Monthly Archives: January 2013

அக்கிரகாரத்தில் பெரியார்!?

தமிழ் மையம் நடத்திய ’சங்கம் 4’ சொற்பொழிவில் `அக்ரகாரத்தில் பெரியார்’ என்ற தலைப்பிலான பி.ஏ.கிருஷ்ணன் உரை குறித்து (பத்ரி ஷேஷாத்ரி எழுத்திலிருந்து) குறிப்பிடத்தக்க ஒரு செய்தி – ‘பெரியார் வன்முறையாளர் அல்ல‘ என்பதை இப்போதுதான் முதலில் பார்ப்பனர்கள் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்கள்.

தவிர,

  • பி.ஏ.கிருஷ்ணனின் உரையில் “1967 ல் தி.மு.க.ஆட்சியைப் பிடிக்கும் வரை பெரியாருக்கு அரசியல் செல்வாக்கு இல்லை” என்று கூறியிருப்பது முழுப்பூசணியை சோற்றில் மறைக்கும் செயல். இதற்குப் பெயர்தான் பார்ப்பனப் புளுகு – அவாளுக்கே உரிய சிண்டு முடியும் பிறவிப் புத்தி.
  • பெரியாருக்கு அரசியல் செல்வாக்கு இல்லையென்றால் இரண்டு முறை அவரைத்தேடி வந்த முதலமைச்சர் பதவியை அவர் நிராகரித்திருப்பாரா?
  • வைக்கம் போராட்டத்தில் வெற்றிபெற்று அனைவருக்கும் கோவில் சாலை திறக்கப்பட்டிருக்குமா?
  • பெரியாரின் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தால் தமிழ்ப் பண்பாட்டுக்கு எதிரான இந்தி நுழைவு தடுக்கப்பட்டிருக்குமா? ரயில் நிலையப் பெயர்ப் பலகையில் மூன்றாமிடத்தில் இருந்த தமிழ் முதல் இடத்திற்கு வந்திருக்குமா?
  • பெரியாரின் குலக்கல்வித் திட்ட எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கு அஞ்சி ராஜாஜி பதவி விலகியிருப்பாரா?
  • 1951 ல் சமூக நீதிக்காக, இட ஒடுக்கீடுக்காக முதல் முறையாக இந்திய அரசியல் சட்டம் திருத்தப்பட்டிருக்குமா?
  • ரயில்வே உணவகங்கள் மற்றும் பார்ப்பனர்கள் நடத்திய உணவகங்களில் பிராமணாள் பெயர் பலகை ஒழிந்திருக்குமா?
  • காமராஜர் தமிழக முதலமைச்சர் ஆகியிருப்பாரா?
  • ராஜாஜி மூடிய பள்ளிகளை மட்டுமல்லாமல், மேலும் 10 அயிரம் பள்ளிகளை காமராஜர் திறந்திருப்பாரா?
  • ராஜாஜி தம் செல்வாக்கை பெரியாரால் இழந்திருந்த நிலையில் அண்ணாவுடன் சேர்ந்து கூட்டணி அமைத்திருப்பாரா?

– இப்படி ஆயிரம் வெற்றிகள் பெரியாரின் அரசியல் செல்வாக்கால் நிகழ்ந்துள்ளன; பட்டியல் வேண்டுமானால் கடந்த 75 ஆண்டுகால குடி அரசு, விடுதலை இதழ்களைப் படியுங்கள் பார்ப்பனர்களே.

பெரியார் வாழ்ந்தபோது அவரது போராட்டத்தை, வெற்றியை, அரசியல் செல்வாக்கை தமது பத்திரிகைகளில் பார்ப்பனர்கள் பதிவு செய்யவில்லை என்பதே உண்மை. ஆனால், பெரியார் வெற்றியின் பயனை இன்றைய தமிழகம் அனுபவிப்பதால் அது அடுத்தடுத்த தலைமுறைக்குச் சென்றுவிட்டது. அதனைப் பொறுக்கமுடியாத பார்ப்பனக் கூட்டம் இப்படி ஒப்பாரி வைக்கிறது. ’எதிரியை வீழ்த்தவேண்டுமானால் அதனைக் கண்டு கொள்ளாமல் கமுக்கமாக இரு’ என்ற தந்திரத்தை (conspiracy of silence) பார்ப்பனீயம் கடைப்பிடித்து வந்திருக்கிறது என்பது அண்ணல் அம்பேத்கரின் கூற்று. இதைத்தான் பெரியாரின் போராட்டக் காலத்தில் பார்ப்பனர்கள் கடைப்பிடித்தார்கள். ஆனால், அதனை முறியடித்தவர் பெரியார். பார்ப்பனப் பத்திரிகைகளைக் கண்டித்துப் பேசியும் எழுதியும் மட்டுமல்லாமல், ஒவ்வொரு நாளும் தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் சுற்றிச் சுற்றி பார்ப்பனீயத்தைத் தோலுரித்தார். அந்தத் தாக்கம்தான் இன்றும்  துக்ளக்குகளும், தினமலர்களும், தினமணிகளும் பதறுகிறார்கள். பார்ப்பனீயம் என்ன செய்தும் பெரியாரின் பிரச்சாரத்தை, போராட்டத்தை ஒடுக்கமுடியவில்லை. இவர்களது conspiracy of silence பெரியாரிடம் செல்லுபடியாகவில்லை. ஆகியிருந்தால் இன்று பெரியாரை பற்றிப் பேசவேண்டிய தேவையே அவர்களுக்கு இருந்திருக்காதே!

தவிரவும், தி.மு.க.வினர் யார்? பெரியாரின் கொள்கையைக் கொண்டே உருவான கட்சியினர்தானே. அவர்கள் பெரியாரின் கொள்கைக்கு மாறாக வேறு கொள்கையை உருவாக்கிக் கொள்ளாமல் அவரது கொள்கைக்கு அரசியல் வடிவம் அளித்ததே பெரியாரின் அரசியல் செல்வாக்கின் வெற்றிதானே! மறுக்கமுடியுமா? ராஜாஜியைக் கூட வைத்துக்கொண்டே வெற்றிபெற்ற அண்ணா, பெரியாரிடம் வந்து தன் ஆட்சியையே காணிக்கை ஆக்கினாரே! அதற்குப் பெயர் என்ன? பெரியாரின் அரசியல் செல்வாக்கு இல்லையா?

பெரியாருக்கும் பார்ப்பனர்களுக்கும் என்ன பங்காளிச் சண்டையா? என்னைவிட எவனும் மேலானவன் என்று சொல்லிக் கொள்ளக்கூடாது என்கிற மனித சமத்துவம்தான் பெரியார் பேசியது; இன்று அவரது தொண்டர்கள் பேசுவது. பெரியார் பற்றிய பி.ஏ.கிருஷ்ணன் புரிதல்களை பெரியார் தொண்டர்கள் பெரியாரின் கொள்கை வழியே புரிந்துகொள்கிறோம்.

 எழுதிவைக்கப்பட்டுள்ள முழுமையான உரை பின்னர் வெளிவரும் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார் பத்ரி. நாமும் எதிர்பார்க்கிறோம். பார்ப்பனர்கள் பெரியாரை எப்படிப் பார்த்தனர் என்பதைப் பதிவு செய்வது சரியே! அதில் வரலாற்றுத் தவறுகளும், திரிபுவாதங்களும் இருப்பின் அவற்றுக்குரிய பதில் பின்னர் அளிக்கப்படும்.

பொங்கட்டும் இனஉணர்வுப் பொங்கல்!

பொங்கல் விழா என்றும் உழவர் திருநாள் என்றும் தைத்திருநாள் என்றும் அழைக்கப்படும் தமிழ்ப்புத்தாண்டு தமிழினத்தின் கலாச்சாரப் பெருவிழா!

தைம்மதி பிறக்கும் நாள்; தமிழர்தங்கள்
செம்மை வாழ்வின் சிறப்புநாள்; வீடெலாம்
பாலும் வெல்லப் பாகும் பருப்பு நெய்
ஏலமும் புதுநெருப் பேறி, அரிசியைப்
பண்ணிலே பொங்கப்பண்ணித்  தமிழர்
எண்ணிலே மகிழ்ச்சி ஏற்றும் இன்பநாள்!
தலைமுறை தலைமுறை தவழ்ந்து வரும் நாள்!

என்றார் புரட்சிக்கவிஞர்!

தமிழரின் கலாச்சார பழக்க வழக்கங்களை அடியோடு அழித்து மறைத்து விட்டார்கள். தமிழன் கலாச்சாரம், பண்பு, வரலாறு அற்ற ஒரு அடிமை ஜீவனாக விளங்குகிறான். இப்படி விளங்குவது மாத்திரமல்லாமல் இன்று தமிழன் கொண்டாடும்-நடத்தும் கலாச்சார பண்பு, வரலாறு என்பவைகள் எல்லாம் தமிழனுக்கு இழிவும் அடிமைத்தன்மையும் தந்து அவற்றை நிலைநிறுத்துபவைகளாகவே இருந்து வருகின்றன.

கிருத்துவர்களுக்கு காலத்தைக் காட்ட கிறித்துவ ஆண்டு (கி.பி) இருக்கிறது.முஸ்லிம்கள் காலத்தைக் காட்ட இஸ்லாம் ஆண்டு (ஹஜ்ரி) இருக்கிறது. தமிழனுக்கு என்ன இருக்கிறது? தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று தமிழே இல்லாத சமஸ்கிருத ஆண்டுகளைக் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார்கள்.

“தமிழர் விழா (பண்டிகை) என்பதாக நான் எதைச் சொல்ல முடியும்? ஏதாவது ஒன்று வேண்டுமே! அதை நாம் கற்பிப்பது என்பது எளிதில் ஆகக் கூடியது அல்லவே என்று கருதிப் பொங்கல் பண்டிகை என்பதைத் தமிழன் விழாவாகக் கொண்டாடலாம் என்று முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் கூறினேன். மற்றும் யாராவது கூறியும் இருக்கலாம். இந்தப் பண்டிகையும் அறுவடைத் திருவிழா (Harvest Festival) என்ற கருத்தில்தானேயொழிய சங்கராந்திப் பண்டிகை, போகிப் பண்டிகை, இந்திரவிழா என்ற சொல்லப்படும் கருத்தில் அல்ல. இந்தப் பொங்கல் பண்டிகையைத் தமிழர் எல்லோரும் கொண்டாட வேண்டும்” (1959) என்றார் அறிவுலகஆசான் தந்தை பெரியார்.

பொங்கல்விழாவை “மே தின” த்திற்கே முன்னோடி என்றார் பேரறிஞர் அண்ணா! மற்ற விழாப்போல இந்த விழா, மாயவாழ்வை நம்பாதே! ஈசன் பாதம் சேர்ந்திடுவாய்! என்ற வாழ்க்கை நிலையாமை பற்றிய எண்ணத்தின் மீது எழுந்ததன்று. வாழ்க்கைப் பெறும்பொறுப்பு, தூய கடமை என்று கொண்டு அதில் சுவையைத் துய்ப்பதுடன், பயன்பெறும் முறையும், கண்டுபெற்ற பயன் பிறருக்கும் பகிர்ந்தளிக்கும் வகை கண்டு அதற்கேற்ப நாம் நடந்து செல்ல வேண்டிய நன்னெறியாகும். எனவேதான் இந்த விழாவினிலே ஏற்புடைய கருத்துகட்கு நெஞ்சம் இடமளித்திடும் பாங்கு காண்கிறோம். வாழ்த்துகிறோம்! வாழ்த்துப்பெற்று மகிழ்கிறோம்! என்றார்.

தைஇத் திங்கள் தண்கயம் படியும் – (நற்றிணை)
தைஇத் திங்கள் தண்ணிய தரினும் – (குறுந்தொகை)
தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல் – (புறநானூறு)
தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல் – (ஐங்குறுநூறு)
தையில் நீராடி தவம் தலைப்படுவாயோ – (கலித்தொகை)

என பற்பலஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட இலக்கியங்களிலேயே தைத் திங்களின் சிறப்புகள் இடம்பெற்றிருப்பதாக தமிழ் ஆசிரியர்கள் குறிக்கின்றனர்.

“மதுக்குலாம் அலங்கல் மாலை
மங்கையர் வளர்த்த செந்தீப்
புதுக்கலத்து எழுந்த தீம்பால் பொங்கல்”

எனும் சீவகசிந்தாமணி பாடலிலிருந்து கி.பி 9ம் நூற்றாண்டிலேயே பொங்கல்விழா வெகுசிறப்பாக நடைபெற்றதற்கான ஆதாரங்கள் காட்டப்படுகிறது.

இளவேனில், முதுவேனில், கார், கூதிர், முன்பனி மற்றும் பின்பனி என ஒரு ஆண்டை ஆறு பருவமாக கனித்த தமிழன் இளவேனில் பருவத் துவக்கத்தை புத்தாண்டின் தொடக்கமாய் கண்டான்.
சீனர், ஜப்பானியர் எனப் பலகோடி மக்களும் இளவேனில் துவக்கத்தையே தங்கள் புத்தாண்டின் தொடக்கமாக கொண்டுள்ளனர்.

தமிழன் வாழ்வில் “தை” முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மாதமாக கொள்ளப்படுகிறது. இன்றளவும் கிராமப்புறங்களில் எந்த ஒரு நிகழ்வையும் “தை”யை ஒட்டியே பேசப்படுகிறது. “தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்” எனும் முதுமொழியும் இதைப் பறைசாற்றும்.

கி.பி.16ம் நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவிற்கு வந்த ஆபே டுபே எனும் போர்ச்சுக்கீசியர் “இந்துக்களின் பழக்க வழக்கங்களும் வாழ்க்கை முறையும்” எனும் நூலினை எழுதியுள்ளார்
அதில் தென்னகத்தில் கொண்டாடப்படும் `பொங்கல் விழா’ உழவர்களுடைய அறுவடைத் திருநாளாக ஊர்கள் தோறும் சிறப்பாக கொண்டாடப்பட்டதை விவரித்துள்ளார்.

சோவியத் தமிழறிஞர் விதாலி புர்னீகா என்பவர் 1980 களில் தமிழ்நாட்டிற்கு வருகைதந்து பல்வேறு நிகழ்வுகளில் கலந்து தன் அனுபவங்களை “பிறப்பு முதல் இறப்புவரை தமிழகக் காட்சிகள்” என்ற நூலை 1986 ம் ஆண்டில் எழுதியுள்ளார். “வாழ்வைப் புதுப்பிக்கும் பொங்கல்” என தமிழகத்தில் கொண்டாடப்படும் பொங்கல் விழாவினை சிறப்புற மேன்மைப்படுத்தியுள்ளார். இவ்விழா தமிழகம் மட்டுமின்றி இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர் போன்ற தமிழர்கள் வாழும் நாடுகளிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

குப்தர் வம்சத்தில் வந்த இரண்டாம் சந்திர குப்தன் தான் தனது பெயரை விக்கிரமாதித்தன் என்று மாற்றிக் கொண்டு – தனது பெயரால் ‘விக்கிரம சகம் என்ற ஆண்டு முறையை உருவாக்கிக் கொண்டான். வானவியலில் – ஜாதகம், சோதிடத்தைப் புகுத்தும் முயற்சிகள் அவனது காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அப்படி விக்கிரமாதித்தன் உருவாக்கிய ‘விக்கிரம சகம் எனும் ஆண்டு முறையில் சித்திரை முதல் நாளே ஆண்டின் முதல் நாளாக்கப்பட்டது. ‘விக்கிரம சகம் 60 ஆண்டுகளை வரையறுத்தது. “பிரபவ” ஆண்டில் தொடங்கி “அட்சய” ஆண்டில் முடியும். இவைகளில் ஒரு பெயர்கூட தமிழில் இல்லை. 60 ஆண்டுகளுக்கும் வடமொழிப் பெயர்கள்தான்!

“கிருஷ்ணனுக்கும் நாரதருக்கும் பிறந்த பிள்ளைகளின் பெயர்கள் தான் 60 ஆண்டுகளின் பெயர்கள்” என்று அவர்கள் கூறும் கூற்றை எந்த மானமுள்ள தமிழனும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.

1921ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பச்சையப்பன் கல்லூரியில் மறைமலை அடிகள் தலைமையில் ஐந்நூறுக்கு மேற்பட்ட தமிழ் அறிஞர்கள் கூடி திருவள்ளுவர் பெயரில் தொடர் தமிழ் ஆண்டு பின்பற்றுவது என்றும், தை மாதம் முதல் நாள் தமிழ்ப் புத்தாண்டுத் தொடக்கம் என்றும் முடிவு செய்தார்கள். திரு.வி.க, கா.சு.பிள்ளை, சோமசுந்தர பாரதியார், கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம் மற்றும் பல பேரறிஞர்கள் கலந்துகொண்டனர்.

1939 ஆம் ஆண்டு திருச்சியில் ‘அகில இந்திய தமிழர் மாநாடு சோமசுந்தர பாரதியார் தலைமையில் கூடியது. அதில் தந்தை பெரியார், புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன், திரு.வி.க., மறைமலையடிகளார், உமாமகேசுவரனார், கா.சுப்பிரமணியம், தெ.பொ.மீனாட்சி சுந்தரனார் எனப் பலரும் பங்கேற்றனர். தை முதல் நாளே தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்றும், பொங்கல் திருநாளே தமிழர் திருநாள் என்றும் அந்த மாநாட்டிலும் தீர்மானங்கள் முன்மொழியப்பட்டன.

தையே முதற்றிங்கள்; தைம் முதலே ஆண்டு முதல்
பத்தன்று; நூறன்று; பன்னூ றன்று
பல்லாயி ரத்தாண்டாய்த் தமிழர் வாழ்வில்
புத்தாண்டு தைம்முதல்நாள், பொங்கள் நன்னாள்
நித்திரையில் இருக்கும் தமிழா !
சித்திரை அல்ல உனக்குத் தமிழ்ப்புத்தாண்டு
அண்டிப் பிழைக்க வந்த ஆரியக் கூட்டம் காட்டியதே
அறிவுக்கு ஒவ்வாத அறுபது ஆண்டுகள்
தரணி ஆண்ட தமிழர்க்கு
தை முதல்நாளே தமிழ்ப் புத்தாண்டு!

என்றார் புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன்!

திராவிடர் கழகமும் பல்வேறு அமைப்புகளும் தை முதல் நாளை தமிழ்ப்புத்தாண்டின் முதல் நாளாய் அறிவிக்க வேண்டி தொடர்ந்து தமிழக அரசை வலியுறுத்தி வந்ததன் பேரில் அய்ந்தாம் முறையாக தமிழக ஆட்சிக்கட்டிலில் அமர்ந்த அன்றைய தமிழக முதல்வர் கலைஞர் அவர்கள் தமிழர்களின் கோரிக்கையை ஏற்று “தை” முதல் நாளை தமிழ்ப்புத்தாண்டின் தொடக்கமாக அறிவித்தார்.

தேனில் விழுந்த பலாச்சுலை போல் “தமிழர் திருநாள் பொங்கல்” எத்திக்கும் தித்தித்திட தமிழர் வாழ்வில் தன்னிகரில்லா இடம்பெற்றது. மக்களிடையே மகிழ்ச்சி பெருவெள்ளம் கரைபுறன்டது.
தமிழன் வாழ்வில் மீட்சியா? கலாச்சாரப் புரட்சியா? அடுக்குமா அக்கிரஹார கும்பலுக்கு? பார்ப்பன ஏடுகள் ஒன்று கூடி ஒப்பாரிவைத்து ஓலமிட்டன!
ஆரியம் ஆட்சியைப் பிடித்தது ! மீண்டும் அரியனையில் சித்திரை !

ஆடலில் பாடலில் வீடுகள் சிறந்தன!
ஊடலில் கூடலில் உவந்தனர் மடவார்!
தெருவெலாம் இளைஞர் திறங் காட்டுகின்றனர்
சிரித்து விளையாடிச் செம்பட் டுடைகள்
அமைத்தபடி நிறைவேற்றி வைத்தல் வேண்டும்!
ஆள்வோர்க்குத் தமிழர்விடும் அறிக்கை இஃது!
தமிழ்முரசு கொட்டினோம் இணங்கா விட்டால்
சடசடெனச் சரிந்துபடும் ஆட்சிக் கோட்டை!

எனும் புரட்சிக்கவிஞரின் வரிகளை நினைவு கொள்வோம்!

ஆரியம் அழியும்! தமிழர் வாழ்வும் மானமும் வீறுகொண்டெழும்!
என ஓங்காரக்குரல் எழுப்பி வீடுதோறும் பொங்கிடுவோம் இனஉணர்வுப் பொங்கல்!

கி.தளபதிராஜ்

பார்ப்பான் தமிழனா?

சென்ற வருடம் புதிய தலைமுறை தொலைகாட்சியில் சிறந்த தமிழன் விருதுகள் கொடுத்தார்கள்.அதில் நான்கு பேர் பார்ப்பனர்கள்.அவர்களுக்கு விருது கொடுத்ததை பற்றி எந்தவித ஆட்சபனையும் இல்லை.ஆனால் நான்கு பேருக்கும் தமிழர் என்ற அடையாளத்துடன் கொடுத்ததை கவனிக்க வேண்டும்.இது நடந்து நீண்ட நாட்கள் ஆனாலும் தமிழ் புத்தாண்டு வருவதால் நவீன தமிழ்தேசியவாதிகள் எல்லாம் இதை மறந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக இந்த பதிவு.

பார்ப்பான் தமிழனா?


தமிழன் என்று சொன்னால் அதற்குள் பார்ப்பான் இருப்பான் அதனால்தான் திராவிடர் என்ற பொது பெயரை பயன்படுத்துகிறேன் என்று தெரியாமலையா அந்த கிழவன் 95 வயது வரைக்கும் சொல்லிக்கொண்டு போராடிருப்பார்.”திராவிடர் என்பது நம் சமுதாய விடுதலைக்கு,தமிழன் என்பது நம் அரசியல் விடுதலைக்கு”.

(நன்றி: தமிழ் கரிகாலன், முகநூலில்)