Category Archives: அரசியல்

ஆட்டைக் கடித்து, மாட்டைக் கடித்து?

இன்றைக்கு ஒரு பத்திரிக்கையில், புது தில்லியிலிருந்து க.திருநாவுக்கரசு எனும் பெயரில் எழுதிய கட்டுரை ஒன்று வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இங்கே அதே பெயரில் திராவிடர் இயக்கத்தைப் பற்றி எழுதும் ஒரு எழுத்தாளர் இருக்கும்போது, அதே பெயரில் எழுதுகிறோமே என்ற தார்மீக பொறுப்பு அந்த எழுத்தாளரிடமும் இல்லை, வெளியிடும் பத்திரிக்கையிடமும் இல்லை;

சரி, விஷயத்துக்கு வருவோம். இப்போது, தமிழ் நாட்டில் ஜெயலலிதா மீதான தனி நபர் வழிப்பாட்டுக்கு ஆரம்பப் புள்ளியே பெரியார் தானாம். அவர் இயக்கத்தை சர்வாதிகாரியாக இருந்து நடத்தினாராம், பொதுக் கூட்டங்களில், தனது கருத்தைக் கூறிவிட்டு, இதை ஏற்பவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; முடியாதவர்கள் தள்ளி விடுங்கள் என்று கூறினாலும், இயக்கத்திற்குள், அதுபோல் ஒரு ஜனநாயக கோட்பாட்டை, பெரியார் என்றைக்கும் கடைப்பிடித்தது கிடையாதாம். இது தனி நபர் வழிபாடாம், இதைத் தான், கலைஞர், எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா எல்லோரும் அப்படியே கடைப்பிடித்தார்களாம், அண்ணா மட்டும் விதி விலக்காம்.

இதோடு நிற்கவில்லை; சீனாவில் மாவோ எப்படி வழிபடப்பட்டார் என்பது உலகறிந்த செயலாம். (காம்ரேடுகள் கவனத்திற்கு),

இந்த கருத்தெல்லாம், திராவிட இயக்கத்தின் வரலாறு தெரியாதவர்களுக்கு அதிர்ச்சியைத் தருமாம். ஆனால் இது உண்மையாம்?

இவ்வாறு, இந்த உண்மை விளம்பி, புது தில்லியிலிருந்து அபத்தத்தை ஒரு கட்டுரையாக வடித்துள்ளார்.
முதலில், பெரியாரை, யாரும் வழிபட வில்லை; அவர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே, மேடையிலே அவரை யாராவது பாராட்டினால், உடனே, அவரை, நிறுத்தச் சொல்லுமாறு செய்கை செய்து, நிறுத்துபவர் பெரியார் என்பது அவரது பொதுக் கூட்ட சொற்பொழிவைக் கேட்டவர்களுக்கு நன்றாக தெரியும். புது தில்லிகாரருக்கு தெரியவில்லை என்றால், அதற்கு நாம் பொறுப்பல்ல.
பெரியவர்களைக் கண்டால், காலில் விழும் ஒரு முறையைக் கூட கடுமையாக கண்டித்தவர் பெரியார். மனிதனுக்கு மனிதன் மரியாதை செலுத்துவதற்கு இது முறையல்ல என சுட்டிக்காட்டியவர் பெரியார்.
பொதுக்கூட்டத்தில் தனது கருத்தை கூறுவதற்கு எல்லா உரிமையும் தனக்கு உண்டு என்பதில் எந்த அளவு உறுதியாக இருந்தாரோ, அந்த அளவு பேச்சைக் கேட்கும் மக்களுக்கு, தனது கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும், தள்ளிவிடவும், உரிமையுண்டு என வெளிப்படையாக கூறியவர் பெரியார்.
ஆனால், தனது இயக்கம், ஒரு சுயமரியாதை இயக்கம் மட்டுமல்ல; சமூக புரட்சி இயக்கம் என்ற நிலையில் இயக்கத்தில் சேரும்வரை ஒருவரது கருத்து எந்த நிலையில் இருந்தாலும், இயக்கத்தில் தன்னை ஒப்படைத்து விட்டபின்னர், அந்த இயக்கத்திற்கு கட்டுப்பாடுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும்; தலைமை என்ன சொல்கிறதோ, அதற்கு கீழ்படிந்து நடக்க வேண்டும் என்று சொன்னவர் பெரியார். இது தனது இயக்கத்திற்கு மட்டுமல்ல, எந்த இயக்கத்திலும், இந்த கட்டுப்பாடு மிக முக்கியம் என்பதை, அண்ணா அவர்கள், திமுகவில் கோட்பாடாக, கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு என்று சொன்ன நிலையில், பெரியார் அவர்கள், இந்த கோட்பாட்டில், கட்டுப்பாடுதான் மிக முக்கியம் என சொன்னவர். இதில் என்ன தவறு இருக்கிறது.
ஆனால், இன்றைக்கு, ஜெயலலிதாவின் கட்சியில், தனி நபர் வழிபாடு, என்பது, இயக்க கட்டுப்பாடு என்ற நிலையை தாண்டி, அங்கே, செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை எந்த பெரியார் சிந்தனையாளரும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை;
இயக்கத்தில் கட்டுப்பாடுடன் இருப்பதற்கும், தனக்கு பதவி வேண்டும் என்ற நிலையில், ஒருவரை வழிபடும் கூட்டத்திற்கும் முடிச்சு போடுவது, சுயமரியாதை இயக்கத்தைப் பற்றியும், பெரியாரைப் பற்றியும் எந்த புரிதலும் இல்லாமல் இருக்கும் ஒருவரின் பிதற்றல் என்று தான் நாம் கருத வேண்டியுள்ளது.
பெரியார் என்ற மகத்தான புரட்சியாளரை, புத்துலகின் தீர்க்கதரிசி என யுனெஸ்கோ பாராட்டிய ஒரு மனித நேயரை, கொச்சைப்படுத்தலாம் என புது தில்லி திருநாவுக்கரசுக்கு ஆசை இருக்கலாம்; எழுத உரிமையும் இருக்கலாம், ஆனால், இந்த மனிதரின் பிதற்றலை, சுயமரியாதையையும், பகுத்தறிவையும் பெரியாரால் புரிந்து கொண்ட எவரும் ஏற்க மாட்டார்கள் என்பதை தில்லி திருநாவுக்கரசும், வெளியிட்ட பத்திரிக்கையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பேசநா இரண்டுடையாய் போற்றி!

ராஜீவ் கொலை வழக்கில் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள் விடுதலை குறித்து கருணாநிதி இரட்டை வேடம் போடுகிறார், கபட நாடகம் ஆடுகிறார் என்று சட்டப்பேரவையில் முதல்வர் ஜெயலலிதா தெரிவித்துள்ளார்.

கீழ்கண்டவற்றையும் பலர் படித்து தெரிந்துகொள்ளவேண்டும், தெரிந்து அதை மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்துகொள்ளவேண்டும்.

“ ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை. மாறாக, நளினிக்கு விதிக்கப்பட்ட மரணதண்டனை ஆயுள் தண்டனையாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டது. இவ்வாறு நளினியை காப்பாற்றியது படுகொலை செய்யப்பட்ட ராஜீவ் காந்தியின் மனைவியும், காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவியுமான சோனியா காந்தி. மேற்படி நளினியை, கொலை செய்யப்பட்ட முன்னாள் பாரத பிரதமரின் மகள் ப்ரியங்கா சிறையில் சென்று பார்கிறார். இப்படி போய் பார்க்கலாமா? அது அடுக்குமா? இப்போது நளினி ஏதோ உரிமைக்காக போராடுவதுபோல் தன்னை விடுதலை செய்யவேண்டும் என்று உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு போடுகிறார். உலகத்தில் வேறு எந்த நாட்டிலும் நடக்காதது எல்லாம் இந்தியாவில் நடக்கிறது! இது சோனியா மற்றும் பிரியங்கா ஆகியோருடைய சொந்த பிரச்சனை அல்ல. அவர்களுடைய குடும்ப பிரச்சனை அல்ல. இது ஒரு நாட்டு பிரச்சனை. ஒரு முன்னாள் பாரத பிரதமர் படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் இந்த நாட்டின் இறையாண்மைக்கு விடப்பட்ட சவால். யாருடைய தனிப்பட்ட உரிமையும் இதில் இல்லை. இப்போது தமிழகத்தில் எனது தலைமையிலான ஆட்சி நடைபெற்றுகொண்டிருந்தால், தடை செய்யப்பட்ட இயக்கங்களுக்கு ஆதரவாக பேசியிருப்பவர்களை நிச்சயமாக கைது செய்திருப்பேன்.

தற்போது பொடா சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டது என்ற அசட்டு தைரியத்தில் சிலர் பகிரங்கமாக தேச விரோத கருத்துக்களை பேச ஆரம்பித்துவிட்டனர். POTA இல்லாவிட்டாலும், தற்போதுள்ள சட்டவிரோதமான நடவடிக்கைகள் தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ், இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிராக பேசுபவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம். ஆனால் நடவடிக்கை எடுக்க மைனாரிட்டி தி.மு.க அரசின் முதலமைச்சருக்கு மனமில்லை. எப்போதெல்லாம் கருணாநிதி ஆட்சிக்கு வருகிறாரோ, அப்போதெல்லாம் விடுதலைபுலிகள் அமைப்புக்கு ஆதரவான பேச்சுக்கள் தமிழ்நாட்டில் பகிரங்கமாகவே நடைபெறுகின்றன.”

23.10.2008 அன்று நமது எம்ஜியாரில் வெளிடப்பட்ட ஜெயலலிதாவின் அறிக்கையின் ஒரு பகுதியான மேலுள்ளவற்றை படிக்கும்போது….

பேராசைப் பெருந்தகையே போற்றி!
பேசநா இரண்டுடையாய் போற்றி!
தந்திர மூர்த்தி போற்றி!
தாசர்தம் தலைவா போற்றி!
வஞ்சக வேந்தே போற்றி!
கொடுமைக் குணாளா போற்றி!
கோழையே போற்றி போற்றி!
பயங்கொள்ளிப் பரமா போற்றி!
படுமோசம் புரிவாய், போற்றி!

சிரித்திடு நரியே போற்றி!
ஒட்டு வித்தை கற்றோய், போற்றி!
உயர் அநீதி உணர்வோய், போற்றி!
எமதுஇனம் கெடுத்தோய், போற்றி!
ஈடில்லாக் கேடே போற்றி!
இரைஇதோ போற்றி! போற்றி!
ஏத்தினேன் போற்றி! போற்றி!

என்ற அறிஞர் அண்ணாவின் ஆரியமாயை பாடல்தான் நினைவுக்கு வருகிறது!

– திராவிடப் புரட்சி

‘தி இந்து’ பத்திரிக்கை செய்தி வெளியிடுவதில் காட்டும் நேர்மையின் லட்சணம்!

பேரறிவாளனின் தாயார் அற்புதம் அம்மாளின் நேர்க்காணலை சமஸ் அவர்கள் தி இந்துவில் வெளியிட்டுள்ளார்.

அதில் ஒரு முக்கியமான அரசியல் கேள்வி கேட்கிறார். ஏன் அரசியல் கட்சிகள் பகிர்ந்துகொள்ளவில்லையா? என்பதே அந்த கேள்வி.

அதற்கான அற்புதம் அம்மாளின் பதில் ‘தி இந்துவில்’ வெளிவந்துள்ளது. அந்த பதிலுக்கான இறுதிப்பகுதி, “நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, வைகோ, சீமான் இவங்கெல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே…” என்று முடிகிறது.

அந்த பேட்டியில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை.

ஆனால், பேட்டியை எடுத்த சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கில் அந்த பேட்டி அப்படியே வெளிவந்துள்ளது. அதில், கீழ்கண்டவாறு அந்த பேட்டி முடிவடைகிறது.

“நெடுமாறன், நல்லகண்ணு, தியாகு, கொளத்தூர் மணி, வைகோ, சீமான் இவங்கல்லாம் பெரிய ஆதரவைத் தந்திருக்காங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல இப்போ முதல்வர் அம்மா என் பிள்ளையை மீட்டுத்தர்றேன்னு சொல்லிட்டாங்களே… ”

நன்றாக கவனிக்கவும், பேட்டி எடுத்தவர் அவரது பிளாக்கில் அந்த பேட்டியை முழுமையாக வெளியிட்டுள்ளார். அது அப்படியே தி இந்துவில் பிரசுரமாகியிருக்கிறது. ஆனால், அதில் கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் இல்லை. அந்த காலம் போல ஆச்சு கோர்ப்பவர் செய்த பிழை என்று இன்றைய கணினி காலத்தில் சொல்லி தப்பிக்க முடியாது.

அன்று சி.பி.ஐ அதிகாரி தியாகராஜன் அறிவு சொல்லாத ஒன்றை பதிவு செய்தார், இன்று இந்து சொல்லியதை மறைக்கிறது. இரண்டும் ஒன்றே! குற்றமே!

கொளத்தூர் மணி அவர்களின் பெயர் வேண்டுமென்றே தவிர்க்கப்பட்டுள்ளதாக தோன்றுகிறது. இதன் மூலம் தூக்குதண்டனைக்கு எதிராக போராடுபவர்களுக்கு இடையே, ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பவர்களுக்கு இடையே ஒரு பிளவை உண்டாக்கும் முயற்சியாகவே இது தெரிகிறது.

ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்! இந்த பேட்டியே தி.மு.க, தி.க, கொளத்தூர் மணி, கோவை.இராமகிருட்டிணன், சு.ப.வீ உள்ளிட்ட மற்ற பெரியாரிய இயக்கங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட களத்தில் இருந்து பிரித்து மேய்வதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ள ஒன்றாகவே சந்தேகிக்கத் தோன்றுகிறது.

இந்த பேட்டி நம்பகத் தன்மை அற்றதாக இருக்கிறது! அற்புதம் அம்மாள் உண்மையிலேயே இப்படியெல்லாம் பேசியிருக்கிறாரா? என்று சந்தேகிக்கும் வண்ணம் இருக்கிறது.

இதை பார்ப்பனியம் என்று சொன்னால் கோபித்துக்கொள்வார்கள் எனவே இப்படிச் சொல்லுகிறேன்…

ராஜபக்சேவின் நண்பரது பத்திரிக்கை அல்லவா? இப்படித்தான் செயல்படும்!

இத்துடன் சமஸ் அவர்களின் பிளாக்கை ஸ்க்ரீன் ஷாட் எடுத்து போட்டுள்ளேன் ஆதாரமாக!

– திராவிடப் புரட்சி

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

அற்புதம் அம்மாளின் நேர்காணல் தி இந்துவில் வந்திருக்கிறது. திராவிடர் கழகம் மற்றும் தி.மு.க ஆகிய இயக்கங்கள் குறித்த அவரது கருத்துகளை வேதனையோடு பகிர்ந்துள்ளார்.

“ராஜீவ் கொலை வழக்கில் விடுதலை பெறுபவர்களை வைத்து கலைஞருக்கு எதிராக பேட்டி கொடுக்கவும், பிரச்சாரம் செய்யவும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்படலாம், அவர்களை அரசியலுக்கு பயன்படுத்த முயற்சிக்கலாம்” என்று இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நான் பதிந்த கருத்துகளை படித்து சிலர் வருத்தப்பட்டனர். அவர்கள் தற்போது அற்புதம் அம்மாளின் பேட்டியை படித்து ஓரளவிற்கு புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அற்புதம் அம்மாள் உள்ளிட்ட பலர் அறிந்துகொள்ளவேண்டிய செய்தி என்னவென்றால்…

விடுதலை குறித்த செய்தி சுடச் சுட வந்து சேர்ந்தபோது, நான் நின்றுகொண்டிருந்த இடம் பெரியார் திடல். உடனடியாக தொலைக்காட்சியும் கணினியும் இருக்கும் அறையை நோக்கி நடக்கவில்லை ஓடினோம். அடுத்த சில நிமிடங்களில், அங்கிருந்தே விடுதலையை மகிழ்வோடு வரவேற்றும், தமிழக அரசை பாராட்டியும் முகநூலில் நிலைத்தகவலை பதிந்தோம். அங்கிருந்தவர்கள் அனைவரும் செய்தி அறிந்து மகிழ்ந்தனர். இந்த மகிழ்ச்சிக்கான காரணத்தை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்வார் என்று நம்புகிறேன்.

பேரறிவாளனுக்கு தூக்கு தண்டனை ரத்து மற்றும் விடுதலை ஆகிய இரண்டு செய்திகளுக்கும் தி.க மற்றும் தி.மு.க தோழர்கள் மகிழ்ந்தனர், மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர், கொண்டாடினர். இவ்விரு இயக்கத்தின் தலைமையின் எண்ணத்தை இயல்பாக வெளிக்காட்டினர் அதன் தொண்டர்கள். தலைமைக்கு எதிராக நடப்பவர்கள் அல்ல இவ்விரு இயக்கத்தின் தொண்டர்களும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் நன்றாக அறிந்தவரே.

இன்று மட்டுமல்ல, பேரறிவாளன் விடுதலை பெறவேண்டும் என்ற உணர்வை இவ்விரு இயக்கங்களின் தொண்டர்களும் ஆரம்பத்தில் இருந்து தொடர்ந்து கொண்டிருப்பது என்பது தற்செயலான ஒன்றல்ல என்பதை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்ள முயலவேண்டும். அவ்வுணர்வு பட்டுப்போகாமல், இன்றளவும் தொடர்வது இவ்விரு இயக்கங்களின் தலைவர்களின் ஆதரவு இல்லாமல் என்று அற்புதம் அம்மாள் கருதினால் அது தவறு.

இன்றும், குற்றமற்றவர்கள் என்று சொல்லி விடுதலை செய்யவில்லை என்பதை நன்றாக உணர்ந்திருக்கும் அற்புதம் அம்மாள், ‘அறிவுக்கும் இயக்கத்திற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று தி.க அறிவித்தது’ என்று தனது மனக்குமுறலை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். ராஜீவ் கொலை நடந்த போது, அறிவு பெரியார் திடலில் இருந்தார் என்பதை அவரே சொல்லுகிறார். விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத் தலைவர் பிரபாகரனுக்கான சம்மனும் அதே திடலுக்கே அனுப்பப்பட்டது. தந்தை பெரியாரால் உருவாக்கபட்ட திராவிடர் கழகம், ஆர்.எஸ்.எஸ் போன்று தடை செய்யப்படாமல் இருக்க, அதன் தலைமை எந்த அளவிற்கு போராடியிருக்கும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் ஏனோ சிந்திக்க மறுக்கிறார். “விடுதலைப்புலிகளுக்கும் எங்களுக்கு எந்த தொடர்பும் இல்லை” என்று வைகோ அவர்கள் சொல்லியதாவது அவருக்கு நினைவிருக்கிறதா? என்பது தெரியவில்லை. அவருக்கு எப்படி மகன் முக்கியமோ, அப்படி தலைவர்களுக்கு இயக்கம் முக்கியம். கொலைப் பழியை ஓர் இயக்கம் சுமக்காமல் இருக்க செய்யவேண்டியவைகளை செய்வதே ஒரு இயக்கத்தின் தலைமையின் மிக முக்கியமான பணி என்பதை அற்புதம் அம்மாள் அறியாதவர் அல்ல.

ராஜீவ் கொலை நடந்த பிறகு, காவல்துறை யாரை நோக்கி திரும்பியது, யார் யார் விசாரணைக்கு அழைக்கபட்டார்கள், கைதானார்கள், சிறை சென்றார்கள், ஓடி ஒளிந்தார்கள், தலைமறைவாக வாழ்ந்தார்கள் என்பதையெல்லாம் அற்புதம் அம்மாள் மறந்திருக்கமாட்டார் என்று நம்புகிறேன். அதில் எத்தனை பேர் அற்புதம் அம்மாளின் போற்றுதலுக்குரிய ஜெயலலிதா அம்மையாரின் கட்சியை சேர்ந்தவர்கள்? என்பதை அற்புதம் அம்மையாரின் மனசாட்சியே அவருக்கு எடுத்துச் சொல்லும்.

ஜெயலலிதா இதுநாள் வரை இவரது போராட்டத்தை அறியாதவரா? இவரது போராட்டத்தில் இருக்கும் நியாயத்தை உணர்ந்து ஒரு நாளாவது தூக்கு தண்டனையை ரத்து செய்யவேண்டும் என்று அறிக்கை விட்டதுண்டா? மாறாக, “ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை” என்றுதானே அறிக்கை விட்டார்.

இன்று சந்திக்க வாய்ப்பளித்த ஜெயலலிதாவை இதுநாள்வரை அற்புதம் அம்மாள் ஏன் சந்திக்க முயலவில்லை? அல்லது முயன்றும் சந்திக்க முடியவில்லையா? இந்த கேள்வியை அற்புதம் அம்மாளின் மனசாட்சிக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

இன்றும் நிரபராதிகளை விடுதலை செய்யுங்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர்கள் கலைஞரும் ஆசிரியர் வீரமணியும் தானே…. ஜெயலலிதா அம்மையார் அல்லவே! ஜெயலலிதா அவர்களை நிரபராதிகள் என்று அவர் வாயால் சொல்லுவாரா? ஜெயலலிதாவை பொறுத்தவரை தண்டனை பெற்ற குற்றவாளிகளை விடுதலை செய்கிறார் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் மறந்துவிடக்கூடாது.

ராஜீவ் கொலையை பயன்படுத்தி அரசியல் லாபம் அடைந்தவர்கள் நல்லவர்களாகவும், நட்டம் அடைந்தவர்கள் கெட்டவர்களாகவும் அற்புதம் அம்மையாரின் கண்களுக்கு தெரிந்தால் அதில் வியப்பில்லை.

“கனக்கும் பையை ஒரு தோளிலிருந்து இன்னொரு தோளுக்கு மாற்றுகிறார் அற்புதம் அம்மாள்” என்று முடிகிறது தி இந்துவின் கட்டுரை. ஆம். வலியோடு சுமந்த தோளை விட, இதுநாள் வரை சுகமாக இருந்த தோள் அவருக்கு வசதியாக இருக்கிறது.

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

நன்றி: திராவிடப் புரட்சி

திராவிட மாயை(!?)

ஒரு இனம் உலகெங்கும் உள்ள மொழியியல், தொன்மையியல் ஆராய்ச்சியாளர்களால் அந்த இனத்தின் மொழியாலேயே, அந்த மொழியின் தொன்மையாலேயே இனம் காணப்படுகிறது. சமஸ்கிருதம், ஹீப்ரூ உட்பட பல தொன்மையான மொழிகள் இன்று செத்த மொழிகள் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், இன்னும் உயிருடன், வீச்சுடன், செழுமையுடன் வாழும் மிகச்சில தொன்மையான மொழிகளுள் தமிழும் ஒன்று. அதனால் இந்தியர்களுக்கு, தமிழர்களுக்கு அதன் முக்கியத்துவமும் பெருமையும் தெரிகிறதோ இல்லையோ உலக அறிஞர்களும், பல வளர்ந்த நாடுகளும் தமிழுக்கான மரியாதையை, தமிழுக்கான முக்கியத்துவத்தை தங்கள் மொழி சார்ந்த நிகழ்ச்சிகளில் கொடுக்கின்றன, கொடுக்கிறார்கள்.

தமிழில் இருந்து நீண்ட நெடுங்காலத்திற்கு முன் பிரிந்த தெலுங்காகட்டும், சில நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் பிரிந்த கன்னடமாகட்டும், வெகு சில ஆண்டுகளுக்கு முன் தோன்றிய மலையாளமாகட்டும் அனைத்தும் தமிழ் மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவையே. ஆரியர்களைப் பொறுத்தவரை சிந்து சமவெளி நிலப்பரப்பில் இருந்த கறுப்பர்கள் யாவரும் திராவிடர்களே. பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு நிகழ்ந்த அவர்களின் வருகையின் போது தமிழ் இப்போது உள்ள வடிவத்தில் இல்லையென்றாலும் அது பல மொழிகளாக பிரிந்திருக்கவில்லையென்றும், ஒரே மொழியாகத்தான் இருந்தது என்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகிறார்கள். மேலும் ஆரியர்கள் தமிழர்களைக் குறிக்க பயன்படுத்திய இந்த ‘திராவிட’ எனும் சொல் தமிழ், பின் திரமிள என்பதில் இருந்து மருவிய சொல்லேயாதலால் அதனை சமஸ்கிருத சொல்லாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. மேலும் திராவிட என்பதற்கு சமஸ்கிருதத்தில் வேறு எந்த அர்த்தமும் கிடையாது. அதனால் திராவிட என்பது தமிழர்களைக் குறிக்க பிரத்யேகமாக ஆரியர்களால் உபயோகிக்கப்பட்ட வார்த்தையே ஆகும். நாம் பெரும்பான்மையாக வாழ்ந்த நிலப்பரப்பையும் ‘திராவிடர் நிலம்’ என்றே வழங்கினார்கள்.
(ஆதாரம்: ‘ரிக்வேத கால ஆரியர்கள்’ நூல். எழுதியவர்: ராகுல சாங்கிருத்தியாயன்)

திராவிட (தமிழ்) இனத்திற்கு எதிரானவர்கள், முக்கியமாக சமஸ்கிருதத்தை தங்கள் கடவுளர் மொழியாகக் கொண்டுள்ள இந்து மதவாதிகள் கூறும் இன்னொரு குற்றச்சாட்டு, கால்டுவெல் அடிப்படையில் ஒரு பாதிரியார் என்றும் அதனால் மதத்தை பரப்ப அவர் செய்த சதியே ஆரிய-திராவிட மொழிக்குடும்ப பிரிப்பு என்பதும் ஆகும்! சரி அப்படியே ஆகட்டும்! நாம் கால்டுவெல்லை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளவே வேண்டாம். ஆங்கிலேய அரசின் ஆட்சிக்காலத்தில் இந்தியாவில் ICS (Indian Civil Service) அதிகாரியாக, இராமநாதபுரம், சென்னை உட்பட்ட இடங்களின் ஆட்சியாளராக பல ஆண்டுகாலம் சிறப்பாக பணியாற்றியவர் எல்லிஸ். திராவிட மொழிகளை இனங்கண்டதில், திராவிட மொழிகளின் தனித்துவத்தை கண்டறிந்ததில் இவரது பணி போற்றத்தக்கது. (இவர் பிற்காலத்தில் தன் பெயரை தமிழ் மேல் கொண்ட காதலால் தமிழ் உச்சரிப்புக்கு ஏற்ற வண்ணம் எல்லிஸன் என மாற்றிக்கொண்டார்.)

1804ல் வில்லியம் காரே என்ற அறிஞர் தமது சமஸ்கிருத இலக்கண நூலில் இந்தியாவில் பேசப்பட்ட அனைத்து மொழிகளுக்குமே வேர்-மொழி சமஸ்கிருதம் என்ற கருத்தை முன்வைத்த போது அதற்கு எல்லிஸ் தலைமையில் இயங்கிய சென்னைக் கல்விச் சங்கக் குழு ஆதாரங்களுடன் வன்மையாக எதிர்ப்பு தெரிவித்தது. பின் அக்கல்லூரியின் கண்காணிப்புக் குழுவில் இடம்பெற்றிருந்த அலெக்ஸாண்டர் காம்பெலின் ‘தெலுங்கு மொழி இலக்கணம்’ என்னும் நூலுக்கான முன்னுரையில் திராவிட மொழிகளின் தனித்துவத்தையும், அவற்றுள் தமிழுக்கான முக்கியத்துவத்தையும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் எல்லிஸ். அதாவது கால்டுவெல்லுக்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே! கால்டுவெல் தன் திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் ஆராய்ச்சி நூல் மூலம் திராவிட மொழிக் குடும்பத்தை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியிருந்தாலுமே கூட, அவருக்கு பல ஆண்டுகள் முன்பே எல்லிஸ் அந்த பணிகளை துவங்கிவிட்டார். முதன்முதலில் சமஸ்கிருதத்தில் இருந்து தென்னிந்திய மொழிகள் முற்றிலும் வேறுபட்டவை என்று பறைசாற்றியவர் எல்லிஸ். தாமஸ் ட்ரவுட்மேன் என்ற மொழியியல் ஆராய்ச்சியாளர் தன் ‘திராவிடச் சான்று’ புத்தகத்தில் ஆதாரங்களுடன் இவற்றை எடுத்துவைத்திருக்கிறார். அதனால் எல்லிஸ் ஆரம்பித்த, செய்த பணிகளை முழுமைப்படுத்திய கால்டுவெல்லை பற்றிய மதம் சார்ந்த குற்றச்சாட்டுக்களை நாம் கருத்தில் கொள்ளவே தேவையில்லை.

அடுத்து, ஏன் மலையாளிகள், கன்னடர்கள், தெலுங்கர்கள் தங்களை திராவிடர்கள் என அழைத்துக் கொள்வதில்லை என்று கேட்கப்படுகிறது. திராவிடம் என்ற சொல்லில் (superior or root language) வேர்மொழி தமிழ் தான் என்று அனைத்து ஆராய்ச்சிகளும், அனைத்து ஆராய்ச்சியாளர்களும் ஒருமித்த குரலில் தெரிவிக்கும் போது ‘திராவிடம்’ என்ற சொல்லாடலை அவர்கள் பயன்படுத்தினால் தமிழர்க்கு கீழ் அவர்கள் என்ற தோற்றம் ஏற்படும் தானே! அதாவது இந்துக்களில் பார்ப்பனர்களுக்கு கீழ் மற்ற சாதியினர் என்பதைப் போல! அதனால் தான் அவர்கள் அதை உபயோகிப்பதில்லை. இந்த ஏற்றத்தாழ்வு சாதியைப் போல கட்டுக்கதைகளாலும், புராணங்களாலும் வரையறுக்கப்பட்டதல்ல. தமிழின் தொன்மையால் நம் இனத்திற்குக் கிடைத்த பேறு. இந்தப் பேறை நாம் ஒதுக்கலாமா? திராவிடம் எனச் சொல்வது அனைத்து திராவிட மொழிகளுக்கும் நம் மொழியான ‘தமிழ்’ தாயாக இருந்தது என்பதாகத் தான் அர்த்தப்படுமேயொழிய, நம் மொழிக்கு உயர்வுதானேயொழிய எந்த வகையிலும் சிறுமை இல்லை. திராவிடன், திராவிடம் என்ற சொற்பதங்களை நாம் புறக்கணித்தோமானால் நாளை இந்தப் பெருமையும், உண்மையும், நம் தொன்மையும் மறைக்கப்படலாம், மறந்து போகலாம், காணாமல் போகலாம்!

திராவிடம் என்பதற்கான இலக்கணம் இப்போது திரிந்து சீர்க் கெட்டுக் கிடக்கிறது என்பது நிதர்சனமான உண்மை. இப்போது திராவிடம் என்பதை வெறும் அரசியல் கட்சிகளாக பலர் அடையாளம் காண்கின்றனர். திராவிடக் கட்சிகளைப் பிடிக்காதவர்கள் திராவிடக் கொள்கைகளை, திராவிட கருத்தாக்கத்தை பிடிக்காததது போல் நடந்துகொள்வது அறியாமையே! உதாரணத்திற்கு இன்றைய தமிழ்த் தேசியக்கட்சிகளின் தலைவர்கள் நாளை தப்பு செய்தால், அந்தத் தலைவர்களை திட்டுவார்களா? தமிழ்த் தேசியக் கொள்கையை திட்டுவார்களா என்பதே என் ஐயம்!

மேலும் மதராஸ் மாகாணமாக இருந்தபோது திராவிட நாடு என்பது ஒட்டுமொத்த தென்னிந்திய திராவிட நிலப்பரப்பையும் குறிப்பதாய் இருந்தது. உறவுச் சிக்கல் ஏற்பட்டு உணர்வு ரீதியாக பிற மொழியினருடன் இயைந்து வாழமுடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்டு நிகழ்ந்த மாநிலப் பிரிவுக்குப் பின், பெரியார் காலத்திலேயே தமிழ்நாடு தமிழர்க்கே, திராவிடநாடு தமிழர்க்கே என்ற முழக்கங்கள் எழத்துவங்கி விட்டன. விடுதலை நாளிதழிலேயும் அப்படியான முழக்கங்களே வெளிவந்தன.

இதையெல்லாம் திராவிட இயக்கங்கள் முன்வைத்த திராவிடநாடு என்பது தமிழ்நாடே என நிரூபிக்க மிகப்பெரிய வரலாற்றுச் சம்பவம் ஒன்று உண்டு. இந்தியா முழுவதையும் சில பெரிய மாநிலங்களாகப் பிரித்தால் மாநிலங்கள் பலம் வாய்ந்ததாக இருக்கும் என்ற கருத்து மேற்குவங்காள முதல்வர் பி.சி.ராயால் முன்மொழியப்பட்டது. அதாவது தமிழகம், கேரளம், கர்நாடகம், ஆந்திரம் ஆகியவற்றை ஒன்றாக தட்சிணப்பிரதேசம் என்ற மிகப்பெரிய மாநிலமாக அறிவிக்கலாம் என்றும் அதை தட்சிணப்பிரதேசம் என்றும் குறிப்பிடலாம் என்றும்! இதுகுறித்த தீர்மானம் 1956ல் அமிர்தசரஸீல் பி.சி.ராயால் முன்மொழியப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது. நேருவின் அமைச்சரவை இது குறித்து முதல்வர்களிடம் கருத்து கேட்டபோது காமராசர் முதலில் ஒப்புக்கொண்டார். பின் பெரியார் அவசரமாக காமராசருக்கு ஒரு தந்தி அடித்து இதற்கு ஒப்புக்கொண்டால் தமிழ்நாட்டில் தமிழர்களின் முக்கியத்துவம் குறைந்து, பிறமொழியினரின் ஆதிக்கம் வந்து எல்லா துறையிலும் தமிழர்கள் ஓரங்கட்டப்படுவார்கள் என அறிவுரை வழங்கினார். இதையேற்ற காமராசர் தன் ஒப்புதலில் பின்வாங்கினார். (அண்ணாவும் இந்த தட்சிணப்பிரதேச திட்டத்தை ஏற்கவில்லை) அதன்பின் பல முதல்வர்களுக்கு விருப்பமில்லாததால் நேருவால் இந்தத் திட்டம் கைவிடப்பட்டது. அதாவது இன்றைக்கு தமிழ்த் தேசியவாதிகள் தூற்றும் திராவிட இயக்கத்தின் தந்தை பெரியார், தான் விரும்பிய திராவிட நாட்டில், தான் முன்வைத்த திராவிட நாட்டில் உணர்வில் வேறுபட்ட மலையாளிகளையோ, கன்னடரையோ, தெலுங்கரையோ ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை என்பதையே இது காட்டுகிறது. மேலும் திராவிட இயக்கங்கள் முன்மொழிந்த திராவிட நாடானது தனித்தமிழ்நாடே என்பதற்கு இதைவிட என்ன சான்று வேண்டும்?

திராவிட இயக்கங்கள், கட்சிகள் வலுப்பெற்று இருக்கும் இந்த 50 ஆண்டுகளில் தமிழகம் ஏராளமாக வளர்ச்சி கண்டிருக்கிறது என்பதுயும், பிற வடமாநிலங்களை விட தொழிலிலும், உட்கட்டமைப்பிலும் பலபடிகள் முன்னே இருக்கிறது என்பதும் நிதர்சனம். இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களுக்குச் சென்றவர்களுக்கு இந்த உண்மை புரியும்.

அதே நேரத்தில் தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடத்தில் சமஸ்கிருதத்தின் பாதிப்பு பெரிய அளவில் இன்று இருக்கிறது. (அம்மொழிகள் தமிழ் பெரு அளவிலும், சமஸ்கிருதம் பின்னாளில் சிறு அளவில் கலந்து உருவான மொழிகள் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.) தமிழில் கூட சுமார் 40 அல்லது 50 வருடங்களுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட பத்திரங்களாகட்டும், அச்சிடப்பட்ட செய்தித்தாள்களாகட்டும் பெருமளவில் சமஸ்கிருதம் கலந்திருந்தது. படிப்படியாக அதை நீக்கி தமிழின் தனித்தன்மையை மீட்டெடுத்ததும் திராவிட இயக்கங்களே! (சிறு தகவல்: எம்.ஜி.ஆர் ஆட்சிக்காலத்தில் தமிழ் எழுத்து சீர்திருத்தத்தை அரசாணையாக்கி எல்லா பத்திரிக்கைகளுக்கும் அனுப்பியபோது அதை ஏற்காத ஒரே பத்திரிக்கை துக்ளக்! இன்றும் அந்தப் பத்திரிக்கையில் வேறு எந்த ஊடகத்திலும் இல்லாத அளவிற்கு வடமொழி வார்த்தைகள் சரளமாக உபயோகப்படுத்தப்படுவதைப் பார்க்கலாம்.)

தமிழ்த் தேசிய முழக்கம் திராவிடக் கொள்கைக்குள் அடங்குமேயொழிய அது தனியொரு கொள்கை ஆகாது! இன்று புதிதாய் முளைத்துள்ள சில தலைவர்கள் தங்கள் சுயலாபத்துக்காக திராவிடக்கொள்கையை தமிழர்களுக்கு எதிரி போல் திரிக்கிறார்கள். தமிழை, தமிழுக்கு எதிரியாய் திரித்தல் எவ்வளவு ஆபத்தோ, அறிவீனமோ அதைப் போல, சாதிய அடக்குமுறைக்கு எதிராக திராவிட இயக்கங்களால் நிறுவப்பட்ட ‘திராவிடக் கொள்கை’ – அம்பேத்கர் சொன்னதைப் போல, என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் பாடியதைப் போல – “கருப்பு சிவப்பு என்ற பேதத்தை நீக்கும்.. பள்ளு பறையரோடு கள்ளர் மறவரென உள்ள பேதங்களை ஒழித்துக்கட்டும்” என்ற கொள்கை கொண்டதால் தற்கால சாதிய உணர்வோடு செயல்படும் தமிழ்த் தேசியவாதிகளுக்கு உவர்ப்பாக இருக்கிறது என்பதே உண்மை!

சமீபத்தில் முளைத்த ஒரு தமிழ்த் தேசியக் கட்சி – தனது கொள்கையாக – தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொள்ளாத யாரையும் தான் முன்வைக்கும் தமிழ்த் தேசியத்தில் சேர்த்துக் கொள்வதில்லை என்று பல மேடைகளில் அறிவித்திருக்கிறது. இதன்படி தமிழர்களின் அழிவிற்காக அயராமல் பாடுபடும் சுப்பிரமணிய ஸ்வாமியும், தமிழ் எழுத்து சீர் பெறுவதைக் கூட விரும்பாத சோவும் தமிழர்கள் ஆவார்கள்; தமிழகத்தை ஆள்வதற்கு தகுதியுடைவர்கள் ஆவார்கள். ஆனால் காலம் காலமாக தமிழகத்தில் ரத்தம் சிந்தி உழைக்கும் தெலுங்கு பேசும் அருந்ததியர் போன்ற ஆதிதிராவிடர்கள் தமிழர்கள் ஆகமாட்டார்கள்! அவர்களை இவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள்! இவர்கள் ‘திராவிடர்கள்’ என்று எதிர்ப்பது யாரைத் தெரிகிறதா? இதுபோன்ற கொள்கையுடைய போலி தமிழ்த்தேசியவாதிகள் தான் சாதியத்துக்கு எதிராக இருக்கும் திராவிடத்தின் மீது சேற்றையள்ளி இறைக்கிறார்கள்; பெரியாரைத் திட்டுகிறார்கள்; அம்பேத்கரைத் தூற்றுகிறார்கள்; வரலாறு அறியாமல் பிதற்றுகிறார்கள். பல ஆண்டுகாலம் தமிழருக்காக, தமிழர் நலனுக்காக உழைப்பவர்களைக் கூட, உலகத் தமிழர்கள் போற்றும் தலைவர்களைக் கூட அவர்களின் சாதி அடையாளத்தை மனதில் கொண்டு, நன்றி மறந்து “நீ யார்?” என்கிறார்கள்!

மீண்டும் மீண்டும் மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறேன். சாதி-மத பேதமற்ற தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்பதே திராவிடக் கொள்கை. திராவிடம் என்பது என்ன எனப் புரிந்தால்தான் தமிழ்த் தேசியத்தின் உண்மையான முகம் புரியும். தமிழ்த் தேசியம் என்பது திராவிடக் கொள்கையேயொழிய புதியதொரு கொள்கை அல்ல! எதிரியை விட்டுவிட்டு சுயநலத்தின் பொருட்டு வளர்த்துவிட்டவர்களின் மார்பில் பாய்கிறவர்களை எல்லாம் ஓரம் கட்டிவிட்டு சாதி மத பேதமற்ற தமிழ்ச் சமுதாயம் படைப்போம்.

-டான் அசோக்

நன்றி: கீற்று

அன்புள்ள மக்களுக்கும், திருட்டு நடுநிலையாளர்களுக்கும்..

அன்புள்ள மக்களுக்கும், திருட்டு நடுநிலையாளர்களுக்கும்..

மின்சார டெபாசிட் பணத்தை எவனும் எக்காலத்திலும் மின்சார வாரியத்திடம் திருப்பிக் கேட்கப்போவதில்லை. அதேநேரம் எந்த வீட்டுக்காரனும் மின்கட்டணம் கட்டவே கட்டாமல் மின்சார வாரியத்தை ஏய்க்கவும் முடியாது. ஏனெனில் மின்சார விற்பனை என்பது மின்சாரவாரியத்திடம் மட்டுமே உள்ள (monopoly) ஏகபோக வியாபாரம். ஏற்கனவே மின்கட்டணத்தை பலமடங்கு உயர்த்தி அந்த சுமையையே மக்கள் சுமக்கத் திணறிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் வைப்புத் தொகையையும் (deposit) உத்தராகண்ட் வெள்ளம் போல கண்டபடி ஏற்றி ஒரு பட்டப்பகல் கொள்ளையை செவ்வனே நிறைவேற்றியிருக்கிறது தமிழக அரசு. தமிழகத்திலே உள்ள 7 கோடி பேரும் இதனால் எக்கச்சக்கமான பணத்தை இழந்திருக்கிறார்கள். மீண்டும் மின்சாரக் கட்டணத்தை உயர்த்தவும் ஆலோசனை நடக்கிறது.

இந்நிலையில் மலிவு விலை இட்லிக்கும், மலிவு விலை காய்கறிக்கும் வரவேற்பளித்து புகழாரம் சூட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் ‘திருட்டு’ நடுநிலையாளர்களும், ஊடகங்களும். சுருக்கமாய் சொல்லவேண்டுமானால் விசயம் இதுதான். 7 கோடி பேரிடமும் ஆளுக்கு ஒரு பாட்டில் ரத்தம் உறிஞ்சிவிட்டு அந்த 7 கோடி பேரிலேயே ஒரு 7 ஆயிரம் பேருக்கு அந்த ரத்தத்தில் ஒருபகுதியையே மலிவு விலை உணவாகப் புகட்டிக் கொண்டிருக்கிறது தமிழக அரசு. மலிவு விலை இட்லி என்பதும், மலிவு விலை காய்கறி என்பதும் தமிழகத்தில் மிகச்சிலருக்கு மட்டுமே சென்று சேரும் உருப்படாத மினியேச்சர் திட்டங்கள் என்பதையும் நாம் மறக்கக் கூடாது. (அதிலேயும் தமிழகம் முழுவதும் பயனளித்துக் கொண்டிருந்த உழவர் சந்தை திட்டத்தை அழித்து, சுருக்கி கடையாக மாற்றி வெகுசிலர் மட்டுமே பயன்படும்படி கெடுத்தது தான் மிச்சம்) இப்படி ஒரு திட்டமிட்ட திருட்டு, திட்டமிட்ட திசைதிருப்புதல், திட்டமிட்ட ஏமாற்றுவேலை நடந்துகொண்டிருக்கிறது.

மக்கள் நல அரசாக இருக்கவேண்டிய தமிழக அரசு ஒரு கேவலமான தனியார் நிறுவனத்தைப் போல என்னென்ன ஏமாற்று திட்டங்கள் போட்டு மக்களை உறிஞ்சலாம் என செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. மக்கள் நலனில் அக்கறைகொண்டு அதற்கேற்ப திட்டங்களை வகுத்து மக்களின் தலையில் ஒரேடியாக சுமையேற்றாமல் ஆட்சி நடத்த திறமையின்றி இலாப சதவிகிதத்தைக் கூட்டுவதை மட்டுமே ஆட்சித் திறமை என நினைத்து செயல்படுவதற்கு முதல்வர் எதற்கு? ஒரு தனியார் கம்பனி க்ளெர்க் செய்துவிடுவாரே?

ஆனால் எவனுக்காவது இதைப் பற்றிப் பேச தமிழகத்திலே துணிவு இருக்கிறதா என்றால் எவனுக்குமே இல்லை. எவன் பேசினாலும் அவன் மேல் வழக்கு பாயும், இல்லையென்றால் அரசு விளம்பரம் பாயாது! சரி முகநூலிலேயாவது எதாவது நடுநிலையாளனோ, மதிமுககாரனோ, நாம்தமிழர்காரனோ, கரகாட்டக்காரனோ, வில்லுபாட்டுக்காரனோ பொதுமக்கள் பிரச்சினையைப் பேசுகிறானா என்றால் இல்லை. எல்லோரும் கோபாலபுரம் நோக்கித்தான் மண்டியிட்டு அமர்ந்திருக்கிறான்.

இப்படி வெட்கக்கேடான கேவலத்தில் தான் இந்தியாவின் பிரதான பிரச்சினை போல திமுக என்ற ராஜ்யசபா வேட்பாளர் காங்கிரஸ், பாமக, புதியதமிழகம் போன்ற வாக்காளர்களிடம் வாக்கு கேட்டதை தலைப்புச் செய்தியாக எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்! மேலுள்ள செய்தியை தமிழர்களுக்கே உரிய வழக்கம் போல ‘யார்’ சொல்லியிருக்கிறார்கள் எனப் பார்க்காமல் என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்பதை கொஞ்சம் யோசியுங்கள். கொஞ்சமாவது யோசியுங்கள்!

-மனம் வெதும்பி, அழுது புலம்பி இக்கருத்தை அனுப்பியவர்:
டாக்டர் கோவிந்தோ ராமஸ்வாமி, பத்தாவது ஃபெயில்.

ஆ.வி மறந்தது/ மறைத்தது/ சொல்லாமல் விட்ட செய்திகள்

ஆனந்த விகடன் இந்த வாரம் அப்பட்டமாக ஜெ.புராணம் பாடியிருக்கிறது; இன்னும் ஏதாவது கெட்ட பெயர் வாங்காமல் இருந்தால் (அவ்வளவு நம்பிக்கை) இப்போதைய சூழலில் ஜெ ஹோ… ஜெயா ஹோவாம்.
டெசோ போராட்டத்தின் எதிரொலிதான் ஜெ.விடம் மாற்றம் என்ற தற்காலிக நாடகம். இதைப் பற்றி ஒரு வார்த்தைகூட எழுதாத ஆ.வி.யின் நடுநிலை மீண்டும் நாறியிருக்கிறது.

மாணவர் போராட்டத்தை ஆதரித்தார் என்று அப்பட்டமான புளுகு. மாணவர் போராட்டத்தை பல வழிகளிலும் ஒடுக்கியவர் ஜெ.போலீசை விட்டுத் தக்கியவர்; மாணவர்களின் சுயவிவரங்களைக் கேட்டு அரசுப் பணி இல்லை என்று மிரட்டினார்கள். விடுமுறை விட்டு விடுதியைக் காலி செய்யச்சொன்னார்கள்; கல்லூரி திறந்தும் சனி, ஞாயிறு வகுப்புகள் என்று அறிவித்து தண்டனை கொடுத்துள்ளார் ஜெ. (மவங்களா…இனிமே போராட்டம்னு வருவீங்க?) இதெல்லாம் ஆ.வி.யின் பார்வையில் மாணவர் போராட்ட ஆதரவு நடவடிக்கைகள்.

தெற்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் சிங்கள வீரர்கள் பங்கேற்றால் சென்னையில் நடத்தமாட்டேன் என்றாராம். இந்தப் போட்டியை சென்னையில் நடத்துகிறேன் என்று டெல்லியிடம் சென்ற ஆண்டு கேட்டுவாங்கியவர் இந்த ஜெ.அப்போது சிங்கள வீரர்கள் வருவார்கள் என்பது தெரியாதா?

ஐ.பி.எல்.அணிகளில் சிங்களர்கள் இருந்தால் அனுமதி இல்லை என்றாராம். சன் டி.வி.அணியில் சிங்கள வீரர்கள் பற்றிப் பேசிய ஜெ. மெட்ராஸ் சிமெண்ட்ஸ் சீனிவாசனின் சென்னை சூப்பர் கிங்ஸ் அணியில் இருந்த சிங்கள வீரர்கள் பற்றிப் பேசவில்லையே ஏன்? இனப் பற்றா? சென்ற ஆண்டு ஐ.பி.எல். போட்டிக்கு எப்படி ஜெ அனுமதி கொடுத்தார்? அப்போது சிங்கள வீரர்கள் யாரும் ஐ.பி.எல்.அணிகளில் இல்லையா?

கெயில் திட்டத்தை நிறுத்திவிட்டாராம். இதனால் மேற்கு மாவட்ட மக்கள் குளிர்ந்துவிட்டார்களாம்.இந்த கெயில் திட்டத்தையும் தமிழகத்துக்குக் கடந்த ஆண்டு கொண்டுவந்து புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் போட்டவர் ஜெ.தான். அப்போது விவசாய நிலங்கள் பாதிக்கும் என்பது தெரியவில்லையா? உண்மையிலேயே விவசாயிகள் மீது அக்கறை இருந்தால் கெயில் திட்டத்தில் தமிழ்நாடு அரசு கைய்போஅம் இட்டிருக்குமா?

காவிரி தீர்ப்பை அரசிதழில் இடம்பெறச் செய்ததால் தஞ்சை விவசாயிகள் குதூகலிக்கிறார்கள் என்கிறது ஆ.வி. தஞ்சை விவசாயிகள் பயி இழப்பீடு நிவாரணம் வங்கப் படவில்லை என்று ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துகிறார்களே. இதற்குப் பெயர்தான் குதூகலமா?

கச்சத்தீவை எப்படியும் மீட்டு விடுவாராம். 1991 ல் ஆட்சிக்கு வந்தபோதே இதே பல்லவியைப் பல முறை பாடினாரே. கச்சத்தீவு சிக்கல் என்ன ஆயிற்று? கருணாநிதி கடிதம் எழுதினால் கேலி பேசும் ஆ.வி., ஜெ.கடிதம் மட்டுமே எழுதுவதையும், சட்டமன்றத்தில் வாய்வீரம் பேசுவதையும் எப்படித்தான் போராட்டம் என்கிறதோ?

தனி ஈழம் குறித்து தீர்மானம் நிறைவேற்றியதை புகழ்ந்துள்ளது ஆ.வி.தேர்தலின் போது ராணுவத்தை அனுப்பி தனி ஈழத்தைப் பெற்றுத்தருவேன் என்று ஊர்தோறும் முழங்கியவர், இப்போது தனி ஈழம் குறித்து பொது வாக்கெடுப்பு என்று பம்முவது ஏன்?வெளிப்படையாக தனி ஈழமே தீர்வு எனத் தீர்மானம் போட்டிருக்கலாமே?

கருணாநிதியையும் தி.மு.க.வையும் விமர்சிக்கப் பயன்படுத்திக் கொண்ட தீர்மானமே தவிர அதில் வேறு எந்த சாரமும் இல்லையே. மனப்பூர்வமாக தமிழகம் ஒற்றுமையாக தனி ஈழத்தை ஆதரிக்கிறது என்பதை இந்தியாவுக்குக் காட்டவேண்டுமானால், தி.மு.க.மீது குற்றம் சொல்லாமல், தீர்மானத்தை மட்டுமல்லவா தாக்கல் செய்யவேண்டும். அதை விடுத்து தி.மு.க.வை வெளியேர்றுவதில் மட்டுமெ கருத்தாய் இருந்து வெளியேற்றிவிட்டு தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்தவர் ஜெ. பாராளுமன்றத்தில் அமெரிக்க தீர்மானத்தை திருத்துவது குறித்த தீர்மானத்தைப் போடவேண்டும் என்று கருணாநிதி சொன்னபோது அதுபயனில்லதாது, தேவையில்லாதது என்ற ஜெ, இவர் போடும் தீர்மானம் எப்படிப் பயனுள்ளது என்கிறது ஆ.வி?

ஜெ. முன்னுக்குப் பின் முரணாகப் பேசினால் ராஜதந்திரம்; அதையே கருணாநிதி செய்தால் துரோகம். இதுதான் ஆ.வி.யின் அகராதி.

ஈழத்தை முன்வைத்து எப்போதும் தமிழ்நாட்டில் மக்கள் வாக்களித்தது இல்லை. 2009 ல் ஆ.வி.குழும இதழ்களும், அப்போதைய அ.தி.மு.க.ஆதரவு ஊடகங்களும் போர்ப் படங்களையும், பிணக்குவியல்களையும் காட்டியபோதுகூட தி.மு.க.கூட்டணி 40 ல் 28 ஐ வென்றது. அதில் காங்கிரசும் அடக்கம். இது ஜெ.வுக்கும் நன்றாகத்தெரியும்.

இறுதியாக ஆ.வி.என்ன சொல்ல வருகிறது? தேர்தலுக்காக மக்கள் பிரச்சினகளில் ஜெ.கவனம் செலுத்துகிறார் என்கிறது. ஆமாம்… அவர் தேர்தலுக்காக மட்டும் மக்கள் பிரச்சினைகளில் கவனம் செலுத்துகிறவரை நாடகம் ஆடுகிறார் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். ஆனால்,இதை ஆ.வி.சொல்லாது. காரணம் எல்லோருக்கும் தெரிந்ததுதான்.

ஈழப்போராட்டத்தை நசுக்க, ஒழிக்க, அதன் ஆதரவாளர்களை ஒடுக்க, போராளிகளை விரட்டியடிக்க, இரும்புக்கரம் கொண்டு அடக்க தன்னால் ஆன அத்தனை முயற்சிகளையும் செய்து இன உணர்வு பொங்கிவிடாமல் தனது முந்தைய ஆட்சிகளில் செய்துவிட்டு, இப்போது எல்லாம் முடிந்தவுடன் ஈழத்தாய் வேடம் கட்டி ஜெ.வருவாராம்; அவரை தமிழர்களெல்லாம் நம்பவேண்டுமாம்;  நடுநிலைக்கென்றே அவதாரம் எடுத்த ஆனந்த விகடன் சொல்கிறது. நம்பித்தொலையுங்கள்