Category Archives: ஈழம்

ஈழ விடுதலைப் போர்

ஈழ விடுதலைப் போரில் தோல்வியைத் தழுவி கூண்டோடு அழிந்து போன புலிகளும் சரி, அவர்களோடு கடைசி வரை இருந்த மக்களும் சரி, ஒரு தீவிர மனநிலையில் இருந்தார்கள், அவர்கள் உயிரைப் பற்றிக் கவலைப்படுபவர்கள் அல்ல, அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறை போருக்குப் பழகிப் போயிருந்தது, சாவை மிக நெருக்கத்தில் இருந்து பார்த்தவர்கள் அவர்கள்.

பல ஈழ நண்பர்களோடு பேசிப் பார்த்திருக்கிறேன், அவர்கள் மரணம் குறித்த அச்சம் அதிகம் இல்லாத ஒரு போர்ச் சூழலைப் பழகிக் கொண்டிருந்தார்கள், அவர்கள் வாழ்க்கை முறையே போர் என்றாகி ஏறத்தாழ 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகி விட்டிருந்தது, அவர்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும் இது இறுதிப் போர், இந்தப் போருக்குப் பின்னே சிங்களவனா? தமிழனா என்கிற கேள்விக்கு விடை தெரிந்து விடும்.

வாழ்வா? சாவா? என்கிற இரண்டே தேர்வுகள் மட்டுமே அவர்களிடம் இருந்தது. வைராக்கியத்தோடு பலர் புலிகளோடு இருந்தார்கள், வெகு சிலர் வேறு வழியில்லாமலும், இன்னும் சிலர் அழுத்தங்களாலும் முள்ளிவாய்க்காலில் அடைந்து இருந்தார்கள்.

வெறியேறிய சிங்களப் படைகளுக்கு முழு சுதந்திரத்தோடு தமிழர்களைப் படுகொலை செய்யும் அதிகாரத்தை உள்நாட்டு இனவெறி ஆட்சியாளர்கள் மட்டுமன்றிப் பன்னாட்டு அதிகார மையங்களும் வழங்கி இருந்தன, ஏனெனில் ஈழம் என்பது பொதுவுடமைச் சித்தாந்தமும் பார்ப்பனீய மனநிலையும் இல்லாத இனக்குழுக்களை எழுச்சி கொள்ள வைக்கும் ஒரு தவறான அரசியல் மாதிரி என்பதை முதலாளித்துவ தேசியங்களும், பார்ப்பனீய ஆற்றல்களும் தெளிவாகத் தெரிந்து வைத்துக் கொண்டு காய் நகர்த்தின.

வைராக்கியமும், சுயமரியாதையும் கொண்ட ஈழ மக்கள் சாவை ஒரு பொருட்டாகக் கருதவில்லை, இறப்பு உறுதி என்று தெரிந்தும் புலிகளோடு இருப்பதில் இருந்து அவர்கள் பின்வாங்கவில்லை. அப்படியே பலர் இறந்தும் போனார்கள்.

இறுதிக் கட்டப் போர் நேரத்திலும் அப்போது முதல்வராய் இருந்த தலைவர் கலைஞரும் சரி, புலிகளோடு இணக்கமாக இருந்த திமுகவின் இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்களும் சரி, உளப்பூர்வமாக ஈழ மக்களின் மீதும் புலிகளின் மீதும் உண்மையான கரிசனம் கொண்டவர்களாகவே அரசியல் செய்தார்கள், நடுவண் அரசுக்குப் பல வழிகளில் நெருக்கடி கொடுக்கப்பட்டது.

இறுதியாகத் தலைவர் கலைஞர் உண்ணாவிரதம் இருந்தது கூட ஒரு நேர்மையான மானுடனின் அழுகுரலாகவே இருந்தது, அரசியல் செயல்பாடுகளுக்கு நடுவே இந்த முடிவை ஒரு உணர்வு வயப்பட்ட நிலையிலேயே கலைஞர் எடுத்தார், திட்டமிடுதலோ, வேறு எந்த எதிர்பார்ப்புகளோ இல்லாத நிலையில் எதாவது செய்ய வேண்டும் என்கிற நிலைப்பாட்டிலேயே கலைஞர் கடற்கரையில் உண்ணா நோன்பைத் துவக்கினார். இது ஈழ மக்களின் மீதும் புலிகளின் மீதும் உண்மையான நேசம் கொண்ட தமிழர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் நன்றாகத் தெரியும்.

இன்று ஏறத்தாழ 7 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு அரசியல் சூழலில் நடக்க இருக்கிற சட்டமன்றத் தேர்தலில் ஈழ அரசியலைப் பேசுகிறவர்கள் யாரென்று ஒரு பட்டியலைப் போட்டீர்களேயானால், அது அதிமுக அல்ல, அது பாட்டாளி மக்கள் கட்சி அல்ல, அது விடுதலைச் சிறுத்தைகள் அல்ல, குறிப்பாக சிலர் வருவார்கள், அரசியல் முக்கியத்துவம் இழந்த, இனித் தமிழக அரசியலில் எந்த இடமும் இல்லாமல் காணாமல் போகப் போகிற வை.கோ வைப் போன்ற பெரியவர்கள்.

ஏதாவது பேச வேண்டும் என்கிற வெறியில் மக்களற்ற இடங்களில் ஒலிபெருக்கியை முறைத்துக் கொண்டு பேசும் பாரதீய ஜனதாக் கட்சியின் பார்ப்பனீய முலாம் பூசப்பட்ட தேசபக்தாஸ். இது போக, புலம் பெயர்ந்த ஈழ மக்களின் உழைப்பையும் பணத்தையும் உறிஞ்சித் தமிழகத்தில் சொகுசு வாழ்க்கை வாழ்கிற நாம் தமிழர் கட்சியின் வாய்ப்புரட்சி வீரர் சீமானால் மூளைச் சலவை செய்யப்பட்டிருக்கும் இளைஞர்கள், மற்றும் தொடர்ந்து பல பொய்களைச் சொல்லியும், உணர்வூட்டியும் புலம் பெயர்ந்த மக்களின் உழைப்பைக் கொள்ளையடிக்கும் மார்கழி 15, பங்குனி 26 போன்ற சில ஒட்டுக் குழுக்கள்.

இவர்களின் அரசியல் வாழ்க்கை மட்டுமன்றி அன்றாட வாழ்க்கையும் ஈழ அரசியலின் கருணையில் தான் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது, தலைவர் கலைஞரைத் திட்டியும், தூற்றியும் வீதியில் திரிந்தால் மட்டுமே தமிழக அரசியல் குறித்த எந்த அரிச்சுவடியும் தெரியாத புலம் பெயர்ந்த ஈழத் தமிழர்கள் பணம் அனுப்புவார்கள். சீமான் மற்றும் பங்குனி, மார்கழியார்களின் பொருளாதார வளமும், அரசியல் எதிர்காலமும் கலைஞரைத் தூற்றுவதிலும், திமுகவுக்கு எதிரான அரசியல் செய்வதிலும் தான் அடங்கி இருக்கிறது.

ஒவ்வொரு திராவிட முன்னேற்றக் கழகத் தொண்டனும், தலைவர்களும் ஈழத்தின் மீது பேரன்பு கொண்டவர்கள், உளப்பூர்வமான ஈடுபாடு கொண்டவர்கள், கைக்காசைச் செலவழித்துக் கூட்டங்கள் நடத்தி ஈழச் சிக்கலை உலகளாவிய அரசியல் மயப்படுத்தியவர்கள், இன்னும் சொல்லப் போனால் ஈழ அரசியலை உங்களுக்கு அறிமுகப் படுத்தியதே ஒரு திராவிட இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவனாகத் தான் இருப்பான் என்பதை நினைவு கூறுங்கள். சீமான்களே, பங்குனி மார்கழிப் போராளிகளே, உங்கள் ஈழப் புலி வேடம் எதற்கானது என்பதை இப்போது பல புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களே உணரத் துவங்கி விட்டார்கள், ஆகவே இது உங்களுக்கான கடைசி வாய்ப்பு, இயன்ற அளவு சுருட்டுங்கள்.

மே 19 க்குப் பிறகு உங்கள் புலி வேடம் களைந்து உண்மையான நரிகளாய் நீங்கள் அடையாளம் காணப்படுவீர்கள், அதுமட்டுமல்ல, தலைவர் கலைஞர் முதல்வராகப் பதவியேற்று மீண்டும் ஈழச் சிக்கலை தேசிய அரசியலாக்கி இயன்ற அளவு அதிகார ஆற்றலை எமது மக்களுக்குப் பெற்றுக் கொடுப்பார். அவர் ஒருவரால் மட்டுமே அது சாத்தியம் என்பதை வாய்ப்புரட்சி சீமான்களும், மார்கழி மற்றும் பங்குனி வீரர்களும் மீண்டும் ஒருமுறை உணர்வார்கள்.

– கை.அறிவழகன்

இரட்டை அளவுகோல் ஏன்?

ஈழம் தொடர்பில் முகநூலில் திமுக சார்பினர் ஒருசாரார் விடுதலைப்புலிகளையும் அதன் தலைவரையும் விமர்சித்து எழுதியதை நானும் பார்த்தேன்! எத்தனை பேர் புலிகளை விமர்சித்து எழுதினார்களோ அதைவிட அதிகமான திமுகவினர் புலி ஆதரவாளர்கள் என்பதையும் நான் அறிவேன். ஆனால் இந்த முகநூல் எழுத்துகளையே அடிப்படையாக வைத்துக்கொண்டு சிலர் திமுக என்னும் மொத்த அமைப்பே ஈழத்துக்கும் விடுதலைப்புலிகளுக்கும் எதிரானது என்பதுபோல் எழுதுகின்றனர்.

திமுகவில் உள்ள சிலர் புலிகளை எதிர்ப்பதாலேயே அது புலி விரோதக் கட்சி என்றால், அதே திமுகவில் உள்ள பலரும் புலி ஆதரவாளர்களாக இருக்கிறார்களே, அதுப்படி திமுகவை புலி ஆதரவு அமைப்பு என்றும் சொல்லலாமே! எது கையில் கிடைத்தாலும் அதை திமுக மீது வீசியெறிய வேண்டும் என்ற உங்களின் முன்முடிவுதான் இதுபோன்ற கருத்துருவாக்கத்துக்கு காரணம்!

மற்றொரு கேள்வியும் இங்கே எழுகிறது. சில வாரங்களுக்கு முன்பு உடுமலையில் ஆணவக் கொலை நடந்தது. முகநூலில் இயங்கும் திமுகவினர் ஏறக்குறைய அத்தனை பேருமே அந்த ஆணவக் கொலையைக் கண்டித்து இங்கே எழுதினர். ஆனால், அப்போது இதே ஒருசிலர் (இப்போது திமுக என்னும் மொத்தக் கட்சியே புலி எதிர்ப்பு கட்சி என்று காட்ட முயலும் சிலர்) என்ன எழுதினார்கள் என்பது இன்னும் கண்ணிலேயே நிற்கிறது! முகநூலில் இயங்கும் திமுகவினர் கண்டித்தால் நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டோம், திமுக தலைமை ஏன் இன்னும் அதை கண்டித்து எழுதவில்லை என்று வியாக்கியானம் பேசினார்கள்.

அப்போது முகநூல் திமுகவினர் சொல்லும் கருத்தை ஏற்க முடியாது, தலைமை அதை சொல்ல வேண்டும் என்று எழுதிய அதே மூளைக்காரர்கள் இப்போது முகநூல் திமுகவினர் சொல்லும் கருத்து மட்டுமே போதும் என்று அதையே அடிப்படையாக கொண்டு திமுக என்னும் கட்சியையே எதிர்க்கிறார்கள். ஏன் இந்த இரட்டை அளவுகோல்? விடுதலைப்புலிகளின் தமிழ்ச்செல்வன் மறைந்தபோது, கலைஞர் இரங்கற்பா இயற்றினார். ஜெயலலிதா அதைக் கண்டித்தார்.

ஆனால் ஒன்றை உறுதிபடச் சொல்லலாம். திமுக தலைமையே விடுதலைப்புலிகளை ஆதரித்துப் பேசினாலும், அப்போதும்கூட இப்போது திமுகவை எதிர்த்துக்கொண்டிருக்கும் அந்த ஒருசிலர்,தொடர்ந்து எதிர்க்கொண்டேதான் இருப்பர். அவர்களின் நோக்கம் வேறெதுவும் இல்லை. ‘திமுக எதிர்ப்பு மட்டுமே’

-வெற்றிகொண்டான்

“கருணாநிதி ஒரு துரோகி’ என்பது திட்டமிட்ட சதி – ஓர் ஈழத் தமிழரின் கருத்து

மிழர்கள் உலகில் பத்துக் கோடி என்று சொல்வார்கள். சீமானின் மரபணு சோதனைக் கூடத்தில் பரிசோதனை செய்து, மற்றவர்களை கழித்து விட்டால் கூட, ஒரு ஆறு கோடி வரும்.

எப்படிப் பார்த்தாலும் உலகில் தமிழர்கள் ஒரு பெரிய இனம். பழமை வாய்ந்த மொழிகளில் ஒன்றை பேசுகின்ற இனம். அறிவு வளம் மிக்க பலரைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு இனம்.

இந்த இனம் போரில் எப்படித் தோற்றது என்ற கேள்வி ஒரு புறம் இருக்கட்டும். போர் முடிந்த 7 ஆண்டுகள் ஆன பிறகும் ஒரு வீரியம் மிக்க போராட்டத்தை நடத்துகின்ற வலிமை இந்த இனத்திற்கு எப்படி இல்லாமல் போனது?
ஆபிரிக்காவில் சில இலட்சங்களைக் கொண்டிருக்கும் இனங்கள் அழிக்கப்பட்டு, அவைகள் மீளவும் எழ முடியாமல் போன ஒரு யதார்த்த நிலையை புரிந்து கொள்ள முடியும். உலகம் முழுவதும் கோடிக் கணக்கில் வாழ்கின்ற தமிழர்களால் ஏன் எழ முடியவில்லை?

இரண்டாம் உலக யுத்தத்தில் பேரழிவை சந்தித்த யூதர்கள், யுத்தம் முடிந்த அடுத்த ஆண்டே தமக்கு என்று ஒரு நாட்டை உருவாக்கிய வரலாறு எல்லாம் எம் கண் முன்னே இருக்கிறது.
யூதர்களோடு தம்மை ஒப்பிடுகின்ற தமிழர்களால் ஒரு பலமான இனமாக இன்றுவரை தம்மை மீளக் கட்டமைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.

உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்களுக்குள் திட்டமிட்ட ஏற்படுத்தப்பட்ட பிளவு இதற்கு விடையாக இருக்கிறது.
ஈழத்தில் தமிழர்கள் தம்மை சிறுபான்மை இனமாக கருதாத ஒரு காலம் இருந்தது. அயலில் உள்ள தமிழ்நாட்டின் மக்களையும் சேர்த்து, தம்மை பெரும்பான்மை என்று கருதுகின்ற ஒரு காலம் இருந்தது.

ஆனால் இறுதிப் போரில் ஈழத் தமிழர்களுக்கு உதவியாக தமிழ்நாடு இருக்கவில்லை. அதற்கு காரணம் தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக இருந்த ஒரு தனிப்பட்ட நபர் அல்ல. தமிழ்நாட்டிற்கு அதிகாரங்கள் எதுவும் இல்லை என்பதுதான் காரணம்.

மாநில அரசுக்கு மத்திய அரசால் கலைக்கப்பட முடியாத அதிகாரம் இருந்திருந்தால் கூட, தமிழ்நாடு இறுதிப் போரில் முக்கிய பங்கை ஆற்றியிருக்க முடியும்.

ஈழத் தமிழர்கள் தமது தோல்வியின் காரணத்தை அரசு, அரசாங்கம், அரசியல், உலக ஒழுங்கு என்பவற்றில் தேடத் தொடங்கியிருக்க வேண்டும். ஆனால் திட்டமிட்ட முறையில் அவர்கள் தனிநபர்களை நோக்கி திருப்பி விடப்பட்டார்கள்.

போர் முடிந்த பிற்பாடு, எந்த எந்த அதிகாரங்கள் இல்லாததால் தமிழ்நாட்டு அரசினால் ஈழப் படுகொலையை தடுக்க முடியாது போனது என்பதை ஆராய்ந்து, அந்த அதிகாரங்களை பெறுவதற்கான போராட்டங்கள் அல்லவா தமிழ்நாட்டில் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்? அப்படி எங்காவது ஒரு போராட்டம் நடத்தப்பட்டதா? ஆகக் குறைந்தது அது பற்றிய கோரிக்கைகளாவது விடப்பட்டதா? எதுவும் இல்லை.

“தமிழ்நாட்டினால் உதவ முடியாது போனதன் காரணம் கருணாநிதி ஒரு துரோகி” என்று குறுகிய பதில் அளிக்கப்பட்டது. தமிழர்கள் மடையர்கள் ஆக்கப்பட்டார்கள். உள்மோதல்கள் தூண்டி விடப்பட்டன. இதனால்தான் “கருணாநிதி ஒரு துரோகி’ என்கின்ற அரசியலை நான் திட்டமிட்ட சதி என்கிறேன்.இந்த அரசியலால் தமிழர்கள் திசைதிருப்பப்பட்டது மட்டும் நடக்கவில்லை, பெரியளவில் பிளவுபடுத்தப்பட்டார்கள்.

எம்ஜிஆர் விடுதலைப் புலிகளுக்கு மிகவும் ஆதரவாக இருந்தார். ஆனால் அவருடைய தொண்டர்கள் மத்தியில் ஈழப் போராட்டம் பற்றி தெளிவு உருவாக்கப்படவில்லை. ஆனால் திமுகவில் அப்படி அல்ல.

கலைஞர் கருணாநிதியிடம் விடுதலைப் புலிகள் பற்றி பல கசப்புகள் உள்ளன. ஆனால் அவருடைய தொண்டர்களிடம் ஈழப் போராட்டம் பற்றிய தெளிவு உருவாக்கப்பட்டது. ஈழம் பற்றி பல பயிற்சிப்பட்டறைகள் நடத்தப்பட்டன.

“பிரபாகரன் ஒரு கொலைகாரன்’ என்று ஜெயலலிதாவால் சொல்ல முடியும். அவருடைய தொண்டர்கள் அதை எதிர்க்க மாட்டர்ர்கள். ஆனால் கலைஞரால் அப்படி சொல்ல முடியாது. அவருடைய பெரும்பான்மையான தொண்டர்களிடம் இருந்து பலத்த எதிர்ப்புக் கிளம்பும்.

ஈழத்திற்கு ஆதரவான போராட்டத்தை யார் நடத்தினாலும், அங்கே போய் நிற்கின்ற தொண்டர்கள் இவர்கள்.
„கருணாநிதி ஒரு துரோகி’ என்று மிகவும் கீழ்த்தரமானதும், மோசமானதுமான பரப்புரைகளின் ஊடாக இத்தகைய திமுக தொண்டர்களுக்கும் ஈழத் தமிழர்களுக்கும் இடையில் ஒரு இடைவெளி உருவாக்கப்பட்டது.

இரண்டாவதாக தமிழ்நாட்டின் அரசியல் காரணமாகவும், சமூகநீதிப் போராட்டங்கள் காரணமாகவும் கலைஞரோடு இணைந்து செயற்படுகின்ற வீரமணி, பேராசிரியர் சுபவீர பாண்டியன் போன்றவர்கள் மீதான தாக்குதல்களும் திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளப்பட்டு, அவர்களும் ஈழத் தமிழர்களிடம் இருந்த தள்ளி வைக்கின்ற வேலை நடந்தது.

இன்று நடப்பதாக சொல்லப்படுகின்ற ராஜதந்திரப் போரில் தமிழ்நாட்டின் அறிஞர்கள் முக்கியமான பங்கை அளித்திருக்க வேண்டும். சுபவீரபாண்டியன் போன்றவர்கள் ஐநா சபைக் கூட்டங்களில் “லொபி” வேலைகளை செய்திருக்க வேண்டும்.
ஆனால் அதற்கெல்லாம் வாய்ப்பு இல்லாதபடியான சூழ்நிலை திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டது.

இப்படி தமிழ்நாட்டின் பெரிய கட்சிகளில் ஒன்றான திமுகவும், அதன் ஆதரவு அமைப்புக்களும் ஈழப் போராட்டத்தில் தள்ளி வைக்கின்ற அரசியல் நடந்தது.

இந்த சதி என்பது திமுக மற்றும் ஆதரவு அமைப்புக்களை மையப்படுத்தி மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. அது இன்னும் நீண்டு சென்றது. திமுக எதிர்ப்பைக் கொண்டிருக்கும் கட்சிகள், இயக்கங்களையும் குறி வைத்தது.

திராவிட எதிர்ப்பு, வந்தேறி எதிர்ப்பு என்னும் பெயர்களில் கொளத்தூர் மணி, வைகோ போன்றவர்கள் குறி வைக்கப்பட்டார்கள். இந்த அரசியலும் ஈழத்தின் பெயரிலேயே நடத்தப்படுகின்றது.

இந்த வேலைக்கு சீமான் போன்றவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள். இன்றைக்கு ஜெனிவாவில் கொடி பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்ற ஒரு ஈழத் தமிழனைக் கேட்டால் “கருணாநிதி, வைகோ, வீரமணி, சுபவீரபாண்டியன், கொளத்தூர் மணி என்று எல்லோருமே துரோகிகள்”என்பான். “சீமான் மட்டுமே ஒரே தலைவர்” என்பான்.

யுத்தம் முடிந்தவுடன் ஈழத்தமிழர் ஆதரவு சார்ந்து உலகத் தமிழர்களிடம் ஒரு பெருந் திரள்வு நடந்திருக்க வேண்டும். திட்டமிட்ட முறையில் அது இல்லாமல் செய்யப்பட்டது. இன்றைக்கு தமிழ்நாட்டில் ஈழ ஆதரவு போராட்டத்தை ஒரு சிறய குழுவிடம் ஒப்படைத்து, அதை சிதைத்து விடுகின்ற சதி நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

கலைஞர் மீது எனக்கு ஆயிரம் விமர்சனங்கள் உண்டு. தமிழ்நாட்டில் எனக்கு பிடித்த அரசியல்வாதிகள் முதலில் வைகோதான் இருக்கிறார்.

ஆனால் பல மாயைகளை உண்மை என்று ஈழத் தமிழர்கள் நம்ப வைக்கப்படுகிறார்கள். „திராவிட எதிர்ப்பு, சீமான் தமிழ்நாட்டின் பெரிய சக்தி’ என்கின்ற மாயைகள் உடைந்து போக வேண்டும் என்பதற்காகவாவது கலைஞர் இந்தத் தேர்தலில் வெல்ல வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

கலைஞரின் வெற்றி ஈழத் தமிழர்களை தமிழ்நாட்டின் அரசியல் பற்றி சரியாக கற்பதற்கு தூண்டும் என்று நம்புகிறேன்.
முட்டாள்களாக இருந்து கொண்டு எம்மால் எந்த விடுதலையையும் அடைய முடியாது.

வி. சபேசன், புலம் பெயர் ஈழத்தமிழன்

பேசநா இரண்டுடையாய் போற்றி!

ராஜீவ் கொலை வழக்கில் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள் விடுதலை குறித்து கருணாநிதி இரட்டை வேடம் போடுகிறார், கபட நாடகம் ஆடுகிறார் என்று சட்டப்பேரவையில் முதல்வர் ஜெயலலிதா தெரிவித்துள்ளார்.

கீழ்கண்டவற்றையும் பலர் படித்து தெரிந்துகொள்ளவேண்டும், தெரிந்து அதை மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்துகொள்ளவேண்டும்.

“ ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை. மாறாக, நளினிக்கு விதிக்கப்பட்ட மரணதண்டனை ஆயுள் தண்டனையாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டது. இவ்வாறு நளினியை காப்பாற்றியது படுகொலை செய்யப்பட்ட ராஜீவ் காந்தியின் மனைவியும், காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவியுமான சோனியா காந்தி. மேற்படி நளினியை, கொலை செய்யப்பட்ட முன்னாள் பாரத பிரதமரின் மகள் ப்ரியங்கா சிறையில் சென்று பார்கிறார். இப்படி போய் பார்க்கலாமா? அது அடுக்குமா? இப்போது நளினி ஏதோ உரிமைக்காக போராடுவதுபோல் தன்னை விடுதலை செய்யவேண்டும் என்று உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு போடுகிறார். உலகத்தில் வேறு எந்த நாட்டிலும் நடக்காதது எல்லாம் இந்தியாவில் நடக்கிறது! இது சோனியா மற்றும் பிரியங்கா ஆகியோருடைய சொந்த பிரச்சனை அல்ல. அவர்களுடைய குடும்ப பிரச்சனை அல்ல. இது ஒரு நாட்டு பிரச்சனை. ஒரு முன்னாள் பாரத பிரதமர் படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் இந்த நாட்டின் இறையாண்மைக்கு விடப்பட்ட சவால். யாருடைய தனிப்பட்ட உரிமையும் இதில் இல்லை. இப்போது தமிழகத்தில் எனது தலைமையிலான ஆட்சி நடைபெற்றுகொண்டிருந்தால், தடை செய்யப்பட்ட இயக்கங்களுக்கு ஆதரவாக பேசியிருப்பவர்களை நிச்சயமாக கைது செய்திருப்பேன்.

தற்போது பொடா சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டது என்ற அசட்டு தைரியத்தில் சிலர் பகிரங்கமாக தேச விரோத கருத்துக்களை பேச ஆரம்பித்துவிட்டனர். POTA இல்லாவிட்டாலும், தற்போதுள்ள சட்டவிரோதமான நடவடிக்கைகள் தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ், இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிராக பேசுபவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம். ஆனால் நடவடிக்கை எடுக்க மைனாரிட்டி தி.மு.க அரசின் முதலமைச்சருக்கு மனமில்லை. எப்போதெல்லாம் கருணாநிதி ஆட்சிக்கு வருகிறாரோ, அப்போதெல்லாம் விடுதலைபுலிகள் அமைப்புக்கு ஆதரவான பேச்சுக்கள் தமிழ்நாட்டில் பகிரங்கமாகவே நடைபெறுகின்றன.”

23.10.2008 அன்று நமது எம்ஜியாரில் வெளிடப்பட்ட ஜெயலலிதாவின் அறிக்கையின் ஒரு பகுதியான மேலுள்ளவற்றை படிக்கும்போது….

பேராசைப் பெருந்தகையே போற்றி!
பேசநா இரண்டுடையாய் போற்றி!
தந்திர மூர்த்தி போற்றி!
தாசர்தம் தலைவா போற்றி!
வஞ்சக வேந்தே போற்றி!
கொடுமைக் குணாளா போற்றி!
கோழையே போற்றி போற்றி!
பயங்கொள்ளிப் பரமா போற்றி!
படுமோசம் புரிவாய், போற்றி!

சிரித்திடு நரியே போற்றி!
ஒட்டு வித்தை கற்றோய், போற்றி!
உயர் அநீதி உணர்வோய், போற்றி!
எமதுஇனம் கெடுத்தோய், போற்றி!
ஈடில்லாக் கேடே போற்றி!
இரைஇதோ போற்றி! போற்றி!
ஏத்தினேன் போற்றி! போற்றி!

என்ற அறிஞர் அண்ணாவின் ஆரியமாயை பாடல்தான் நினைவுக்கு வருகிறது!

– திராவிடப் புரட்சி

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

அற்புதம் அம்மாளின் நேர்காணல் தி இந்துவில் வந்திருக்கிறது. திராவிடர் கழகம் மற்றும் தி.மு.க ஆகிய இயக்கங்கள் குறித்த அவரது கருத்துகளை வேதனையோடு பகிர்ந்துள்ளார்.

“ராஜீவ் கொலை வழக்கில் விடுதலை பெறுபவர்களை வைத்து கலைஞருக்கு எதிராக பேட்டி கொடுக்கவும், பிரச்சாரம் செய்யவும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்படலாம், அவர்களை அரசியலுக்கு பயன்படுத்த முயற்சிக்கலாம்” என்று இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நான் பதிந்த கருத்துகளை படித்து சிலர் வருத்தப்பட்டனர். அவர்கள் தற்போது அற்புதம் அம்மாளின் பேட்டியை படித்து ஓரளவிற்கு புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அற்புதம் அம்மாள் உள்ளிட்ட பலர் அறிந்துகொள்ளவேண்டிய செய்தி என்னவென்றால்…

விடுதலை குறித்த செய்தி சுடச் சுட வந்து சேர்ந்தபோது, நான் நின்றுகொண்டிருந்த இடம் பெரியார் திடல். உடனடியாக தொலைக்காட்சியும் கணினியும் இருக்கும் அறையை நோக்கி நடக்கவில்லை ஓடினோம். அடுத்த சில நிமிடங்களில், அங்கிருந்தே விடுதலையை மகிழ்வோடு வரவேற்றும், தமிழக அரசை பாராட்டியும் முகநூலில் நிலைத்தகவலை பதிந்தோம். அங்கிருந்தவர்கள் அனைவரும் செய்தி அறிந்து மகிழ்ந்தனர். இந்த மகிழ்ச்சிக்கான காரணத்தை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்வார் என்று நம்புகிறேன்.

பேரறிவாளனுக்கு தூக்கு தண்டனை ரத்து மற்றும் விடுதலை ஆகிய இரண்டு செய்திகளுக்கும் தி.க மற்றும் தி.மு.க தோழர்கள் மகிழ்ந்தனர், மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர், கொண்டாடினர். இவ்விரு இயக்கத்தின் தலைமையின் எண்ணத்தை இயல்பாக வெளிக்காட்டினர் அதன் தொண்டர்கள். தலைமைக்கு எதிராக நடப்பவர்கள் அல்ல இவ்விரு இயக்கத்தின் தொண்டர்களும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் நன்றாக அறிந்தவரே.

இன்று மட்டுமல்ல, பேரறிவாளன் விடுதலை பெறவேண்டும் என்ற உணர்வை இவ்விரு இயக்கங்களின் தொண்டர்களும் ஆரம்பத்தில் இருந்து தொடர்ந்து கொண்டிருப்பது என்பது தற்செயலான ஒன்றல்ல என்பதை அற்புதம் அம்மாள் புரிந்துகொள்ள முயலவேண்டும். அவ்வுணர்வு பட்டுப்போகாமல், இன்றளவும் தொடர்வது இவ்விரு இயக்கங்களின் தலைவர்களின் ஆதரவு இல்லாமல் என்று அற்புதம் அம்மாள் கருதினால் அது தவறு.

இன்றும், குற்றமற்றவர்கள் என்று சொல்லி விடுதலை செய்யவில்லை என்பதை நன்றாக உணர்ந்திருக்கும் அற்புதம் அம்மாள், ‘அறிவுக்கும் இயக்கத்திற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று தி.க அறிவித்தது’ என்று தனது மனக்குமுறலை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். ராஜீவ் கொலை நடந்த போது, அறிவு பெரியார் திடலில் இருந்தார் என்பதை அவரே சொல்லுகிறார். விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத் தலைவர் பிரபாகரனுக்கான சம்மனும் அதே திடலுக்கே அனுப்பப்பட்டது. தந்தை பெரியாரால் உருவாக்கபட்ட திராவிடர் கழகம், ஆர்.எஸ்.எஸ் போன்று தடை செய்யப்படாமல் இருக்க, அதன் தலைமை எந்த அளவிற்கு போராடியிருக்கும் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் ஏனோ சிந்திக்க மறுக்கிறார். “விடுதலைப்புலிகளுக்கும் எங்களுக்கு எந்த தொடர்பும் இல்லை” என்று வைகோ அவர்கள் சொல்லியதாவது அவருக்கு நினைவிருக்கிறதா? என்பது தெரியவில்லை. அவருக்கு எப்படி மகன் முக்கியமோ, அப்படி தலைவர்களுக்கு இயக்கம் முக்கியம். கொலைப் பழியை ஓர் இயக்கம் சுமக்காமல் இருக்க செய்யவேண்டியவைகளை செய்வதே ஒரு இயக்கத்தின் தலைமையின் மிக முக்கியமான பணி என்பதை அற்புதம் அம்மாள் அறியாதவர் அல்ல.

ராஜீவ் கொலை நடந்த பிறகு, காவல்துறை யாரை நோக்கி திரும்பியது, யார் யார் விசாரணைக்கு அழைக்கபட்டார்கள், கைதானார்கள், சிறை சென்றார்கள், ஓடி ஒளிந்தார்கள், தலைமறைவாக வாழ்ந்தார்கள் என்பதையெல்லாம் அற்புதம் அம்மாள் மறந்திருக்கமாட்டார் என்று நம்புகிறேன். அதில் எத்தனை பேர் அற்புதம் அம்மாளின் போற்றுதலுக்குரிய ஜெயலலிதா அம்மையாரின் கட்சியை சேர்ந்தவர்கள்? என்பதை அற்புதம் அம்மையாரின் மனசாட்சியே அவருக்கு எடுத்துச் சொல்லும்.

ஜெயலலிதா இதுநாள் வரை இவரது போராட்டத்தை அறியாதவரா? இவரது போராட்டத்தில் இருக்கும் நியாயத்தை உணர்ந்து ஒரு நாளாவது தூக்கு தண்டனையை ரத்து செய்யவேண்டும் என்று அறிக்கை விட்டதுண்டா? மாறாக, “ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை” என்றுதானே அறிக்கை விட்டார்.

இன்று சந்திக்க வாய்ப்பளித்த ஜெயலலிதாவை இதுநாள்வரை அற்புதம் அம்மாள் ஏன் சந்திக்க முயலவில்லை? அல்லது முயன்றும் சந்திக்க முடியவில்லையா? இந்த கேள்வியை அற்புதம் அம்மாளின் மனசாட்சிக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

இன்றும் நிரபராதிகளை விடுதலை செய்யுங்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர்கள் கலைஞரும் ஆசிரியர் வீரமணியும் தானே…. ஜெயலலிதா அம்மையார் அல்லவே! ஜெயலலிதா அவர்களை நிரபராதிகள் என்று அவர் வாயால் சொல்லுவாரா? ஜெயலலிதாவை பொறுத்தவரை தண்டனை பெற்ற குற்றவாளிகளை விடுதலை செய்கிறார் என்பதை அற்புதம் அம்மாள் மறந்துவிடக்கூடாது.

ராஜீவ் கொலையை பயன்படுத்தி அரசியல் லாபம் அடைந்தவர்கள் நல்லவர்களாகவும், நட்டம் அடைந்தவர்கள் கெட்டவர்களாகவும் அற்புதம் அம்மையாரின் கண்களுக்கு தெரிந்தால் அதில் வியப்பில்லை.

“கனக்கும் பையை ஒரு தோளிலிருந்து இன்னொரு தோளுக்கு மாற்றுகிறார் அற்புதம் அம்மாள்” என்று முடிகிறது தி இந்துவின் கட்டுரை. ஆம். வலியோடு சுமந்த தோளை விட, இதுநாள் வரை சுகமாக இருந்த தோள் அவருக்கு வசதியாக இருக்கிறது.

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது! அற்புதம் அம்மாளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல!

நன்றி: திராவிடப் புரட்சி

ஞாயிறுக்கிழமை ஈழப்போராளிகள்

தலைப்பை பார்த்து குழம்பாதீர்கள். விளக்கம் பதிவின் இறுதியில் இருக்கிறது. அந்த விளக்கத்தை தெரிந்துகொள்வதற்கு முன் ஈழத்தமிழ் அரசியலின் வியாபார பின்புலத்தை கொஞ்சம் தெரிந்து கொள்வது நல்லது.

ஈழத்தமிழர்கள் பிரச்சனையில் பிரதான தமிழக அரசியல் கட்சிகள் ஒருபக்கம் தாங்களும் குழம்பி, தமிழ்நாட்டு மக்களையும் ஏகத்துக்கு குழப்பிக் கொண்டிருக்க, இதை வைத்து கல்லா கட்டும் வியாபாரிகளும் தமிழக அரசியலில் உண்டு. அப்படியானவர்களில் சில சில்லறை வியாபாரிகள், ஈழப்பிரச்சனையை தெருவோரத்தில் கூறுகட்டி கூவி விற்கும் நிலைக்கு கொண்டுவந்திருக்கிறார்கள் என்பதை சுட்டிக்காட்டும் பதிவே இது.

ஈழத்தமிழர்களுக்காக தமிழ்நாட்டில் அவ்வப்போது குரல் கொடுக்கும் அமைப்புக்களில் ஒன்று மே17 இயக்கம். நன்கு படித்த, நுனிநாக்கில் ஆங்கிலமும், தூயதமிழும் (அங்காங்கே பலவந்தமாக திணிக்கப்பட்ட ஈழத்தமிழ் வார்த்தைகளுடன்) சரளமாக பேசக்கூடிய பட்டதாரி இளைஞர்கள் நடத்தும் இந்த மே17 இயக்கத்தின் பெயர்க் காரணமே கொஞ்சம் விசித்திரமானது.

2009 ஆம் ஆண்டு மே 17 ஆம் தேதி அநியாயமாய் முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்த விடுதலைப்புலிகளின் ஆயுத போராட்டத்தை நினைவுபடுத்தும் விதமாக இந்த மே17ஐ அமைப்பின் பெயராக வைத்திருப்பதாக கூறிக்கொள்ளும் இவர்கள், இதுவரை உருப்படியாக, சொந்தமாக ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதுவும் செய்ததில்லை. அப்படி செய்யக்கூடிய அளவுக்கு மக்கள் ஆதரவு பெற்ற இயக்கமாகவும் இது உருவாகவில்லை. இதை இவர்கள் உருவாக்கவும் இல்லை.

திருமுருகன் காந்தி என்கிற இளைஞர் ஒரு அரசியல் தலைவராக (!) உருவாகவும், அவர் ஈழத்தமிழர்கள் வெளிநாடுகளில் நடத்தும் ஆர்பாட்டங்கள், நினைவுநாட்கள், கருதரங்குகள், பேரணிகளில் “தமிழ்நாட்டின் இளைஞர்கள் சார்பில்” (?) கலந்துகொள்ளும் ஒரு பேச்சாளராகவும் வளர்ந்திருப்பது தான் இந்த மே 17 என்கிற அமைப்பு இதுவரை செய்திருக்குக்கும் ஈழத்தமிழர் ஆதரவு பங்களப்பு.

இவர்கள் தமிழ்நாட்டில் ஆர்பாட்டம் நடத்தும் அழகே அலாதியானது. பெரும்பாலான பிரச்சாரங்களை இணையத்திலேயே நடத்தும் இவர்கள், தப்பித்தவறி இணையத்திற்கு வெளியில் இவர்கள் செயற்பட நினைத்தால் பெரும்பாலும் இவர்களின் ஈழத்தமிழ் ஆதரவு ஆர்பாட்டங்கள் எல்லாம் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மட்டுமே நடக்கும். அதுவும் சென்னை மெரினா கடற்கரையில், கண்ணகி சிலைக்கு பின்னால், ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை 4 மணிக்குமேல் தான் இவர்களின் ஆர்பாட்டங்கள் எல்லாமே நடக்கும்.

இதில் ஒரு முக்கிய தொழில் ரகசியம் அடங்கியிருக்கிறது. சென்னையின் மெரினா கடற்கறை பற்றி தெரிந்தவர்களுக்கு ஒரு உண்மை தெரியும். அதாவது சென்னையின் மெரினா கடற்கரையில் ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலைகளில் கூட்டம் அலைமோதும். ஒட்டுமொத்த சென்னைக்குமான ஒரே இலவச திறந்தெவெளி பொழுது போக்குக்கான இடமாக சென்னை கடற்கரைப்பகுதிகள் இருப்பதால் விடுமுறைநாட்களில் கூட்டம் கூடுவது இயல்பு. அதிலும் சென்னை மெரினா கடற்கரையில் ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை கூட்டம் கண்டிப்பாக கூடும்.

அந்த கூட்டத்தோடு கூட்டமாக மே17 இயக்க ஆட்கள் ஆளுக்கொரு மெழுகுவர்த்தியோ, பேனரோ பிடித்துக்கொண்டு நின்றால், பீச்ச்சுக்கு வந்திருக்கும் கூட்டம் காற்றுவாங்கியபடி, இவர்களை சுற்றி ஆவலாக கூடி நின்று வேடிக்கை பார்ப்பார்கள். உடனே நம் அண்ணன் திருமுருகன் காந்தியோ அல்லது வேறு “சிறப்பு அழைப்பாளரோ” கொஞ்ச நேரம் ஈழ ஆதரவு பேச்சுக்கச்சேரி நடத்துவார்.

ஒருவேளை, மவுன அஞ்சலி நிகழ்ச்சியாக இருக்கும் பட்சத்தில் பேசவேண்டிய தேவையும் இல்லை. முகத்தை கொஞ்சம் துக்கம் கலந்த சீரியஸாக வைத்துக்கொண்டாம் போதும். இதையெல்லாம், ஏற்கெனவே ஏற்பாடு செய்திருக்கும் புகைப்படக்கலைஞரும், வீடியோ கிராபரும் படம்பிடித்து உடனுக்குடன் “நேரலையாக” இணையத்தில் ஒலி/ஒளிபரப்பிவிடுவார்கள். இதற்காகவே காத்திருக்கும் வெளிநாட்டு இலங்கைத் தமிழ் வானொலிகள் இதை “நேரலையாக” தொலைபேசி மூலம் கருத்துக்களை வாங்கி உணர்ச்சி பொங்க உலகம் முழுமைக்கும் ஒலிபரப்பும். மாபெரும் மக்கள் போராட்டம் சக்ஸஸ் என்று ஈழத்தமிழ் வானொலிகள் முழங்கும். மே17 அமைப்பின் முகநூல் பக்கமெல்லாம் புகைப்படங்களால் ரொம்பி வழியும்.

இதன் தொடர்ச்சியாக ஏதோ ஒரு வெளிநாட்டில் நடக்கும் அடுத்த ஈழத்தமிழர் ஆதரவு ஆர்பாட்டம், பேரணி, கருத்தரங்கு என்று திருமுருகன் காந்திக்கு அழைப்பு வரும். அவரும் அங்கே போய், தமிழ்நாட்டின் இளைஞர்கள் ஈழத்துக்கு ஆதரவாக “களம் காண”த் துடித்துக்கொண்டு காத்திருப்பதாக பேச்சுக்கச்சேரியை நடத்துவார். சாட்சிக்கு ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக மெரினாவில் திரண்ட மக்கள் வெள்ளத்தின் (!) புகைப்படம், காணொளிகள் காட்டப்படும். இவரை அங்கே காசுகொடுத்து அழைத்தவர்கள் இவரின் காணொளியுடன் கூடிய கச்சேரிக்கு மயங்கி மறு கச்சேரிக்கும் அழைப்பார்கள். முடிந்தால் தங்கள் நண்பர்கள் வேறு ஊர்களில் நடத்தும் இதே போன்ற கச்சேரிகளுக்கும் பரிந்துரை செய்வார்கள். இது தான் ஈழ ஆதரவு அரசியல் கச்சேரி பார்முலா.

இதோ அண்ணன் திருமுருகன் காந்தி அவர்கள், தனது அடுத்த மெரினா மக்கள் வெள்ளத்துக்கு அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார். இதில் சுவார்ஸ்யமான செய்தி என்னவென்றால், மே 17 என்று அமைப்பின் பெயர் வைக்கும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அந்த குறிப்பிட்ட நாளில் நடத்தவேண்டிய தனது அமைப்பின் அதிமுக்கியம் வாய்ந்த ஆண்டு நிகழ்வை, மே 19 ஆம் தேதியில் நடத்துகிறார். இடம் அதே மெரினா கண்ணகி சிலைக்கு பின்புறம். நேரம் மாலை நான்குமணி. நாள்— இவ்வளவுதூரம் சொன்ன பிறகுமா உங்களுக்கு புரியவில்லை? ஞாயிற்றுக்கிழமை தான்.

இப்போது தெரிந்ததா, ஞாயிற்றுக்கிழமை ஈழப்போராளிகள் யாரென்று?

– எதிரொலி தமிழ்

ஜெயலலிதாவைக் காப்பாற்றத் துடிக்கும் விகடனுக்கு சில கேள்விகள்!

மிஸ்டர் புளுகாரின் புலனாய்வு லட்சணம் இதுதான்!

”மாணவர்களைத் தூண்டுகிறாரா ஜெ.?, உளவு பார்க்க வந்த டெல்லி உள்துறை”
– இது இன்று காலை வெளியான ஜூனியர் விகடன் (20.3.2013) இதழின் அட்டைப்பட்த் தலைப்பு.

`மாணவர் போராட்டம் தீவிரம்!கலை அறிவியல் கல்லூரிகளுக்கு அரசு காலவரையற்ற விடுமுறை!

-இது இன்றைய நாளிதழ்களில் (16.3.2013) வெளிவந்துள்ள முதன்மைச் செய்தி.

ஜூ.வி.யின் கற்பனையில் உதித்த சூப்பர் ஐடியாவின் படி மாணவர்களைத் தூண்டிய ஜெயலலிதாதான், கல்லூரிகளுக்கு விடுமுறை அறிவித்துள்ளார். இநத இரண்டு செய்திகளையும் படிக்கும் மாணவ மணிகள் ஜூனியர் விகடனின் கற்பனையக் கண்டு சிரியாய் சிரிக்கிறார்கள்.

ஜூ.வி.யின் புலனாய்வுப் புலி மிஸ்டர் புளுகார் கண்டுபிடித்த இன்னொரு மாபெரும் புலனாய்வுத் தகவல் இது. அதையும் படித்துத் தொலைத்து சிரியுங்கள்.

“முந்தைய போராட்டங்களைக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டதன் தொடர்ச்சிதான் இப்போதைய கல்லூரி மாணவர்களின் உக்கிரப் போராட்டம் என்று மத்திய அரசு கருதுகிறது.`இதைக் கண்டுகொள்ளாமல் போலீசை கைகட்டி வேடிக்கைப் பார்க்கச் சொல்லி,இதன் மூலம் மத்திய அரசுக்கு எதிராக மக்களின் மனோநிலை திரும்பட்டும் என்று முதல்வர் ஜெயலலிதா நினைப்பதாக அவர்கள் யோசிக்கிறார்கள்’ என்றும் சொல்லப்படுகிறது.”

மிஸ்டர் புளுகார், விகடன் கம்பெனி அறைவிட்டு வெளியே வராமல் மட்டுமில்லை, பத்திரிகைகள், தொலைக்காட்சிகள், இணையதளங்கள் என எதையுமே பார்க்காமல் ஜெ.ஆட்சிக்கு சேவகம் செய்வது எப்படி என்பதைப் பற்றி இந்த மாதிரி ரூம் போட்டு யோசிப்பதிலேயே காலம் கழிப்பது இதிலிருந்து தெரிகிறது.

கடந்த ஒரு வாரமாக தமிழகம் முழுதும் நடைபெறும் மாணவர் போராட்டங்களை ஒடுக்கும் அனைத்து முயற்சிகளையும் ஜெ.யின் காவல்துறை செய்துவருவதை நாடறியும்.மாணவர்களை மிரட்டுவது, கைது செய்வது, தாக்குதல் தொடுப்பது, போராடவிடாமல் தடுப்பது, விடுதலைப் புலி என்று சொல்லி கைது செய்து விடுவோம் என்று மிரட்டுவது என ஜெ.யின் காவல்துறை ஜனநாயகப் போராட்டங்களை ஒடுக்கிவருகிறது. இந்த நடவடிக்கைகளினால் எந்தவித பலனும் கிடைக்காத்தால்தான் வேறு வழியின்றி கல்லூரிகளுக்கு காலவரையற்ற விடுமுறை அளித்தும், அரசு விடுதிகளில் இருந்து மணவர்களை வெளியேறவேண்டும் என்றும் உத்தரவிட்டுள்ளது ஜெ.யின் அரசு.

அதுமட்டுமா,சென்னையில் மார்ச் 29 வரை ஊர்வலங்கள், ஆர்ப்பாட்டங்கள், பொதுக்கூட்டங்கள் நடத்த தடைவிதிப்பதாகவும் ஜெ.யின் அரசு அறிவித்துள்ளது. ஜெயலலிதாவின் இந்த நடவடிக்கைகளெல்லாம் மாணவர் போராட்டங்களை ஆதரிக்கும் நடவடிக்கைகளா?மாணவர்களைத் தூண்டும் நடவடிக்கைகளா?ஜூ.வி.யைப் படிப்பவன் சிரிக்கமாட்டானா?அது சரி நீங்கள்தான் வெட்கமில்லாத கூட்டமாயிற்றே…

இன்னொரு புலனாய்வை அவிழ்த்துவிட்டுள்ளார் மிஸ்டர் புளுகார்.மார்ச் 14 ல் வனத்துறை அரசு விளம்பரத்தில் புலிக்குட்டிகள் பட்த்தை ஜெ. போட்டுவிட்டாராம். அது மறைமுகமாக விடுதலைப் புலிகளை ஆதரிக்கும் செயலாம்.

`விடுதலைப் புலிகளை இரும்புக் கரம் கொண்டு அடக்குவேன்’,
`தமிழ்நாட்டிலிருந்து விடுதலைப் புலிகளை விரட்டியது நான்தான்’,
`விடுதலைப் புலிகளைத் தடை செய்ய மத்திய அரசை தொடர்ந்து வலியுறுத்தியது என் ஆட்சியில்தான்’,
`பிரபாகரனைக் கொண்டுவந்து தூக்கில் போடவேண்டும்’
– இப்படியெல்லாம் இறுமாப்போடு பேசிய ஜெயலலிதாதான், புலிக்குட்டிகளுக்குப் பெயர் வைக்கும் நிகழ்ச்சிக்கு புலிப்படம் போட்டு விளம்பரம் தந்தார் என்று புளகாங்கிதம் அடைகிறது பூணூல் பாசம்.

புலிக்குட்டிக்குப் பெயர் வைப்பது என்பது இங்குமட்டுமல்ல,மத்திய அரசே வனத்துறையும் செய்கிறது.மற்ற மாநில அரசுகளும் செய்கிறது. இந்தியாவின் தேசிய விலங்கே புலிதான். அதை மத்திய காங்கிரஸ் அரசு மாற்றியாவிட்டது?

ஜெயலலிதா யானைகளுக்கு முகாம் நடத்துகிறார். குருவாயூர் கிருஷ்ணன் கோவிலுக்கு யானைக் குட்டி பரிசளித்தார்; இதனால் இவர் யானைச் சின்னம் கொண்ட மாயாவதியை மறைமுகமாக ஆதரிக்கிறார் என்று எழுதுவீர்களோ?

சரி இதையெல்லாம் விடுங்கள். புலிகளை ஆதரிப்பது என்று முடிவெடுத்தால் நேரடியாக ஆதரிக்க வேண்டியதுதானே? அது என்ன மறைமுகமாக ஆதரிப்பது? அதற்கு விகடன் வகையறாக்கள் அருஞ்சொற்பொருள் விளக்கமளிப்பது?

இப்படி நடுநிலை வேஷம் போட்டுக்கொண்டு டெசோ மீது பாய்வோருக்கு நாம் வைக்கும் கேள்விகள்:

• தமிழக மக்களின் உணர்வுகளை மத்திய அரசுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று ஜெ. உண்மையிலேயே விரும்பியிருந்தால், டெசோ வேலை நிறுத்தத்தை தடுத்தது ஏன்?

• கடைகளைத் திறக்கச் சொல்லி காவல் துறையை ஏவிவிட்டது ஏன்?

• டெசோவைத் தனக்குப் பிடிக்காது என்றால்,அவரே வேலை நிறுத்தம் அறிவித்திருக்கலாமே?ராமதாஸ்கூட கோரிக்கை வைத்தாரே! (தமிழ்நாட்டின் புதிய தமிழ் உணர்வாளர், புலி ஆதரவாளர் தோழர் தா.பா. ஏனோ இந்த மேட்டரில் தன் வாய்க்குத் தாப்பாள் போட்டுக்கொண்டுவிட்டார்)

• சரி, வேலைநிறுத்தம் சட்ட விரோதம் என்று அரசு கருதினால், வேறு வகையான போராட்டம் நடத்தியிருக்கலாமே?

• அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தைக் கூட்டியோ,சட்டமன்றத்தைக் கூட்டியோ மத்திய அரசை வலியுறுத்தும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியிருக்கலாமே?

• மத்திய அரசு, அமெரிக்கத் தீர்மானத்தை ஆதரிக்கவேண்டும் என்றோ, அல்லது தனித்தீர்மானம் கொண்டுவரவேண்டும் என்றோ ஜெ.விடமிருந்து அறிக்கையோ, குரலோ வராமல் கள்ள மவுனம் சாதிப்பது ஏன்?

• தேர்தலின் போது இலங்கைக்கு ராணுவத்தை அனுப்பி ஈழத்தைப் பெற்றுத்தருவேன் என்று நன்றாகவே மேடைகளில் நடித்தவர் இன்று முதலமைச்சரான பின்பு வாய்மூடி இருப்பது ஏன்?
– இதுபோல இன்னும் பல கேள்விகள் உண்டு.

முதலமைச்சரிடமிருந்தோ, அ.தி.மு.க.விடமிருந்தோ இதற்கான பதிலை நாம் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஏனென்றால் ஈழம் என்பது ஜெயல்லிதாவுக்கு தேர்தல் அரசியலுக்கான ஒரு பிரச்சினை.
ஜெ. எப்போதுமே ஈழத்துக்கு எதிரானவர்தான். 1991-1996 மற்றும் 2001-2006 ஆட்சிக்காலங்களில் மட்டுமல்லாமல் தற்போதும் ஈழத்துக்கான ஆதரவுப் போராட்டங்களை கடுமையாக ஒடுக்கியவர் ஜெயலலிதா. ஈழ ஆதரவு எண்ணம் தமிழர்களிடம் வந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக தடா, பொடா சட்டங்களைப் பயன்படுத்தியவர்; வாய்ப்பூட்டுச் சட்டம் போட்டவர் ஜெயலலிதா. இது பதிவு செய்யப்பட்ட வரலாறு. விகடன்கள் என்னதான் தலைகீழாக நின்று பொய்ப்பிரச்சாரங்கள் செய்து மறைக்க முயன்றாலும் அது முடியாது.

தமிழகத்தில் ஜெ.வின் பிரச்சார பீரங்கியாக வெட்கமில்லாமல் இதுபோல கற்பனையில் எழுதிவரும் விகடன் வகையறாக்கள் மேற்படிக் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லட்டும்.
– இப்படி விழுந்து விழுந்து விகடன் எழுதுவது ஏன்? ஜெ.வுக்கு எதிராக மாணவர்களின் கோபம் திரும்பிவிட்டது. அதிலிருந்து எப்படியாவது ஜெ.யைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காகத்தானே…