்க மறுக்கிறார். “விடுதலைப்புலிகளுக்கும் எங்களுக்கு எந்த தொடர்பும் இல்லை” என்று வைகோ அவர்கள் சொல்லியதாவது அவருக்கு நினைவிருக்கிறதா? என்பது தெரியவில்லை. அவருக்கு எப்படி மகன் முக்கியமோ, அப்படி தலைவர்களுக்கு இயக்கம் முக்கியம். கொலைப் பழியை ஓர் இயக்கம் சுமக்காமல் இருக்க செய்யவேண்டியவைகளை செய்வதே ஒரு இயக்கத்தின் தலைமையின் மிக முக்கியமான பணி என்பதை அற்புதம் அம்மாள் அறியாதவர் அல்ல.

ராஜீவ் கொலை நடந்த பிறகு, காவல்துறை யாரை நோக்கி திரும்பியது, யார் யார் விசாரணைக்கு அழைக்கபட்டார்கள், கைதானார்கள், சிறை சென்றார்கள், ஓடி ஒளிந்தார்கள், தலைமறைவாக வாழ்ந்தார்கள் என்பதையெல்லாம் அற்புதம் அம்மாள் மறந்திருக்கமாட்டார் என்று நம்புகிறேன். அதில் எத்தனை பேர் அற்புதம் அம்மாளின் போற்றுதலுக்குரிய ஜெயலலிதா அம்மையாரின் கட்சியை சேர்ந்தவர்கள்? என்பதை அற்புதம் அம்மையாரின் மனசாட்சியே அவருக்கு எடுத்துச் சொல்லும்.

ஜெயலலிதா இதுநாள் வரை இவரது போராட்டத்தை அறியாதவரா? இவரது போராட்டத்தில் இருக்கும் நியாயத்தை உணர்ந்து ஒரு நாளாவது தூக்கு தண்டனையை ரத்து செய்யவேண்டும் என்று அறிக்கை விட்டதுண்டா? மாறாக, “ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை” என்றுதானே அறிக்கை விட்டார்.

இன்று சந்திக்க வாய்ப்பளித்த ஜெயலலிதாவை இதுநாள்வரை அற்புதம் அம்மாள் ஏன் சந்திக்க முயலவில்லை? அல்லது முயன்றும் சந்திக்க முடியவில்லையா? இந்த கேள்வியை அற்புதம் அம்மாளின் மனசாட்சிக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

இன்றும் நிரபராதிகளை விடுதலை செய்யுங்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர்கள் கலைஞரும் ஆசிரியர் வீரமணியும் தானே…. ஜெயலலிதா அம்மையார் அல்லவே! ஜெயலலிதா அவர்களை நிரபராதிகள் என்று அவர் வாயால் சொல்லுவாரா? ஜெயலலிதாவை பொறுத்தவரை தண்டனை பெற்ற குற்றவாளிகளை விடுதலை செய்கிறார் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் மறந்துவிடக்கூடாது.

ராஜீவ் கொலையை பயன்படுத்தி அரசியல் லாபம் அடைந்தவர்கள் நல்லவர்களாகவும், நட்டம் அடைந்தவர்கள் கெட்டவர்களாகவும் அற்புதம் அம்மையாரின் கண்களுக்கு தெரிந்தால் அதில் வியப்பில்லை.

“கனக்கும் பையை ஒரு தோளிலிருந்து இன்னொரு தோளுக்கு மாற்றுகிறார் அற்புதம் அம்மாள்” என்று முடிகிறது தி இந்துவின் கட்டுரை. ஆம். வலியோடு சுமந்த தோளை விட, இதுநாள் வரை சுகமாக இருந்த தோள் அவருக்கு வசதியாக இருக்கிறது.

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

நன்றி: திராவிடப் புரட்சி

திமிர்: மஹாவிஷ்ணுவுக்கா? மகாபலிக்கா?

நாளை திருவோணம் பண்டிகையாம்! மகாபலி எனும் சக்கரவர்த்தி வீரமும் கொடைக்குணமும் மற்றும் செருக்கும் உடையவனாக திகழ்ந்தான். மகாபலியின் செருக்கை அடக்க, மஹாவிஷ்ணு “வாமனன்” அவதாரம் எடுத்து அவனது அரண்மனைக்குச்சென்று தானம் கேட்டார். வந்திருப்பவர் மஹாவிஷ்ணு என அறிந்தும் என்ன வேண்டும் என்று கேட்டான் மகாபலி. மூன்று அடி மண் வேண்டும் என்றார் மஹாவிஷ்ணு. மகாபலி தானம் செய்து கொடுக்கத் தயாரானான். மஹாவிஷ்ணு ஓங்கி உலகளந்த உத்தமரானார். அதைக்கண்ட மகாபலியின் மகன் நீங்கள் வந்த குள்ள உருவத்தில்தான் மண்ணை அளக்கவேண்டும் என்றான். மஹாவிஷ்ணுவுக்கு கோபம் மண்டைக்கு ஏறியது. உலகளந்த உத்தமனாய் ஒரு அடியில் மண்ணுலகமும் இரண்டாவது அடியில் விண்ணுலகமும் அளந்து மூன்றாவது அடிக்கு மண் எங்கே என்று கேட்டார் விஷ்ணு. இப்படி மகாபலியின் செருக்கை அடக்கிய நாள்தான் திருவோணம். 

-தினமலர் பக்திமலர்

மண்ணுலகத்தை மஹாவிஷ்னு எங்கே நின்றுகொண்டு தாண்டினார்?
விண்ணுலகத்தை இரண்டாவது அடியில் தாண்டிய மஹாவிஷ்னு அடுத்த காலை எங்கே வைத்தார்?.

மண்ணுலகமும் விண்ணுலகமும் அளக்கப்பட்டபோது மகாபலி எங்கே நின்று கொண்டிருந்தான்?

திமலருக்கே குழப்பம் ஏற்பட்டதால்தான் மகாபலி தலையில் காலை வைப்பது போல் படம் வரையப்பட்டதா?

அல்லது சத்திரிய, சூத்திர மக்களை இழிவுபடுத்துவதற்காக பூனூல்சகிதமாக மஹாவிஷ்ணு தன் காலை மகாபலி தலையில் வைப்பதுபோல் படம் வரைந்து தினமலர் புலகாங்கிதம் அடைந்திருக்கிறதா?

வாமனன் உருவத்தில் தானம்கேட்டவன் அதே உருவத்தில் மண்ணை அளப்பதுதானே சரி?

இதைத்தட்டிகேட்டால் மகாபலி மகன்மீது மஹாவிஷ்ணுவுக்கு கோபம் வருவது சரியா?

திமிர் மஹாவிஷ்ணுவுக்கா? மகாபலிக்கா?

 – கி.தளபதிராஜ்

பெரியாரை எதிர்ப்பது தான் தமிழ்த் தேசியமா? – தமிழர் வரலாற்று ஆய்வு நடுவத்துக்கு பதில்!

கேள்வி: தமிழனுக்கு சட்டை போட சொல்லி கொடுத்ததே பெரியார் தான். மண்ணுக்குள் கிடந்தவனை தூசி தட்டி எடுத்து மனிதன் ஆக்கினதே பெரியார் தான். அவர் தான் இட ஒதுக்கீடு வாங்கி கொடுத்து, தமிழனை வளர்த்து விட்டது. அவரை விமர்சிப்பவர்கள் நன்றி கெட்டவர்கள். ஏறி வந்த ஏணியை எட்டி உதைப்பவர்கள். சரி தானே?

தமிழர் வரலாற்று ஆய்வு நடுவத்தின் பதில்:
இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் முன்பு, பெரியாரின் விடாப்பிடியான பொல்லாத திராவிட கொள்கையால் ‘தமிழன்’ என்ற ஒரு தேசிய இனம் எவ்வாறு உருவாகாமல் தடுக்கப்பட்டது என்பதற்கு ஒரு உதாரணத்தை பார்ப்போம்.

மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிரிந்த பின்பு, கன்னடர்கள், மலையாளிகள், தெலுங்கர்கள் போன்ற திராவிடர்கள் தமிழரின் கண் முன்னேயே தமிழ் பிரதேசங்களை பறித்து சென்றனர். பெங்களூர், கோலார், மூணார், சித்தூர், திருப்பதி, தேவி குளம், பீர் மேடு என்று தமிழன் இழந்த நிலம் ஏராளம் ஏராளம். இவை எல்லாம் பெரியார் இருக்கும் போது தான் நடந்தது.இன்னும் சொல்லப்போனால், அவரின் ஆசியுடன் ஜோராக நடந்தது. அப்படி மொழி வாரி மாநிலங்கள் பிரிந்து சென்ற பின்பு, அவர்கள் தங்களை திராவிட இனமாக அறிவிக்கவில்லை. தனி தனி தேசிய இனங்களாகவே அறிவித்து கொண்டு, ஆட்சி அமைத்து கொண்டனர். அன்று முதல் இன்று வரை, எந்த தமிழனுக்கும் மேலே சொன்ன எந்த மாநிலத்திலும் எந்த வகையிலும் பிரதிநிதி துவமோ, அந்தஸ்தோ கிடையாது. அவ்வளவு இறுக்கமாகவும், தீவிரமாகவும் அவர்கள் தங்கள் மேலாண்மையை அந்த அந்த பிரதேசங்களில் செய்து வருகின்றனர். இருந்தாலும் மற்றவர்கள் போல, ‘தமிழர்’ என்ற தேசிய இனம் உருவாவதை பெரியார் ஒருக்காலும் விரும்பியது இல்லை. மீண்டும் மீண்டும் தமிழன் என்பதற்கு பதிலாக திராவிடன் என்றும், தமிழ் நாடு என்பதற்கு பதிலாக திராவிட நாடு என்றே சொல்லியும், செயலாற்றியும் வந்தார்.

-தமிழர் வரலாற்று ஆய்வு நடுவம்

ந்தை பெரியாரின் கொள்கைகளை அல்லது அவரது புகழை அழிப்பது மூலமாகத்தான் தமிழ் தேசியத்தை கட்டமைக்க முடியும் என்று எந்த ஹிந்துத்துவா மனநிலை உடைய கிறுக்கன் சொல்லித் தந்துள்ளானோ தெரியவில்லை…. தமிழ் தேசியம் பேசும் கிறுக்கர்கள் தந்தை பெரியாருக்கு எதிராகவும் திராவிட இயக்கத்திற்கு எதிராகவும் பேசியும், எழுதியும் வருகின்றனர்.

இவர்கள் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள அவர்களின் பதிலில் இருந்தே அவர்களுடன் நான் கேட்க விரும்பும் இரண்டு கேள்விகள்:

1. தேவிகுளம் பீர்மேடு பகுதிகள் உள்ளிட்ட பகுதிகள் பிரித்துக்கொடுக்கப்பட்ட போது திராவிட் இயக்கமா ஆட்சியில் இருந்தது? தமிழரல்லாதவரா முதமைச்சராக இருந்தார்? இல்லையே! காமராஜர் அல்லவா முதமைச்சராக இருந்தார்! மேடாவது? குளமாவது? என்று நக்கலாக கேட்ட காமராஜர் தமிழர் இல்லையா???!!! தமிழ் தேசியம் பேசும் கிறுக்கர்கள்களே….. பதில் சொல்லுங்கள்!

2. பெரியாரால் தமிழர் என்ற தேசிய இனம் உருவாகவில்லை என்று புரட்டு பேசுபவர்களே…… தெலுங்கு தேசிய இனம், மலையாள தேசிய இனம், கன்னட தேசிய இனம், மராட்டி தேசிய இனம், ஒரிய தேசிய இனம், பெங்காலி தேசிய இனம், இத்தியாதி இத்தியாதி என்று பல தேசிய இனங்கள் உருவாகாமல், ஆந்திரா, கேரளா, கர்நாடகா, மகாராஷ்டிரா, ஒரிசா, மேற்கு வங்காளம் என்று இந்தியாவின் மாநில மக்களாக மட்டுமே இருக்கும் நிலைக்கு காரணமும் தந்தை பெரியார்தானா???!!! தமிழ் தேசியம் பேசும் கிறுக்கர்கள்களே….. பதில் சொல்லுங்கள்!

எதை தின்னால் பித்தம் தெளியும் என்று அலைபவர்களை கூட ஒரு வகையில் ஏற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால், பித்தத்தை தெளிய வைக்கும் மாமருந்தான பெரியாரின் கொள்கைகளை நஞ்சென என்று சொல்லி பிதற்றும் தமிழ் தேசியம் பேசும் கிறுக்கர்களை மனநல காப்பகத்தில் சேர்க்காமல் நாட்டில் நடமாடவிடுவது எவ்வளவு ஆபத்தானது என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது.
————————
தமிழர் வரலாற்று ஆய்வு நடுவம் என்ற பெயரில் தந்தை பெரியாருக்கு எதிராக புரட்டு பிரச்சாரம் செய்யும் தமிழ் தேசியம் பேசும் கிறுக்கர்களே!

தமிழர்களை திராவிடர்களாக பெரியார் சொன்னது தவறென்று வாதிடுகிறீர்களே…. திராவிடர் என்ற சொல் ஒன்றிணைக்கும் ஒரு சொல். ஆனால், தமிழர்களை ஜாதியால் பிரித்தவர்களை பற்றி நீங்கள் வாயை திறக்காமல் இருப்பது ஏன்?

ஜாதி வெறி பிடித்தவர்கள்தான் தமிழ் தேசியம் என்ற முகமூடியை அணிந்துகொண்டு நடமாடுகிறீர்கள் என்ற உண்மை இதன் மூலம் அப்பட்டமாக வெளிப்படுகிறது.
————————
“மொழி வாரி மாநிலங்கள் பிரிந்து சென்ற பின்பு, அவர்கள் தங்களை திராவிட இனமாக அறிவிக்கவில்லை. தனி தனி தேசிய இனங்களாகவே அறிவித்து கொண்டு, ஆட்சி அமைத்து கொண்டனர்” என்று தந்தை பெரியாருக்கும் திராவிடர் என்ற இனப்பெயருக்கும் எதிராக புரட்டு பிரச்சாரம் செய்யும் தமிழ் தேசியம் பேசும் கிறுக்கர்களே!

ஆந்திர மாநிலத்தில் திராவிட மொழியியல் பல்கலைக்கழகம் செயல்படுகிறது.

ஆந்திராவில் அன்றைய முதலமைச்சராக இருந்த என்.டி.ராமராவ் ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள குப்பத்தில் பல்கலைக்கழகம் அமைய இடம் ஒதுக்கினார். திராவிட இயக்க வழியில் வந்த அ.தி.மு.கவின் ஆட்சியில் அன்றைய தமிழக முதலமைச்சராக இருந்த எம்ஜியார் நிதியளித்தார். கர்நாடகா மற்றும் கேரளா மாநிலங்கள் தங்களது பங்களிப்பை உறுதி செய்யும்வண்ணம் நிதியளித்தன. 1988 ல் இரண்டு துறைகளோடு தொடங்கப்பட்ட அந்த பல்கலைக்கழகம் இன்று இருபதிற்கும் மேற்பட்ட துறைகளையும், பல ஆராய்ச்சி மையங்களையும் கொண்டு செயல்படுவதன் மூலமாக அதன் வளர்ச்சியும், மற்ற மாநிலத்தில் உள்ள திராவிடர்களின் பங்களிப்பையும் உறுதி செய்கின்றன.

திராவிடர்கள் இணைந்து திராவிட மண்ணில் திராவிட மொழியியல் பல்கலைக்கழகத்தை உருவாகியுள்ளனரே! இது போதாதா மற்ற திராவிடர்கள் வாழும் மாநிலங்களும் திராவிடர் என்ற இனப்பெயரை எற்றுக்கொண்டதற்கான ஆதாரம்?!

– திராவிடப் புரட்சி

’ஹிந்து’ எனும் பெயரைப் பற்றி !!

“ஹிந்து” என்ற வார்த்தையே சமஸ்கிருதத்தில் இல்லை என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பல்வேறு அறிஞர்களும், “ஹிந்து” என்ற வார்த்தை, எந்த வேத இலக்கியத்திலும் காணப்படவில்லை என்கிறார்கள்.

பெருவாரியான அறிஞர்களின் கூற்று என்னவென்றால், வெளியில் இருந்தவர்களாலும், படை எடுத்து வந்தவர்களாலும், “சிந்து” நதி என்பதை சரிவர உச்சரிக்க இயலாமையால், “ஹிந்து”  என்று உச்சரிக்கத் தொடங்கினர் என்பதாகும்.

சர் மோனியர் வில்லியம்ஸ் எனும் சமஸ்கிருத சொல்லாராய்ச்சியாளர் கூற்றுப்படி,  “ஹிந்து” என்ற வார்த்தைக்கும், “இந்தியா” என்ற வார்த்தைக்கும் தனித்துவமான வேர்ச்சொல் ஒன்றுமே இல்லை என்கிறார். மேலும், இந்த சொற்கள், புத்த மதத்தின் எந்த புத்தகத்திலோ, ஜைன மதத்தின் எந்த புத்தகத்திலோ அல்லது இந்தியாவின் 23 அலுவல் மொழிகளில் எதிலுமோ காணப்படவில்லை, என்கிறார்.

பேரரசர் அலெக்ஸாண்டர், “சிந்து” எனும் நதியின் பெயரை, கிரேக்கர்கள் உச்சரிக்க ஏதுவாக “இந்து” என்று பெயர் மாற்றினார்  என்றும் சில ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன.

பின்னர்,  ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பாரசீகத்தில் இருந்து வந்த இஸ்லாமிய அரசர்களின் படையெடுப்பில், “சிந்து” நதி என்பதை “ஹிந்து” நதி எனக் கூறினர். அதன் பின்னர், வட மேற்குப் பிராந்தியத்தில் சிந்து நதிக் கரையோரத்தில் வசித்த மக்களைக் குறிக்க   “ஹிந்து” என்ற சொல் குறிக்கப் பெற்றது.

சமஸ்கிருத மொழியில் உள்ள “ச” என்பது, பார்ஸி மொழியில் “ஹ” என்று மாறுவதால், இஸ்லாமியர்கள் “சிந்து” எனபதை “ஹிந்து” என்று குறிப்பிட்டார்கள் .

வேத கால இந்தியர்களுக்கு பாரசீகர்கள் வைத்த நவீன பெயரே “ஹிந்து” என்று, “ராமாயணம் : உண்மையா ? கதையா ?” எனும் நூலில் ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.

(Ramayana: A Fact or Fiction?, by Sarjerao Ramrao Gharge-Deshmukh, Pratibha Deshmukh, Pune, October, 2003, p.236)

பாரசீக இலக்கியத்தில் “ஹிந்து” என்ற வார்த்தை தென்படுகிறது. பாரசீக மொழியில்  “ஹிந்து இ பலாக்”  (“Hindu-e-falak”) என்றால்? “வானத்தின் இருள்”  அல்லது “சனி” என்று அர்த்தம். அரேபிய மொழியில் “ஹிந்த்” என்றால் நாடு என்றுப் பொருள். வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்க்கையில், “ஹிந்து” என்றப் பெயர், பாரசீகர்களால் சிந்து நதி வந்தப் பின்னர் வைக்கப்பட்ட பெயராகவே தென்படுகிறது என்கிறார் ஆசிரியர் சூரிய நாராயண்  [ R. N. Suryanarayan in his book Universal Religion (p.1-2, published in Mysore in 1952) ]

ஈரானியர்களின் “அவெஸ்தா” என்பதில், “ஹிந்து” என்ற வார்த்தை முதன் முதலாக ஒரு நாட்டையும் அந்த நாட்டின் மக்களையும்  குறிக்கப்படுவதாக தெரிகிறது.

மற்றொரு கோணத்தில், “ஹிந்து” என்பது ஆரியர்களை “அடிமை“ என்ற பொருளில், இஸ்லாமிய அரசர்களால்  குறிக்கப்பெறுவதாக கூறுகிறார் தயானந்த சரஸ்வதி. (Maharishi Shri Dayanand Saraswati Aur Unka Kaam, edited by Lala Lajpat Rai, published in Lahore, 1898, in the Introduction)

பாரசீக  அகராதியில் , “ஹிந்து” என்ற சொல்லுக்கு “திருடன்”, “கொள்ளைக்காரன்”, “வழிப்பறிக்காரன்”, “அடிமை” என்று பொருள் வருகிறது. [ Persian dictionary titled Lughet-e-Kishwari, published in Lucknow in 1964 ]

மற்றொரு பாரசீக அகராதியில், “ஹிந்து” என்றால்? “பணிவான  அடிமை”,  “கருப்பு நிறம் ”, “கருப்பு” என்று  பொருள் வருகிறது.

[ Urdu-Feroze-ul-Laghat (Part One, p. 615) ]

“ஹிந்து” என்ற வார்த்தை கடந்த 1300 ஆண்டுகளில் தான் பெரும் புழக்கத்தில் வந்தது. “ஹிந்து” என்ற வாத்தை சமஸ்கிருத சொல்லே இல்லை. “ஹிந்து” என்று எந்த மதமும் இருந்ததில்லை. மாறாக, தங்களை ஆண்ட அரசர்களின் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டு, “ஹிந்து” என்ற சொல்லாடலை புழக்கத்தில் ஏற்றுக் கொண்டனர்.

ஆதாரம் : http://www.stephen-knapp.com/about_the_name_Hindu.htm

தமிழில்: பொன்னியின் செல்வன்

அம்மனக்கூத்தாடும் ஆ(ரிய)னந்த விகடன்!

“தட்டிப்பேச ஆளில்லாவிட்டால் தம்பி சண்டப்பிரசன்னன்” என்பதுபோல் ஆனந்த விகடனுக்கு தலைகொழுப்பு ஏறிவிட்டதால் அதன் ஆணவம் வழிந்தோடுகின்றது. மானங்கெட்ட,சொரனையற்ற தமிழர் பலர் அதை ஆதரிப்பதும், அயோக்கியத்தனமான பணத்தாசையால் அதை வாங்கி சூதாட நினைப்பதுமே ஆனந்த விகடனின் ஆணவத்துக்கு அஸ்திவாரமாக இருக்கிறது.   (குடிஅரசு -10.10.37)

வகுப்புவாரி இடஒதுக்கீடு கோரி திராவிடர்கழகம் நடத்திவந்த போராட்டங்களை எதிர்த்து அது பிரிவினை வாதம் என்றும் இனத்துவேஷம் என்றும் தொடர்ந்து எழுதிவந்த ஆனந்தவிகடனை கண்டித்து குடியரசில் வெளிவந்த கட்டுரை வரிகள்!

முக்காலும் உணர்ந்த முழுஞாயிறு தந்தை பெரியார் அவர்கள் முக்கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்னரே கனித்த ஆனந்த விகடன் மீதான மதிப்பீடு!.

ஆச்சாரியார் காலத்தில் துவக்கிய ஆரிய கூத்தை அம்மையார் ஆட்சிக்காலத்திலும் அரங்கேற்றிக் கொண்டிருக்கிறது ஆனந்த விகடன்!.

1937ம் ஆண்டு மார்ச் 17ம் தேதி வெளிவந்த ஆனந்த விகடனில், ஒரு கட்டுரை!. தலைப்போ “வாழிய செந்தமிழ்!”. கட்டுரையின் உள்ளடக்கம் என்ன தெரியுமோ?

ஹிந்தியை மூன்றாம் பாரம்வரை கட்டாய பாடமாக வைக்க வேண்டும். அப்படி செய்தால் சமஸ்கிருதம் சுலபமாக வந்துவிடும்.

தமிழைக் கற்றுக்கொடுக்கும் போது தமிழரின் நிலை, கொள்கை ஆகியவற்றை புகுத்தக்கூடாது. இது தான் விகடனின் கட்டுரை.

வாழிய செந்தமிழ் என தலைப்பிட்டு, ஹிந்திக்கு வாழைமரம் கட்டி வந்தனம் பாடியது!. சந்தடிசாக்கில் சமஸ்கிருதத்திற்கு சாமரம் வீசி வரவேற்பு பத்திரம் வாசித்தது!. தமிழினக் கலாச்சாரத்திற்கோ தடைபோட்டது!. ஆனந்த விகடனின் தமிழ்ப்பற்று இது தான்!.

அன்மையில் ஆனந்த விகடன் “பிரிட்டானிகா தகவல் களஞ்சியம்” எனும் சொல் அகராதியை ஆயிரக்கணக்கான பக்கங்களை உள்ளடக்கிய மூன்று தொகுதிகளாக வெளியிட்டது. அதில் வெளிவந்த ஓரிரு வார்த்தைகளின் பொருளைப்பாருங்கள்!

அந்தனர் (Brahmin):
இந்தியாவில் உள்ள நால்வர்ணங்களில் முதல் பிரிவைச்சேர்ந்தவர். வேதகாலத்தின் பிற்பகுதியிலிருந்தே புரோகிதர் சாதி இருந்து வந்துள்ளது. மற்ற பிரிவினர்களை விட இவர்கள் அதிகமான சடங்குத்தூய்மை உடையவர்கள் என நம்பப்பட்டது. எனவே இவர்கள் மட்டுமே மதச்சடங்குகள் செய்யத் தகுதியுடையவர்களாகவும் கருதப்பட்டனர். வேதகீதங்களின் தொகுப்பைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பும் இவர்கள் வசமே விடப்பட்டது. உயர்ந்த அந்தஸ்தும் கல்விப்பாரம்பரியமும், இருந்த காரணத்தால் இந்திய அறிவாராய்ச்சியில் இவர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக அதிகாரம் செலுத்திவந்தனர். ஆன்மீகத்திலும், அறிவிலும் மேன்மையான இவர்கள் அரசியல் சக்திவாய்ந்த சத்திரிய குலத்தினர்க்கும் அறிவிரை வழங்கிவந்தனர். சட்டப்படியான அங்கீகாரம் இல்லை என்றாலும் இன்றும் இவர்களில் பலர் தங்களது மரபுச் சிறப்புரிமைகளைத் தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளனர். சிலவகையான தடைவிலக்குகளை கடைபிடித்தல், சைவ உணவு உண்ணல், சில தொழில்களிலிருந்து விலகியிருத்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் ஆச்சாரத்தூய்மைகளை காப்பாற்றி வருகின்றனர்.

ஆரியர்(கள்):
ஈரானிலும் வடக்கு இந்தியாவிலும், குடியேறிய வரலாற்றுக் காலத்திற்கும் முந்தைய மக்கள். இவர்களுடைய ஆரிய மொழியிலிருந்துதான் தெற்கு ஆசியாவின் இந்தோ அய்ரோப்பிய மொழிகள் உருவாகின. ஆரிய இனம் பிற மக்கள் இனங்களைவிட உயர்ந்தது எனக்கருதப்பட்டது. இந்தக்கருத்தால் அடால்ப் ஹிட்லர் பீடிக்கப்பட்டார். இதன் அடிப்படையிலேயே யூதர்கள், நாடோடிகள்(ரோமா), ஆரியர் அல்லாதவர்கள் ஆகியோரை அழிக்க வகைசெய்த நாஸி கொள்கையை ஹிட்லர் உருவாக்கினார்.

மனு:
இந்தியப்புராணங்களின்படி உலகின் முதல் மனிதர்.மனுஸ்மிருதியை ஆக்கியவர்.முதல் யாகத்தை நடத்தியவர் என்று வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முதல் அரசராகவும் அறியப்படுகிறார். இடைக்கால இந்தியாவை ஆட்சிசெய்தவர்களில் பலரும் இவரைத்தான் முன்னோர் என உரிமை கொண்டாடுகிறார்கள்.பிரளயவெள்ளம் குறித்த கதையில் நோவா மற்றும் ஆதாம் ஆகிய இருவரின் இயல்புகளையும் ஒருசேரக்கொண்டவர். மீன் ஒன்றினால் பெருவெள்ளம் குறித்து எச்சரிக்கப்பட்டதால் ஒரு படகை உருவாக்கினார். இவரது படகு மலையின் உச்சியை அடைந்து நின்றது. வெள்ளம் வடிந்த பிறகு பாலும் வெண்ணையும் கலந்த ஒரு கலவையை மனு ஊற்றினார்.ஓராண்டுக்கு பிறகு தன்னை மனுவின் மகள் என்று கூறிகொண்டு ஒரு பெண் அந்த நீரிலிருந்து தோன்றினாள். இவர்கள் இருவரும் இணைந்து பூமியில் மீண்டும் மனிதகுலம் வளர்வதற்கு காரணமானார்கள்.

ஆனந்த விகடன் தகவல் களஞ்சியத்தின் யோக்கியதை இதுதான்!. பார்ப்பனப்பன்னையம் கேட்பாரில்லை என்கிற போக்கில் தவறானத் தகவல்களை அள்ளித் தெளித்திருக்கிறது. அந்தனர் (Brahmin) மற்ற பிரிவினர்களை விட அதிகமான சடங்குத்தூய்மை உடையவர்களாம். சில தொழில்களிலிருந்து விலகியிருத்தல் மூலம் ஆச்சாரத்தூய்மைகளை காப்பாற்றி வருகின்றனராம். மலம் அல்லுவதும், நாற்று நடுவதும், கல்லுடைப்பதும் எமது இனத்திற்கே உரிய தொழிலா? இந்தத் தொழில்களிலிருந்து விலகியிருத்தல் மூலம் ஆச்சாரத்தூய்மைகளைத் தாங்கள் காப்பாற்றிக் கொள்வதாக கொழுப்பெடுத்து எழுதியிருக்கிறது. ஆரிய இனம் பிற மக்கள் இனங்களைவிட உயர்ந்தது எனக்கருதப்பட்டதாக தற்பெருமை பேசுகிறது விகடன்.

மனுவின் கதையோ ஆபாசத்தின் உச்சம்!. பாலும் வெண்ணையும் கலந்த ஒரு கலவையை மனு ஊற்றினானாம். ஓராண்டுக்கு பிறகு தன்னை மனுவின் மகள் என்று கூறிகொண்டு ஒரு பெண் அந்த நீரிலிருந்து தோன்றினாளாம். இவர்கள் இருவரும் (அப்பனும் மகளும்) இணைந்து பூமியில் மீண்டும் மனிதகுலம் வளர்வதற்கு காரணமானார்களாம். அட ஆபாசத்தின் அடித்தளமே உன் பெயர்தான் ஆரியமா? இந்த இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டிலும் தகவல் களஞ்சியம் என்ற பெயரில் இப்படி அருவறுப்பான புனைக்கதைகளை கட்டவிழ்த்து விட வெட்கமாக இல்லையா உங்களுக்கு?

இப்படிப்பட்ட கூட்டத்திற்குத்தான் ஈழத்தமிழர் மீது இப்போது திடீர் அக்கரை முளைத்திருக்கிறது!. விகடனில் வாரந்தோறும் எது வந்தாலும் வராவிட்டாலும் ஈழம் தொடர்பான கட்டுரை வராமலிருப்பதில்லை. கலைஞரை வசைபாடவே துவக்கப்பட்ட கட்டுரைக்களம் அது. டெசோ உட்பட கலைஞர் எதைச்செய்தாலும் அதை விமர்சிக்கவேண்டும் என்ற நோக்கிலேயே விஷம் கக்குகிறது. மீண்டும் கலைஞர் ஆட்சிபீடத்தில் அமர்ந்து விடக்கூடாது என்கிற ஆத்தாமைதான் ஆனந்த விகடன்களை இப்படி அம்மனக்கூத்தாட வைக்கிறது. சில எடுபிடிகளும் இனத்துரோகிகளும் வேண்டுமானால் அவர்களுக்கு வாளாகியிருக்கலாம். எந்த ஒரு மானமுள்ள தமிழனாலும் இதை ஏற்றுகொள்ள முடியாது.

1937ல் குடிஅரசில் வெளிவந்த கட்டுரை வரிகளை மீண்டும் நினைவுகொள்வோம்! ஆனந்தவிகடன் வகையறாக்களை புறக்கணிப்போம்!.

– கி.தளபதிராஜ்

மகா க(கா)வி பாரதி யார்?

அகண்ட பாரதம் ஆரியநாடு!
நால்வர்ணம் நாட்டுநலன்!
பசுவதை தெய்வக்குற்றம்!
இந்தி பொதுமொழி!
சமஸ்கிருதம் தெய்வபாஷை!
மதமாற்றம் தடைசெய்!
RSS எனும் பச்சைப்பார்ப்பன இயக்கம் தோன்றும் முன்னரே இம் முழக்கங்களுக்கு சொந்தக்காரன்!.
RSS இயக்கத்தின் முன்னோடி!.தன் கவிதைகளில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் சிலதை கிறுக்கி தன்னை முற்போக்காளனாய் காட்டிகொள்ளும் வித்தையில், கை தேர்ந்தவன் ஆரிய சனாதன வெறிபிடித்த பாரதி !.
அதனால்தான்
“வேதம் அறிந்தவன் பார்ப்பான்-பல
 வித்தை தெரிந்தவன் பார்ப்பான்”
என்றான் போலும்!
அகண்ட பாரதம் ஆரியநாடு!

“உன்னத ஆரிய நாடெங்கள் நாடே”-என்றும்
“வானாறு பேரிமய வெற்பு முதல்
 பெண்குமரி யீராகும் ஆரியநா டென்றே யறி!”-என்றும்
இந்திய நாட்டை முன்று சதவீத பார்ப்பனர்களின் நாடாகப் பாடிமகிழ்ந்தான்!.
“ஆரியர் வாழ்ந்து வரும் அற்புத நாடென்பது போய்ப்
  பூரியர்கள் வாழும் புலைத்தேச மாயினதே”

“வீரியம் அழிந்து மேன்மையும் ஒழிந்து நம்
 ஆரியர் புலையர்க் கடிமைகள் ஆயினர்”. -என்று புலம்பினான்!.
நால்வர்ணம் நாட்டுநலன்!
பிராமணன், சத்திரியன், வைசியன், சூத்திரன் முதலிய நால்வருணங்கள் இருக்க வேண்டும்.நால்வருணம் அழிந்தால் மனித இனமே அழிந்து விடும் என்ற வர்ணாஸ்ரம வெறிபிடித்த பாரதி
“நாலு குலங்கள் அமைத்தான் – அதை
 நாசம் உறப்புரிந்தனர் மூடமனிதன்”-என்றான்.
“நான்கினில் ஒன்று குறைந்தால்
 வேலை தவறிச் சிதைந்தே – செத்து
 வீழ்ந்திடும் மானிடச் சாதி”-என்று ஒப்பாரி வைத்தான்.
   சர்.பிடி.தியாகராயர்,டி.எம்.நாயர்,சி.நடேசனார் ஆகியோர் தென்னிந்திய நலஉரிமை சங்கம் என்ற பெயரில் பார்ப்பனரல்லாதார் இயக்கத்தை தோற்றுவித்தபோது, அதற்கு எதிர்வினையாற்றியவன் பாரதி!
“பொய்யும் புனைவுமாகத் திராவிடர்களென்றும் ஆரியர்கள் என்றும் பழைய சொற்களுக்குப் புதிய அபாண்டமான அர்த்தங்கள் கற்பித்துக் கொண்டு வீண் சண்டைகள் வளர்ப்பதில் ஹிந்து சமூகத்துக்கே கெடுதி விளையக்கூடும்.இந்தப் பிராமணரல்லாதார் கிளர்ச்சி கால கதியில் தானே மங்கி அழிந்து விடுமென்று நிச்சயிப்பதற்கும் போதிய காரணங்களிருக்கின்றன”என்றான்.
பசுவதை தெய்வக்குற்றம்!
   “பசுவை இந்துக்களாகிய நாங்கள் தெய்வமாக வணங்குவதால், நாங்கள் பெரும்பகுதியாக வாழ்வதும், எங்களுடைய பூர்வீக சொத்தாகிய இந்தத் தேசத்தில் பஹிரங்கமாகப் பசுவின் கொலையை யாரும் செய்யாமல் இருப்பதே மரியாதையாகும்” என்று 1917 லேயே சுதேசமித்திரன் ஏட்டில் பசுவதை தடை கோரியவன் பாரதி!
இந்தி பொதுமொழி!
    இந்தியாவின் தேசியமொழியாக இந்தி இருக்கவேண்டும் என்று 1906ல் “இந்தியா” வார ஏட்டில் “இந்திபாஷை பக்கம்” என்ற தலைப்பில் கட்டுரை எழுதினான்.“தமிழர்களாகிய நாம் ஹிந்தி பாஷையிலே பயிற்சி பெறுதல் மிகவும் அவசியமாகும். ஹிந்திப் பாஷையை எதிர்க்க என்ன அவசியம் இருக்கிறது என்று கேட்கிறோம். இந்தியா பலவித பிரிவுகளுடையதாய் இருந்த போதிலும் உண்மையிலே ஒன்றாய் இருப்பதற்கினங்க, அதிலுள்ள வெவ்வேறு நாடுகளிலே வெவ்வேறு பாஷைகளிருந்த போதிலும் முழுமைக்கும் ஒரு பொது பாஷை வேண்டும். தமிழர்கள் தமிழும் ஹிந்தியும், தெலுங்கர் தெலுங்கும் ஹிந்தியும், பெங்காளத்தார் பெங்காளியும் இந்தியும் என இவ்வாறே எல்லா வகுப்பினரும் அறிந்திருப்பார்களானால் நமக்குப் பொதுப்பாஷை ஒன்றிருக்கும்”. (பாரதி தரிசனம்)
 சமஸ்கிருதம் தெய்வபாஷை!
     செத்தமொழி சமஸ்கிருதத்தை தெய்வபாஷை என்று உயர்த்திப்பிடித்தவன் பாரதி!
“நம் முன்னோர்களைப் பின்பற்றி புண்ணிய பாஷையாகக் கொண்டாடி வரும் சமஸ்கிருத பாஷை மிகவும் அற்புதமானது. அதைத் தெய்வ பாஷையென்று சொல்வது விளையாட்டன்று. மற்ற சாதாரண பாஷைகளையெல்லாம் மனித பாஷையென்று சொல்லுவோமானால், இவை அனைத்திலும் சிறப்புடைய பாஷைக்குத் தனிப்பெயர் ஒன்று வேண்டுமல்லவா. அதன் பொருட்டே அதைத் தெய்வ பாஷை என்கிறோம்”.(பாரதியார் கட்டுரைகள்)
“யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழிபோல்
 இனிதாவ தெங்கும் காணோம்”
என்கிறப்பாடலைக்கூட பாரதி 1915 ஆம் ஆண்டு மதுரையில் நடைபெற்ற தமிழ்ச்சங்கத்தின் பரிசுப் போட்டிக்காக நண்பர்களின் வற்புறுத்தலினால் எழுதியதாக கூறப்படுகிறது.எனவே இப்பாடலும் பாரதிக்கு தமிழ்மேல் இருந்த காதலால் எழுதப்பட்டது அல்ல என்பது புலனாகிறது.
மதமாற்றம் கூடாது!
   பஞ்சத்தில் பசியால் வாடிய மக்களுக்கு பல்வேறு உதவிகளைச் செய்துவந்த கிருத்துவப்பாதிரியார்கள் மீது சீறிப்பாய்ந்தான் பாரதி.”எங்கிருந்தோ வந்த ஆங்கிலேயப் பாதிரிகள் பஞ்சம் பற்றிய ஜனங்களுக்குப் பலவித உதவிகள் செய்து நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்களையும், முக்கியமாக திக்கற்ற குழந்தைகளையும், கிறிஸ்தவ மதத்திலே சேர்த்துக் கொள்கிறார்கள்.
  ஹிந்து ஜனங்களின் தொகை வருஷந்தோறும் அதிபயங்கரமாகக் குறைந்து கொண்டு வருகிறது. ஹிந்து ஜனங்கள்! நமது ரத்தம், நமது சதை, நமது எலும்பு, நமது உயிர். கோமாமிசம் உண்ணாதபடி அவர்களைச் சுத்தப்படுத்தி, அவர்களை மீண்டும் நமது இந்து சமூகத்திலே சேர்க்க வேண்டும். (பாரதியார் கட்டுரைகள்)
   1921 இல் “லோக குரு பாரதமாதா” என்ற தலைப்பில் “இந்தியாவிற்குச் சுதந்திரம் கேட்பதே இந்து தர்மத்தைக் காப்பாற்றத்தான்” என்று எழுதியுள்ளான்.(பாரதியார் கட்டுரைகள்)
பாரதியும் மீசையும்!
    பார்ப்பன தர்மத்திற்கு எதிராக மீசை வளர்த்தான் பாரதி என்று சிலாகிப்பர் சிலர்.பாரதியின் மீசை பார்ப்பன தர்மத்திற்கு எதிரானதா? தான் மீசை வளர்த்த கதையை அவரே சொல்கிறார்!.
    “வேத பூமியாகிய ஆரிய வர்த்தத்தில் பிராமணர்களில் மீசை இல்லாமலிருப்பது சாஸ்திர விரோதமென்று பாவிக்கிறார்கள். அங்கு ஒருவன் மீசையைச் சிரைத்தால் அவனுடைய நெருங்கிய சுற்றத்தாரில் யாரேனும் இறந்து போனதற்கடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. பல வருஷங்களுக்கு முன்பு நான் ஸ்ரீகாசியில் ஜயநாராயண கலாசாலை என்ற இங்கிலீஷ் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்ந்து வாசிக்கப் போனேன். நான் தமிழ்நாட்டிலிருந்து சென்றவனாதலால் தமிழ்நாட்டுப் பிராமணரின் வழக்கப்படி அடிக்கடி முகச்சவரம் செய்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது என்னுடன் படித்துக் கொண்டிருந்த பிள்ளைகள் என்னை நோக்கி மிகவும் ஆச்சர்யப்பட்டனர்.
     எப்போது பார்த்தாலும் இவன் மீசையை சிரைத்து விட்டு வருவதன் காரணம் யாதென்று அவர்களுக்குள்ளேயே பலநாள் ஆலோசனை செய்து பார்த்தார்கள். அவர்களுக்கொன்றும் புலப்படவில்லை. கடைசியாக என்னையே ஒருவன் கேட்டுத்தீர்த்தான். ‘உங்கள் குடும்பத்தில் யாரேனும் வாரம் தவறாமல் செத்துப் போய்க் கொண்டிருக்கிறீர்களா? என்று என்னிடம் வினவினான். அவன் இங்ஙனம் கேட்டதன் காரணத்தை அறிந்து கொண்டு, “அப்படியில்லையப்பா! தமிழ்நாட்டில் பிராமணர் மீசை வைத்துக் கொள்ளும் வழக்கமில்லை என்று தெரிவித்தேன்.”என்கிறார். (பாரதியார் கட்டுரைகள்). எனவே வடநாட்டு ஆரியர்களின் கலாச்சார முறையைப் பின்பற்றியே பாரதி மீசையை வைத்துக் கொண்டார் என்பது தெரிகிறது.
    ஆங்கிலேயரிடம் மன்னிப்பு கோருவதும்,வெள்ளையன் கையில் அகப்படாமல் ஓடிஒளிந்து, தலைமறைவு வாழ்கை வாழ்வதுமாக இருந்த பாரதியின் மீசையை வீரத்தின் அடையாளமாக பலர் புகழ்வதைக்கண்டு எப்படி சிரிப்பது எனத் தெரியவில்லை!.
    “அச்சமில்லை அச்சமில்லை” என்று அவன் பாடியதை நினைக்கையில், கோழைகள் இருள் சூழ்ந்த பகுதிகளைக் கடக்கும்போது பயம் தொற்றிகொள்ளாமல் இருக்க உரத்த குரலில் பாடிகொண்டோ,பேசிகொண்டோ நடக்கும் பழக்கம் இன்றும் கிராமப்பகுதிகளில் உண்டு.அதுதான் நினைவிற்கு வருகிறது.பாரதியின் “அச்சமில்லை அச்சமில்லை” பாடலும் அந்தவகையில் எழுந்தது தானோ?
பாரதி ஆராய்ச்சி!
    திராவிட இயக்கத் தோழர்களே கூட பாரதியின் ஒருசில பாடல் வரிகளை பார்த்துவிட்டு தவறான மதிப்பீட்டுக்கு வந்துவிடுகிறார்கள். 1937 லேயே “பாரதி ஆராய்ச்சி” என்ற தலைப்பில் குடியரசு ஏட்டில் வெளிவந்த கட்டுரை இதற்கு தக்க பதிலாக அமையும்!.
   “பாரதியை ஒரு தெய்வமாக பாவித்து, அவருடைய படத்துக்கு மாலைபோட்டு, தீப நெய்வேத்தியங்கூட சிலர் செய்கிறார்கள்.இப்படியெல்லாம் செய்வதற்கு காரணம் பார்ப்பனர்களின் சூழ்ச்சிப் பிரச்சாரமும், பொதுமக்களின் குருட்டுத்தனமான முட்டாள் நம்பிகையுமே ஆகும்.
  இந்தக் கொண்டாட்டங்களுக்கு முக்கிய காரணம் அவர் ஒரு பார்ப்பனர் என்பதேயாகும்.ஒரு பார்ப்பான் எவ்வளவு அயோக்கியனாயிருந்தாலும் , ஒழுக்கங்கெட்டவனாயிருந்தாலும், துர்பழக்கமுடையவனாயிருந்தாலும், பேடியாயிருந்தாலும், பித்துக்குளியாய் இருந்தாலும் அவனைப்பற்றி  அவனுடைய குற்றங்களையெல்லாம் மறைத்து “இந்திரன்” என்றும் “சந்திரன்” என்றும் உயர்த்திப் பேசி, எழுதி அதன் மூலம் தங்கள் இனப்பிழைப்புக்கு வழிதேடிக் கொள்கிறார்கள்.இந்த அடாத காரியத்துக்கு தகுந்த வசதிகள் அவர்களுக்குத் தாராளமாய் இருக்கின்றன.
  மனு ஆட்சி எப்படியாவது  ஏற்படவேண்டும் என்று பார்ப்பனர்கள் இரவும் பகலும் கனவு கொண்டிருக்கும் பொழுது, அதற்கு உதவியாக எழுதப்பட்டிருக்கும் பாடல்களை பார்ப்பனர்கள் கை நழுவ விடுவார்களா? பாரதி அநேக பாடல்களை குடிவெறியில் பாடியிருக்கிறார்.அவர் நிதான புத்தியோடு பாடவில்லை என்று சுலபத்தில் அறிந்து கொள்ளலாம்.
  பார்ப்பனரைப் பற்றி பாரதியின் உண்மையான அபிப்பிராயம் என்னவென்றால் பார்ப்பனரே உயர்ந்த வகுப்பினரென்றும்,இந்தியா அவர்களுக்கு சொந்த சொத்து என்றும், அவர்களுடைய ஆரிய பாஷையே உயர்ந்ததென்றும் கருதியே வந்திருக்கிறார் என்பதுதான்!. பார்ப்பனரின் நிலைமை உயர வேண்டுமென்பதே அவருடைய நோக்கமென்றும் தெரிகிறது. இதற்கு மாறாக அவரைப்பற்றி நினைத்துகொள்ள  “பார்ப்பானை ஐயரென்ற காலமும் போச்சே”, “தமிழ்மொழி போல் எங்கும் காணோம்”  என்ற வரிகள் எடுத்துக்காட்டப் படுமானால் அப்படி இரன்டொன்று பாடியிருப்பதும் கூடக் குடிவெறி என்று தான் சொல்லவேண்டும்”
(குடிஅரசு 17.10.1937)